22 maart, de hele dag regen, 22 km
Givet ligt in een inham in Frankrijk en vandaag gaan we even naar het westen en komen weer in België. We volgen niet de stippellijn, maar de route die in het bruin is aangegeven.

22 maart, de hele dag regen, 22 km
Givet ligt in een inham in Frankrijk en vandaag gaan we even naar het westen en komen weer in België. We volgen niet de stippellijn, maar de route die in het bruin is aangegeven.

21 maart, 26 km van Leffe naar Givet, licht bewolkt 7 graden
Beste lezers,
Dank jullie wel voor al je reacties. Het is byzonder motiverend. Ik geniet erg van de reacties, op zowel Facebook als op de site. Ik kan niet iedereen persoonlijk bedanken, en ik hoop nog veel reacties te ontvangen.
De pater van de abdij van Leffe kwam ons nog speciaal gedag zeggen en een stempel van de abdij zetten.

25 km, eerst sneeuw later zon 7 graden
Zo loopt het toch anders vandaag. Alleen verder….niks hoor….In de jeugdherberg van Namen waren we met 4 pelgrims met dezelfde bestemming. Waarom dan niet samen op pad?

Dat doen we. Dirk Jan, Frans, Karin en ik. De mannen voorop, die hebben een iets hoger tempo.

Langs beide zijden hoge rotspartijen, dorpjes die tegen de bergen geplakt zijn. De Maas zal in de zomer zeker veel toeristen trekken, nu zijn de cafés langs de Maas gewoon dicht. Bij Profond de Ville, zijn we 2 uur onderweg en hebben 9 km afgelegd. Er komt een mevrouw langs, ik vraag of er café open is….. natuurlijk! We hebben weer geluk; op het marktplein is er een open. Een welverdiende pauze, waar we uitrusten en warm zitten. Het is inmiddels opgeklaard als we naar buiten gaan.


Het leven van een pelgrim is toch eenvoudig, wandelen, rusten, eten, drinken en slapen. Ergens anders hoef je niet aan te denken. Weer 2 uur verder waren we vlak voor Yvoir. We kijken even naar rechts en zien ergens lampen aan. Een pizzeria die open is tot 14 uur. We hebben mazzel vandaag, het is op dat moment 13.30. En vanavond bij de paters krijgen we een broodmaaltijd.

Bij Leffe gaan we over de sluizen naar de andere kant, want we mogen slapen bij de Abdij van Leffe.


In de avond gaan we naar de Vespers. Nog 5 paters zingen en wij werden uitgenodigd mee te lezen. De pater die ons begroette wenste ons een mooie wandeling naar Santiago. Wij zaten op het koor gedeelte.

19 maart, 23 km, op weg naar Namen
Tja, deze morgen heb ik afscheid van Marina genomen. Gastvrij ontvangen in haar huis en zo wandelde Marina op mijn vraag enkele dagen mee. Precies op het juiste moment was ze er. Ik zat er even doorheen. Direct kreeg ik energie om verder te gaan. Vandaag ging ze terug naar Tienen. En dan nu alleen verder.

18 maart, 28 km, -1 graden, gevoelstemperatuur – 10; de koudste 18 maart sinds de metingen.
Maar wij hadden het niet koud. Met mijn vestje, mijn donsjasje, thermo ondergoed, regenpak en muts op hebben we ook deze kou getrotseerd. Wel hangen de ijspegels aan de onderkant van de regenpijpen. Op naar Hoegaarden waar we op de foto werden gezet door de Schepen van toerisme. Deze foto wordt op een dag in september officieel gepresenteerd, met alle andere foto’s van de pelgrims.

17 maart, ijskoud oostenwind, sneeuw, Scherpenheuvel – Tienen, 18 km (en 8 met de auto)
Mijn motto “het is altijd weer” wordt vandaag getest. Thermo onderbroek aan, winterjasje, regenkleding en een muts. Zo gingen we op pad. Meer dan 15 graden kouder dan gisteren. We konden het nog niet geloven. Zo vertrokken we deze ochtend uit Scherpenheuvel om 8.15 uur.

16 maart, af en toe regen, Tongerlo – Scherpenheuvel
Voor de abdij van Tongerlo vinden we de blauw/gele stickers van de Via Monastica. Onderweg denk ik aan de tekst: “op zoek naar reisgenoten”. Ik ben ze al tegen gekomen. Mijn eigen reisgenoten…. mijn onzekerheid, mijn durf, mijn moed, mijn ongeduld… Zoals gisteren. Ik passeer een restaurant, die open is, ik stop niet, want het was nog geen tijd..(??). Na ongeveer 1 uur wel toe aan pauze. Geen restaurant te bekennen. Ben ik in een piepklein portiek voor een huis op de grond gaan zitten….Met weemoed dacht ik aan het restaurant. Met mezelf afgesproken dat ik de momenten gewoon ga nemen…?

15 maart, veel regen, 9 graden, 22 km
Soms kom je in België toch gekke teksten bij borden tegen……

14 maart, 21 km, zonnig 13 graden Postel-Balen
Je krijgt wat bekijks en vragende ogen als je met een rugzak naar Santiago loopt. Zoals ook vanochtend toen we langs Rita liepen. Ik wil dat zo graag zei ze, maar ik ben 70 en ik kan dat nu niet meer. Als ik dan vertel dat er velen van 70 op pad gaan, gaan haar ogen glanzen….ook dat is een Camino momentje.

13 maart 24 km, regen 7 graden
Een heerlijk ontbijt, met een eitje, vers brood en een lunchpakketje van wel 8 sneetjes. Geen probleem… Ik heb erg genoten van de gastvrije, warme ontvangst van de gastheren Ad, Adrie en Gerard.

Het is maar 7 graden en het regent en toch kies ik voor de rode route op de kaart. Die is 24 km, ipv 20 km.

Ik word weggebracht naar de brug, waar de wandeling door het zeer natte gebied van de Beerze loopt. Prachtig meanderend.

De aanwijzingen vanaf Vessem zijn wel goed beschreven maar niet zonder boekje te vinden. Af en toe heb ik Maps.me gebruikt om weer op het juiste pad te komen.

Het was soppen. Maar ik was aan het zingen, denkend aan het lied wat zondag werd gezongen. “Op weg naar morgen….en soms even thuis….op zoek naar reisgenoten” en ik realiseer me, dat ikzelf mijn reisgenoot ben. Ook in de regen, vind ik het niet erg. Wel fijn is als je kunt pauzeren, binnen. Buiten is het echt te koud. In Duizel was ook alles gesloten en mag ik zomaar bij het cafetaria binnen zitten en ik krijg zelfs koffie. Er wordt goed voor me gezorgd.

Veel bospaden vandaag, vooral onverhard. Dat loopt wel lekker. De rugzak lijkt minder te wegen en mijn blaar op mijn grote teen voel ik bijna niet. Een paraplu geeft me comfort. Ik word niet te nat en mijn bril blijft ook droog. Bij Witrijk wilde ik ook pauzeren. Ook niet open. Ik ga onder een afdak zitten en neem even de broodnodige pauze. Prima, meer heb ik ook niet nodig. Nog een klein stukje en dan ben ik België binnen.

Hier begint de bewegwijzering van de Via Monastica. Die ziet er zo uit. Vanaf nu wordt het goed opletten en hoef ik niet meer in het boekje te kijken.

Moe maar voldaan bereik ik Postel. In de abdij van Postel ga ik wel een stempel halen.

Ik kon er helaas niet slapen en heb daarom Josephine gevraagd of ik bij haar kon slapen. (Ravels) Zo word ik opgehaald en verwend met de was en een heerlijk diner.
Ik voel me dankbaar door al die goede zorgen. Op weg naar morgen. De Via Monastica….

12 maart, 26 km Oisterwijk – Vessem
Vandaag was het de beurt aan Adrie. Als verjaardagskado voor mij, liep Adrie met me mee. En wat heerlijk…de laatste 5 km heeft hij mijn rugzak gedragen. Vanaf het overnachtingsadres Morgenrood gingen we de Kampina in. Vennetjes, drassig land en zon en 13 graden

11 maart
De eerste dag zit erop, 28 km in totaal. De deur achter je dicht trekken en me realiseren dat het nu echt begint. Mijn wandeling naar Santiago in 4 maanden.

Bijna een jaar geleden vertrok ik met twee vriendinnen naar Porto voor mijn allereerste camino naar Santiago. Met deze en mijn andere wandelervaringen mag ik nu 5 deelnemers gaan begeleiden op dezelfde route.
Ik zie er naar uit om weer met de rugzak te lopen van plaats naar plaats door de natuur met leuke ontmoetingen onderweg. ’s Avonds genieten van een eenvoudige maaltijd en overnachten in hostels of een privé herberg voor pelgrims maakt voor mij het camino gevoel compleet.
Ik wens de deelnemers succes met de laatste voorbereidingen en vooral een heel fijne camino samen met mij.
Een verslagje van onze camino probeer ik iedere dag te maken zodat je ons kunt volgen.

Het is bijna zover…..op 11 maart vertrek ik van Den Bosch naar Santiago. Wat zie ik ernaar uit. Een lang gekoesterde wens en nu, als cadeau voor mijn 60ste verjaardag ga ik alleen op pad. Waarom ga je, vraagt men……Dit weekend kreeg ik een kaart met de tekst:
” VERWONDERING, VERDIEPING, VERRIJKING”. Ik wist meteen, dat is het.
Dit zijn mijn plannen: de pelgrimsroute van Den Bosch naar Vessem, De Via Monastica van Vessem naar Rocroi, de Via Campaniensis van Rocroi (Frankrijk) naar Vezelay, de verbindingsroute van Vezelay naar Le Puy, Le Puy naar St. Jean Pied de Port en daarna weet ik het nog niet. Dat kan de camino del Norte worden of de camino Francais.

3 maart 2018, sneeuw, 3 graden
Om te ervaren hoe het voelt om in de heuvels te lopen kiezen we deze winterdag voor de N70. Een rondwandeling met uitsluitend stijgen en dalen. Van harte welkom, speciaal voor degenen die voor het eerst meelopen. Een sfeer van ont-moeting, delen en genieten van dit heuvelachtige landschap. De route staat volledig met donkergroene paaltjes gemarkeerd. Hier en daar met een witte pijl erop. Kan niet missen.

25 februari, 22 km 3 graden
De laatste wandeldag steken we over naar Gelderland om vanaf Wageningen, de Wageninger Berg, het Renkumse Beekdal en de uiterwaarden bij Wageningen te bezoeken.

24 februari, 21 km zonnig 4 graden
Kwintelooijen. Dat is het gebied wat we vandaag gaan verkennen en wel mbv de site De Mooiste Routes. Voor een klein bedrag per jaar, kun je alle routes van heel Nederland downloaden.

23 februari 2018, 20 km, zonnig 4 graden
Vandaag staat de NS wandeling van Rhenen naar Veenendaal-west in het plan. Volgens de gegevens van de wandeling 17,5 km, wij meten volgens GPS 20 km.

Dag 1; 22 februari, 5 graden zonnig De Blauwe Kamer
Om 12 uur worden we bij het gastvrije Bed & Breakfast Bovenweg in Rhenen verwacht. We kunnen er met 10 personen slapen en dat is de uitvalsbasis voor de komende 4 dagen.

Door annulering zijn er enkele plaatsen vrij gekomen. Wie wil nog dit jaar vertrekken naar Santiago? Of ken je iemand die geïnteresseerd zou kunnen zijn? Graag dit bericht delen.
