25 oktober 2017, 17 km, zonnig 22 graden
Een zware etappe vandaag! 350 meter stijgen en 350 meter dalen en dat over meest paden met losse stenen.
Dag 4 Astorga – Rabanal
24 oktober, 22 km, zeer mooi weer, 22 graden
Speciaal voor alle lezers van dit blog, een bloemetje voor jou….?. Het is je gegund.
Dag 3 Villares de Orbigo – Astorga
23 oktober 2017, 15 km, zonnig 20 graden
Wie had dat gedacht…ik niet! Na diverse pogingen om de luchtvaartmaatschappij te bereiken had ik het opgegeven. Zondag…Tot mijn grote verrassing kwam de rugzak om 21.30 alsnog aan. Hehe ? Ook de chauffeur wilde delen in mijn blijheid en spontaan kreeg ik 2 kussen. De geleende spullen konden weer terug. Dank ook voor Christien van de herberg van Villares.
Dag 2 Villar de Mazarife – Villares de Orbigo
22 oktober 2017, 17 km, zonnig 20 graden
Op het weerbericht zien we dat er nu veel regen valt in Spanje, maar hier is het al sinds augustus droog. We worden door de eigenaresse van Tio Pepe uitgezwaaid, nadat we er in de bar uitgebreid hadden ontbeten. Een “desayuno” voor €3,50, inclusief koffie en jus d’orange. Dat is een goed begin van de dag. Het was voor mij ook heel speciaal, want ik mocht zomaar een slaapzak lenen. Wat een gastvrijheid!
Dan volgt een lange rechte weg richting Villavente. Het heeft gevroren vannacht en het is goed dat ik een jasje heb gekocht.
De kaardebollen (in de zomer paars bloeiend) zijn uitgebloeid en geven een mooi silhouet bij de opkomende zon. Een kortdurend moment om even terug uit te kijken.
In Villavente is 1 bar na 10 km en daar zien we al onze mede pelgrims weer. Die zijn ook ongeveer net zonsopkomst vertrokken. Gezellig! Op dit moment zien we veel Duitsers, Canadezen en enkele Spanjaarden. Ik probeer Iberia te bereiken ivm mijn rugzak en krijg hulp van een Spanjaard. We voelen ons verbonden. Ook bij hem lukt het niet….te weinig bereik… Rustig wachten dan maar.
Het is zo mooi om te zien dat mede pelgrims samen een grote pijl leggen. Steentje voor steentje, waarbij elk steentje bijdraagt aan de pijl. “Ik heb een steen verlegd”… Dat liedje komt spontaan bij ons op. Zo voelt dat ook. Op weg naar Santiago, maak je veranderingen mee.
Hospital de Orbigo is bekend om de lange brug. Elke pelgrim op weg naar Santiago zal deze in zijn herinnering hebben. Ook deze pelgrims komen over de Camino brug. Zekerheden achterlaten, nieuwe wegen vinden, je eigen grenzen verkennen, wat is voor mij ok?? En wat niet meer?? We zijn pas 3 dagen onderweg en voelen het nu al.
Nog 4 km nu naar Villares de Orbigo, waar Christiene ons hartelijk ontvangt. Ik krijg kleding, zodat mijn eigen kleding in de was kan en ook een slaapzak. Zij zorgt zo voor elke pelgrim. Een gouden hart op de juiste plaats. Dankbaar zoeken we onze slaapplek op. Daarna is het tijd voor de borrel?. 
Dag 1 Leon – Villar de Mazarife
21 oktober 2017, 22 km 15 graden, licht bewolkt
Gelukkig! Nog geen rugzak, maar wel een en ander kunnen kopen in een “Chines Bazar” in het dorpje la Virgin del Camino, waar ze werkelijk alles verkopen. Zo ben ik weer bereikbaar, heb een warme jas gekocht, slippers en douchegel……En nu maar hopen dat mijn rugzak morgen komt? Onze eerste Camino engel troffen we gisteren in Leon. Bij de algemene herberg van de Benedictijnen hebben we allemaal een pelgrimspaspoort kunnen kopen. Ook die zaten nog in mijn rugzak. Ze was zo begripvol en lief, heerlijk om te ontvangen. En wij….helemaal gelukkig!
Camino Francais Op weg naar Leon
20 oktober 2017
“Een weg is een pad waarlangs je voortgaat, terwijl je elke dag ’n beetje groeit” (van Andree Chedid)
We gaan op weg naar Leon om de laatste 320 km van de camino Francais naar Santiago af te leggen. De route loopt van oost naar west en we komen o.a. in Astorga en passeren Cruz de Ferro. De plaats waar pelgrims een steentje neer kunnen leggen, wat ze van thuis meegenomen hebben.
Dagwandeling N70
14 oktober 2017, 17 km, zonnig 20 graden “Geluk hangt niet af van hoeveel je hebt, maar van hoeveel je nodig hebt” ( Kris Jan Jacobs) Nou…deze dag hoort erbij. Een stralende dag, prettig gezelschap, mooie natuur, herfstkleuren, paddestoelen. Meer hebben we niet nodig om te genieten. Zo gingen we op pad naar de Duivelsberg. De N70 is de groene route die uitstekend te beginnen is bij de Sint Maartenskliniek. De hele dag klimmen en dalen. 
Dag 15 laatste dag- Santiago
Op het pelgrimsburo wisten ze me te vertellen dat er deze ochtend in de mis van 12 uur, de ceremonie van de Botafumeiro zou zijn. Dat komt goed uit! Ook had ik gevraagd of ze onze groep zouden willen noemen. ” Gruppo de Hollanda, desde Porto” Zoveel indruk maakt het als je het voor de eerste keer meemaakt en ook als je, net als ik, het al vele malen hebt gezien. Het blijft spectaculair.
Eerst worden er kooltjes in gedaan met wierook. Mannen trekken aan sterke touwen om in een vast ritme de Botafumeiro door de kerk te slingeren. We waren er ontroerd van.
Dag 14 Padron – Santiago
Dag 13 Caldas de Reis – Padron
2 oktober 2017, 19 km zeer heet 30 graden
Een van de dingen die je in Caldas de Reis hebt, zijn de warmwater bronnen. Daar zeker een kijkje gaan nemen. Wij (Mieke, Marijke en Janny) wilden dat wel even proberen.
Dag 12 Pontevedra – Caldas de Reis
1 oktober 2017, 23,7 km eerst half bewolkt, later zonnig, 25 graden
Een topper, herberg Aloxa in Pontevedra. Ruim genoeg om eerst uitgebreid te ontbijten om daarna op pad te gaan. Dat is maar goed ook, want omdat het zondag is, zijn alle cafés hier nog dicht. Zo lopen we eerst door de stad en tot onze grote verrassing is kathedraal open.
Dag 11 Redondela – Pontevedra
30 september 2017, eerst bewolkt, later zonnig, 21 graden
Tja, soms valt de ontvangst en accomodatie zo tegen dat ik ervoor kies er niet meer naar toe te gaan. Dit geldt helaas voor Albergue El Camino. Wiebelende, krakende stapelbedden en ook nog sanitair wat stuk is… Ook dat is Camino. Je kijkt wat je hebt en je maakt er het beste van. We hebben een nieuwe start gemaakt met een voortreffelijk ontbijt in de nabijgelegen bakkerij en koffiebar. Even de slechte nachtrust vergeten?
Dag 10 Porrino – Redondela
29 september 2017, beetje regen, bewolkt, 18 graden
De 100 km grens is gepasseerd. Ook op deze Camino zijn er velen, die er voor kiezen de laatste 100 km te stappen en dan start je in Porrino. De eerste km paal zien we, als de stand op 97.602 km staat. P.K. staat erbij,, dat betekent; Por Kathedraal. Dus de km te gaan naar de kathedraal in Santiago.
Dag 9 Tui- Porrino
28 september, 18 km, eerst mist, later heet weer, 26 graden
We zijn in Spanje! Nu nog 117 km te gaan.
Tui is net als Valenca een vestingstad. Hier zijn het niet de grote stevige muren, maar de kathedraal die je al van verre ziet.
De etappe naar Redondela is voor ons te ver en daarom delen we die in 2-en. Vandaag naar Porrino en morgen naar Redondela. De klok is in Spanje gelijk met Nederland en we gaan om 8 uur de deur uit. Het is dan net licht. Deze pijl zat achter een geparkeerde auto, zodat we bijna verkeerd liepen.?
Direct na Tui lopen we bospaden op en zien dit grote pelgrimsmonument. Deze pelgrim is echt groot en als je erin gaat staan, voel je je net zo. Een krachtige pelgrim, die zich inzet om Santiago te gaan bereiken.
De bospaden zijn erg mooi. We zien een monument en ik denk aan mijn eerste Camino hier. Januari 2010 en toen was de brug hier volledig onder water. Nog net te zien dat ik daar linksaf moest gaan. Nu is het al langdurig droog. Zou het klimaat verandering zijn of is het toeval?
Een boer heeft een provisorisch café gemaakt. O Chiriringo in Ribadolouro. Het enige onderweg, dus hier nemen we pauze. Trijntje en Roza kopen er een schelpje voor op de rugzak.
De route naar Porrino is vernieuwd. Het loopt verder over bospaden en landweggetjes. De horeca is er niet blij mee, en probeert de pelgrims langs de oude route te leiden. In Ribadolouro worden we geïnformeerd door zelfs foto’s, die de weg wijzen. Ik snap dat wel, de café ’s langs de oude route krijgen geen pelgrim meer te zien. We lopen nu wel door een schitterend natuurgebied met o.a. deze brug.
En langs dit watertje.
Zo worden we langs de stad geleid en kom je direct uit bij de algemene herberg. Iets verder is onze overnachting, deze keer in Hotel Azul. Helaas was het telnr van hostel Leiro uit de gids verdwenen. Die bestaat ook nog steeds…wie weet voor een volgende Camino Portugues.
We zijn rond 14 uur al in Porrino. En….zoals gewoonlijk, we gaan eerst ons etappedrankje nuttigen.
Tekst van de dag: “Alleen ga je sneller, samen kom je verder”
Dag 8 Rubiaes -Tui
27 september 2017, 22 km, zonnig 25 graden
In de herberg O Ninho in Rubiaes krijgen we ontbijt. De herberg is vol en we zijn de laatsten die ontbijten. Er is nog net 1 broodje voor ons en de rest is op….??? Gelukkig is er een bar en winkeltje vlakbij en daar kunnen we onze voorraden bijvullen. Naast de bar staat de plaats waar de oudste pijl van de Camino Portugues is gevonden. Het dateert van het jaar 90.
Dag 7 Ponte de Lima – Rubiaes
26 september 2017, 20 km, zeer zonnig 25 graden
De uitdaging van de camino Portugues krijgen we vandaag. Het hoogste punt, 405 meter. De Alto Portela Grande.
Dag 6 Casa Fernanda – Ponte de Lima
25 september 2017, 16 km, licht bewolkt, 23 graden
Je wordt verwend door Fernanda en Jacintho van Casa Fernanda. Naast de tapas van gisterenavond, een voortreffelijk maal, wijn en aan het einde een Port of een likeur met chocolade. We zingen en ook Jacintho en Fernanda zingen een bekend Portugees lied. Deze ochtend een uitgebreid ontbijt. Maar vooral de liefde en warmte die je er ontvangt. We nemen afscheid en weten ook dat we elkaar weerzien.
Dag 5 Barcelos – Casa Fernanda
24 september 2017, 21 km, droog, na aankomst veel regen
In de avond gingen we terug naar Barcelos, met de bedoeling naar de kerk voor de pelgrimszegen. Dat liep dus anders. We waren in de verkeerde kerk en kregen dus geen pelgrimszegen?. Degenen die in de goede kerk waren, spraken er met lof over. De volgende keer beter zullen we maar zeggen. Wel een heerlijk pelgrimsmenu in restaurant Solar Real. Voortreffelijk en aan te bevelen. Het wegkruis voor de ruïne was prachtig verlicht, toen we terugliepen.
Dag 4 Rates – Barcelos
23 september 2017, 17 km, mistig, daarna zonnig 20 graden
De dames met wie we onze kamer deelden in de herberg van Rates stonden om 6.30 uur op. Zo waren we ook vroeg wakker en gingen daarna in de nieuwe bar tegenover de herberg ontbijten. Direct na Rates beginnen de heuvels. Volgens het boekje van John Brierley lijkt het behoorlijk vlak. Dat is niet zo, zoals je hieronder ziet.
Dag 3 Vila Cha – Rates
22 september 2017
Zo gingen we gisteren in Vila Cha naar de zonsondergang kijken. Er was een stevige wind en het voelde koud aan. Op het strand was nog een bar open en daar konden we een beetje uit de wind zitten.
