Categorie archief: Camino Français

Camino Ingles dag 5 Presedo – Bruma

5 augustus, 12 km, heet in de middag

De etappe van vandaag ziet er heel zwaar uit. Volgens het boekje zou het 16 km zijn en met de hoogteverschillen erbij 20 km. Met de voorspelling van 37 graden, besluiten we vroeg te vertrekken. Pauze te houden bij het eerste café Casa Julia en dan proberen om voor de middag in Bruma te zijn. 37 graden is echt te warm om te lopen.

Het loopt anders. We zien geen Casa Julia en lopen eigenlijk zonder erg de grote berg op van 400 meter. Pas bovenop de berg hebben we pauze en hebben dan 9 km gehad, in 2,5 uur. Daar blijken we nog maar 3 km naar Bruma te gaan te hebben. In totaal van Betanzos naar Bruma 25 km ipv 28 (+4 vanwege de stijgingen) Dat valt dus reuze mee.

Deze ochtend worden we getrakteerd op een rode zonsopkomst. Een moment met een gouden randje.

Brede rustige wegen door Eucalyptus bossen.

Langzaam lost de mist op bij het dorp Leiro.

Niet wetende dat we al aan de grote klim bezig waren, zegt Joke….ik trek het niet, dadelijk nog 6 km stijgen. En wat blijkt, zomaar lukt het wel

Deze wegen zijn het mooist. De bladeren zijn boven de weg ineengestrengeld en maken voor ons een schaduwrijke tunnel. Marieke en Joke, zoals gewoonlijk met iets meer snelheid, voorop.

Onverwacht snel zijn we bij de herberg. Erg vroeg, en dat is heerlijk, omdat het in de middag echt heet is.

Dichtbij de herberg is een bar. Daar gaan we alvast wat drinken…..nog veel te vroeg voor mijn biertje.

Bij deze herberg zijn er velen die er niet kunnen slapen. In totaal 20 personen. Er zijn veel groepen van vooral Spaanse jongelui. Hier rijden dan ook taxi’s af en aan. Hier in de buurt is een hotel, ik denk dat ze daar heen gaan.

Camino Ingles dag 4 Betanzos – Presedo

4 augustus, 12 km, in de ochtend prima wandelweer

“I found my heart upon a mointain, I did not know I could climb, and I wonder how many others pieces of myself are secreted away in places I judge I cannot go”

Vertaald:

“Ik vond mijn hart op een berg, ik wist niet dat ik kon klimmen, en ik vraag me af hoeveel delen van mezelf verborgen zijn op plaatsen, waarvan ik dacht dat ik er niet naar toe kon”

Een mooie gedachte voor onderweg, die ik graag met jullie deel. Vandaag is het een korte afstand, omdat de weg naar Bruma 32 km is, en er verder geen herbergen zijn. We starten in de heerlijke koelte van 19 graden. Ook Betanzos ligt aan een zeearm en we beginnen met een steile klim naar 200 meter. Het is nog een beetje mistig als we starten.

Aan de weg op een hoog gebouw zien we deze Maria, boven ons uit torenen. Een beeltenis Maria, zoals ze in Lourdes wordt uitgebeeld.

Zo gaat het 2 km steil omhoog. We zijn blij dat het nog koel is. We zweten nu al enorm.

Het klimmen wordt beloond…….We genieten van onze vergezichten.

Even uitblazen en op ons wachten. We blijven als groep fijn bij elkaar en wachten waar het nodig is.

We hebben paden en wegen door eucalyptus bossen. Die zijn aangeplant in dichte rijen.

Na 8 km zijn we bij het kerkje San Esteban. Hier in Spanje zijn er bovengrondse kerkhoven. Per familie in een soort familiehuizen, versierd met ornamenten. Met de zon precies achter de klok, zo wordt het bijna zwart/wit.😉

Na dit kerkje loopt de route volgens het boekje van John Brierley over een pad ver van de grote weg vandaan. Nou…niet dus. Een verandering van de route en die laat ons nu 4 km langs de weg lopen. Waarom zou je zeggen? De boeren die niet meer willen dat je over hun land loopt…..of een café baas, die zegt: laat de Camino hier langs komen. We denken het laatste. Tot onze grote verrassing vinden we een café. Dat is een onverwachte koffiestop.

Nog een klein stukje en dan komen we Presedo binnen.

Goed opletten als je er wilt slapen. Het is van de route af en niet goed gemarkeerd….Het gebouwtje is prachtig beschilderd. Die vermoeide voeten, zouden die van mij kunnen zijn.

Op naar het nabijgelegen café Xente no Camino. Lekker op tijd. We eten daar tussen de middag. Heerlijk in de schaduw. Inmiddels is het warm, maar we hebben in de ochtend koelte de wandeling kunnen afronden.

Verslapen?

13 juni, 21 km, zonnig 25 graden, Leon – Villar de Mazarife

Ik was van plan om 6 uur te gaan starten en was toevallig om 5.15 uur wakker. Komt goed uit zou je denken….maar ik had geen zin om op te staan. Dat gebeurt me eigenlijk nooit, ik hou ervan om met zonsopkomst buiten te zijn. Ik geef eraan toe om te blijven liggen en wordt zomaar een uur later wakker. Nu had ik wel zin. Kom maar op met deze volgende wandeldag. Het café om de hoek was al open, dus ik kon starten met koffie en ontbijt. Mijn dag is weer goed begonnen.

Lees verder Verslapen?

Leon

12 juni, zonnig 22 graden, 18 km, Mansillas de las Mulas – Leon

Precies 1 week geleden startte ik uit Burgos om de Meseta te gaan lopen. 180 km verder en een grote ervaring rijker. In dit seizoen was het voor mij de eerste keer en ipv verwachte hitte, was het koel en bewolkt. Een les voor mij…..geen beren op de weg zetten die er niet zijn en gewoon stap voor stap genieten. Het was een prima temperatuur voor de Meseta.

Vanaf de herberg El Jardin loop je zo de oude stadsmuren binnen. De gele pijlen wijzen me, zoals altijd de weg.

Lees verder Leon

Eindeloos

11 juni, 27 km, droog tot aan de herberg, 20 graden, Bercianos – Mansillas de las Mulas

Wat heerlijk een 1 persoonskamer, dacht ik gisteren. Bleek het in herberg Santa Clara de muren niet tot bovenaan toe gesloten en de geluiden van de bar waren zeer goed te horen. Gelukkig was het om 22 uur stil beneden, zodat ik toch nog op tijd kon gaan slapen.

Eindeloos heet het blog vandaag. Dat heb ik ervaren. Helder weer, licht bewolkt zonnetje erbij en wat zijn de kleuren van de Meseta dan prachtig. Ik kan 360 graden om me heen kijken en ik geniet van elke stap.

De graanschuur van Europa wordt de Meseta ook wel genoemd. De beregenings apparatuur staat klaar voor gebruik. Voorlopig zullen ze die wel niet nodig hebben. Gisteren avond kwam het er weer met bakken uit.

Lees verder Eindeloos

Herberg vol

10 juni, 24 km, koud 13 graden,motregen, Terradilla de los Templaros – Bercianos

De afgelopen dagen heb ik enthousiast verteld over de prima herberg Via Trajana in Calzadilla. En dat die over een hele mooie landweg gaat. Zelf had ik nog niet gereserveerd, in gedachten houden dat er altijd wel een plekje voor mij is. Op het keuzemoment zou ik beslissen of ik langs de originele route langs de weg of de mooie landweg zou gaan. Even voor de zekerheid bellen of er nog een plekje is……. Niet dus! Alle enthousiast gemaakte pelgrims zijn me voor. Dan ga ik naar Bercianos en vind een kleine privé kamer. Prima nu voor mij, want ik kamp nog steeds met een vervelende kriebelhoest in de nacht.

Het traject na Terradillos loopt over een licht glooiende landweg. Ook in het sombere weer prachtig om te zien hoe die gekleurde regenpakken zich voort bewegen.

Lees verder Herberg vol

Hoop, geloof en vertrouwen

9 juni,27 km, zwaar bewolkt 16 graden Carrion de los Condes – Terradillos de los Templaros

Het enige dat sterker is dan angst is hoop, en zeker ook geloof en vertrouwen. Geloof en vertrouwen kunnen je die hoop geven. Een mooie spreuk van een van mijn vorige Camino’s past hier bij. “Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het kan” (Pipi Langkous) Ik heb al eerder de Meseta doorkruist, dus ik weet dat ik het kan. Het is de eerste keer met koud weer en de eerste keer met alle gewassen groen, ipv verdord of bruin. De eerste keer met een overvloed aan fantastische bloemen langs de kant. Die groeien weldadig door de vele regen. Het blijft ook voor mij een uitdaging om juist op deze Meseta dagen van elke stap te genieten.

Het begon bij de brug toen ik Carrion de los Condos verliet. Eve aan de linkerkant naar beneden kijken.

Lees verder Hoop, geloof en vertrouwen

Leegmaken

7 juni, 18 km droog 17 graden, Albergue San Nicolas – Poblacion

Inkeer heb ik het verslag van gisteren genoemd. Het toeval wil dat ik daarna in mijn dagboek een tekst lees: “het is een kwestie van leegmaken”. Dan gaat het over wat je van jezelf verwacht, wat je denkt dat anderen verwachten en daaraan willen voldoen. Dat loslaten is leegmaken. Ik ben goed zoals ik ben en ik hoef me niet te bewijzen. Wat heerlijk als dat me lukt…. Als ik “leeg” ben is er ruimte voor nieuwe ideeën. De Meseta helpt daarbij…..En ook de sfeer die ik aantref in bv de Albergue San Nicolas. Er is geen elektriciteit binnen en we ontbijten met kaarslicht. Een vredig moment om de dag te beginnen.

Lees verder Leegmaken