Alle berichten van Mieke Schrieks

Dutch Mountain trail dag 4

9 april, 22 km, droog 13 graden

En dat was dan de 4e wandeldag van Mheer naar Maastricht. De Dutch Mountain trail, een ruige wandeltocht van ruim 100 km, met een echt berggevoel. Steeds opnieuw toppen en dalen, groene weiden, beekjes, rotswanden, spectaculaire vergezichten en niet te vergeten de holle wegen. Ze hebben ons uitgedaagd en in vervoering gebracht. Ik ga er zeker nog eens terug!

Mheer – Maastricht

De route loopt de laatste dag eigenlijk aan de westzijde van de Maas. Daarvoor zouden we het pontje vanaf Eijsden moeten nemen om de top te kunnen bewandelen. De top van d’n Observant. Vanwege Corona vaart dit pontje niet en dat betekent dat we 8 km om zouden moeten lopen. Ook had ik gelezen in het boekje dat er 3 heel gevaarlijke delen inzitten en ook dat een deel zelfs was afgesloten. We kiezen er dan ook voor om aan de oostzijde te blijven en de Jacobsweg van Eijsden naar Maastricht te bewandelen. Niet zo spectaculair, wel een mooie route langs de Maas. Eerst het deel van Mheer naar Eijsden. Door holle wegen, langs een heuvel, met wijdse vergezichten. We realiseren ons dat het de laatste dag alweer is en we willen nog van elke stap genieten.

Intussen was ikzelf naar Maastricht gegaan met de auto, met de trein terug naar Eijsden om samen naar Maastricht te lopen. Het deel was vlak en ik durfde het aan om deze afstand te lopen. 😉 Het ging heel goed en ik vond het heel fijn om samen in Maastricht aan te komen.

Dit is de bergtop, die aan de andere kant van de Maas ligt. Die is voor een volgende keer.

Voor we de drukte van de stad inlopen hebben we nog even pauze.

We lopen verder langs de Maas het centrum in.

Daar is het eindpunt. We denken nu al terug aan de vele mooie momenten van vriendschap, de extreme sneeuw, het trots zijn op onszelf dat we dit toch maar mooi hebben gedaan. De zwaarste 100 km, met de meeste bergtoppen van Nederland.

Geweldig gedaan Petra, Lydia, Elly, Tea, Fred! Ik ben reuze trots. Van harte gefeliciteerd met deze geweldige prestatie. Dank je wel voor de hele fijne dagen. Ik heb er enorm van genoten.

Dutch Mountain trail dag 3

7 april, 29,5 km droog, eerst bewolkt later zon. Van Gulpen naar Mheer

Voor een belangrijk deel vandaag door België. Belangrijk: vul van tevoren een “verklaring van eer” in, omdat je op doorreis in België komt. (Tm 19 april). Zouden we vandaag politie tegenkomen, die ernaar vraagt? Wij zouden dat wel kunnen waarderen.

Dat is handig vanuit je slaapplek vertrekken. Geen vervoer in de ochtend, zodat we direct na het ontbijt konden starten. Een uitstekend overnachtingsadres vinden we bij de Zwarte Ruiter.

De route van vandaag start met een klim naar de Gulpener berg. Een goede warming up zullen we zeggen, voor deze dag die maar liefs 3 heuveltoppen kent. De Gulpenberg, de Hakkenberg (net ten noordoosten van Teuven) en Kattenroth (ten zuiden van Noorbeek)

Ik ging met de auto naar de Gulpener berg om een stukje mee te gaan. Al gauw  gaat de route het dal in, en dat betekent dat ik toch ook omhoog moest klimmen. Niet ver, maar toch 14 %. Wat ik altijd tegen anderen zeg, moest ik nu voor mezelf toepassen. Kleine pasjes en heel langzaam, dan kom je er wel. Een goede oefening voor geduld.

Die beker was wel voor fietsers bedoeld, het voelde voor mij ook als mijlpaal.

Daarna ga ik een volgend punt om een stuk mee te lopen. Vlakbij punt punt 58 km kon ik de auto parkeren. (Dichtbij Eperheide en Auberge de Smokkelaer) Door het bos loop ik ze een stukje tegemoet. De sneeuw is bijna gesmolten. De bosanemonen laten hun mooie bloemetjes zien.

Bij punt van ongeveer 60 km vinden we een bankje, zonder sneeuw, uit de wind en later zelfs in de zon. Een prachtig uitzicht over Diependal.

In plaats van wit van de sneeuw zien we nu de witte bloesem van de bomen.

Wat een heerlijk moment! We genieten volop. Daarna klim ik door het Onderste Bos terug omhoog. Ook hier liggen de hoogtelijnen dicht bij elkaar, dat betekent klimmen. Het is een prachtige route.

Dicht bij Slenaken stop ik nog eens. Daar is vast “koffie to go” te krijgen. Een kleine omweg en ja, zelfs een stukje Limburgse Vlaai erbij. Het valt me op dat de dalen en heuvels dichterbij liggen en veel open velden voor de boeren. Ik passeer hier net de grens met België.

In het dal ligt Slenaken

Dan is het nog 10 km….daar gaan ze.

Met nog een bergtop van 209 meter te doen, Kattenroth, op de grens van Nederland en België, ten zuiden van Noorbeek. De laatste loodjes…

De vele holle wegen met een zonnetje erbij, maken onze dag compleet.

Een dag om van te smullen. De vele vergezichten, het ontluikende groen. Bij elke nieuwe bocht een ander, mooi uitzicht.

Maretakken; veel te zien in Zuid Limburg

Opmerkzame dingen: gezien in België

En….een aanplakdame. Herkend als “mooiste meisje van de klas”. Zij probeert met ieder die ze ontmoet aan te plakken.

Petje af voor de wandelaars. Alweer een zware dag afgerond. Nog een dag te gaan.

Dutch Mountain Trail dag 2

7 april, 27 km, heel veel sneeuw. Van Vaals naar Gulpen

De meeste sneeuw op een 7 april in Limburg. Uitgerekend dan zijn we op het hoogste punt van Nederland het Drielandenpunt, de Vaalserberg van 322 meter. Wat een ervaring!

Mijn bedoeling was om de berg op naar het Drielandenpunt te gaan. Het was aan het vriezen, de sneeuw viel met bakken naar beneden. Ik zou een stukje mee gaan klimmen. Al snel merkte is dat dat voor mij teveel was. En dus gingen de wandelaars alleen naar boven. Alleen al om hier naar boven te klauteren is een hele speciale ervaring. Deze kanjers doen het allemaal.

Bij het drielanden punt werden we geïnterviewd door tv Limburg. Er is maar een klein stukje uitgezonden. Leuk om mee te maken.

Daarna volgt een etappe door het Vijlenerbos en ook daar vele hoogte verschillen en aan de bosrand mooie vergezichten. Zie onderstaand overzicht van de hoogte verschillen van vandaag.

Even een kleine omweg maken voor een koffie stop bij het Hijgend Hert. Daar was het een beetje uit de wind en we waren toe aan een pauze.

Na de middag is het droog en het vriest niet meer. Zo kan ik met de auto toch naar de wandelaars toe. Vanaf Wahlwiller richting Mechelen/Hillishagen. Met kleine heuvels, zodat ik toch weer even kan oefenen.

De derde hoge berg van de Dutch Mountain trail volgt daarna. Nog 8 km te gaan. Van Wahlwiller naar het Eyserbos. In de verte zie je de zendmast, daar moet je naar toe. Hemelsbreed was het vandaag maar 11 km. Dutch Mountain Trail maakt er 28 km van. Om zo dicht mogelijk bij het centrum van Gulpen te komen, komt er nog een top bij….de Gulpener berg. Nee…niet nog een. Die valt even tegen.

Moe en zeer voldaan kwamen ze om 18 uur bij de herberg aan. Toch meer dan 8 uur onderweg. Heel goed gedaan! En dan die stralende gezichten…trots, dat hebben we toch maar voor elkaar gekregen. Op de kamer hebben we ons etappe drankje.

Dutch Mountain trail dag 1

6 april, hagel, sneeuw en zon van Eygelshoven naar Vaals 30 km of tot Bocholtz 19 km

De hele Dutch Mountain trail kent maar liefs 7 bergen en is 101 km lang. De start is bij station Eygelshoven en gaat over alle zuidelijke heuvels naar Maastricht.

Wat later dan gepland waren bij het station. We vertrokken om 10.30 uur. Een geweldige nieuwe uitdaging. Wat dacht je wat? Een gesneeuwd landschap, en dat voor april.

Vlnr Petra, Lydia, Fred, Tea en Elly. Heel veel succes.

Als het dan even droog is en de zon komt erdoor, dan heb je een sprookjesachtig geheel. We worden getest op mijn motto “het is altijd weer”

De eerste berg is de Wilhelmina berg. Alvast een test om te voelen wat dat is, omhoog en omlaag klimmen. Deze viel mee….🤔, maar zat dan ook bij de eerste 6 km. Ook kun je een stukje afsnijden, door niet over de berg te gaan. Dat treft, nu zijn Tea en ik snel bij een kopje koffie. (Bij een wel heel chick hotel, maar we zijn welkom) We kunnen zelfs overdekt staan en dat is bij koud weer wel even lekker.

Vaak hebben we wind tegen met hagel en sneeuw. Ook hier word je toch nat van. Veel te laat trekken we onze regenkleding aan. De wandeling gaat vandaag langs Kerkrade, Horbach en Bocholtz.

Ook komt de zon soms terug. In de ochtend waren het een paar sneeuw buien. In de middag 1 sneeuwbui.

Vanaf Bocholtz loop ik de wandelaars tegemoet. Die oranje daar, dat ben ik. Al van verre te herkennen.

Fred en Lydia gaan ook voor de laatste 8 km naar Vaals. Toppers! Ze gaan nog langs Orsbach en over de Schneeberg. Op wel 257 meter hoog. Dit missen we, schrijven ze: wat een prachtig uitzicht

Op weg naar de Schneeberg met uitzicht aan beide kanten.

Hier zie je de totale route van vandaag. De groene lijn.

Dagwandeling Pettelaar Essche Stroom

2 april, 20 km, veel wind, bewolkt en koud

Deze dagwandeling is een combinatie van 2 wandelingen van “de mooiste routes” vanaf Den Bosch. De eerste is Pettelaarse Schans van 12 km en het 2e deel aansluitend vanaf Halder van 8 km.

Bijzonder mooi!!! Met veel afwisseling. Landgoederen Pettelaar, Haanwijk en Sterre Bosch, Bossche Broek en Zuiderplas. Na Halder langs de vernieuwde Essche Stroom en landgoed Eikenhorst. Heel goed te splitsen en dat gaf voor mij de mogelijkheid om op langzaam tempo 12 km te proberen.

Rita heeft de hele wandeling begeleid. Zowel Frans, Ineke en Elly gaan met haar Waddenwandelen op Texel en dat was tevens een kennismaking. Ook van harte welkom voor Nellie, Marianne en Andrea.

Aan het begin van het Sterrenbos zien we in de holte deze mooie Christoffel, de beschermheilige van de reizigers.

En daar is het dan…..het eerste groen aan de bomen. Ook in het begin van het Sterrenbos.

Iets verder een hele rij met witte bloesem. Dat is genieten.

Bij onze langzame wandeling zien we ook ontluikend groen. Bloemetjes, blaadjes…welkom voorjaar.

Intussen is Rita op weg naar de Essche Stroom vanaf Haanwijk

Bij de Essche Stroom zijn deze mooie bruggen aangelegd. Ze wiebelen als je er overheen loopt.

Voor de poort van landgoed Eikenhorst

En natuurlijk even pauze. Het is vandaag bijzonder rustig. De gebieden zijn de moeite waard om te bezoeken.

Dank je wel Rita voor de begeleiding.

Walk of Wisdom dag 7

1 april, 15 km zonnig 15 graden. Van Winssen naar Nijmegen

Yes! Onze prachtige Walk of Wisdom zit erop. Wat hebben we ervan genoten. 136 km, bergen, dalen, polders, rivierlandschappen, bossen. Ik ben enorm trots op dat we zover zijn gekomen.

Gefeliciteerd Eliena, Marijke, Joepke en Marion. Hier met de Stevenskerk in zicht

We vertrokken vanaf de uiterwaarden van Winssen, daarna Ewijk, Beuningen, Weurt en over de “Oversteek” , het schiereiland bij Lent naar Nijmegen.

In de ochtend was er een beetje mist. Daar gaan de dames. Vol goede moed op weg naar de eindbestemming van de Walk of Wisdom. Een beetje geheimzinnige sfeer….zou daar achter die mist Nijmegen liggen?

Intussen ga ik een stukje met de auto naar Het Dijkmagazijn bij Beuningen. Ik loop naar het westen over de uiterwaarden. Op de achtergrond zie ik nog de brug met de A50. Het is er heerlijk stil. De vrachtboten varen langzaam voorbij. De vogels zingen hun voorjaarslied. Genieten.

Op de verwachte tijd zie ik de dames alweer aankomen. Samen lopen we terug naar het Dijkmagazijn. Inmiddels kunnen we daar wel koffie krijgen en op een bankje van de Gemeente rusten.

De uiterwaarden zijn ook het terrein van Konings paarden. Hier een jong veulen. We houden voldoende afstand. Wat zijn ze mooi!

Bij de uiterwaarden van Beuningen zien we deze mooie tekst:

Steek zo stil over dat het water spiegelt
Kijk dan voorzichtig om:

Je schrijft: over-kant op het draagvlak Ik lees: tussen de wolken…

Hoe ik bij je kan komen.

Van Tim Pardijs

Ook daar langs de Waal, een monumentje. Het raakt me…

Weet je nog Siem……

Het laatste deel is na de Oversteek en over het schiereiland bij Lent. Een schitterende afsluiting, nog even weg van de drukte van de stad. De Stevenskerk is al in zicht.

Bij de Stevenskerk krijgen we de ringetjes die we missen. Een stempel in ons boekje en natuurlijk de trotse wandelaars bij het symbool van de Engel in de kerk.

Het was een geweldige week. Dank je wel voor jullie fijne vriendschap, delen, ontvangen en vooral nagenieten. “Een Walk of Wisdom” om nooit te vergeten. Op naar nog meer wandelingen met wijsheid.

Walk of Wisdom dag 6

31 maart, 20 km veel zon 25 graden. Van Hernen naar Winssen

Een zomerdag in maart……zelfs zo warm dat we in de middag in de schaduw gingen zitten. De dag kenmerkt zich door vele kleine paadjes langs smalle watertjes en later door de uiterwaarden.

Walk of Wisdom van Hernen naar Winssen, van 100 naar 120 km

Hemelsbreed is het maar 10 km. Wij maken er 20 van. De route gaat door de kasteel tuinen van Hernen, rondom Bergharen en natuurgebied de Elzen, langs Afferden en tenslotte langs de Waal naar Winssen.

Wat is dat fijn dat je vervoer hebt van en naar de startplaats. Dank aan chauffeur Jolle en het Emmaus klooster voor de organisatie. Zo vertrokken we vanaf het kasteel in Hernen.

In de vroege ochtend is het al een heerlijke wandeltemperatuur. Na 1/2 uur gaan de vesten al uit. Mede wandelaars willen wel een foto maken. We boffen zo met dit prachtige weer en dan op de Walk of Wisdom, waar de mooiste paadjes voor ons zijn uitgezet.

Ook natuur gebied de Elzent bij Bergharen is prachtig mooi. Vistrappen, kleine paadjes en we zien het groen aan de bomen komen.

Natuurgebied de Elzent

Na 8 km waren we toe aan pauze. Niets te vinden…. Dan maar een plekje in de zon, tegen een hek….We kunnen overal rusten. Een plastic zak of zitmatje en de pelgrimsstoel is klaar. Steuntje in de rug, dat is wel fijn.

Niet weten dat er nog geen 500 meter verder een B&B is die pelgrims uitnodigt in de berghut. (Aan de Strengstraat) We kunnen er zelf koffie maken en naar het toilet. Zo gastvrij, dat doet ons goed.

Ook de cafetaria aan de van Heemstraweg ten noorden van Afferden is open. We hebben zelfs zin in een ijsje. Dat voor eind maart.

In het boekje staat dat je het pad langs de Waal kunt volgen. Ik ga op onderzoek uit vanaf de Ruif in Winssen en kom tot de ontdekking dat het pad naar het westen niet begaanbaar is en is afgezet met prikkeldraad. We kiezen er voor om dit deel op de weg te blijven.

 

Om 15.30 uur waren we bij ons eindpunt van vandaag. Totaal volgens het Walk of Wisdom GPS overzicht hebben we 120 km gewandeld. Morgen naar Nijmegen is het nog 15 km. Op naar de laatste wandeldag. We hebben er zin in.

Walk of Wisdom dag 5

30 maart, 24 km, 20 graden zon; van Emmaus klooster Velp naar Hernen

Stil staan
Stil zijn
Is geen verloren tijd.

Het onderweg zijn op de Walk of Wisdom is voor mij dat stil staan, stil zijn, verwondering, genieten van elke stap. Vandaag gingen we vanaf het Emmaus klooster, door het natuur gebied Keent, langs de Maas naar Ravenstein, door Wijchen, en tenslotte Leur en Hernen.

Met een speciale start van de dag om 7 uur met de kloosterwandeling in de tuin. We gingen deze ochtend met 3 naar de tuin. Via een audioguide horen we wetenswaardigheden van de klok, van de bewoners en van de tuin. We werden vooral geraakt door de opkomende zon en het warme licht over het meertje.

Een bijzondere start van de dag. Daarna gingen we naar Keent. Een schiereiland, omsloten door het water van de Maas. Bij heel hoog water liep het hier vroeger onder. Nu veel plaats voor wandelaars en boerenbedrijven. Ruimte, erven van boeren, paadjes. Een strak blauwe lucht bijna geen wind.

Omdat wandelaars overal mogen lopen, is dat ook op plaatsen waar de koeien zijn. Vandaag zaten voor ons rustig achter prikkeldraad. (PS ik ben wel lief hoor….)
Ik was met de auto naar Overlangel gegaan en loop de wandelaars tegemoet.
Brug bij Overlangel.

Langs de Maas gaan we naar Ravenstein. Onderweg vinden we nog een ringetje. In een pot vast geschroefd aan een schuurdeur.

We boffen…..in Ravenstein worden we verwend met koffie door kennissen van Joepke.

Dan de brug over haar Niftrik. Bij de kerk staat de Magnolia vol in bloei en is het goed vertoeven.

Aan de rand van Wijchen is een mevrouw met een wensbol. Aan de deur staat gesloten….Toch bel ik op of ze open is. En wat zegt ze? Ik ben net klaar voor het eerst na de winter om te openen. We mogen binnen en ze maakt de wensbol aan met vuur. Enkelen verbranden een klein papiertje. Ook dit was een mooi moment.

Heel snel ben je Wijchen door. Ook het laatste deel naar Leur en Hernen is bijzonder mooi door de bossen en langs een molen. Let op…het is niet zo goed bewegwijzerd.

Tegen 16 uur waren we na 24 km in Hernen. Jolle (onze chauffeur) staat alweer op ons te wachten. Wat een heerlijke dag. Nog 2 dagen te gaan, voor we in Nijmegen aan komen.

Walk of Wisdom dag 4

29 maart, zonnig, 20 graden, 23 km van Malden naar Emmaus klooster Velp

Een hele andere wandeling dan de voorgaande dagen. Geen heuvels meer, wel de schoonheid van de Haterse vennen, polders, en het vestingsstadje Grave. En dat met het zonnetje en een strak blauwe lucht. Onze vierde dag was weer een pareltje.

Walk of Wisdom van Malden naar Velp

Het verblijf in het klooster is voor ons een moment van stilte en rust. Zo heerlijk om daar de dag te beginnen. Vanaf de kamer van Eliena was er direct uitzicht op de zonsopkomst, met de zon door de nog kale bomen. Dat alleen al zien is een kadootje.

De eetzaal van het klooster

We werden weer weggebracht naar Malden, daar konden we om 9.30 uur met de wandeling starten.

Na ruim 7 km zijn we bij de Haterse vennen. Het ochtendlicht is nog zacht. En op deze maandag ochtend heel rustig.

De ruïne van Walrick is een bedevaartsoord geworden. De dochter van roverhoofdman Walrick was ernstig ziek en genas nadat er een lapje in de boom was gehangen. Naast de ruïne staat nog een boom met vele lapjes.

Bij het Maria kapeletje van Boskant is het goed vertoeven. Een flinke pauze in de zon. Er ligt een boekje om speciale dingen op te schrijven. Ook hier voel je hoeveel mensen hier komen en een moment van bezinning kiezen. Velen die de Walk of Wisdom lopen stoppen bij dit kapeletje.

We vervolgen onze weg door de polder, langs de Leigraaf en daarna langs de visvijvers van Molenhoek. Oneindig landschap, helemaal voor ons alleen.

Bij het begin van Grave staat bij het verpleeghuis deze “engel” bij de haven

In Grave gaan we op zoek naar “koffie to go”. Hier is maar een zaakje open en daar stond een rij. Nog 2,5 km te gaan….we lopen wel door. Een mooi pad langs de Hertogwetering brengt ons terug naar het klooster.

Het was weer een heel speciale dag. Ook in het klooster kregen we een ringetje erbij.

Walk of Wisdom dag 3

28 maart, 19 km, droog veel wind 13 graden, eerst zonnig later bewolkt

Van Milsbeek naar Malden. Een wandeling om van te smullen. Zoveel hoogteverschillen, verschillende landschappen en het beginnende voorjaar. Wat kunnen we ervan genieten. Op de kaart van ongeveer 40 km naar 58 km. Helemaal door de natuur over de Sint Jans berg, de Mookerheide, Mulderskop en tenslotte langs het Zweefvliegveld en de bossen. We eindigen ten noorden van Malden.

Na het uitgebreide ontbijt van Truus of Marij gingen we naar restaurant het Diepen terug. Aan onze rechterhand de Sint Jans berg, zo lopen we langs natuurgebied het Diepen

Even de spieren opwarmen. Niet snel daarna zijn het de heuvels van de Sint Jans berg met steil klimmetjes. Dat is het mooie van deze dag. Niet de kortste weg, maar steeds de natuur gebieden in met maximale hoogte meters. En Marion klimt dan nog eens extra omhoog voor de mooiste foto.

Vanaf Plasmolen loop ik ze tegemoet. Licht stijgend omhoog, later met een stevige trap om nog even wat hoger te gaan. Het is echt genieten.

Na Plasmolen gaat het pad door het Zevendal. Een schaapskudde met al lammetjes. Het voorjaar gaat beginnen. Een mooie ontmoeting.

Op de Mokerheide wilde ik ook wel even gaan kijken. Ik zoek een plekje met mooi uitzicht, zodat ik iedereen aan kan zien komen.

Uitzicht over de Mokerheide naar Cuijk

Dichtbij het Jachtslot van de Mokerheide kun je bij de ingang van de tuin ringetjes vinden. Helaas waren die net op, toen we er langs kwamen.

Heel speciaal was deze boom met medailles en herinneringen. Zo voelt het alsof we op een Camino lopen. De sporen van vele medewandelaars bij elkaar verzameld. Elk met zijn eigen gedachten.

Na het zweefvliegveld is het vlak. Het is dan nog 5 km. Rechte lanen met bomen, blaadjes die heel voorzichtig te voorschijn komen in het verder nog kale bos. Alleen de dennen hebben frisse groene naalden.

Vandaag logeren we in het gastvrije Emmaus klooster. Wat ontzettend fijn dat vrijwilliger Jolle ons ophaalt bij Malden. Nu zijn we nog “op tijd” om in te treden in het klooster.😉 Ook Joepke is er nu bij. Vanaf morgen gaat ze mee op pad.