Alle berichten van Mieke Schrieks

Dagwandeling Boxtel Oisterwijk

24 november, 17 km, droog 2 graden

Het is altijd weer… Zo ook vandaag. Het zou heel veel regenen en wat hebben we? 2 verloren druppels. Het was: koude wangen weer, herfstkleuren weer, wandelweer… Genieten weer. Het is zo bijzonder, wandelen verbindt, wandelen laat stralen, wandelen ontspant. En zeker met deze wandelaars, die komend jaar meegaan en/of die al eens mee geweest zijn. Bijzonder welkom voor de nieuwe mede wandelaars: Ted (Via Monastica), Ineke en Mia (Camino Portugues).

Deze keer is het de NS wandelroute van Boxtel naar Oisterwijk. Als je met de auto komt is het makkelijk parkeren in Oisterwijk, neem de trein die in 7 minuten naar Boxtel gaat en je stapt zo de natuur in.

Eerst door de bossen en heidevelden van de Kampina.

Bijna langs de route ligt op 10 km restaurant Belvershoeve. Een warm welkom. Daarna vervolgen we de weg langs Oisterwijkse vennen.

Bij boshuis Venkraai wachten we even op elkaar voor we Oisterwijk inlopen.

Kunst in de natuur….

Tot slot een kopje thee of koffie bij het station.

Kampina:

Smalle beekjes, heidevelden, bossen en vennen zijn de hoofdbestanddelen van het vele natuurschoon langs deze route. De grote heide van de Kampina is een waardevol natuurgebied, waar zeldzame planten en dieren voorkomen. De Vereniging Natuurmonumenten heeft medewerking verleend bij het uitzetten van een prachtige route door dit gebied. Op de heide grazen schapen en runderen.
De tocht gaat verder door de afwisselende Oisterwijkse bossen en vennen.

Tot slot

En nu….naar huis

“Samen gingen we op weg. De weg eindigt niet in Santiago de Compostela, hij begint daar pas. De ervaringen van: loslaten, onderweg zijn, vertrouwen hebben in wat zich aandient, verder durven gaan dan wat je voor mogelijk hield, dat is je nieuwe bagage. Een bron waar je altijd uit kunt putten in het leven van alledag. Doorgaan op de ingeslagen weg, met twee benen op de grond, met een ruim hart en ruim van geest” ( Uit het geheim van de schelp)

Lees verder Tot slot

Dag 38 Negreira – Maronas

8 oktober, 22 km, zeer veel regen

“Het loopt anders”

Het plan was om vandaag 26 km te gaan naar de nieuwe herberg, Monte de Aro bij het dorpje Lago. Het regende de hele dag pijpestelen en hier bij Casa Pepe, zeiden ze….je kunt hier ook blijven. Totaal onverwacht zegt ze..”yes dat is een Camino kadootje” Niet gedacht dat Johanna dat zou kiezen.

Om 7.45 uur gaan we de deur uit. Het ontbijt hadden we niet gebruikt bij albergue Carmen, maar bij de veel vriendelijker mevrouw van de Cerbeceria. Ook gisteren hadden we een uitstekend menu bij restaurant Imperial.

Dit hadden we op onze Camino nog niet meegemaakt…. Volgelopen paden. Hier valt het nog mee. Het werd in de loop van de dag steeds natter.

En hier en daar hadden we ook een omgevallen boom. Niet zo veel als we eerder hadden.

Omdat Albergue Rureiro in Vilaserio dicht zou zijn gingen we pauzeren in Porto Camino, waar ook de gastvrije herberg Alto do Pena is. We drogen een beetje op en gaan weer verder.

Naast de regen is er ook erg veel wind. Tegenwind. We lopen krom gebogen tegen de wind in.

Bij Casa Pepe hebben we pauze. Inmiddels zijn de schoenen vol met water. Ik verdenk de buigplaats van de schoen, dat e daar niet meer waterdicht zijn. Ook Johanna heeft veel water in de schoenen en ook in de hoes van haar rugzak staat een plas water. We genieten van het Camino kadootje. We gaan niet meer op pad voor de laatste km. De open haard is aan, zodat onze schoenen weer kunnen drogen.

Vandaag kwam ik op de Facebook site van het genootschap deze wijsheden tegen. (Van Ignace uit Den Bosch) Vandaag tijdens de regenwandeling heb ik er over gedacht. Jij ook?

1: Zet een stap, je komt altijd aan.

2: Geen haast is geen stress

3: Neem wat op je weg komt: in dit seizoen is dat bv wanneer een bar open is. Het is te koud of te nat om buiten te zitten en als er dan een open is, voelt dat als kadootje.

4: Durf hulp te vragen: bv als het slecht weer is: bel je aan en vraagt “mag ik even binnen schuilen” Dat geldt tijdens je camino, maar ook in je leven. De meeste mensen zijn blij dat ze iets voor je kunnen doen.

5: Stel je verwachtingen bij: dit hebben we vandaag ervaren. Het plan was verder gaan, en we passen zomaar het plan aan, door omstandigheden.

6: Ken je ballast en neem er afscheid van. Tijdens het wandelen komt van alles langs en zo kun je misschien beslissen, waar je graag afscheid van neemt.

7: Realiseer je droom……..

Dag 37 Santiago – Negreira

7 oktober, 21 km, meest droog en half bewolkt, 14 graden

“De eerste stap in het waarmaken van je droom is gewoon klein beginnen. Doe kleine dingen vol liefde, passie en overgave.”

Deze tekst van de dag vinden we heel toepasselijk. Johanna heeft haar droom gerealiseerd door naar Santiago te lopen. 4 dagen eerder in Santiago, betekent dat je of 4 dagen in Santiago blijft, of eerder naar huis gaat of nog een stukje verder gaat. Annet en Jellie gaan morgen naar huis. Johanna en ik gaan door naar Finistere. Deze keer gaan we in 4 dagen naar Finistere, waarvan vandaag naar Negreira. Zo verwachten we op 10 november in Finistere aan te komen, een belangrijke datum voor Johanna. Dat we dan bij de zee komen, is ook heel belangrijk voor haar.

Lees verder Dag 37 Santiago – Negreira

Dag 36 O Pedrouzo – Santiago

6 november, 20 km, heel veel regen, 10 graden

We zijn er!!! Van harte gefeliciteerd.😀

Wat een Camino……Hitte, storm, sneeuw, regen. Deze kanjers hebben laten zien dat ze alles aankunnen. Zelfs 4 dagen ingelopen op het oorspronkelijke schema met een gemiddelde afstand per dag van 23 km. Met een prima wandeltemperatuur is dat ook te doen.

Vandaag het laatste deel naar Santiago. Zoals we hier gewend zijn…..geen vlakke etappe. Het blijft stijgen en dalen.

We lopen ook vandaag in de regen en we worden allemaal erg nat. De regenjas van Jellie blijkt het meest voor droge kleren te zorgen. De schoenen zijn allemaal doorweekt. Mijn regenbroek blijkt zijn beste tijd te hebben gehad. Er was te veel wind voor mijn paraplu. Tja, dan moet ik het ook zonder paraplu doen. Het landschap hier is prachtig. We volgen weer veel bospaden en kleine wegen.

Er zijn hier nog veel oude wegwijzers te zien, zoals deze. Verweerd, met mossen begroeid.

Nog 10 km te gaan en dan kom je al bij de gemeente grens aan. Een fotoplaats voor vele pelgrims.

Vandaag wilden de dames alleen het laatste stuk doen, zodat ik foto’s van de aankomst zou kunnen maken. Na de lunch bij Monte de Gozo ga ik alleen verder. Annet komt als eerste aan.

Dan volgen ook Jellie en Johanna. Natuurlijk met wederzijdse felicitaties. Trots op elkaar dat we het zonder blessures hebben kunnen afronden.

We slapen in San Martin Pinareo. Hier staan veel antieke meubels, zoals dit beklaagden bankje.

Het is niet druk in het pelgrimsburo. Geen wachtenden voor ons. Dat scheelt en zo nemen we in mum van tijd onze Compostela in ontvangst.

Proficiat lieve dames. Ook dit etappedrankje hebben we verdiend.

Tot slot….een foto van de start….zoek de verschillen.

Dag 35 Ribadiso – O Pedrouzo

5 november, 23,5 km, heel veel regen 10 graden

We hebben het zo vaak gezegd ….wat boffen we met dit fantastische weer tot nu toe. In totaal 2 dagen een beetje regen. Dus zowat de hele maand oktober droog weer met heel veel zon. Vandaag een ander verhaal en wel veel regen. Ook dat hoort erbij. Vanochtend hoorde ik van Joan: “Of je loopt in de regen en het voelt als een zegen, of je voelt…ik word nat” Het is maar net hoe je er tegen aan kijkt. Ik geniet ook van de regen.

Dit is de route van vandaag.

In de bar Casa Calzada waren we met veel pelgrims bij elkaar. Sommigen door en door nat, vooral lekkende schoenen. Ook Annet heeft er veel last van. We zagen pelgrims plastic zakken om hun sokken doen en een soort Gamaschen maken van plastic zakken. Ik ben erg blij met mijn paraplu die ik samen met mijn regenpak draag.

Lees verder Dag 35 Ribadiso – O Pedrouzo

Dag 34 Palas de Rei – Ribadiso

4 november, 27 km, motregen later regen, 14 graden

Het zijn de laatste dagen van onze Camino. Dan denk je wat brengt het mij. Een voorbeeldje….ik ga meer voor mezelf kiezen en vaker nee zeggen. In een gesprek met een Engelsman: “ik ben zo blij, ik voel voor het eerst sinds jaren mijn lijf weer. Ik ga beter voor mezelf zorgen en meer balans tussen privé en werk brengen”. Of: ik ben echt blij met mezelf. Hier twijfel ik niet meer over. Vandaag was het een regendag en regen zorgt ervoor dat we meer naar binnen gaan. Niet naar buiten of de natuur gericht, maar je eigen stappen, die je allemaal zet. Vandaag de etappe van Palas de Rei naar Ribadiso. Een stevige etappe door de afstand en het voortdurende stijgen en dalen. Het lijkt op de kaart niet veel, maar de hoogtemeters zijn er echt. In het donker vertrokken we uit Palas de Rei. De straat glimmend van de regen van afgelopen nacht.

Lees verder Dag 34 Palas de Rei – Ribadiso

Dag 33 Portomarin – Palas de Rei

3 november, 25 km, bewolkt, 10 graden

De Albergue Pons Minea in Portomarin heeft ook een uitstekende keuken, en een pelgrimsmenu. Zeker aan te bevelen. Als je met een groepje op pad bent, kun je kiezen voor 4 of 5 persoons kamer. Heerlijk rustig gelegen, meteen na de brug.

Om Portomarin uit te komen, moet je niet terug over de brug waar je vandaan gekomen bent, maar linksaf naar een volgende brug. Zie de linkse brug op de foto Hier staat nu geen water. Al lange tijd staat deze droog.

Na de brug is er gelijk een flinke je stijging van 400 naar 700 meter over een bospad.

Later ook geruime tijd over een pad langs de weg. Het is zwaar bewolkt en zo zie je maar een klein stukje van het uitzicht in de richting van Portomarin.

Naast het bospad zijn er vele verbrande bomen te zien. Zwart geblakerde stammen en alweer opnieuw groeiende varens.

De stijging gaat verder als we omhoog klimmen naar Castromaior.

Volgens de poster zijn het opgravingen van oude beschavingen van 400 jaar voor Christus. Interessant om eens te gaan kijken, voor je aan de afdaling begint.

Een klein stukje gaan we over een pad met grote keien.

Op naar Palas de Rei. Een pad langs de weg. Het is niet zo druk op deze zaterdag. Wel zien we vandaag in het weekend Spanjaarden, die kennelijk enkele dagen wandelen.

We waren rond 16 uur bij herberg Castro. Eerst maar even douchen en de was voor de wasmachine verzamelen. Daarna gingen we ons etappedrankje halen in het restaurant naast de Albergue. Naomie en Joasli waren er ook. We besloten tot een vroege maaltijd om 17 uur. Een heerlijke groente paella en een met zeevruchten. Een super afronding van deze dag.