Dagwandeling Linge

2 mei, 19 km Rhenoy, fris 10 graden

Ook deze wandeling is van de Mooiste Routes, met als centrale punt Rhenoy. We gingen eerst naar het westen, Acquoi, aan de andere kant van de Linge terug. Daarna naar Beesd en weer langs de Linge terug.

Linge route

De half bewolkte dag, bloeiend fluitenkruid in combinatie met koolzaad, uitzichten over de Linge, bloeiende appelbomen zorgden voor een schitterend geheel.

Op deze zondag waren er veel mensen onderweg. Fietsers, wandelaars, motorrijders en automobilisten. En toch niet te druk en ieder in heel ontspannen sfeer.

Het café Lingezicht in Acquoi was net open. Wat is het heerlijk om op het terras te kunnen zitten, met goed gezelschap en met vers appelgebak. We zitten er allemaal van te glunderen en het voelt als een bijzondere dag. De donkere wolken waren even dreigend, maar er viel maar 1 druppeltje.

In groepjes van 4 gaan we verder. De bochten van de Linge geven steeds andere vergezichten. Boven op de dijk zie je ook de appelbloesem opkomen. Bomen, keurig in rij geplant.

Na ongeveer 12 km is een schitterend gelegen terras, direct aan de Linge geopend. We nemen het ervan. Het is tenslotte lunchtijd.

We gaan verder naar Beesd en komen langs de Linge weer terug in Rhenoy. Mooi dat ieder even heeft gewacht.

Tot een volgende keer. Altijd welkom…

Dagwandeling Meierijse Landgoederen

24 april, 17 km, licht bewolkt, 13 graden

De site van de “Mooiste Routes”kent veel hele mooie wandelingen. De Meijerijse landgoederen, is een van mijn favorieten, met start vanaf Boxtel door het Sparrenrijk.

De Meierij, grofweg het gebied direct ten zuiden van ‘s-Hertogenbosch, kent vele prachtige landgoederen. Deze route laat er vijf van hun mooiste kant zien. Sparrenrijk en Den Eikenhorst aan de westkant van de A2 worden via een uitzichtrijk open traject langs de Essche Stroom verbonden met Halse Barrier, Zegenwerp en Venrode aan de oostkant. Enkele van de parken waar u door wandelt, zijn aangelegd in de typische stijl van de Engelse landschapstuinen, andere zijn ontstaan vanuit heel natuurlijke of economische gronden.

Vorig jaar om deze tijd stonden de rododendrons volop in bloei. Er zijn vele kruip-door sluip-door paadjes van de rododendrons. Nu zal het nog wel enkele weken duren. Zeker aan te bevelen deze route dan nog eens te lopen.

Vandaag mochten we ook Nellie, Ineke, Josephine en Mia verwelkomen. Om met elkaar alvast kennis te maken voor de Camino Ingles vanaf Ferrol naar Santiago. Natuurlijk ook van harte welkom aan de andere wandelaars. Erg leuk om iedereen weer te zien.

Het is de beleving van weer op pad kunnen, de vroege voorjaarsblaadjes aan de beukenbomen. Nog doorschijnend zo teer en mooi. Maar ook bloeiende Gagel, een enkele rododendron, een lelietje van Dalen, de vele vennen met de bloeiende krentenboompjes. Een lust voor het oog.

Maar ook pauzeren bij het beste restaurant ” to go”…een boomstam…. na 6 km met ons eigen lunchpakketje. We realiseren ons dat we eigenlijk niets meer nodig hebben. Mooie natuur, goed gezelschap, wat te eten en te drinken. We zien de ontspanning bij iedereen ontstaan.

Een deel van de route loopt langs de Essche Stroom. In 2014 is het beekdal veranderd. Een kronkelende meander in plaats van een recht kanaal.

Na de snelweg komen we algauw bij de volgende landgoederen, de Halse Barrier, Zegenwerp en Venrode. We genieten er enorm van.

Bloeiende gagel

Nog doorschijnende jonge blaadjes..

We zien een enkele vlinder, de citroen vlinder en het bruin zandoogje. Zo mooi gefotografeerd door Nelly.

Rond 15 uur zijn we weer terug bij het beginpunt, café de Oude Ketting. Tot een volgende keer. Het was ook voor mij weer een bijzondere dag.

Nieuwsbrief april 2021

In deze nieuwsbrief:

– Update mogelijkheden 2021
– Planning wandelingen 2021 in Nederland/België (nog plaatsen vrij)

– Planning wandelingen 2021/2022 in Spanje/Portugal (Camino Ingles 2021 nog plaatsen vrij)

– Informatie-avonden
– Dagwandelingen

Waar ga jij naar toe?

Update mogelijkheden in 2021

Tm half mei geldt er een negatief reisadvies voor het buitenland. Ik lees dat de situatie in Spanje en o.a. in Galicie aan het stabiliseren is en er wellicht mogelijkheden komen. Op dit moment is het zo dat je niet overal provincie grenzen mag passeren en dat geldt ook voor pelgrims. Alle geplande wandelingen tm juni 2021 zijn geannuleerd of al naar 2022 verplaatst. Wie weet zijn er vanaf half mei mogelijkheden in Spanje en Portugal. Hier heb ik nog geen antwoord op. Voorlopig ga ik ervan uit dat de geplande wandelingen in Spanje/Portugal door kunnen gaan. Ook mijn persoonlijke omstandigheden zorgden ervoor dat ik pas op de plaats gemaakt heb. Eind januari heb ik een longembolie gehad en gelukkig geen blijvende schade opgelopen. Hard werken aan mijn eigen conditie hebben ervoor gezorgd dat ik weer voorzichtig op pad durf te gaan.

Wandelplanning in Nederland/België

Sinds mei 2020 ben ik op zoek gegaan naar alternatieven in Nederland en België. Het is zo ontzettend leuk om een aantal dagen in Nederland op pad te gaan. Alle wandelingen in Nederland vind je hier  https://reizen.inbalansopweg.nl/meerdaagse-wandeling/ Wil je dat ook ervaren en/of weer conditie opbouwen voor je camino? Stuur een mailtje naar info@inbalansopweg.nl

Wandelingen in 2021:

  • 16-18 mei Klooster wandelingen vanaf Emmaus klooster (5 plaatsen vrij)
  • 24-27 mei Gelukkigerwijspad (2 plaatsen vrij)
  • 7-11 juni Ardennen (7 plaatsen vrij)
  • 1-4 augustus Smokkelpad Twente (1 plaats vrij)
  • 20-23 augustus Pelgrimsherberg Vessem (1 plaats vrij)

Wandelingen in 2021 naar Spanje/Portugal

Intussen merk ik dat wandelaars weer voorzichtig plannen voor Spanje en Portugal maken. Er zijn nog plaatsen vrij bij:

19 oktober – 3 november Camino Ingles van Ferrol naar Santiago en naar Muxia en Finistere. Deze camino is zo ontzettend mooi, dat ik het zeker kan aanbevelen. Van de noordkust, via Santiago naar de west kust. Wie wil dat niet mee maken?

https://reizen.inbalansopweg.nl/reizen/wandelen-camino-ingles/. (Ton wil je de link maken) Je kunt er ook voor kiezen om van Santiago naar Muxia en Finistere te wandelen. Dat is van 27 oktober – 3 november. Heel vaak is het in oktober/november nog mooi weer!

1-25 november Via de la Plata. https://reizen.inbalansopweg.nl/reizen/wandelreis-via-de-la-plata/ (Ton wil je de link maken) Wandelen in het zuiden van Spanje van Sevilla naar Salamanca.

De andere wandelingen zijn helaas vol, maar je kunt je opgeven voor de wachtlijst.

De definitieve planning van 2022, maak ik in juli. Een aantal wandelingen zijn al gepland. Een camino in Frankrijk van Reims naar Vezelay, camino francais, camino portugues en camino del Norte. Voor deze wandelingen kun je je alvast aanmelden door het sturen van een mail naar info@inbalansopweg.nl Zie https://reizen.inbalansopweg.nl/wandelreizen-2022/

Informatie-avonden

Voor alle pelgrims die op pad gaan en willen weten hoe of wat?
Ik doe deze informatieavonden één keer per maand in ‘s-Hertogenbosch. Zie voor de data mijn site: https://reizen.inbalansopweg.nl/informatie-avonden/

Vragen die beantwoord worden zijn vragen die elke pelgrim wil weten:

  • Wat neem je mee?
  • Wat voor rugzak koop je?
  • Hoe vind ik de weg?
  • Waar begin je en hoe kom je daar?
  • Pelgrimspaspoort
  • Hoe bereid ik me voor?

Dagwandelingen

Kom kennismaken met mij en medepelgrims.
Meerdere keren per maand organiseer ik een dagwandeling in een erg mooi natuurgebied. Er zijn mogelijkheden op woensdag, vrijdag, zaterdag en zondag. Bijdrage is € 8. Het max aantal deelnemers is 7 personen.

Een ontspannen manier om kennis te maken met mij en/of medewandelaars of om te trainen voor een camino naar Santiago. Je bent van harte welkom.

Zie voor data de site: https://reizen.inbalansopweg.nl/dagwandelingen/.

Graag aanmelden met een mailtje. Een week voor vertrek krijg je een mail met aanvullende informatie. We vertrekken doorgaans rond 10 uur. info@inbalansopweg.nl

Kustpad dag 4

21 april, 17 km, koel met veel wind

Dat is april…..in 1 dag een temperatuur verschil van 10 graden. Met windkracht 4 uit het noordoosten werd het maar 7 graden. Maar wat hebben we genoten!

We liepen vanaf Kasteel Westhove naar de Oosterschelde kering en dat voelde voor ons als een echt eindpunt. Een kering terug naar huis. Om bij het beginpunt en eindpunt te komen rijden we met 2 auto’s.

Eerst door de uitgebreide bossen ten noorden van Oostkapelle. Het kasteel van Westhove in de mist, een landhuis aan een laantje. Het is bijzonder rustig. Het voorjaar laat zich aan ons zien. De blaadjes en bloemen van de kastanje boom openen zich door de warmte van de zon.

Kasteel Westhove/ Stayokay hostel

Dan volgt het stijgend en dalende pad naar de zee langs natuur gebied Papierenzolder. De brem staat in bloei. De Konings paarden groeperen zich dichtbij de afrastering.

Op het strand vinden we een strandtent die een heerlijke vissoep verkoopt. We vinden een plekje zowat uit de wind en zien er tegelijk naar uit om met de sterke tegenwind naar het noorden te lopen.

We zien zelfs een zeehonden baby op het strand. Haastig maakt het zich uit de voeten.

Daar in de verte zien we de kitesurfers omhoog springen. Voor hen is windkracht 4 nog weinig. Goed om te oefenen.

Het is ruim 5 km over het strand voor we bij de Veerse Dam komen. Op het strand zijn diverse sleuven met veel water. Iedere keer lijkt het of we goed lopen. Steeds weer moeten we toch over het water, en we zoeken waar het water niet te diep lijkt. Een keer werden mijn schoenen toch te nat 😉

Op naar ons eindpunt…de Oosterschelde kering. Een visser wilde ons moment wel vastleggen. Onze 4 dagen kustpad zitten erop. Wat een heerlijke dagen.

Nog een klein stukje terug door de duinen. We nemen eerst nog even pauze en genieten samen van onze herinneringen aan zee, luisteren naar muziek en zingen mee “Ik zie 2 mensen aan het strand”. John en Elly dank je wel voor de fijne dagen, de gesprekken, het vertrouwen. Tot een volgende keer.

Kustpad dag 3

20 april, 20 km, mist en af en toe zon

Vandaag stond de etappe van Dishoek naar kasteel Westhove op het plan.

Kustpad vanaf Dishoek

Wat een prachtige etappe. Over de toppen van de duinen, een natuurgebied, een stukje over het strand en tenslotte langs kasteel Westhove. De start was vanaf Dishoek, eerst door de bossen bij Klein Valkenisse.

Vandaag heten we Janny en Marion van harte welkom om een dagje mee te lopen. Het was lekker zonnig aan het begin van de dag, toen we de enorme trap naar de duintoppen opklommen.

Hier zie je goed hoe hoog de duinen zijn voor Zoutelande. De mist van zee komt opzetten.

Pas later in Zoutelande was de mist ineens zo sterk dat we geen zee meer zagen.

We blijven over het pad van de duinen lopen tot aan Westkapelle. Daar hebben we ook even pauze en vinden een café open voor een koffie to go. En… vers gebakken appeltaartjes. Daar heb ik wel zin in. Na Westkapelle komen we langs een mooi natuurgebied landinwaarts. Het meeste gaat door de mist verloren. We horen de meeuwen, zien onderwater gelopen weilanden. Echt mysterieus. Zeker de moeite waard om in  dit gebied te wandelen.

We klimmen daarna omhoog hebben even pauze.

Inmiddels hebben we 15 km gewandeld en er komen er nog 5. Eerst over het duin, later kiezen we voor het strand. De trap naar beneden zien we nog net. Verder lijkt de zee ver weg.

1 km voor het eindpunt gaan we terug naar de duinovergang. We hebben een ijsje verdiend en juist op dat moment komt de zon er weer door. Uit de wind is het goed vertoeven.

Het laatste stuk gaat door een nog kaal bos en tenslotte langs het kasteel Westhove.

We kijken terug op een heerlijke wandeldag. Bijzonder dat we bijna de hele kaart van Walcheren hebben gehad.

Kustpad dag 2

19 april, 20 km, fris, meest zonnig, 14 graden

Vandaag vertrokken we direct vanaf het hotel, de dijk over en het vervolg van het Kustpad.

Een klein beetje zeemist, net bij vertrek, had de zon even een beetje verstopt. Als de zon dan door de mist terugkomt, geeft dat meteen een mooi beeld over de Baantspolder.

Duindoorn takken

Het pad door de duinen wisselen we af met een wandeling over het strand. Het is dan eb en het is het heerlijk over het strand lopen.

We willen wel door het natuurgebied, de Kleine Polder. Een polder ten noorden van Groede, die 44 ha groot is. In 1613 is dit gebied herdijkt. Nu is het een prachtig natuurpark met bruggen kreken en een camping.

Direct bij het begin hadden we dit trekpontje. Heel gemakkelijk gingen we naar de overzijde. Als het gewicht niet goed verdeeld was kregen we natte voeten.

Voor mij een volgende uitdaging was deze brug. Onze wandeling is met rood/wit gemarkeerd. We moeten er echt overheen.

Elly was als eerste en had natte voeten gekregen. Dat gaat mij niet overkomen dacht John en gebruikte de touwen om in te staan.

Hehe, ik heb aan de overkant. Best opgelucht dat het is gelukt. Ook mijn schoenen kwamen in het water te staan.

Daarna over de dijk naar de vuurtoren van Nieuwe Sluis. Die ligt nu onderaan de dijk. Vroeger, toen ik er met mijn moeder fietste lag de vuurtoren op de dijk. De Deltawerken hebben voor deze dijkverhoging gezorgd.

Over het strand gaan we verder naar Breskens. We zien de boot van Vlissingen naar Breskens varen. Niet erg om even te wachten. Uit de wind uit rusten en wat eten.

In Vlissingen gaan we verder met onze wandeling. De stationsrestauratie was open voor een broodje en voor mij kibbeling. We kunnen toch niet in Zeeland lopen, zonder een visje te eten. In Vlissingen lopen we over de bruggen zo langs het centrum naar de Boulevard. De grote zeeschepen zie je de Westerschelde in varen.

Bij het einde van Vlissingen starten de duinen met stijgen en dalen. Elly en John gaan dapper verder. Deze laatste 5 km zijn heel pittig. Goed gedaan! Intussen ga ik terug naar de auto, die bij het station staat. We hebben nu voor 2 nachten een appartement in Vlissingen. Morgen gaan we verder vanaf de Strandweg Koudekerke.

Kustpad dag 1

18 april, 20 km, half bewolkt 14 graden van Sluis naar Nieuwvlietbad

Op ontdekking in Nederland, bracht me naar de Lange Afstand wandeling Kustpad. En wat is dan mooier om in mijn “eigen” Zeeuws Vlaanderen te starten. Een thuiskomen voor mij.

Kustpad

Om 7.45 uur waren Elly en John al bij mijn huis. Met 2 auto’s gaan we naar Vlissingen om de boot van 9.45 van Vlissingen naar Breskens te halen.

Vlnr Mieke, Elly en John

Een kunstenaar heeft hier de affiches voor de mondkapjes ontworpen. Je ziet hier de Walcherse klederdracht afgebeeld. Herkenbaar voor mij, omdat mijn ouders uit Zuid Beveland komen

In Breskens staat de bus naar Brugge te wachten, die ons via Schoondijke en Oostburg naar Sluis brengt. Het is er rustig en we lopen over de vestings werken rond Sluis. De historie van Sluis is verbonden met Napoleon. Die heeft een strategische waterverbinding van Brugge naar Sluis laten graven. Voorheen Napoleon kanaal, nu Damse Vaart.

We zien vele ooievaars. Hier in Sluis zelfs op de stoep in het centrum.

We vervolgen onze weg naar een eveneens historisch stadje Retranchement. Prachtig aangelegde wandelpaden, door mooie natuur.

We werden vandaag vergezeld door Marjo die in Terneuzen woont. Voor haar een nieuwe uitdaging om een keer 20 km te lopen. Op tijd nemen we een pauze, een beetje uit de wind, heerlijk. De wijdsheid van de Zeeuwse polder voor ons. Bijna 360 graden om ons heen kunnen kijken. Voor ons Brabanders echt uniek.

Vroeger was hier de grens met België. Die is nu een stukje naar het westen verlegd. Retranchement lag eerst op de grens.

Het Zwin is een natuurgebied. Een grote zee arm, Die met stormvloed onder water loopt. Bij laag water kun je over het strand van Cadzand naar België lopen.

Beeld bij de haven van Cadzand. Deze is wel heel aardig…….

Dan volgt een stuk door de duinen. Later kozen we ervoor om over het strand te lopen naar Nieuwvlietbad. Het pad door de duinen is ook een fietspad. Op deze zondag best druk. Heel mooi is de duindoorn die in knop is.

Dit vind ik altijd zo wonderlijk…..een worm die zich uit het zand rolt en zo een rolletje zand maakt. Een waar kunstwerk.

Ziezo….onze eerste dag van het Kustpad zit erop. Bij de laatste strandtent hebben we ons etappe drankje. Plek genoeg om dit buiten het terras te nuttigen. Proost!

Om 20.45 uur gaat de zon onder. We zitten in een Fletcher hotel direct aan de duinen. Dat hoort er echt bij…..even naar de zonsondergang kijken. Een magisch moment.

Dag 4 Van Paal 9 terug naar het Stayokay hostel

15 April 2021, 8 graden, 19 km. zon en wolken

Het is al de laatste wandeldag en we gingen vroeg vertrekken. De kamers moesten leeg zijn, dus ook nog eerst alles inpakken en de bagage achterlaten. Deze halen we op als we terug komen van de wandeling. Het busje van Texelhopper zou ons om half 9 ophalen. Iedere keer was het busje er al voor de afgesproken tijd maar vandaag was het ‘al’ twee minuten later. Wij kijken hoopvol naar links waar het busje steeds vandaan kwam en ineens komt het busje van rechts. We stappen in en zonder dat we een omweg hoeven te maken worden we naar de halte van Paal 9 gebracht waar we verder lopen waar we gisteren gestopt waren.

Deze foto van diverse plaatsen op het eiland hadden we allemaal op de kamer. Toen Constance gisteren op de kamer van José de foto zag was ze verbaasd dat wij deze allemaal op de kamer bleken te hebben. Het busje reed langs de kerk rechtsonder op de foto en ik vroeg Constance of ze nog goed op haar kamer gekeken had. Ja, lachte ze, ik had de foto ook.

De eerste stappen zijn al weer gezet op het strand. De zee is rustiger dan gisteren en het is nog fris maar wel lekker om te lopen. Frans en ik horen een helikopter en speuren de hemel af maar zien niets. Het geluid wordt steeds harder maar wij zien niets. Gelukkig dat dit ons allebei overkomt anders zouden we ons afvragen of er iets mis is met onze oren. Eindelijk zien we toch nog de helikopter wanneer deze rechts van ons boven de zee vliegt. Blijft raar dat we deze eerder helemaal niet konden zien.

Het strand is nog zo verlaten dat alleen de voetstappen van Ineke, Constance en José te zien zijn in het zand.

Ervan overtuigd dat we tot het eind van de duinen moesten lopen komen we er dan pas achter dat we toch te ver zijn. We hadden echt wel opgelet maar nergens paal 8 gezien en toen we terugliepen hebben we wel de goede doorgang gevonden maar geen paal gezien. We klimmen de duinen over en dan weer naar beneden en weer naar boven en naar beneden waarna de overgangen kleiner worden totdat het een pad is. Het pad heet het Jan Wittepaadje. We zagen veel meeuwen als paartjes samen zitten links en rechts van het pad, het is broedseizoen

Links achter op de foto zie je de haven waar we naar toe moeten maar we hebben een hele omweg te maken om daar te komen.

In het begin van de week zagen we veel narcissen, vanaf het bovenste deel en langs de westkust van het eiland zie je ze niet maar nu op het laatste deel zien we de narcissen weer welke steeds in groepjes  staan.

De laatste keer over de gaas klimmen. Dit het staat niet open en is afgesloten maar daarnaast is een plankje wat het gemakkelijk maakt om over de gaas te stappen. Vandaag kwamen we verschillende keren een hek tegen en dan blijft het toch leuk als je ziet dat het hek open kan en er toch mensen overheen klimmen maar je zegt niets en maakt het open voor jezelf en de anderen.

De laatste foto’s van het weids landschap, lopend over de dijk waar we vaak wat schapen zien. Wanneer ze op de dijk liggen of staan maken ze plaats voor ons.

Terug bij het hostel waar we een prima onderkomen hadden. Natuurlijk is het jammer dat je niet samen een etappedrankje binnen of op het terras kon doen en dat je op je kamer moest eten maar we maakten er iets van. Vandaag pakken we niets meer omdat we dan waarschijnlijk net de bus missen en dan wordt het een uur later voor we terug kunnen reizen. Drukker op de weg en later thuis. We hebben samen veel leuke momenten gehad en genoten van alles. Dankjewel Constance, Frans, Ineke en José voor alles.

Dag 3 Van De Slufter naar Paal 9

14 april, 8 graden, 20 km, zon, wolken en op het allerlaatste nog een paar regendruppels

De Texelhopper haalde ons weer op en bracht ons naar De Slufter. We zien veel van het eiland, delen waar we al eerder waren en delen die nieuw zijn. We steken de duinen over en komen weer in De Slufter. Even vragen we ons af of we het brede wandelpad moeten hebben of rechtdoor maar het brede wandelpad lijkt ons het meest logisch. Pas erin, foto maken en route checken.  Moesten we toch rechtdoor richting strand en daarna links het pad volgen.

Een verbreed deel over het water zorgt ervoor dat we gemakkelijk over het water kunnen. De slufter staat in open verbinding met de zee waardoor hier soms zeewater in loopt wat voor speciale vegetatie zorgt. Ik heb geen idee waarom iedereen hier even stilstaat en zet ze maar op de foto.

Een stuk verder lopen we door het bos. Het is heerlijk wandelweer, beetje fris maar we lopen ons warm

Op bankjes met uitzicht op de kerk in De Koog drinken we onze koffie to go. Iemand kiest ervoor om op de bank te gaan zitten met uitzicht op de kapper en dat snappen we. Deze heeft wel een heel bijzondere inrichting. Constance kan een bandana kopen en nadat de koffie op is, we gebruik hebben gemaakt van het openbaar toilet, onze buikjes gevuld zijn en niemand meer hoeft te shoppen lopen we verder.

Het is prachtig om door de duinen te lopen. De vraag hoeveel kilometer het vandaag zal zijn is lastig te beantwoorden maar ik denk toch wel wat meer dan in de info mail stond. Iedereen heeft zoiets van we zien het wel, we komen er altijd. Dat is nog eens een goede instelling!

Op het strand aangekomen waar het best wel waait vinden we een fijne lunchplek uit de wind. Frans lijkt zo te zien zich wat afgezonderd te hebben maar dat klopt niet hoor. Ik zat er nog tussen. Voordat we de bakker krijgen gaan we maar weer eens verder en we voelen dat we weer even op gang moeten komen en dat het echt een stuk frisser is in de wind. De golven zijn hoger dan gisteren.

Mooie blauwe lucht weerspiegelt in het water. Onze lunchplek was bij Paal 17 en bij Paal 15 kijk ik eens op de route. Er wordt gegrapt: ‘zul je zien dat we terug moeten naar Paal 16’. Oeps dat hadden we inderdaad moeten doen. Maakt niet uit, we komen vanaf de doorgang hier ook wel weer op de route.

Bij dit zaakje hebben ze soft-ijs en laten we daar nu net allemaal zin in hebben. Constance bestelt een klein ijsje en wanneer José een ijsje van € 1,50 bestelt krijgt ze te horen dat er alleen ijsjes van € 2,- en € 2,50 zijn. Nou dan wordt het een ijsje van € 2,- en ook voor alle anderen na José. Blijkt dat Constance een ijsje van 1,30 had, waarschijnlijk het laatste of… het was een gewiekste verkoopster.

We lopen verder door het bos en het wordt steeds warmer.

Wanneer we daarna weer door duingebied lopen is het zo warm dat je wel in een t-shirt kunt lopen. Behalve als je stilstaat want de wind is koud.

Er zijn een aantal waterplassen maar onze voetjes blijven droog op de paden.

Even een rustmomentje voor de klim over de duinen.

En nog wat overleggen en/of tijdrekken

Daarna loopt iedereen dapper naar boven.

Nog een klein stukje en dan zijn we weer bij de zee. Over het strand lopen we naar Paal 9 en wanneer we dichterbij komen zien we dat de strandtent gesloten is. Daar gaat ons etappe drankje. Verrassing… aan de andere kant van de duinen waar de taxi ons op zal halen is nog een zaakje en dat is open zodat we ons etappedrankje buiten op wat stenen kunnen drinken.

Dat drankje hebben we verdiend en vandaag was het lopen voor iedereen goed te doen. De route vonden we allemaal erg mooi en we werden nog getrakteerd op een afgevlakte regenboog. Misschien niet heel goed te zien op de foto. En als extra traktatie nog een paar regendruppels en de taxi die weer ruim op tijd is.

Dag 2 Een zwaardere dag dan verwacht

13 April, 8 graden, 28 km, zon, wolken en een hagelbui

Na een goede nachtrust, een uitgebreid ontbijt en een lunchpakket in de dagrugzak gaan we naar de bushalte om de hoek. Het is zonnig en iemand vraagt zich af waaraan we dat mooie weer verdiend hebben? Het busje komt al snel en brengt ons met een sneltreinvaart naar Oosterend waar we gisteren gestopt waren. Ik was gisteren vergeten om een foto van de kerk te maken en iedereen wilde dat extra rondje wel maken. Het is de oudste kerk van Texel.

Er staat een huis te koop waar Frans en José wel interesse in schijnen te hebben. Hoe zou het zijn om op een eiland te wonen? Ik denk niet dat het iets voor mij zou zijn maar dat hoeft ook niet, het bevalt mij prima in Brabant.

Texel heeft meer schapen dan inwoners, gisteren zagen we witte schaapjes, nu een paar zwarte. Het lammetje lag lekker in de zon bij het hek, samen met twee anderen. Wanneer wij langs lopen schrikken ze en zoeken ze allemaal hun moeder op.

Het begint te hagelen en de regenkleding wordt tevoorschijn gehaald omdat de lucht er zo dreigend uitziet dat er waarschijnlijk nog wel meer gaat vallen dan de eerste steentjes die je als witte vlekjes op de foto ziet. Ineke zie je met haar gele jas wat verder terug staan om onderuit de rugzak de regenkleding eruit te halen. Dat deed ze niet voor niets, het bleef een tijdje hagelen en na de opmerking over de zon van vanmorgen vraag ik mij af waar we die hagel dan aan verdiend hebben?

Het is weer droog geworden en we gaan bij hotel Prins Hendrik vragen of er een koffie to go te krijgen is en we hebben geluk.  Inmiddels schijnt de zon weer en kunnen we meteen onze regenkleding opbergen.

Met deze ‘badkuip’ zoals Frans het zelfbedieningspontje noemt trekken we ons naar de overkant van het Eierlandskanaal. Nou ja, we? Met vooral Frans en hulp van Constance bereik ik gemakkelijk de overkant.

Het pontje moest ook nog terug en dan is Frans weer degene die helpt om dat voor elkaar te krijgen. Ook werkt hij flink mee om Ineke en José aan de overkant te krijgen.

Bij dit standbeeld en voldoende banken nemen we plaats voor onze lunchpauze. Een gekookt eitje meenemen in je pakket is lekker voor onderweg maar als je het los in je tas stopt kan het stuk gaan, vraag maar aan José.

Voorbij Cocksdorp waar we even van de route afgingen om het dorp te bekijken en nog een koffie to go konden scoren komen we na de vuurtoren op het strand. Het is eb en Constance ervaart het alsof je in de woestijn loopt.

Na een stuk langs de zee gelopen te hebben verlaten we het strand en komen in de duinen. Volgens de aangegeven kilometers zouden we er al moeten zijn maar dat is toch echt niet zo. Het wordt zwaar en we hebben nog een stuk te gaan. Even nog een korte pauze en dan weer verder. Wanneer we op een richtingaanwijzer De Koog zien staan met nog 8,9 km te gaan, zakt de moed helemaal in de schoenen omdat er gedacht werd dat we daar nog naar toe moesten vandaag. Maar we komen morgen pas in De Koog. Toch hebben we nog ruim 4 km te lopen en ondanks dat het niet meer meevalt voor iedereen lopen we allemaal dapper verder.

Een stukje door de slufter en dan de laatste duin over waar we 20 minuten voordat het busje komt zijn. Er is een tentje en we hebben dus nog net wat tijd voor een drankje en/of ijsje. We zitten allemaal nog maar net of het busje wat ons terugbrengt naar het hostel komt er al aan. Met een paar uitstapjes van de route komen we vandaag aan 28 kilometer en dat is best veel, zeker als je denkt dat je er 8 minder zou lopen.