Jabikspaad dag 5 Barsbeek – Hasselt

21 september, 15 km, zonnig, 23 graden

En dat was dan de laatste dag van ons Jabikspaad van Jirnsum naar Hasselt.

Vandaag was dat vanaf Zwarte Meer via Genemuiden naar Hasselt. Waar we gisteren zo een mooie zonsondergang mochten ervaren, zagen we de zon deze ochtend ook opkomen. Een plek waar je 360 graden om je heen kunt kijken. Onze dag begon al goed. Na het uitstekende ontbijt gingen we de deur uit.

Vrienden van de fiets adres van fam. Nanninga net ten zuiden van Barsbeek

Eerst een klein stukje langs de weg. We merkten dat het weer een werkdag was, de vele traktoren waren al vroeg op pad. Vanaf ongeveer de bushalte kun je het Jabikspaad vervolgen. Je zou er zo aan voorbij lopen….

Het is een graspad dicht langs het Zwarte Water. We zien in de verte ook reeën galopperen door het landschap. Nieuwsgierig kijken ze onze kant uit en maken zich snel uit de voeten.

We gaan met de pont naar Genemuiden. Voor € 0,50 per persoon. Ik wist niet dat dat in deze tijd nog mogelijk was.

Uren kan deze man over het water turen, en zo voelen….”zo is het leven goed”. Dat kunnen we alleen maar beamen. De prachtige vergezichten, water waar je langs loopt en dan al voor de vijfde dag op rij stralend weer. Wat willen we nog meer?

Ook op deze maandagochtend is er al een café open aan de haven, waar we graag gebruik van maken. Onze laatste wandeldag mag nog wel even langer duren.

We vervolgen onze weg over de Hasselterdijk. Nog 8 km naar onze eindbestemming. Een rustige weg, waar je ook de keuze hebt om over de grasdijk te lopen.

In de verte zien we Hasselt liggen. Nog even een brug over en dan zijn we er.

Van harte gefeliciteerd Selma, Godfried en Marianne. Ondanks blaren toch doorgezet om het Jabikspaad af te ronden. Samen het heerlijke onderweg zijn ervaren, die voor een ontspannen sfeer zorgen. Ik zie het aan ieder van jullie. Dank voor de fijne tijd, de mooie gesprekken, alsof we elkaar al heel lang kennen. Voor elkaar zorgen, een luisterend oor, er zijn voor elkaar. En dat in pad 5 dagen tijd, het echte pelgrimsgevoel.

We krijgen nog een stempel in het stadhuis en dan zit het erop.

Het laatste etappe drankje van dit mooie Jabikspaad.

Jabikspaad dag 4 Oldemarkt Barsbeek

20 september, 26 km, zonnig 23 graden

In Overijssel gaan we verder naar het zuiden en passeren Nederland. Het hoogte punt van de dag waren de prachtige Weerribben vanaf Kalenberg en tot aan Blokzijl. En ook de zonsondergang over het Zwarte Meer.

Meteen na Oldemarkt gaan we over het Lange Pad. Een smal pad langs de landerijen. Het vroege ochtend licht is warm van kleur en komt door het bladerdek.

Niet ver van vertrek is een klein hoekje ingericht met kaboutertjes en wat kenmerken van het Jabikspaad. Even goed naar rechts kijken.

De schelp van de Camino en de wulk van het Jabikspaad

Het is nog erg rustig op het pad vanaf Oldemarkt.

We komen langs de mooiste plekjes.

Bij Kalenberg zijn we bijna 1,5 uur onderweg en er zijn al vele cafés open. We kiezen het eerste waar ook fluisterboten verhuurd worden. De thermometer geeft nog maar 13 graden aan. In de zon is het heel erg lekker.

Wat denk je van worteltjes taart….? Ja, die van het konijntje 😉

Via de Heer van Diezenvaart gaan we naar Nederland. Het doet ons aan Giethoorn denken. Er zijn op deze zonnige zondag veel fietsers op pad. Net als wij, zie je de mensen genieten. Het fietspad is wel smal en ieder doet zijn best om 1,5 meter afstand te bewaren. In de zomer zal het hier wel heel druk zijn.

Dat willen we wel eens zien….aankomen in Nederland en dat in Overijssel. Het zijn maar een paar huizen.

Naar Blokzijl kun je kiezen, een route voor droog en nat weer. We boffen. We kunnen kiezen voor het prachtige graspad langs het water. Wat is het er mooi!!!

Mijn plan was om in Sint Jans Klooster te overnachten. Hier waren wel enkele adressen van Vrienden van de Fiets, maar die waren helaas vol. Zoeken in de buurt, daar kwam ik uit 3 km ten westen van Sint Jans Klooster. Helemaal van de route. Dan verder kijken op de route en zo kwamen we uit voorbij Barsbeek. Zo wordt het vandaag 26 km. Het laatste stuk volgt een pad over een grasdijk. 360 graden uitzicht. Zou dat huis daar in de verte onze bestemming zijn?

Het uitzicht is fantastisch. We lezen dat hier vroeger zicht op de Zuiderzee was.

We hebben een grote ruimte voor onszelf en we worden ook nog verwend met een heerlijke maaltijd. Deze keer bijtijds want we willen naar de zonsondergang gaan kijken. Altijd een van de mooiste momenten van de dag, als je de kans krijgt aan een water met uitzicht naar het westen.

Jabikspaad dag 3 Mildam Oldemarkt

19 september, 23 km zonnig, 20 graden

Vandaag passeren we een heuse taalgrens van het Fries naar Stellingwerf en nu zijn we in Overijssel aangekomen. Oldemarkt ligt net in Overijssel.

Ook vandaag was het weer een prachtige route. Meer over kleine polderwegen en fietspaden langs het water. We volgen de groene route van onderstaande kaart van noord naar zuid.

Zo hartelijk als we waren ontvangen bij ons adres van Alie en Ane, ’t Boekenhaagje, werden we ook uitgezwaaid. We kijken er met veel genoegen op terug. Bed en Brochje heet het in Friesland. Het was nog fris in de ochtend (5 graden). Met de zon er bij zonder wind was het al heerlijk buiten.

Ook was het een dag met bijzondere ontmoetingen. Dat begon op een camping waar we een officiële stempel voor ons paspoort kregen. Camping de Gele Bosch in Oldeholtwolde. Het was dichtbij Mildam, we waren nog maar 1/2 uur onderweg. De ontvangst was uiterst vriendelijk.

Wat schetst mijn verbazing…daar onderweg in een voor mij onbekend gebied, roept iemand mijn naam….Mieke. Dat is toch wel een eer. Nettie, die binnenkort mee op pad gaat naar Limburg was ons tegemoet gelopen. Een leuke manier om alvast kennis te maken.

Een klein stukje verder gaan we onder de A32 door. Het ontstaat vanzelf, een mooi fotomoment. Ik kan daar altijd weer heel blij van worden.

Op naar Wolvega. Daar gaan we op zoek naar een winkel voor een broodje. De 13 km , die daarna nog komen heeft geen horeca en dan is het wel belangrijk iets te hebben. We komen in een winkelstraat en vinden alles wat we nodig hebben.

De weg van Wolvega naar Oldemarkt is erg mooi. Eerst een pad langs een bosrand en daarna langs de Linde.

Met dit prachtige weer en de strak blauwe lucht is dit Friese landschap met de vele vergezichten extra mooi. Het geeft een gevoel van vrijheid en ongekende mogelijkheden. We genieten ervan.

Bij een brug, staat er, nog 50 meter voor een ijsje. Dat doen we. Een verrassing onderweg.

Om de Linde over te steken naar Oldemarkt gaan we met een handbediend pontje. Hoe werkt dat precies? Niet aan 2 wielen draaien. Dat werkt niet. Er staan ook pijlen bij, om naar Oldemarkt te gaan.🤔

In Oldemarkt vinden we een terras voor ons etappe drankje. Dat smaakt en we hebben het verdiend.

Jabikspaad dag 2

18 september, 23 km zonnig 20 graden Aldeboarn – Mildam

Verrassend was het vandaag. De wijdse uitzichten met de strak blauwe luchten, een klein ommetje over het Dodo pad, het centrum van Heerenveen en tenslotte prachtige landgoederen van het Oranjewoud.

Het eerste deel vanaf Aldeboarn ging over rustige polderwegen en later een fietspad over slootjes, tot we bij het fietspad langs de A32 lopen. We ervaren dat als je km rechtdoor loopt het ook aankomt op mentale weerbaarheid. Mooi om te ontdekken dat de km ook dan ongemerkt voorbijgaan en er diepgaande gesprekken ontstaan, over wat mentale weerbaarheid betekent.

Een kleine omweg naar kapel Dodo is echt de moeite waard.

De kluizenaar Dodo wist door zijn invloed bloedwraak terug te dringen. In 1231 is hij gestorven en is deze kapel als bedevaartsoord ontstaan. Nu kun je een steen neerleggen in een spiraal vorm. Marianne legt de steen in het midden, ik leg de steen aan het begin van de spiraal. “nog een hele weg te gaan”

Ook op deze plek van het Jabikspaad voel je de verbondenheid met ieder die er langs komt. Allemaal met eigen gedachten en redenen om een steentje neer te leggen.

Een paar km verder vind je het Dodo pad…even goed opletten, er staat een richting wijzer, waar je zo aan voorbij loopt. We lopen door een klein bosgebied.

Vanuit de lucht kun je de letters Dodo zien. Wij gaan naar het middelpunt en vinden daar de beeltenis van Dodo en een grote wegwijzer naar Santiago. Nog 2139 km……

Hoe doe je dat, zou je zeggen? Gewoon je schaduw achterna en na meer dan 100 dagen kun je er zijn. Het idee alleen al, geeft ons moed en vertrouwen, dat het eens mogelijk zou moeten zijn.

Op naar Heerenveen. Alweer km rechtdoor over een fietspad. We zijn toe aan een terrasje en die vinden we midden in het centrum.

Het terras wat we vonden heet It Houtsje. Daar werken de ondernemers samen. De buren maken de broodjes, de overburen leveren een broodje kroket 😉. Binnen zijn honderden paren botjes (een soort schaatsen) opgehangen en foto’s van beroemde schaatsers. We voelen ons er thuis en de vriendelijkheid van de Friezen valt ons op.

Op zo een dag als vandaag kun je niet anders dan genieten. Vlak na Heerenveen is een grote plaquette te zien met het Jabikspaad van de kust naar de kust. Inclusief de route door Frankrijk.

We kijken er geïnteresseerd naar.

Het laatste deel gaat van de Knipe naar Mildam. Een verrassend deel dat we door de ingang van een museum gaan en dan naar de prachtig gelegen landgoederen.

Prachtige bomen lanen, vijvers, vallende bladeren, verstilling. Een fijne afwisseling met de enorme wijsheid.

Ongemerkt leggen we de laatste km af en komen door de Molenlaan precies uit bij het adres in Mildam ’t Boekenhaagje. Wat een heerlijke dag!

Naast ons adres zou een restaurant open zijn. Helaas vandaag gesloten…wat nu? Ik ga bellen en op deze vrijdagavond is veel gereserveerd en vol. We vinden een plekje bij Het Gerecht midden in Heerenveen. En…wat😘 een service…. We worden er naar toe gebracht. Wat fijn om dit allemaal te mogen ontvangen.

Ik wilde weleens wat nieuws proberen….een Weedburger van zeewier. Hoe smaakt dat vraag je je misschien af? Het is wennen…

Morgen een nieuwe dag. Dan gaan we naar Oldemarkt.

Jabikspaad vervolg

We gaan verder van Jirnsum naar Hasselt. 5 wandeldagen, en we hopen op 21 september in Hasselt aan te komen.

De groene lijn van Jirnsum naar Hasselt, onder de lus en ten zuiden van Leeuwarden

17 september, 12 km zonnig 20 graden. Van Jirnsum naar Aldeboarn.

In enkele uren ben je vanaf Utrecht in Jirnsum, de startplaats van onze route. Natuurlijk gaan we eerst op zoek naar een cafeetje, die we vinden aan het eind van het dorp, “de 2 gemeenten” . Van oudsher een trefpunt voor de jeugd. Wij ” jeugdigen” vinden het een prima plek voor de start.

vlnr Godfried, Selma, Marianne en Mieke

Net aan het eind van het dorp vind je een monument dat de samensmelting van de oost en west route symboliseert. Het heet de Jirnsummer Moeting. Ook symbolisch voor wat op de pelgrims route het meest belangrijk wordt gevoeld…. ontmoetingen.

De route naar Akkrum loopt over een fietspad langs een drukke weg. Halverwege is er een mooi uitzicht over het Prinses Margriet kanaal.

Prinses Margriet kanaal

In Akkrum vind je onderstaand mooi gebouw, de Coopersburg. In 1900 opgericht door een Frank Cooper die in Amerika erg rijk was geworden met warenhuizen. Een groot gebouw dat onderdak bood voor ouderen.

Coopersburg in Akkrum

Bijna in elk dorp aan het Jabikspaad vind je informatie over de route die naar Santiago loopt.

Begraafplaats met klokkenstoel in Akkrum

De wandeling van Akkrum naar Aldeboarn loopt over een slingerende weg langs de Boarne. Eindeloze verten, een water, stilte en grote roofvogels. We weten het niet zeker, het lijkt wel een arend. Wat opviel was een soort witte sokken en zeker veel groter dan een buizerd …

Aldeboarn is prachtig om door te wandelen, bruggetjes, kleine huisjes langs het water.

Vandaag hebben we een adres gevonden in Mildam, de eindplaats van morgen. Omdat het openbaar vervoer van Oldeboarn naar Mildam met een overstap in Heerenveen is en je lang onderweg bent kies ik voor een taxi. Morgen gaan we terug en vertrekken we van Oldeboarn. Op het adres van Alie en Nane aan de Schoterlandseweg worden we zeer gastvrij ontvangen met een biertje en hapjes. We worden verwend met een heerlijk menu. We zijn nog maar een halve dag onderweg en het voelt alweer als vanouds. Het ritme van wandelen, eten slapen en ontmoeten….

Dagwandeling Kampina

13 september 2020, 18 km, zonnig 26 graden. NS wandeling van Boxtel naar Oisterwijk

Het startpunt is het station Boxtel. Op bovenstaande kaart aan de rechterzijde. Het eindpunt is Oisterwijk. We volgen de rode lijn.

We hadden ervoor gekozen de auto in Oisterwijk te parkeren, de trein naar Boxtel te nemen (5 minuten) en terug te lopen. Andersom kan ook. De wandeling is van 2 kanten goed bewegwijzerd. De route volgt vooral geel rood van het Brabantse vennen pad. Waar het afwijkt staat het NS logo erbij.

Eerst een km door Boxtel en daarna gaan we via de bossen naar de heide velden, die nog zo mooi in bloei staan.

Vandaag verwelkomen we speciaal Agnes die in 2015 mee op pad ging. Met mijn collega Jan Vermeulen, omdat ik toen een nieuwe knie kreeg. En ook An. Het loopt dit jaar anders. Zij zou van de zomer van Santiago naar Finistere en Muxia meegaan. Gezellig op pad met Tiny, Elly, Annemiek, Tessy, Josephine.

De Kampina en de Oisterwijkse bossen en vennen liggen in een overgangsgebied van droge, arme zandruggen en vochtige, voedselrijke beekdalen. De oostelijke Kampina bestaat uit bossen en reliëfrijke heidevelden met daarin tientallen vennen en drassige laagten.
De oude, grove dennenbossen die rond de
eeuwwisseling op de hei zijn aangeplant, worden door Natuurmonumenten langzamerhand omgevormd tot
veel natuurlijkere loofbossen. Zowel de Kampina als de Oisterwijkse bossen en vennen zijn opgenomen in Natura 2000, een Europees netwerk van natuurgebieden.

Er zijn zoveel mooie natuurgebieden in Nederland, dat we kunnen blijven genieten. Rondom de café’s was het erg druk vandaag. Niet gek als het zo heerlijk weer is. Iets verder was het iets rustiger, met op de fietspaden ook veel drukte van fietsers.

Na 12 km hadden we pauze bij Restaurant Belvershoeve. Het terras was vol, voor ons was er een plekje binnen gereserveerd. Via de bossen gaan we terug naar Oisterwijk.

De NS route over de Kampina is aangepast. Je loopt nu veel meer langs de vennen. We passeren o.a. Kogelvangersven, Belversven, Goorven, Klein Aderven. Allemaal zeer mooi. Tot slot gaan we voor het etappe drankje in het centrum van Oisterwijk. Op een terras staat ” gereserveerd”… Kennelijk voor ons want we mochten gewoon gaan zitten.😉

Walk of Wisdom dag 7 laatste dag

11 september, 15 km, zonnig, 22 graden Ewijk – Nijmegen

Yes! De hele mooie Walk of Wisdom vandaag afgerond. We zijn er trots op! Van harte gefeliciteerd Tineke: we hebben het samen kunnen doen.

Onze dag begon al goed. Ook vandaag werden we weggebracht naar ons startpunt Ewijk aan de Waalbandijk. Een route over de uiterwaarden, langs de Waal, een genot. Zoals Emma het omschrijft in een gedicht, mooier kan ik het niet verwoorden.

Route van Ewijk naar Nijmegen aan de zuidkant van de Waal

Het vroege ochtend licht tovert zilver over de Waal. Uitzicht rondom, we voelen ons zo vrij als een vogel.

De struinpaadjes zijn omgeven met bossen vol bessen, rood gekleurd met op de achtergrond de brug bij Ewijk.

De bordjes van de Walk of Wisdom wijzen ons over de uiterwaarden. Dat gaan we zeker doen. Maar…..ons pad wordt versperd door koeien met jong en grote horens. We zoeken nog naar een mogelijkheid om er langs te gaan. Overal liggen koeien. We doen het niet en gaan over de weg verder.

Bij het “Dijkmagazijn” komen we de weg op. Er staan bankjes en er wordt gewerkt. Gesloten staat erbij. Dat is echt Tineke. We vragen om koffie en de man die aan het dak aan het werk is, komt zomaar koffie brengen. Een echte engel voor ons. Spontaan nemen we het aan.

Bij de elektriciteitscentrale gaan we een sluis over en langs een industriegebied. Daarna gaan we over een brug, De Oversteek. Nieuw is dat je halverwege een trap naar beneden kunt gaan en over een eiland naar de Spoorbrug. We vonden het er fantastisch mooi. Let op wandelaars. Het is nog niet zo goed gemarkeerd.

De Oversteek

Heel in de verte zie je de Stevenskerk van Nijmegen al liggen.

We gaan over de spoorbrug naar het centrum van Nijmegen. Het voelt zowaar als aankomen in Santiago.

De laatste loodjes

In de Stevenskerk worden we erg hartelijk ontvangen door de vrijwilligers. Het certificaat van het boekje wordt getekend en we worden bijgeschreven in het boek van alle Walk of Wisdom wandelaars.

Een ervaring om nooit te vergeten. Nu al weet ik zeker dat ik deze Walk of Wisdom nog eens zal bewandelen. Pelgrims…. voel je welkom om mee te gaan. Tot slot, de tekst die we vandaag in Beuningen bij de Waal zagen. We werden er allebei door geraakt:

Steek zo stil over, dat het water spiegelt. Kijk dan voorzichtig om: je schrijft overkant op het draagvlak. Ik lees tussen de wolken door, hoe ik bij je kan komen……

Walk of Wisdom dag 6

10 september, 26 km Hernen – Ewijk, licht bewolkt 20 graden

Dat is een klein stukje, zei de chauffeur die ons wegbracht….. Hemelsbreed is het misschien 7 km, wij lopen 26 km. 7 km is over de A 50. Vanmorgen zijn we bij ongeveer 100 gestart. We zijn gekomen tot 122. (En nog een paar km fout en naar de bus…, lees verder)

Even afscheid nemen van ons geliefde Emmaus klooster. We vonden het er erg fijn. Zoek je een overnachting in Velp, denk dan zeker aan het Emmaus klooster.

Een hele afwisselende dag met een heerlijk zonnetje! Een groot park achter het kasteel van Hernen, landweggetjes, paadjes langs een sloot, natuurgebied de Elzen bij Bergharen, de wielen bij Afferden en tenslotte eindeloze vergezichten over de Waal.

In de grachten vind je het eerste “Cafe quarantaine”. Met de weerspiegeling van het kasteel zie je het niet zo goed. Op de achtergrond is een bartafel te zien met een paar stoelen.😉

Ook hier heeft de Walk of Wisdom de mooiste paadjes uitgekozen. Waar mogelijk door natuurgebieden. Wat een verschil met gisteren. We boffen enorm met dit zonnetje.

Een stukje bos…er zijn al vele bladeren op de grond, langzaam kleuren de bomen naar rood en bruin. In de ochtend is het vochtig, het gras is nat. We nemen alles wat de natuur te bieden heeft in ons op.

Kleine paadjes langs rietkragen. We zien buizerds en torenvalken vlak boven onze hoofden “bidden” in de lucht.

We zien al snel de kerktoren van Bergharen. De Walk of Wisdom loopt helemaal om Bergharen heen. De bewegwijzering is hier niet zo duidelijk en we waren zeker 1 km te ver gelopen. Dat is wel 2 km extra als je terug moet. We kwamen op een kruising en zien geen aanwijzing. Gelukkig kan ik op Topo GPS de route zien, zodat we weer snel op het juiste pad waren.

Na Afferden komen we aan de Maasbandijk waar we de Drie Waaien zien. (Of Wielen) Die zijn ontstaan bij dijkdoorbraken. Door de kracht van naar buiten en binnen stromend water ontstonden diepe gaten, die nu diepe poelen zijn. Prachtig om te zien met de mooie spiegeling.

Een reiger gaat een visje vangen.

Met veel trots dragen we de speld van de Walk of Wisdom op de rugzak. Door veel wandelaars herkend. Voor mij voelt het als een Camino, door o.a. dat symbool die ons ook steeds de weg wijst. Maar ook de verbondenheid met de medewandelaars en de mooie gesprekken die je onderweg hebt.

Wat de km betreft had ik in gedachten dat we naar Winssen zouden lopen en daar ook onze overnachtingsplek zouden hebben. Ik belde gisteren en gelukkig kwam ik er toen achter dat we in Beuningen en niet in Winsen slapen. Dat is toch 8 km verder. Te ver, want dan zouden we op 30 km uitkomen. We kijken hoever we komen, zeiden we. Zo kwamen we toch in Ewijk terecht. Langs de Waal vervolgen we onze weg.

Brug bij Ewijk

Na de brug is het nog 1,8 km naar de bus. De laatste 4 km, naar Beuningen gaan we met de bus en morgen weer terug waar we gebleven zijn. We zijn er trots op dat we zover gekomen zijn. Als het goed is morgen 15 km.

Met een portie bitterballen en het etappe drankje sluiten we de dag af op een terras (café de Zaak) bij de kerk in Beuningen. Dat hebben we verdiend. Op naar de laatste dag.

Walk of Wisdom dag 5

9 september, 23 km van Velp naar Hernen bewolkt 20 graden

Volg je hart, je voeten volgen vanzelf

We zijn vanochtend vanaf het klooster in Velp gestart, over Leent naar Niftrik, door Wijchen, Leur en tenslotte naar Hernen (net na de A50) Op de route van ongeveer 80 naar 102 km.

Met somber weer zijn het meer de ontmoetingen en de details die een dag zo mooi maken. We liepen bv net Keent uit en wie komt daar van de richting van Overlangel aanlopen…Bas. We waren blij elkaar weer te zien en spontaan geeft Tineke het gelukspoppetje weg (gisteren gevonden in een kapelletje, met de boodschap: geef het door) . Een ontroerend moment.

Het grijze een beetje mistige weer geeft een verstilde sfeer. Hier in de buurt van Keent. De bessen kleuren de bomen rood.

Al gauw komen we vanaf Overlangel langs een zijarm van de Maas te lopen.

Bij het dorpje Neerloon kun je een ringetje vinden bij een theetuin. Er staat “gesloten”. We zien de pot met ringetjes hangen aan een schroefdeksel. De eigenaar komt naar buiten en we vragen of we toch een kopje koffie mogen. Ja hoor dat mag. We boffen en horen dat er meer pelgrims op pad zijn. We treffen er dagelijks ongeveer 5. Degenen met de zelfde afstand zie je nog wat vaker. Erg leuk om ervaringen uit te wisselen.

We wisten dat het pontje bij Ravenstein niet vaart en daarom gaan we over de brug naar Niftrik. De kerktoren zie je aan de overkant van de Maas.

Iets verderop vind je een restaurant aan de Maas. We vinden een plekje bijna uit de wind en hebben daar onze pauze. We lopen erg lekker vandaag en zijn Wijchen door zonder dat we er veel erg in hebben. Om 14 uur zijn we al in Leur en hebben er 18 km opzitten. Hier zouden we worden opgehaald rond 16 uur. Tja, wat doen we? We besluiten door te lopen naar Hernen. Er volgt een mooi stukje door het Leunense bos en het Hernensche bos.

Het zijn de mooie details van vandaag, die de dag zo speciaal maken🙂

Om 15.30 waren we in Hernen. Ook vandaag worden we weer opgehaald om bij het klooster in Velp te overnachten. Voor ons zo een fijne plek. Prima eten, mooie 1 persoonskamers en dan die fantastische service van het halen en brengen. Dit geeft voor mij weer nieuwe mogelijkheden en kansen voor komende jaren. Hier kom ik zeker nog eens terug.

Walk of Wisdom dag 4

8 september, 25 km, Malden Velp, bewolkt 20 graden

Over de helft! Totaal is de Walk of Wisdom bijna 140 km en met de afstand van vandaag erbij zitten we over de helft. Vandaag bijna geen hoogte verschillen meer, wel een aantal hoogtepunten.

Van Malden naar Nederasselt, Grave en Velp

Een van de hoogtepunten was deze ochtend bij vertrek. Mark van het mooie Emmaus klooster in Velp had geregeld dat we weer keurig teruggebracht werden naar Malden, waar we gisteren eindigden. Ons eerste kadootje was binnen. Zo werden we afgezet bij de Sint Jacobsweg in Malden. Je ziet het …..Jacobus is er hier ook bij😉

Eerst was het best een saai stuk om de A73 te passeren. Daarna werden we verrast door de schoonheid van de Overasselsche en Hatertse vennen en heide gebieden.

We waren ruim 1,5 uur op pad en vonden een restaurant met terras open waar we graag gebruik van maakten. Niet ver daarna waren we bij de ruïne van Walrick en de lapjesboom. De legende is dat ene Walrick bekeerd was omdat zijn dochter genas van een ongeneeslijke ziekte doordat er een lap van een kledingstuk was opgehangen.

Ongeveer bij lunchtijd kwamen we bij een kappeletje. Zomaar een plaats uit de wind, wat warmte, een plek om te schuilen.

Er ligt een boek van de Walk of Wisdom waar we iets kunnen opschrijven. Tineke opent het boek en vind een gelukspoppetje. “Die is voor jou” staat er bij. Een mooi gebaar. We steken er ook een kaarsje aan voor onze dierbaren.

Ik voel me dankbaar en schrijf:

Dankbaar op weg, stap voor stap weer vooruit. Achterlaten, wat niet meer nodig is. Op pad naar het nieuwe onbekende…….

We vervolgen onze weg naar Grave langs sloten, rustige paadjes en over bruggetjes.

Om de Maas over te steken, kwamen we langs een verbodsbord. Ja, daar mag je niet door, dat weten we wel. We moesten toch echt over de brug van de Maas naar Grave. Toch maar proberen? Er kwam een man op ons af en die wilde ons duidelijk maken dat we terug moesten. Precies daar was een trap. Waar komt die dan uit? Vraag ik. Nou ja bij de brug. Voor deze ene keer mochten we toch door. Gelukt. We worden van alle kanten geholpen.

Grave is een erg mooi stadje waar we een terras aan de Maas vonden. Bij de Maaspoort. Uit de wind, achter glas, wat willen we nog meer….?

We zitten dan toch al op 22,5 km en er komen er nog bijna 3 bij. Een flinke afstand vandaag. We vinden het alweer makkelijker gaan en zijn trots dat we al zover zijn. De laatste loodjes.

Ook in het klooster kunnen we een biertje krijgen. Dat hebben we verdiend, de eerste helft zit erop.

Toch maar in het klooster???🤔