Dag 18 Hornillos del Camino – Castrojeriz

25 april, 20 km, zeer veel wind, hagel en regenbuien

Wat een zware Camino dag. 20 km tegen de wind in. Eigenlijk storm te noemen. De wind is 33 km per uur. Geen idee welke windkracht dat is. Het was worstelen en zelf voel ik nu ook andere spieren die extra vermoeid zijn. M.n. de hamstrings. Spontaan gingen we het lied zingen van “Hoe sterk is de eenzame fietser” en wij dan als pelgrims.

Na het ontbijt in El Alfar in Hornillas del Camino gingen we op pad.

Volgens het boekje van John Brierley lijkt deze etappe vlak. Dat is het zeker niet. Sterk glooiend. De zon komt nog af en toe te voorschijn. Op het nog natte pad geeft de zon lange schaduwen.

In zo een wijds landschap zie je de buien aankomen. Alle pelgrims worstelen met de wind. De bui voor ons, bleek later hagel te zijn. Tegenwind, hagel….ik loop helemaal krom om de hagel te vermijden.

Af en toe is het ook droog en vinden we een redelijk droog stukje om over te kunnen steken.

Zo gaat dat op de Meseta. Uit het niets is er plotseling een dorp verscholen in een dal. Zo ook Hontenas.

“There is a reason why we are here” Daar sta ik even bij stil als ik zo een zware dag ervaar. We gaan gewoon door en genieten van onze Camino momenten.

Toeval? Juist in Hontenas komt onze bagage langs. De beschermhoes van de rugzak van Chris, zodat ieder wel zijn rugzak kan dragen. Dat is prettiger.

In Hontenas is de kerk open. We horen muziek en we steken een kaarsje aan. Een fijn moment, waar we even blijven.

We vervolgens onze weg. Een soort glijbaan met vette modder. Aan de horizon ligt de volgende bui alweer klaar.

Het is een pad tussen twee heuvels door. Erg mooi. De banen zon komen naar ons toe. De pelgrims in hun rode jas zijn goed te zien.

Na het pad komen we op een verharde weg, die we zeker 6 km volgen. Zo komen we langs de ruïne van San Anton. Helaas gesloten toen we er langskomen kwamen.

We rusten heel even in de luwte, voor we in een volgende bui verder gaan. Onderaan een steen, zien we vuurwantsen.

Op naar Castrojeriz. Links naast de heuvel ligt het dorp.

We logeren aan het einde van het dorp in de uitstekende herberg Rosalia.

Ernaast een bar voor ons etappedrankje. De spieren hebben wel wat rust verdiend.

Dag 14 van Villafranca Montes de Oca naar Cardeñuela Riopico

25 april 2019, 23.6 km, 5 graden, regenbuien en veel wind.

De weersvoorspelling voor vandaag is erg slecht. Gisteren is er in dit gebied sneeuw gevallen en er is een kans dat dit vandaag ook weer gaat gebeuren. Ook is er weer veel kans op regen en wind. Gisteravond heeft het ook erg hard geregend dus we verwachten een modderige en natte dag.

De dag begint vandaag eigenlijk wel mooi. De zon doet zijn best om er door te komen en dat levert een mooi plaatje op.

Direct nadat we de herberg uitlopen moeten we al een flinke heuvel op. Twee minuten later begint het langzaam te regenen. We laten ons niet kennen en gaan dapper vooruit.

We lopen in een mooi landschap. We worden omringd door bomen en naast dat het ons een beetje een magisch gevoel geeft, geeft het ons ook beschutting tegen de toch wel harde wind.

Bij de koffiestop in het eerste barretje van San Juan de Ortega zien we de bekende gezichten van de pelgrims die we onderweg al vaker hebben ontmoet. We zijn toch al een beetje een Caminofamilie geworden.

Hierna gaan we opgewarmd weer naar buiten. Met vlagen stopt het met regenen maar we houden onze regenkleding zo veel mogelijk aan als extra laagje tegen de kou. Brrr… wat is het koud.

We blijven af en toe flink stijgen en dalen. Pas als we achterom kijken zien we van hoe ver we zijn gekomen.

Tot nu toe gaat de dag eigenlijk heel lekker. Nog geen sneeuw te zien en met de regen valt het eigenlijk ook heel erg mee. Alleen het worstelen met de poncho’s valt niet altijd mee. Gelukkig is er altijd wel een hulpvaardige pelgrim te vinden die een handje toesteekt.

De landschappen zijn heel afwisselend vandaag. Na Atapuerca, waar we uiteraard weer iets lekkers hebben gegeten, lopen we omhoog door een ruig open landschap bezaaid met stenen. Bovenop de heuvel staat een kruis. We blijven even staan om van het uitzicht te genieten. Wat is dit mooi!

Hierna zetten we de daling in naar onze eindbestemming van vandaag, Cardeñuela Riopico.

Het was geen gemakkelijke dag maar we hebben er allemaal van genoten. Wat een mooie wandeling!

Dag 13 van Redecilla del Camino naar Villafranca Montes de Oca

24 april 2019, 24 km, 8 graden, regenbuien en wind, heel veel wind.

Gisteravond heerlijk en gezellig gegeten in de herberg bij José Manuel. Vanochtend na het ontbijt op pad richting Villafranca Montes de Oca. Het belooft een koude en regenachtige dag te worden. ‘S ochtends vroeg is het maar een graad of 4 dus we pakken ons goed in.

Het regent nog niet maar de lucht is al behoorlijk donker.

De route van vandaag was niet bijzonder mooi. Vooral in het begin hebben veel naast een grote weg gelopen.

Vlak voor de koffiestop in Belorado begint het te spetteren. Straks de poncho’s maar weer aan. Gelukkig zijn er in Belorado genoeg mooie dingen te zien.

Na Belorado lopen we door een mooier gebied. De regen zet af en toe flink door, maar vooral de wind gaat helemaal los. De laatste kilometers zijn echt geen pretje. We ploeteren ons een weg naar boven. De laatste drie kilometers lijken wel uren te duren! De regen slaat in ons gezicht en onze voeten willen niet meer.

We zijn heel blij dat we de albergue in Villafranca hebben gehaald. Nu even bijkomen! Morgen weer een dag!

Dag 12 van Azofra naar Redecilla del Camino

23 april 2019, 25.7 km, 10 graden, droog met 1 grote regenbui.

Vanochtend gaan we op pad richting Redecilla del Camino. We weten dat dit een lange wandeldag wordt en dat er regen is voorspeld. Ons humeur is er niet minder om en we gaan weer met frisse moed op weg.

We gaan vandaag weer door glooiend landschap. Met een lastige klim van Azofra naar Cirueña.

In Cirueña verwachtten we eigenlijk een bar, maar het blijkt een troosteloos spookdorp en op de route is er geen bar te bekennen. We lopen dus door naar Santo Domingo de la Calzada. Onze eerste koffiestop hebben we daarom pas na 14 km wandelen. We zijn er echt aan toe. Later horen we dat Cirueña gebouwd is als dorp voor mensen met een tweede huis naast een golfbaan. Door de crisis zijn er echter nooit mensen komen wonen. Dat geeft een hele rare sfeer.

In Santo Domingo drinken we wat bij een bakkertje. We nemen er uiteraard wat lekkers bij.

Bij het verlaten van Santa Domingo zijn we Maurits kwijt. Bij het afgesproken bankje is hij niet. We gokken er op dat hij alvast vooruit is gelopen maar we maken ons toch wel een beetje zorgen. Gelukkig treffen we hem in volle gezondheid in het volgende dorp aan. Waar bleven jullie nou?

Op weg naar Grañon hebben we nog steeds geen regen gehad. De lucht wordt steeds donkerder en we voelen enkele druppels. Toch hebben we de hoop dat we Grañon droog gaan bereiken. Helaas! Een paar honderd meter voor Grañon stort de regen met bakken uit de lucht. Snel de poncho’s aan! We komen natgeregend aan bij de bar. De poncho’s hangen we daar aan de kapstok en we houden een uitgebreide stop voor warme thee en wat te eten.

Gelukkig is het na de lunchstop weer droog, al waait het nog wel hard. We lopen onze laatste kilometers richting Redecilla waar we hartelijk worden ontvangen met versgebakken tortilla en wijn in herberg Essentia. Wat een heerlijk einde van deze lange wandeldag en wat hebben we het goed gedaan!

Dag 15 Villafranca – Cardunuela

22 april 24 km droog, bewolkt 16 graden

In hotel San Abad worden we verwend met een overheerlijk pelgrimsmenu, met veel keuze bij de voor en hoofdgerechten. Ik koos voor een soort aardappel soep met chorizo en gevulde aubergine als hoofdgerecht. Smullen! En dat terwijl we al op de kamer lagen met eenpersoonsbedden. De eigenaar kende me nog en zo was het ook nu weer een hartelijk welkom.

Lees verder Dag 15 Villafranca – Cardunuela

Dag 11 van Navarrete naar Azofra

22 april 2019, 24 km, 16 graden, droog met af en toe de zon.

Gisteravond hebben we heel lekker en gezellig gegeten bij Bar Deportivo in Navarrete. We kwamen uitgelaten thuis en deden als laatste het licht uit in de herberg.

Vanochtend gingen we uitgerust op pad. Vandaag hebben we 24 kilometer voor de boeg.

We maken een kleine omweg naar Ventosa. Daar stoppen we voor wat koffie en bananen.

We lopen vandaag weer over glooiende heuvels en langs de vele wijngaarden. We zijn op dit moment in Rioja, de wijnstreek van Spanje.

We maken een heerlijke lunchstop in Nájera. Tapas en pinchos!

Onderweg nog even poseren.

We vinden nog wat teksten om bij stil te staan.

We verlaten Nájera en moeten nog 6 km lopen naar Azofra. De laatste kilometers zijn heel mooi maar vallen niet mee.

Gelukkig schijnt de zon en kunnen we bij de herberg neerploffen in de tuin met onze voeten in heerlijk koud badje.

Morgen weer een lange wandeldag voor de boeg. Voor nu doen we even helemaal niets meer!

 

Dag 14 Viloria – Villafranca

21 april, 20 km, bewolkt en droog 16 graden

Iedere dag is er wel een “Camino moment”. Een moment dat ons raakt. Een ontmoeting, iets in de natuur. Vandaag was dat vooral de aller hartelijkheid van Acacio en Orietta. Bijna niet te omschrijven wat dat met je doet en zo speciaal om te ontvangen. We stralen er allemaal van.

Lees verder Dag 14 Viloria – Villafranca

Dag 10 van Viana naar Naverrete

21 april 2019, 21.1 km, 12 graden, nog steeds droog.

Wat een nacht was dit… een snurkende Koreaanse man hield ons uit onze slaap. Een por van Coby in zijn zij en een felle zaklamp op zijn ogen mocht helaas niet baten.

Ondanks het feit dat we er toch ook wel heel erg om moesten lachen, moesten onszelf vanochtend echt even bij elkaar rapen om weer vol enthousiasme aan de dag te beginnen. Vooral voor Coby viel het niet mee 😄.

Om zeven uur gingen we ontbijten in een hotel iets verder op en daarna op pad. Om 7.30 uur waren we onderweg.

Op weg naar Logroño was het uitzicht niet altijd even mooi maar het was goed wandelweer en langzaam schudden we de nacht van ons af.

In Logroño houden we een uitgebreide koffiepauze waar een Engelse pelgrim bij ons aanschuift. Op het moment dat ze vertelt over haar blessures ben ik zo blij dat onze groep tot nu toe nog zo fit is en het zo voorspoedig gaat. Ik hoop van harte dat dit zo blijft.

Onderweg brandt Conny nog een kaarsje in een kerk.

We verlaten Logroño en we zien weer mooie creatieve uitspattingen onder een viaduct.

 

We lopen een behoorlijk aantal kilometers door een park waar mensen hardlopen, wandelen en barbecuen met familie. We schuiven nog even aan een picknicktafel om rustig een broodje te eten en mensen (en eekhoorns) te kijken.

Er worden ons onderweg kroketten en loempia’s aangeboden.

De verkoop loopt helaas nog niet storm.

Rond 14.00 uur komen we in Naverrete aan. We worden warm onthaald in herberg El Cantaro. Na het douchen gaan we het dorp even in voor een drankje en een klein hapje en we reserveren alvast een restaurant voor vanavond.

Vanavond duiken we vast op tijd ons bed in om weer op te laden voor een nieuwe wandeldag. We kijken er nu al weer naar uit!