Categoriearchief: Dagwandeling

Dagwandeling Oisterwijkse vennen

24 september, 20 km meest bewolkt later wat zon 22 graden

Voor de dagwandeling van vandaag had ik de Oisterwijkse vennen gekozen. Meestal kies ik voor de NS route van Boxtel naar Oisterwijk, nu de route die te vinden is op de site van “de Mooiste Routes” Verwennende Vennen genaamd. Dat wil ik weleens meemaken 20 km alleen maar vennen en bos….

Verwennende vennen

Beschrijving van de site: Onder Oisterwijk vormen de riviertjes Achterste Stroom, Reusel en Rosep een driehoek die een bijzonder feeëriek landschap omsluit. Deze wandeling voert u gedurende een uur of vijf langs de meest betoverende plekjes. Aan elk van de zestien vennen die u aandoet, heeft u de neiging rustig te gaan zitten wachten – bankjes zat – tot een waternimf of een etherische elf zich vertoont. Vele watervogels en prachtige plantjes treft u aan in dit stukje Brabant paradijs.

We vinden het inderdaad erg mooi. Na 6 km kwamen we bij Boshuis Venkraai. Tja….het komt op ons pad en we lusten best wel koffie. We hebben de tijd en het voelt als vakantie dag. Doen we toch gewoon….

Met Gonnie, Annemiek, Elle en Frans

Daarna volgen nog vele vennen, die we dan weer rechts, dan weer links passeren. Alle paden onverhard en op deze vrijdag ochtend niet veel wandelaars.

Op zoek naar een pauze plek vinden we deze boomstammen. Een heerlijke plek, we horen alleen de vogels en ja, zoemende muggen. Die lusten vooral Annemiek…🤔

Terug lopen we over een oud pad. “Wandelroute:als stenen konden spreken”

Hier is in de 2e wereldoorlog puin gestort om de route naar het munitiedepot te verharden. Nu is dat ons wandelpad.

Het is dan nog maar een klein stukje naar ons beginpunt, Restaurant /natuurpoort Groot Speijk, waar we ons etappe drankje konden nuttigen. Het was weer een heerlijke dag.

Dagwandeling Posbank Dieren Velp

15 september, 18 km, na 11.00 droog

Een van de mooiste NS wandelingen is de wandeling over de Posbank. In het weekend misschien druk, doordeweeks op woensdag een prima dag. eigenlijk 15 km, bij de Carolina berg zijn we een fout gelopen.

Speciaal welkom voor Anja en José, die voor het eerst mee wandelden

Omdat er vele wandelingen zijn is het goed opletten. Rood geel is de NS wandeling, hier is het vooral de wit rode markering van het Maarten van Rossum pad. Goed opletten dus, en de tekst lezen of toch een wandelapp gebruiken. Dat de afwijking van toch 1,5 km en dat 2x extra….

We starten in de regen, niet veel, net genoeg om nat te worden. In de beukenbossen ontstaat een soort mist, er zijn al veel varens die van kleur veranderen. Plotseling zijn er herfstkleuren.

Plannen zijn om te veranderen. Bij de Carolina hoeve was het terras open, er was plek voor ons en het was droog. Dat doen er dan toch gewoon…

We klimmen en dalen tot we bij het paviljoen van de Posbank zijn. Het is rustig, daar hebben ze ook een terras, met zelfbediening. We nemen het ervan.

De heide is bijna uitgebloeid. De paarse kleuren lijken van verre bruin. Het is ook nu nog erg mooi, met al die stijgende en dalende paden.

We worden via een brug naar een ander gebied geleid. Deze is nog niet zo lang geleden vernieuwd.

Opnieuw zien we heidevelden. Glooiend, bomen en prachtige onverharde paden.

Een kadootje van vandaag is het wandelpad langs het water. Een bijna romantisch kronkelend watertje.

Bijna ongemerkt kom je zo dichtbij het station van Velp uit. Daar is geen horeca in de buurt. Zo namen we op het station snel afscheid. De trein naar Dieren, stond net klaar. Tot een volgende keer.

We zijn er!!!

Zaterdag 4 september 2021: Camino Portugues Centrale route, Cruces – Santiago (19 km)

Sneller dan ooit zijn de rugzakken ingepakt. Bijna een half uur eerder dan afgesproken zitten we met elkaar aan het ontbijt. We hebben er zin in, de laatste etappe.

Als het buiten licht is, verlaten we de albergue.

De lantaarns zijn nog aan. We lopen over het verlichte pad. En zo voelt het ook. De camino heeft inzichten gegeven, een deel van de oude ballast is onderweg achter gelaten.

.Het lopen gaat bij elk van ons soepeler dan ooit. De hoogteverschillen, toch meer dan 300 meter, lijken we geen van allen te voelen. We ruiken de stal. Ook ik tel af.

Tijdens deze etappe loop ik veel alleen. De herinneringen aan de afgelopen weken schieten door mij heen. Onze kennismaking op,Schiphol, de eerste etappes langs en door de badgasten van Portugal, het slechte slapen, elk van ons heeft er veel last van gehad. Maar vooral de mooie gesprekken, de openheid en de lol die we met elkaar hebben gehad.

Vlak voor de aankomst drinken en eten we nog  even wat.

Om daarna elk op haar eigen wijze de eigen weg naar de kathedraal te lopen, en om de aankomst in het eigen tempo te ervaren.

Om vervolgens door A. Een groepsfoto te laten maken, zelf gaat zij liever niet op de foto, en ook dat respecteren wij. 

Op een terras vieren wij de voor elk van ons bijzonder ontroerende aankomst met een pelgrimsmenu en een glas wijn. 

Wij hebben gehoord dat er grote drukte is bij het pelgrimskantoor. Er zijn pelgrims die hun Compostella, het certificaat dat je hier kunt krijgen als je aantoonbaar een langere camino hebt gelopen, niet hebben gekregen.  Om dat te voorkomen is onze volgende gang naar het pelgrimskantoor. En inderdaad, nadat wij via een qr-code alles hebben ingevuld krijgen wij te horen dat wij te laat zijn voor een nummer in de wachtrij.

De bewaker vertelt dat er vandaag een andere optie is. Een  beperkt aantal pelgrims kunnen vanvond na 19 uur nog aan de beurt komen. Wie het eerst komt….

En zo staan wij om 1815 uur in de rij voor de laatste Compostella’s van de dag. 

En…we hebben geluk. We zijn op tijd en behoren tot de gelukkigen die een nummer krijgen..

Het is even na 7 uur als elk van ons, na een check van onze pelgrimspaspoorten, individueel door de medewerker van het pelgrimskantoor gefeliciteerd wordt. Aan elk van ons wordt zeer welverdiend de Compostella uitgereikt. Onze namen worden bijgeschreven in het pelgrimsregister van de kathedraal.  Voor elk van ons een bijzonder moment.

 

Ik ben erg  blij dat het met de Compostella gelukt . Maar vooral ben ik zeer dankbaar dat we met elkaar en in een zeer fijne sfeer  zijn aangekomen in Santiago. Een afronding van een Camino met vier prachtige mensen. Fijn hen te hebben leren kennen en met hen te hebben kunnen lopen. Om dat te vieren proosten we een fles Cava leeg en genieten wij van een zeer welverdiende Tarte de Santiago.

 

We zijn aangekomen…, dank voor alle steun van vrienden, familie en andere bekenden! Jullie waren onderweg bij ons.

 

 

Spirituele variant: de berg

1 september 2021, Camino Portugues Variante Espiritual, Pontevedra – Armenteira (20 km)

De komende dagen lopen wij de Spirituele variant van de Camino Portugues. Deze route bevat 3 etappes: 2 wandeldagen en 1 boottocht.

vandaag ligt voor ons een zware etappe. Het hoogteverschil is groot en de weersvoorspellingen zijn voor het eerst deze reis niet goed. Voir de hele dag is regen voorspelt. Direct na het ontbijt gaan de regencapes (en de door Gabrielle (met hulp van haar vader) zelf gemaakte gamaschen, aan.

Ongeveer 3 km na Pontevedra wordt met een bord en een paaltje het begin van de spirituele variant aangegeven.

De Camino Portugues gaat hier naar rechts. Wij slaan links af, we hebben er zin in.

Het gebied waar wij vervolgens doorheen lopen voelt als verstild in de tijd. Kleine wijngaarden, dorpjes bestaande uit steeds slecht een paar huizen, paden door heerlijk ruikende eucalyptus-bossen.

Vlak voir het kloosterdorp Poio staat een kerkje, een pareltje in het landschap. Het uitzicht vanaf hier is prachtig. Vraag is wel hoe twee mensen vanaf hier verder zijn gelopen, hun schoenen staan op ze te wachten.

In Combarro splitst de groep,zich op. Pieternella en ik gaan het middeleeuwse stadje verkennen. De anderen gaan de berg op. Zij gaan met elkaar deze uitdaging aan.

Met een ‘Geniet ervan, Zet hem op en Veel plezier’ Nemen wij voor een paar uur afscheid van elkaar.

Terwijl de anderen aan de klim beginnen, maken wij kennis met dit voor mij nog onbekende stadje. Het is het beginpunt van een nieuwe Camino, de Padre Samiente, dus wie weet. Voir nu beperken wij ons tot een rondje lopen en een heerlijke kop koffie aan de haven.

Met de taxi gaan wij vervolgens naar Armenteira. Bij het klooster eindigt de etappe voor de anderen. We kijken er naar uit hen straks binnen te halen.

Rond half vier is het zo ver. We zien drie vermoeide groepsgenoten stralend van de berg af komen. Wat een kanjers, ze hebben het met en door elkaar geweldig gedaan. De foto van de gezichten bij aankomst van twee van hen spreekt boekdelen.

Na een drankje gaan we naar ons overnachtingsadres. We slapen in een klooster, het klooster van Poio. Het is een prachtige plek om op deze spirituele variant te kunnen zijn.

Als gasten van het klooster mogen wij alle ruimtes bezoeken. Zwaar onder de indruk zijn wij van met name de kloostergang ….

En van een indrukwekkend meer dan 100 meter lang en 3 meter hoog mozaïek. Dit mozaïek is ingelegd in de muren van een kloostergang. Het verbeeldt in vele miljoenen steentjes de Camino van Parijs tot aan Santiago de Compostella. Een fragment zie je hier

En dan is het tijd  het eten. We zijn allemaal vermoeid en beginnen nu te verlangen naar de aankomst in Santiago. Een moment waarop we denken dat we even niet zoveel meer te zeggen hebben. En juist dan verdiepen zich de gesprekken…..

 

Dagwandeling N70

28 augustus, 15 km, 450 hoogtemeters

De herfst van ons leven? Onderweg horen we van 2 jonge mannen dat ze het meer “lente” noemen, zo goed als wij de vele heuvels gewoon oplopen.

450 hoogtemeters in Nederland? Ik hoor die vraag vaak. Een van de mooiste en zwaarste wandelingen in de buurt van Nijmegen, start bv bij restaurant Tante Koosje. Opnieuw gemarkeerd met groene palen en op diverse plaatsen te starten. Een prima training voor bv de Camino. Het is zeker veel meer dan de “Zevenheuvelenweg” waar ik de 4 daagse lopers over hoor praten.

Wij vinden het pittig. En zeker….als je de N70 loopt en niet te moe bent, ben je klaar om te vertrekken voor een Camino. Zo gaat Ineke mee met de Camino Ingles, Tiny en Marja met de Via de la Plata, Jaap, Cees en Marianne gaan in april 2022 de Camino Portugues bewandelen. Dina is intussen zo enthousiast, dat ik denk dat ze misschien ook wel eens mee zal gaan…….

Intussen genieten we van de opkomende herfst. Al enkele paddestoelen, de geuren van modder, de mossen op de bomen.

De N70 is ook zo mooi omdat het meest onverharde paden zijn met als het te steil wordt traptreden. Die zijn soms zo hoog dat het hard werken is voor mijn en andere nieuwe knieën.🤔

Natuurlijk sluiten we deze heerlijke dag af met een etappe drankje bij Tante Koosje.

Aan de kust

Zaterdag 28 augustus 2021, A Guarda – Aguncheiro (19 km)

Het is nog donker als de wekker gaat. Het tijdsverschil met Portugal is in het duister merkbaar. Rustig pakken wij de rugzakken in.

Tijdens het inpakken van de bagage hebben wij het over de stoelgang. Voor veel pelgrims is dat een lastig onderwerp. Het andere ritme, het soms wat eenzijdige eten, groente en fruit zijn niet in overvloed aanwezig en de beperkte privacy maken dat de stoelgang soms wat lastig is. Olie, veel drinken en vezelrijk eten kunnen helpen. Maar het bespreekbaar maken blijkbaar ook. Een uur na dit gesprek hoor ik van mijn kamergenoot dat ‘het’ gelukt is.

Vanaf onze albergue gaan wij na het ontbijt bestaande uit geroosterd witbrood met koffie weer op stap. We lopen verder langs de oceaan. Opvallend blijft het dat er zo dicht bij de zee zoveel bloemen bloeien.

In het kader van het heilige jaar is hier het nodige aangepast. Gele stoelen staan op diverse plekken voor de pelgrims klaar.

De gele loper ligt uit..

En nieuwe oases met koffie en schone toiletten zijn ingericht.

Aan het begin van de reis hebben wij besproken dat het belangrijk is dat ieder haar eigen tempo loopt. Te snel of te langzaam lopen kan leiden tot blessures of tot een te grote vermoeidheid. Lastig wordt het dan om deze toch lange Camino uit te lopen. Inmiddels heeft ieder haar eigen tempo gevonden. Gabrielle en Pieternella lopen meestal vooraan. En over het algemeen ben ik de hekkensluiter. 

Bij dit kapelletje houden we even halt. een bijzonder plekje met ruimte voor het branden van een echt kaarsje. 

Mooi is de plek waar stenen worden achter gelaten. Deze plek dateert uit 2020, veel kleurrijke herinneringen en wensen zijn te zien.

 

Met plezier staan wij hier stil.

500 meter later bereiken wij de albergue. We hebben alle tijd voir een drankje, broodje en voor pret. Het is pas 14 uur. De albergue opent hier pas om 16 uur.

En hoe! We zijn voorbereidt op een stapelbed in een slaapzaal. We krijgen de sleutels van een appartement met keuken, mega-balkom, woonkamer en 3 slaapkamers. Ik ben er stil van en weet even niet wat te zeggen over deze luxe en weet even niet hoe de kamers te verdelen, mijn systeem is even in de war,

De groep neemt het dan van mij over. Ook zij zijn blij verrast met deze ruimte. Unaniem zijn zij over de vraag wie een eigen kamer krijgt. Vannacht heb ik een eigen kamer. Hun gebaar ontroert mij. Ik heb er even geen woorden voor, voor deze mooie mensen, voor deze fijne groep.

 

De vijfde dag….

 

Woensdag 25 augustus 2021, Camino Portugues kustroute, Antas – Viana de Castelo (19 km)

Het is vandaag de vijfde dag dat wij met elkaar op reis zijn. De nieuwigheid is eraf, de eerste vermoeidheid ervaren we aan den lijve. Dit is het moment in de reis dat irritaties voelbaar kunnen worden. Soms merk ik op groepsreizen in deze fase dat mensen wat kortere lontjes kunnen hebben.

Met elkaar zijn wij benieuwd of dat ook bij ons het geval is. Voor de zekerheid, en omdat we pas om 9 uur kunnen ontbijten,  starten we  vandaag wat later op.

De temperatuur vandaag zit mee. Een stuk koeler dan gisteren, het max. Is 24 graden. Dat is fijn. Vandaag lopen we niet meer direct langs de kust. We lopen over de rotsige heuvels die achter de kust liggen. De foto’s laten de schoonheid van de omgeving zien.

De route is geweldig bepijld. In hoofdzaak met gele pijlen van alle soorten en maten.

Zelf vond ik deze vandaag het meest sprekend. Een pijl naar…

Elk van de pelgrims in onze groep loopt goed. Elk in haar eigen tempo, de een met en de ander zonder volle bepakking, het is allemaal okay.

In een van de dorpjes lopen wij op aanraden van Italiaanse pelgrims naar binnen. We worden ontvangen met mooie muziek. Het glas in lood is prachtig, passend bij de Camino.

Maar ook de rest van de kerk, de dakbeschildering, het koor, is prachtig. Ik val ervoor als een blok. Of misschien heb ik een trapje over het hoofd gezien…

Ons einddoel vandaag is een herberg aan de RIO de Lima. Het inchecken is hier een serieuze aangelegenheid. Onze paspoorten worden overgeschreven, de temperatuur van elk van ons wordt gemeten, de Corona-vaccinaties worden nauwkeurig gecontroleerd. Het is best spannend zo’n proces. Zeker voir Gabriella. Haar temperatuur wordt wel 5x gecheckt voordat we naar binnen mogen. Allemaal zijn wij goed-gekeurd en genieten nu van onze kamers met balkom met een uitzicht op de rivier.

En die vijfde dag en de irritaties en kort lontjes? Tot nog toe is daar niets van te merken. Integendeel zelfs. Er is een mooie balans ontstaan van vrije ruimte en verbinding. Er is een balans waarin stilte, humor en zich verdiepende gesprekken elkaar versterken. Het gaat ons goed, we hebben het fijn met elkaar.

Dagwandeling Grave vesting Raamdal

18 augustus, droog 18 graden, 19 km

Verrassend! Dat was deze wandeling als ik een woord zou moeten kiezen. De vestingstad Grave, door het dal van de Graafschap Raam, bosgebied, kazematten. Bijna elk half uur een andere omgeving, met ook nog bezoek aan het natuurgebied Langven.

Route: Grave-vesting en het Raamdal van “de Mooiste routes”

Als eerste gingen we over de Vestingwal van Grave met de mooie binnentuin van het Arsenaal. Vroeger was het een psychiatrische inrichting waar de mensen in de ommuurde tuin mochten lopen. Nu is het weer helemaal gereconstrueerd en weer als wandelgebied geschikt gemaakt.

Het was fijn om weer met medewandelaars op pad te gaan. Joepke, Tiny, Liesbeth en Josephine die al vaker met mij op pad gingen. Een warm bed voor Jeanne die voor de eerste keer meeging en voor het eerst 19 km liep. Het ging heel goed, daar mag je best trots op zijn.

Daarna gingen we door het centrum van Grave, de haven en het oorlogsmonument van Marketgarden. Dat is een stalen helm op een hoge sokkel.

Het Raamdal is prachtig. De kronkelende rivier, de veelal onverharde paden, de bossen waar we doorheen lopen. Het is een stiltegebied en het valt me inderdaad op dat je er niets hoort.

En natuurlijk hoort het Langven bij deze wandeling. Een gebied waar grote runderen grazen. Deze keer zien we ze alleen op het informatie bord. Een vorige keer lagen ze op het pad en moesten we een grote bocht eromheen lopen.

Een erg leuke dag, die we samen afsluiten met een etappe drankje op de markt van Grave. Dat hoort erbij. Tot een volgende keer, altijd welkom…..

Dagwandeling Austerlitz

31 augustus, 18 km veel regen

Deze dagwandeling is ook van de site “de mooiste routes” en heeft de naam, kliffen, kuilen en Kozakken. Startpunt Beaufort huis bij Austerlitz.

Beschrijving:

Door een afwisselende, bosrijke omgeving voert deze wandeling u langs een aantal interessante plekken, te beginnen met het Beauforthuis zelf. U zult, zowel geologisch als historisch gezien, verrassende bijzonderheden tegenkomen. Door naald- en loofbossen, parkachtige terreinen, stuifgebieden en heidevelden wandelt u over smalle paden, brede boswegen of lange zichtlanen door de geschiedenis van grootgrondbezit en Franse overheersing. Bijna altijd loopt u over onverharde ondergrond.

Zoals je op de kaart ziet, veelal door de bossen, en kleine stroken heide gebied.

Het was weer een reuze gezellige dag. De wandelaars van Marieke waren er bijna allemaal. Het voelde als een echte eerste Camino dag. Voor jullie allen alvast Buen Camino.

Dichtbij het restaurant vind je een plattegrond en er zijn ook paaltjes routes te vinden. De makers van deze route hebben alle soorten paden gevonden. Ook kleine kruipdoor, sluipdoor paadjes en die mooie brede lanen. Een ervan loopt rechtdoor dwars door dit gebied, wel 12 km lang

Het is dan weer even droog, dan weer regen. Jas aan jas uit. We vinden het niet erg en genieten vooral van de Camino verhalen en wat je allemaal meeneemt.

Af en toe is het een open gebied, zoals hier bij het natuurgebiedje de Krakeling.

Tot een volgende keer…..

Nieuwsbrief juli 2021

Wandelreizen in Nederland en naar Santiago

Ook jij bent van harte welkom!
“Plannen maken kan altijd…..”

Beste Wandelaar,

Je ontvangt deze nieuwsbrief, omdat je deze al eerder hebt ontvangen of omdat je bent aangemeld. Wil je deze nieuwsbrief niet meer ontvangen? Via deze link kan je afmelden.

In deze nieuwsbrief:
– Nieuwe plannen in Nederland in 2021 en 2022
– Plaatsen vrij in 2021
– Nieuwe plannen in Spanje / Portugal 2022
– Update 2021
– Informatie-avonden
– Dagwandelingen

Veel leesplezier en graag tot ziens bij een wandeling.
Mieke Schrieks  |   In Balans op weg – Wandelreizen naar Santiago

Lees verder Nieuwsbrief juli 2021