Tagarchief: Texel 2021

Dag 1 Waddenwandelen op Texel

12 april, 8 graden, 17,5 km meestal droog, zon, beetje regen en hagel

We kunnen een paar dagen op pad en gaan waddenwandelen, een rondje Texel. Na een goede reis voor ieder zonder file of OV-vertraging zien we elkaar in Den Helder bij de veerboot welke ons in 20 minuten naar Texel brengt. Daar staat de bus klaar en na een korte rit zijn we bij de VVV. Daarvandaan is het een klein stukje lopen naar het hostel. In het hostel is het rustig en omdat er kamers vrij zijn overleggen we even en boeken twee kamers bij zodat we allemaal een eigen kamer hebben.

We laten onze bagage achter en nemen eerst een bekertje koffie to go welke we buiten het terrein op moeten drinken. Daarna gaan we op pad. Het hostel ligt aan de route en het zonnetje schijnt, heerlijk is dat. Wanneer we een stukje verder ons even afvragen of we een weg rechts moeten nemen vraag ik mij af of we wel goed lopen. Nee dus, we lopen de route met de klok mee terwijl we hem andersom zouden lopen. Via de dijk kunnen we naar Oudeschild lopen wat we liever doen dan teruglopen. Eenmaal op de dijk komen we erachter dat we nu niet langs de Georgische begraafplaats lopen. Van mij mogen we dat nog wel een keertje ’s avonds doen als er dan nog iemand zin in heeft.

In Oudeschild staan twee kerken dicht bij elkaar en het is prachtig dat de lucht zo blauw is.

Een stukje verder gaan we een straat in waar dit bord mijn aandacht trok. Zo voelt het nu wel voor mij, ergens een keer een kopje koffie scoren de komende dagen en verder alleen maar lekker wandelen. Frans en Constance scoorden een visje en Ineke een kopje thee waarna we weer teruglopen en via een trap bij de haven komen.

Er liggen niet veel boten maar deze is een van de grootste en die heet dan Grietje. Op de kade wordt aan een scheepsketting gewerkt.

We lopen Oudeschild uit naar Oosterend en zien veel schapen en lammetjes onderweg. José heeft al een paar kleine schaapjes om mee naar huis te nemen in haar tas… knuffeltjes uiteraard.

De route loopt nu een flink stuk langs de zee waar vroeger de VOC schepen hier tussen Texel en Vlieland door vaarden nadat ze eerst in Oudeschild nog water aan boord hadden gebracht voor ze vertrokken voor hun grote reis. Wij zien nu geen schepen,  wel veel watervogels.

Na een regenbuitje en later nog een hagelbuitje komen we in Oosterend waar we op de bankjes even pauze houden. De Texelhopper die we nodig hebben om mee terug naar het hostel te gaan kon niet zo vroeg komen zodat we voldoende tijd hebben. Wanneer we het wat kouder hebben lopen we verder door Oosterend.

Het huisje in de hoek viel ons meteen op. En hoe goed we verder ook keken we konden nergens iets vinden voor ons etappe drankje. De Spar is er wel maar het sprak ons niet aan om dan maar een blikje drinken te kopen zodat we niet anders konden dan onze tijd vol te praten in het bushokje. We waren allemaal blij dat het busje ons een uur later op kwam halen, we hadden het koud maar wel de tijd gezellig doorgebracht met elkaar. In het busje konden we ons weer opwarmen. Dicht bij het hostel stopte het busje waar we ons melden, pasjes en info voor de kamers kregen, onze bagage weg brachten en weer verzamelden voor ons etappe drankje op de kamer. Het diner was in buffetvorm en aten we op onze kamers. Meteen daarna was iedereen nog fit genoeg om mee te lopen naar de begraafplaats van de Georgiërs. Zo kwamen we vandaag aan 17,5 km in plaats van 14

Dag 2 Een zwaardere dag dan verwacht

13 April, 8 graden, 28 km, zon, wolken en een hagelbui

Na een goede nachtrust, een uitgebreid ontbijt en een lunchpakket in de dagrugzak gaan we naar de bushalte om de hoek. Het is zonnig en iemand vraagt zich af waaraan we dat mooie weer verdiend hebben? Het busje komt al snel en brengt ons met een sneltreinvaart naar Oosterend waar we gisteren gestopt waren. Ik was gisteren vergeten om een foto van de kerk te maken en iedereen wilde dat extra rondje wel maken. Het is de oudste kerk van Texel.

Er staat een huis te koop waar Frans en José wel interesse in schijnen te hebben. Hoe zou het zijn om op een eiland te wonen? Ik denk niet dat het iets voor mij zou zijn maar dat hoeft ook niet, het bevalt mij prima in Brabant.

Texel heeft meer schapen dan inwoners, gisteren zagen we witte schaapjes, nu een paar zwarte. Het lammetje lag lekker in de zon bij het hek, samen met twee anderen. Wanneer wij langs lopen schrikken ze en zoeken ze allemaal hun moeder op.

Het begint te hagelen en de regenkleding wordt tevoorschijn gehaald omdat de lucht er zo dreigend uitziet dat er waarschijnlijk nog wel meer gaat vallen dan de eerste steentjes die je als witte vlekjes op de foto ziet. Ineke zie je met haar gele jas wat verder terug staan om onderuit de rugzak de regenkleding eruit te halen. Dat deed ze niet voor niets, het bleef een tijdje hagelen en na de opmerking over de zon van vanmorgen vraag ik mij af waar we die hagel dan aan verdiend hebben?

Het is weer droog geworden en we gaan bij hotel Prins Hendrik vragen of er een koffie to go te krijgen is en we hebben geluk.  Inmiddels schijnt de zon weer en kunnen we meteen onze regenkleding opbergen.

Met deze ‘badkuip’ zoals Frans het zelfbedieningspontje noemt trekken we ons naar de overkant van het Eierlandskanaal. Nou ja, we? Met vooral Frans en hulp van Constance bereik ik gemakkelijk de overkant.

Het pontje moest ook nog terug en dan is Frans weer degene die helpt om dat voor elkaar te krijgen. Ook werkt hij flink mee om Ineke en José aan de overkant te krijgen.

Bij dit standbeeld en voldoende banken nemen we plaats voor onze lunchpauze. Een gekookt eitje meenemen in je pakket is lekker voor onderweg maar als je het los in je tas stopt kan het stuk gaan, vraag maar aan José.

Voorbij Cocksdorp waar we even van de route afgingen om het dorp te bekijken en nog een koffie to go konden scoren komen we na de vuurtoren op het strand. Het is eb en Constance ervaart het alsof je in de woestijn loopt.

Na een stuk langs de zee gelopen te hebben verlaten we het strand en komen in de duinen. Volgens de aangegeven kilometers zouden we er al moeten zijn maar dat is toch echt niet zo. Het wordt zwaar en we hebben nog een stuk te gaan. Even nog een korte pauze en dan weer verder. Wanneer we op een richtingaanwijzer De Koog zien staan met nog 8,9 km te gaan, zakt de moed helemaal in de schoenen omdat er gedacht werd dat we daar nog naar toe moesten vandaag. Maar we komen morgen pas in De Koog. Toch hebben we nog ruim 4 km te lopen en ondanks dat het niet meer meevalt voor iedereen lopen we allemaal dapper verder.

Een stukje door de slufter en dan de laatste duin over waar we 20 minuten voordat het busje komt zijn. Er is een tentje en we hebben dus nog net wat tijd voor een drankje en/of ijsje. We zitten allemaal nog maar net of het busje wat ons terugbrengt naar het hostel komt er al aan. Met een paar uitstapjes van de route komen we vandaag aan 28 kilometer en dat is best veel, zeker als je denkt dat je er 8 minder zou lopen.