22 oktober, 19 km van Blumenthal naar Beaufort, druilerig weer, vooral motregen

En dat was dan het laatste deel van onze fantastische Mullerthal trail. De laatste van alle routes, route 3. Route 3 loopt van Mullerthal naar Blumenthal, Larochette naar Beaufort en terug naar Mullerthal. Vandaag het rode deel op deze kaart van Blumenthal naar Larochette en van Beaufort naar Larochette.

Over het algemeen glooiend, met een stevige start in Blumenthal en de delen om naar Larochette te komen. We waren met de bus naar Blumenthal gegaan, lopen naar Larochette. Helaas was er geen bus Beaufort (alleen met overstap en die deed er 1 uur over) We kiezen voor de auto en zo waren we in 15 minuten in Beaufort. Het middelste deel is de stijging naar 400 meter met de auto.

Vanaf Blumenthal stijgen we door de bossen omhoog. Daarna komen we op een hoogvlakte op ongeveer 350 meter. Glooiend over boerenweggetjes of over het land van de boer.

Hoog boven Larochette komen we uit de bossen met uitzicht over de stad en dalen via een lange trap tussen de rotsen af.

In Larochette hebben we pauze. Uiteindelijk gaan we voor een kopje soep bij de Chinees. Daarna met de auto naar Beaufort. Het eerste deel van deze route hebben we op dag 1 en 2 gedaan. Vanaf Beaufort komen we weldra op een hoogvlakte op ongeveer 400 meter. Het is grijs en regenachtig, de poncho’s gaan aan en uit. Verrassend vinden we in dit seizoen de grote velden met koolzaad.

De laatste km’s naar Larochette komen we weer in het bos en over grote haarspeldbochten dalen we naar beneden. Tenminste dat dachten we. Als we bijna in Larochette zijn, komen we voor de keuze. Maken we alle km’s af of gaan we zo Larochette in? Je raadt het al, we willen alles afmaken. En dan komt er opnieuw een enorme trap. Mijn benen willen bijna niet omhoog. Hup, nog even, zeg ik dan tegen mezelf. Pff die laatste loodjes……

Voor de 2e keer komen we in Larochette aan. Deze keer voor ons laatste etappe drankje. Moe en zeer voldaan dat we alle km’s van de Mullerthal trail hebben volbracht.

112 km van de trail, de extra route rondom Beaufort. Het was een prachtige ervaring. Absoluut de mooiste en zwaarste is route 2. Met de wandelingen langs en onder rotsen door. Van harte gefeliciteerd voor de wandelaars, Marianne, Leo, Gerard, Janna en Elly. Dank voor alle mooie gesprekken, het vertrouwen. “Alles wat aan het licht komt, wordt lichter”. Vol vertrouwen op weg…..

21 oktober, droog en bewolkt 14 graden, laatste deel van route 1 van Rosport naar Echternach (7,6 km) en een stuk van route 3, van Mullerthal naar Blumenthal (8,4km).

Het was alweer de laatste nacht in Echternach. Gisteren bleef het maar regenen en we hadden het stuk van Rosport naar Echternach niet afgerond. Dat doen we vandaag voor we verdergaan naar Larochette.

We gaan met de auto naar een parkeerplaats en dan met de bus naar Rosport, we wandelen terug naar de auto. Een schitterende wandeling met veel hoogteverschillen langs de rotsen.

Eerst lopen we langs weilanden en uitzicht over de rivier de Sauer richting Duitsland. We zien jonge kalfjes en die zijn zoals gebruikelijk erg nieuwsgierig. We zien nog een veld met zonnebloemen.

Het middelste deel gaat langs de rotsen Alkummer, Roudeschlefft en Veitcheslee. Niet zo indrukwekkend als de rotsen van route 2, toch erg mooi. Met smalle stijgende en dalende paden over boomwortels en trapjes.

Vlak voor Echternach hebben we weer uitzicht op de heuvels in Duitsland. De laatste dagen met meer herfstkleuren, goed te zien als er even de zon doorkomt.

Vervolgens gaan we met de 3 auto’s naar Mullerthal om de wandeling van Mullerthal naar Blumenthal van 8,8 km te doen.

De hoogte verschillen vallen mee en zijn heel geleidelijk.

We beginnen bij de Schiessentumpel met de mooie watervallen en zien de enorme trappen langs de rotsen. Kunstig gemaakt!

Een klein stukje verder zien we het water van de rotsen stromen. Een idyllisch plekje.

Je ziet goed hoe ze hebben geworsteld met de ruimte. Geen goede paden voor de Mullerthal trail beschikbaar, dan maar lange vlonders over de rotsen.

De route naar Blumenthal is vrijwel helemaal door de bossen. Brede paden, verschillende soorten bossen en ontelbare paddenstoelen. Een lust voor het oog. Het zijn ook de kleine dingen waar we zo van genieten.

We overnachten nu in het hostel in Larochette om de laatste km’s van route 3 af te ronden.

20 oktober, 12 km, heel veel regen, 14 graden van Born naar Rosport

Een uitdaging vandaag!

De uitdaging van vandaag was om te beginnen de stromende regen. Gaan we op pad of niet. We dachten nog…..we zien wel en “het is altijd weer”. Eerlijk gezegd, vond ik het voor deze omgeving te veel regen. Het had de hele nacht ook geregend en vandaag moesten we kleine stroompjes oversteken. Die kleine stroompjes waren lastig te passeren. De stenen die op de bodem lagen, waren overspoeld met water en dus glad. PS zwart met een witte vuilniszak als rokje is Gerard, de blauwe is Elly, de rode is Marianne en de okerkleurige is Mieke, zwart zijn Leo en Janna

We zien er de lol ook wel van in, en we beginnen de dag met foto’s in de regenjassen. Hier waren we vanaf Born eerst naar boven geklauterd van 150 naar 300 meter. En dat valt niet mee. We hadden voor Born ipv Moersdorf gekozen, omdat we hier in Born over een verharde weg naar boven konden komen.

Er lagen ook boomstammen over het pad. 2 boomstammen die naast elkaar lagen. Ook dat was voor mij een uitdaging eroverheen te komen.

In het dorpje Girsterklaus zagen we een accommodatie, waar licht brandde. “Hazelnut”. We vragen of we er koffie kunnen krijgen. Ja dat kon. In onze natte kleren mogen we zomaar even binnen zitten en ze had er ook lekkere cake bij. Lemon cake. We komen er echt van bij.

Daarna zien we wat meer van de omgeving. Erg mooi hier. Een prachtig deel van de Mullerthal trail.

De regen wordt een beetje minder en in Rosport overwegen we nog om de geplande route naar Echternach toch af te maken. Het gaat opnieuw harder regenen en we besluiten de bus naar Echternach te nemen.

We nemen de tijd even naar het centrum en gaan ook naar de Willibrordus basiliek. Willibrordus is in 739 in Echternach overleden, daar is in de crypte te vinden. Zeer indrukwekkend en zeker de moeite er even te kijken.

20 oktober, 12 km, heel veel regen, 14 graden van Born naar Rosport

Een uitdaging vandaag!

De uitdaging van vandaag was om te beginnen de stromende regen. Gaan we op pad of niet. We dachten nog…..we zien wel en “het is altijd weer”. Eerlijk gezegd, vond ik het voor deze omgeving te veel regen. Het had de hele nacht ook geregend en vandaag moesten we kleine stroompjes oversteken. Die kleine stroompjes waren lastig te passeren. De stenen die op de bodem lagen, waren overspoeld met water en dus glad. PS zwart met een witte vuilniszak als rokje is Gerard, de blauwe is Elly, de rode is Marianne en de okerkleurige is Mieke, zwart zijn Leo en Janna

We zien er de lol ook wel van in, en we beginnen de dag met foto’s in de regenjassen. Hier waren we vanaf Born eerst naar boven geklauterd van 150 naar 300 meter. En dat valt niet mee. We hadden voor Born ipv Moersdorf gekozen, omdat we hier in Born over een verharde weg naar boven konden komen.

Er lagen ook boomstammen over het pad. 2 boomstammen die naast elkaar lagen. Ook dat was voor mij een uitdaging eroverheen te komen.

In het dorpje Girsterklaus zagen we een accommodatie, waar licht brandde. “Hazelnut”. We vragen of we er koffie kunnen krijgen. Ja dat kon. In onze natte kleren mogen we zomaar even binnen zitten en ze had er ook lekkere cake bij. Lemon cake. En weet je wat ze vroeg……hebben jullie een fohn nodig? …….We komen er echt van bij.

Daarna zien we wat meer van de omgeving. Erg mooi hier. Een prachtig deel van de Mullerthal trail.

De regen wordt een beetje minder en in Rosport overwegen we nog om de geplande route naar Echternach toch af te maken. Het gaat opnieuw harder regenen en we besluiten de bus naar Echternach te nemen.

We nemen de tijd even naar het centrum en gaan ook naar de Willibrordus basiliek. Willibrordus is in 739 in Echternach overleden, daar is in de crypte te vinden. Zeer indrukwekkend en zeker de moeite er even te kijken.

19 oktober, 19 km van Echternach naar Herborn en Mompach naar Moersdorf

Vandaag zijn we begonnen aan de Mullerthal trail route 1, die start in Echternach. We wandelen tegen de wijzers van de klok in.

Echternach ligt in een dal, dus dat betekent altijd beginnen met een klim. En wel meer dan 100 meter. Zo een goede “warming-up” hadden we nog niet gehad.

Een heel andere dag dan de etappe’s van route 2. Ook heel mooi, het doet ons aan de heuvels van Limburg denken. Vandaag logeren we in de jeugdherberg van Echternach. 700 meter hiervandaan is de Mullertrail en we pakken de route op bij het meer van Echternach. Als we boven zijn hebben we uitzicht over het meer. Er is nog een laagje mist te zien, de zon is al op en komt af en toe door de wolken.

De eerste 9 km gaan we door de bossen. Mooie brede paden, glooiend met ook vele paddenstoelen.

Vlak voor Herborn gaan we over een open hoogvlakte. Nog steeds glooiend. We zien velden met boekweit en koolzaad. Verder ook grasland. We zien kraanvogels overvliegen. Dat was een speciale ervaring. Ze vlogen in v-vlucht en waren herkenbaar aan de lange nekken en het speciale geluid. Die hebben we helaas niet op de foto.

Voor Mompach lopen we opnieuw door de bossen. Het begint een klein beetje te regenen. Dat was een hele korte bui, de regenkleding kon snel weer uit.

Tja, dan hebben we na de lunch een dilemma. We zitten op 14 km en de eerste plaats waar we een bus hebben is 6 km verder in Moersdorf. Het zou kunnen gaan regenen, dat wordt 14.30 uur. Bij vertrek in Mompach is het 13 uur. Uiteindelijk gaan we ervoor. We zien wel….. Geruime tijd lopen we weer over de hoogvlakte en de velden van boeren. Met mooie uitzichten over de heuvels van Luxemburg. De route ook hier heel goed gemarkeerd met de rode M of een route bordje.

Dan begint het, veel eerder dan gepland, keihard te regenen. Mijn wandelboek wordt onder de poncho drijfnat en het water loopt zo mijn schoenen in. We hebben dan nog een km of 2 te doen. In het bos gaan we van de route af naar Moersdorf. En dat is plotseling een hele steile afdaling over gladde stenen. Dat valt niet mee! Als we in het dorp aankomen zien we een bus naar Echternach. Marianne houdt die bus aan….die stopt midden op de weg. We mogen instappen.😃.

Even een kopje koffie in een cafeetje bij het busstation en dan gaan we naar ons hostel. Toch nog 1,5 km erbij en dan is het echt tijd voor ons etappe drankje.

Morgen gaan we verder met route 1 van de Mullerthal trail.

18 oktober, 13,8 km, van Echternach via Berdorf naar Mullerthal, droog, 10-14 graden

Deze 14 km zijn de zwaarste van route 2. Er staat ook “3 schoentjes” voor de hele route, en dat vinden we ook. Goed te doen, maar erg blij dat we vandaag 14 km hadden gepland.

Direct bij het verlaten van Echternach klimmen we naar boven. Weldra komen we boven Echternach uit.

Het eerste hoogtepunt van vandaag is de Wollefsschlucht. Op informatie borden lezen we dat de rotspartijen al miljoenen jaren geleden gevormd zijn. We kijken in een diep gat en daar gaan we ook via allerlei trappen naar beneden. Je kunt nog net zien dat Elly al een heel eind weg is.

Ook al is het het zwaarste deel, we nemen de tijd uitgebreid rond te kijken. De ene rotspartij nog mooier dan de andere. We genieten er van.

Voor Berdorf is een ander natuurfenomeen. Een van de meest bekende van het Mullerthal. De Huellee grot. We lopen er onder door. Gewelven, met de meest mooie vormen en kleuren. We worden er stil van.

Heel vaak is de Mullerthal trail tussen de rotsen. Er zijn lange trappen aangelegd, smalle kloven worden gebruikt en op deze relatief korte afstand van 14 km hebben we meer dan 1800 hoogtemeters. We kunnen het allemaal en zeggen ook, dit kun je toch bijna niet navertellen…..? We lopen van de ene verrassing naar de andere verrassing en we blijven ons verbazen.

Rond 15 uur waren we in Mullerthal aangekomen. Eerst op zoek naar een restaurant voor ons etappe drankje, helaas alles gesloten. We gaan met de bus naar Christnach en kunnen daar overstappen op een directe bus naar Beaufort. Dat gaat snel! In een paar minuten was die bus er. Een etappe drankje nemen we in een hotel in Beaufort. Nu is route 2 van de Mullerthal trail helemaal afgerond. Morgen gaan we verhuizen naar Echternach en gaan starten met route 1. We zijn erg benieuwd……..

17 oktober, 17 km, droog licht bewolkt 1-10 graden van Altrier naar Scheidgen en dan naar Echternach

Ook vandaag voelen we opnieuw, verrassing na verrassing en verbazing over de prachtige route door het Mullerthal. Op onderstaande kaart de donkerbruine route naar het noord oosten. Van de Mullerthal trail weer 17 km van route 2.

Het blijft stijgen en dalen, meest glooiend, soms pittig door lange trappen.

We gaan met de bus van Beaufort naar Echternach en daar aangekomen staat de bus naar Altrier al klaar. Wat is dat relaxed reizen. Zo hoef je niet met meerdere auto’s op en neer en het bevalt ons zo prima. Dichtbij de bushalte zien we een Maria beeld. “Gezegend” gaan we op pad.

Niet ver daarna komen we langs rotsen uit het nieuwe steentijd perk van 4000 jaar voor Christus. Enorm indrukwekkend. We kunnen ons niet voorstellen hoe het is ontstaan. Stuwing van water en daarna afbrokkelen door weersinvloeden?

Ook vandaag hebben we vele paden langs de rotsen. O a. De Mechelskierch en de Einsiedelei. Allemaal hoogtepunten op deze route.

In het stadje Scheidgen vinden we een hotel waar we welkom zijn voor een kopje koffie. Wel moeten we even plastic overschoenen aantrekken. Dat vinden we niet erg. We zitten warm en droog en na 9 km komt een pauze wel goed uit.

We zien ook vele soorten paddenstoelen vandaag. Ze schieten de grond uit. Sommigen lijken nog weer nieuw, anderen zijn gedroogd van voorgaande jaren.

Het zijn op deze route 2 van de Mullerthal trail steeds opnieuw rotsen. We voelen ons zeer klein in verhouding tot de enorme rotsen.

We denken dat we er bijna zijn……staat er op het bord nog 3 km….Nu weet ik dat de laatste 3 km altijd het zwaarst zijn, en toch, ook vandaag verrast het me en denk ik: nee hè? Niet weer een trap! Vlak voor Echternach een zeer lange trap, recht op de hoogtelijnen. Gelukkig zien we dat niet als we beneden zijn en nemen gewoon nog even pauze. Boven loopt het pad eerst in de bossen, tot we onder ons Echternach zien, met de kerk en aan de rechterkant het grote meer.

Je ziet het al, we moeten nog een heel eind naar beneden. Een steile afdaling voor we in Echternach zijn. Hier vinden we een cafe die vandaag (dinsdag) open is. Zeer voldaan en niet zo moe als gisteren, vinden we dat we het etappe drankje hebben verdiend.