12 april, 22 km zonnig 20 graden
Het hoogtepunt van vandaag is Alto del Perdon gelegen op 750 meter. Hier is het echt een “wauh” momentje. We vieren dat we voelen dat ons lichaam sterker wordt en dat we deze stijging redelijk makkelijk doen. Ook de strak blauwe lucht draagt eraan bij. Een uitzicht over de hele omgeving en andere pelgrims die we daar weer ontmoeten.
13 april 2019, 18 kilometer, prachtig zonnig weer, 17 graden.
Gisteravond lekker gegeten met alle pelgrims samen in Orisson. Na het voorstelrondje, waarin iedereen vertelde waarom hij of zij de Camino liep, ontstond al snel een gevoel van ‘samen’ zijn. Een fijne afsluiting van een mooie eerste dag.
Vandaag werden we wakker met een prachtige zonsopkomst in de bergen. Adembenemend mooi!
Na het ontbijt zijn we klaar om op pad te gaan.
Het was ‘s ochtends nog wat fris maar het was helder en de zon begon al lekker te schijnen.
Door de bergen trekken we verder en we weten bijna niet waar we moeten kijken. Zo stil en zo ontzettend mooi!
De zon begint steeds uitbundiger te schijnen en beseffen hoeveel geluk we hebben dat we juist op deze dag dit weer hebben en de route vandaag open is. De sneeuw is nog niet helemaal weg maar het wandelen gaat prima.
Helaas is de eerste blaar ook al gesignaleerd. Gelukkig wordt het slachtoffer, die anoniem wil blijven ? vakkundig door José verzorgd.
Gelukkig halen we Roncesvalles allemaal zonder verdere ongemakken. Een beetje roodverbrand ploffen we neer op een terrasje. Een koud drankje gaat er wel in. Daarna vertrekken we naar onze heerlijke appartementen. Wat een luxe voor een pelgrim! Een heerlijke warme douche (met echte handdoeken) en fijne bedden voor vanavond. Dat is een fijn vooruitzicht.
Zo meteen gaan we nog even naar de kerk voor de pelgrimsmis en dan samen wat eten.
Morgen zijn we vast weer klaar voor een nieuwe dag. Nog maar 790 kilometer te gaan!
12 april, 21 km droog en veel zon 15 graden
De verrassing van de dag was, dat het kerkje van Zabaldika open was. We mochten naar boven in de toren en de klok luiden. Er werd mooie muziek gedraaid en we kregen een Nederlandse tekst met pelgrimswensen. Ik was erdoor geraakt. Deze geef ik jou, als lezer van dit blog.
“Gezegend bent u pelgrim, als u ontdekt dat de “Camino” de ogen opent voor wat niet zichtbaar is”.
12 april 2019, 8 kilometer, 14 graden, droog met af en toe wat zon.
Eindelijk zijn we begonnen!
Maurits, Conny, Coby, Ria, José, Christien, Mieke, Miranda en ik zijn onderweg!
Gisteren na een lange treinreis aangekomen in Bayonne. Daar stond de taxi op ons te wachten om ons naar albergue Beilari te brengen in Saint Jean Pied de Port. We werden hartelijk verwelkomd door Joseph en de andere pelgrims. Na een kort voorstelrondje konden we aanschuiven voor het avondeten. Heerlijk gegeten en daarna door naar ons bed.
Vanochtend werden gewekt door prachtige engelachtige muziek. Na het ontbijt zijn we op pad gegaan voor de eerste etappe. Door de toegangspoort Saint Jean uit en op weg richting Orisson.
Op een rustig tempo beginnen we aan onze Camino. Iedereen is blij dat we zijn begonnen.
Gelukkig is het droog en laat het zonnetje zich af en toe zien. We klimmen langzaam omhoog richting Orisson. De stijging is best pittig maar het is ook fijn om onze spieren een beetje aan het werk te zetten en langzaam aan het ritme te wennen van de Camino. In Honto nemen we een langere pauze voor een kopje koffie. We bedienen onszelf en rusten eventjes uit.
Onderweg is het prachtig groen, we horen vogeltjes zingen en ook de grote roofvogels laten zich zien.
Hoewel we vandaag maar 8 kilometer hebben gewandeld hebben we er bijna 3 uur over gedaan om bij albergue Orisson aan te komen.
Voldaan gaan we na een lekkere lunch, een warme douche even lekker in het zonnetje zitten om bij te komen. Dit hebben we wel verdiend!
Zoals het er nu naar uit ziet kunnen we morgen via de route Napoleon naar Roncesvalles lopen. De sneeuw lijkt te zijn verdwenen en de weersvoorspellingen zien er goed uit.
We gaan er voor!
11 april, 22 km regen
Beste lezer,
Vandaag gaat ook Marieke op pad met een groep pelgrims. Ik wens hen buen camino. Marieke gaat ook een blog schrijven. Van harte welkom om deze verslagen te lezen.
Wat mij nog steeds verbaasd is “met andere ogen kijken”. Was ik nog nooit in de crypte en kloostergangen van Ronchevalles geweest, gisteren gingen Chris en ik mee met de rondleiding. Na de pelgrims zegen nam de pastoor ons mee. Het is zeer de moeite waard om eens te gaan kijken de crypte en de klooster gangen. Een fantastische akoestiek en we hebben met de andere pelgrims gezongen. Een speciale ervaring!
10 april, 13 km, regen, droog en buien 12 graden
Nog steeds is de Napoleon route officieel gesloten. Er ligt sneeuw in de hoger gelegen delen en daardoor is het niet toegestaan en loop je op eigen risico. Als er een ongeluk gebeurd krijg je € 5000 boete. Dat betekent dat we de Napoleon route niet gaan doen en we worden weggebracht naar Valcarlos. Wel een tegenvaller hoor, maar ik kan geen risico nemen?
9 april, 8 km droog en veel zon tm Orisson 16 graden, later bewolktDat lijkt niet ver…8 km. Deze 8 km zijn voor de eerste dag genoeg. 600 meter stijgen is gemiddeld bijna 10%. En er zitten stukken bij van veel meer dan 10%. Dit betekent echt stap voor stap en zo kom je gemiddeld op iets meer dan 2 km per uur.
8 aprilHet is zover…….lang gedroomd, lang gewacht. Onze Camino gaat van start. De Camino francais van Saint Jean Pied de Port naar Santiago. 780 km ver. Misschien wel 1.000.000 stappen. En wij …? We beginnen met de eerste stap.”Sta op en ga naar jezelf……..”
30 maart, 18 km zonnig, 18 graden
Een nieuwe wandeling voor mij. De NS wandeling vanaf het station Ravenstein. Zie: https://www.ns.nl/dagje-uit/wandelen/land-van-ravenstein.html
Een prachtig open landschap door de polders richting Deursen Dennenburg, Dieden en Demen. Langs de Maas terug naar het mooie stadje Ravenstein.
23 maart, 15 graden half bewolkt
“Het loopt anders”
Keurig op tijd was de taxi er die ons weg zou brengen naar de ingang van de Caminita del Rey. Wat een pech……vanwege de harde wind was het gesloten. Wel wilde de chauffeur ons naar de zuidzijde brengen om even te kijken….
21 maart, 26 km zonnig 18 graden
Op de eerste lentedag van 2019 zijn we in Cordoba aangekomen. 255 km verder van Malaga naar Cordoba. Een fantastische wandeling zit erop. Van harte gefeliciteerd kanjers! Jullie hebben het toch maar gehaald.
Wat voor een laatste dag…..heel veel kleine pittige hoogteverschillen en een grote afstand.
20 maart, 22 km, zonnig 22 graden
We hadden gisteren een uitstekend dagmenu in restaurant “Meson los Arcos” . Wel wat verder lopen, ik schat 1,5 km. Zeer de moeite waard. Bij terugkomst was de Plaza de San Fernando mooi verlicht.
19 maart, 20 km, 23 graden
Dat was me wat gisteren in Baena. Trommelaars die de hele dag en nacht door de straten trekken en ook onze herberg passeren. Vaders met hun zonen, het hele dorp doet mee. We zoeken het op en het blijkt een jaarlijkse traditie te zijn op 18 maart. Kun je je voorstellen, de hele dag herrie. We zien dat de mensen genieten en ik neem me voor er gewoon geen last van te hebben……
18 maart, 10,5 km, zonnig 23 graden
In het hotel van gisteren hebben we gedanst. Dat was leuk. Een soort volksdansen met voor ieder gelijke passen. Dat valt niet mee voor mij, want ik ben daar niet zo goed in, maar ik heb erg genoten. Alle dames op de vloer….
17 maart, zonnig 25 graden, 14 km
“Waar gaan wij heen?”
Pension Guerrera in Cabra is een echte aanrader. Marie-Jose staat voor iedereen klaar en helpt ons met de verzorging van blaren. Het warme weer? Je weet nooit waarom of wanneer je blaren krijgt. Alleen Ada en Gert Jan hadden geen blaren en waarom niet laten vertroetelen door deskundige handen?
16 maart, 14 km, heel heet in de middag
Wat komt het vandaag mooi uit. Mijn planning voor vandaag is een vlakke, korte etappe en wat waren we er aan toe. Met dezelfde hitte als gisteren, komt deze afstand en inspanning goed uit.
Gisteren gingen we tapas eten in het centrum, in bar El Toro. Hier voor de deur kwam een drumband voorbij, met wel heel jonge kinderen. Prachtig om te zien.
15 maart, 19 km, zeer heet, 33 graden in de zon
Zoals we hadden afgesproken was onze chauffeur er klokslag om 8 uur. Plotseling moesten we haasten. Met het ontbijt, omdat het café pas om 7.30 uur open was. Afijn, broodjes gesmeerd om mee te nemen, en een kopje koffie of thee en dan snel vertrekken. Na 1/2 uur kwamen we in Encinas Reales aan om onze wandelt te starten. De hele dag geen horeca, dus ….zouden we het doen?!!!…. Een kopje koffie voor vertrek. Onder het motto, komt er een kans voorbij, die nemen we. Vandaag hebben we een pittige etappe te doen. Een zeer langdurige stijging, weliswaar niet veel, maar met de hitte zeer inspannend.
14 maart, 16 km, zonnig 24 graden
Ook vandaag hebben we een schitterende natuur met opnieuw grote hoogte verschillen. Deze Camino is dan ook zeer zwaar te noemen. Bijna geen voorzieningen onderweg, geen water tappunten en ook geen bagage vervoer mogelijk. Wij gaan de uitdaging aan en iedere dag komen we een stukje verder.
13 maart, 24 km, licht bewolkt, 10-24 graden
We hadden een Camino engeltje vandaag. Toen we gisteren bij het appartement kwamen was er niemand. We probeerden te bellen…geen reactie. Contact met booking…ook geen reactie. We waren aan het wachten en plotseling kwam er iemand naar buiten en wees ons waar de mevrouw van het appartement woonde. Deze ochtend vergat iemand haar wandelstokken en doordat we het adres kenden, konden we daar aankloppen. Wat fijn, de wandelstokken nog terug gekregen.
Omdat de afstand groot was en er een plaats was waar we konden pauzeren, gingen we om 7.15 uur de deur uit. Op naar Cartaojal. 10 km vals plat, dat merk je.
Antequera in vroeg ochtendlicht.
1174 km naar Santiago. Gaan we liften???? We hebben de intentie er lopend aan de te komen.
Waar Antequera om bekend staat is de rotspartij, die als je het beeld draait, lijkt op een indianen hoofd, zelfs met ademsappel. Een beetje fantasie erbij en je ziet het.
Het is bijna een rechte weg naar Cartaojal
Daar is Cartaojal. Wat smaakt die koffie na 2,5 uur lopen. Precies hier is de sluier bewolking weg en we genieten van de zon.
Daarna komt er een flinke stijging door de olijfgaarden. We ruiken zelfs de olijven.
Om 15 uur zijn we in Villanueva de Algaidas. Hier slapen we in Hostal Chovi. Deze keer voor 2 nachten, omdat in Encines Reales geen slaapplaats is. Ook dat is mooi, we worden door de eigenaar van het hostel opgehaald en weer weggebracht.
