4 mei 2019, 17 km, 21 graden, droog en zonnig.

Vandaag is de dag van Coby! Coby is jarig! Gefeliciteerd!

Vanochtend werd Coby verrast door de eigenaar van de herberg met een mooie verjaardagskaars en hebben we haar samen met de twee andere pelgrims toegezongen. Een mooi begin van de dag!

Vandaag gaan we op pad naar Arcahueja, maar 17 kilometer ongeveer.

Coby’s tas werd uiteraard versierd! Ze had haar mooiste outfit aan en dat maakt het wandelen er wel een stuk charmanter op!

De route begint langs een grote weg. Gelukkig zijn er weinig auto’s. We gaan een brug over en we blijven een lange tijd rechtdoor lopen.

In Puente Villarente stoppen we even voor koffie en een broodje.

Dan lopen we door naar Arcahueja.

Omdat we erg vroeg in Arcahueja arriveren besluiten we een taxi te nemen naar Leon om daar een lekker drankje te drinken en te proosten op de verjaardag van Coby. Coby trakteert ons op een heerlijk gebakje. Bedankt Coby!

Aan het begin van de avond zijn we weer terug in Arcahueja. We dachten ergens in een restaurant nog wat te kunnen eten maar helaas zijn we aangewezen op het restaurant bij de herberg. Omdat we niet gereserveerd hebben kunnen we helaas alleen nog maar kiezen uit de kleffe resten uit de vitrine. Met tegenzin en maar ook met onderling veel plezier werken we het weg. Gelukkig gaan we het morgen goedmaken ergens in Leon!

Omdat het vandaag Coby’s dag is doen we nog een foto om haar in het zonnetje te zetten!

Coby wij wensen je allemaal een heel mooi nieuw levensjaar toe!

3 mei 2019, 18 km, 15 graden, droog en zonnig.

Omdat we de afgelopen paar dagen veel kilometers hebben gemaakt hadden we voor vandaag  een korte wandeldag ingepland. We lopen maar 18 kilometer naar Reliegos.

Al snel komen we er achter dat er de komende 18 kilometer geen voorzieningen zijn en er eigenlijk ook niet heel veel bijzonders te zien is. Weer een lange rechte weg met niet veel variatie in het landschap.

We lopen nog een tijdje langs een treinspoor. Erg druk is de spoorlijn echter niet, in de tijd dat we er lopen komt er welgeteld 1 trein langs. Wel vinden we nog een mooi vervallen oud wachthuisje.

De stenen op het pad maken het lopen wat lastiger maar inmiddels zijn we zo goed getraind dat dit verder geen probleem is.

Af en toe zien we ergens een verdwaalde pelgrim.

Pas na ongeveer 14 kilometer stoppen we bij een schuur met daar voor het enige bankje dat we onderweg tegenkomen. Dat duurde lang. Even uitpuffen…

Om twaalf uur zijn we al in Reliegos. En we vinden het eigenlijk allemaal wel jammer dat we niet nog een paar kilometer door ‘mogen’ lopen.

Morgen staat er weer een korte etappe op het programma naar Arcahueja, en dan zondag maar 8 kilometer naar Leon zodat we daar een hele dag kunnen rondkijken.

Nu genieten we nog even van de tuin bij herberg Ada.

2 mei 2019, 26.7 km, 20 graden (‘s ochtends wel behoorlijk koud), droog en zonnig.

Vanochtend vroeg stapten we de herberg uit tegelijkertijd met een grote groep van 30 Spanjaarden. O jee, dat gaat een gezellige etappe worden.

Gelukkig verdwenen zij al gauw uit het zicht en met de zon in onze rug liepen we verder zo goed als alleen door de velden. We passeerden Moratinos en dronken wat in San Nicolas de Real Camino.

Deze kat ging ons voor op de Camino. Zijn voetafdrukken zijn vereeuwigd in het beton.

Op weg naar Sahagún passeren we ‘Virgen del Puente’.

We komen ook een paar mooie spreuken tegen waar we weer even bij stil staan.

Als we Sahagún in lopen worden we verwelkomd door deze pelgrim. Hij neemt zijn taak erg serieus.

In Sahagún stoppen we voor een broodje en koffie. Daarna halen we bij de kerk Señora la Peregrina ons ‘diploma’ voor de halve Camino. We zijn officieel halverwege de route! Ongelofelijk hoe ver wel al gelopen hebben. En we zijn er nog lang niet klaar mee!

In de kerk worden we verrast door de schoonheid van de kerk en door de moderne kunst die daar tentoongesteld wordt. Mooi!

In het centrum van Sahagún pinnen we nog even op het mooie marktpleintje en daarna beginnen we aan de ongeveer 14 kilometer naar Calzadilla de los Hermanillos.

In Calzada del Coto stoppen we nog even kort voor een drankje en dan stappen we de lange weg op in de brandende zon richting Calzadilla. De omgeving is droog, leeg en wijds. We voelen ons net een stel cowboys in een woestijn.

Uiteindelijk bereiken we Calzadilla de los Hermanillos waar we terecht komen in een heerlijk luxe herberg. Schoon, gewone bedden, echte handdoeken en een heerlijke douche. Wat een verwennerij!

1 mei 2019, 26.8 km, 21 graden, zonnig en droog.

Vandaag lopen we naar Terradillos de los Templarios. Weer een lange etappe over een lange lange weg door de open vlakte.

De eerste 17 kilometer zijn er geen voorzieningen. Daarom stoppen we af en toe bij een picknicktafel waar we ook sommige van onze Caminovrienden weer treffen.

De rest van de route is het alsmaar rechtdoor. Stap voor stap gaan we vooruit. Het gaat eigenlijk best wel lekker.

We genieten van de ruimte en van de mooie luchten.

Onderweg zien we nog allerlei dingen waar we even bij stilstaan.

We stappen de laatste kilometers via Ledigos naar onze eindbestemming, de herberg Jacques de Molay in Terradillos. Daar schoppen we onze schoenen uit, nemen een warme douche en ploffen weer in de tuin voor een drankje. Dit was weer een heerlijke dag!

30 april 2019, 25.8 km, 22 graden, zonnig en droog.

Vandaag zijn we vroeg op pad. Om 7.30 zijn we al op weg naar Fromista.

De etappe van vandaag is redelijk vlak en de paden zijn langgerekt. De route gaat volgens het boekje voornamelijk langs de grote weg maar we besluiten de ‘mooie’ route te nemen door de velden. Het is 800 meter omlopen maar het lijkt het waard.

Via een sluisje lopen we Fromista in waar we stoppen voor wat te drinken en eten. De geroosterde witte broodjes van vanochtend zijn inmiddels al wel weer verteerd. Dus we hebben wat nieuwe brandstof nodig.

Na Fromista lopen we via Poblacion de Campos richting Villarmentero de Campos. Onderweg stoppen we nog even voor een korte break en in Villarmentero strijken we neer voor een langere pauze.

Bij die pauze treffen we ook mijn hele goede vriendin Cathy. Een doorgewinterde Amerikaanse pelgrima die ik de avond daarvoor vijf minuten gesproken had over haar zelf gemaakte uitvinding de ‘EZpeepants’. Een legging met een rits van voor naar achter waarmee je je als vrouw heel makkelijk staand kunt plassen. Tja… echt enthousiast werden we er allemaal niet van, maar we hebben er wel veel om moeten lachen ?. Uiteraard ging ik met mijn nieuwe vriendin op de foto.

Bij het verlaten van Villarmentero ontdekken we wat loslopende schappen. Coby en Conny drijven ze weer terug het weiland in en doen het hek op slot. Zo doen we dat!

Na deze stop liepen we weer verder en we hadden het geluk om onderweg een kapelletje te treffen waar net iemand aan kwam lopen met de sleutel. We mochten even binnen kijken.

We stoppen ook nog even voor een kleine pauze bij een mooie waterpomp en genieten van de omgeving terwijl we wat drinken en eten.

Er wordt uiteraard ook nog even geposeerd voor het thuisfront.

De rest van de route ging langs de weg richting Carrion. En wat kunnen een paar kilometers lang lijken… In de brandende zon liepen we over de lange weg, waar af en toe geen einde aan leek te komen. Maar uiteindelijk halen we onze eindbestemming. De door nonnen gerunde herberg Espiritu Santo. Hopelijk wordt er goed voor ons gezorgd vannacht en staan we morgen weer uitgerust op!

29 april 2019, 19 km, 22 graden, zonnig en droog

Gisteravond hebben we een heerlijke paella gegeten bij herberg Rosalia. Het toetje met de naam ‘chocolade hemel’ ging er ook wel in.

Vandaag staat de tocht naar Boadilla del Camino op het programma. Het lijkt een makkelijke dag te worden maar we beginnen met een flinke klim. 1050 meter lang stijgen we met 12% en daarna hebben we 350 meter lang een daling van 18%. Dat is een mooie start van de dag.

Maurits gaat als een speer. Hij is als eerste bovenop de berg. De rest volgt op eigen tempo.

Bovenop de berg hebben we een prachtig uitzicht over de groene velden onder ons. Helaas krijgen we dit niet goed op een foto gevangen.

Coby voelt zich sterk als ze de top bereikt. Op naar de afdaling!

We genieten van het uitzicht.

Na een aantal kilometer stuiten we op een oud pelgrimsziekenhuis. Mooi! Nog mooier is dat daar twee pelgrims spontaan gitaar aan het spelen zijn en een van hen zingt een prachtig zelfgemaakt liedje over de Camino. Een fijne verrassing.

Onderweg wordt er nog even geposeerd.

En we zien weer allerlei mooie dingen.

Het lopen over de uitgestrekte paden is heerlijk. Sommige mensen vinden dit een saai stuk van de Camino, maar het kan juist heel veel ruimte geven omdat er weinig afleiding is. Na een tijdje vind je je ritme wel. Stap voor stap en blik op oneindig.

De zon scheen behoorlijk sterk vandaag. Maar daar weten we wel wat op. Gewapend met de juiste bedekking behalen we uiteindelijk onze bestemming Boadilla del Camino.

Daar ploffen we neer op het terras van albergue En el Camino waar we weer veel oude bekenden zien en we genieten van een paar drankjes. Na de gezamenlijk maaltijd met alle pelgrims vertrekken we weer op tijd richting onze stapelbedden. Morgen weer een nieuwe dag!

28 april 2019, 20.1 km, 21 graden, zonnig en een wolkenloze hemel.

Vandaag gaan we op weg naar Castrojeriz. De weersvoorspelling ziet er heel goed uit, een heldere zonnige dag.

Als we Hornillos uitlopen komen we al snel weer op de langgerekte wandelpaden tussen de velden terecht. Er zijn meer pelgrims op pad maar na een tijdje verspreid iedereen zich over de route.

Onderweg worden we verrast door een met liefde gelegd hartje. Dit nemen we mee op de weg van vandaag.

In Hontanas maken we een tussenstop op een terrasje. We drinken wat, we snoepen wat en halen een stempel.

We komen langs de kleine ermita van de heilige Brigita met een heel mooi geschilderd koepeltje. Zij is een beschermheilige van pelgrims op de Camino.

Op de weg naar buiten vinden we een kerk waar we een kaarsje kunnen branden. Eindelijk echte kaarsen. En nog hele mooie ook. Dit is toch een stuk beter dan die elektronische kaarsen die we in veel kerken vinden.

En we kunnen ook onze eigen kleur kaars kiezen. Soms past de kleur precies bij wat we willen vertellen. Wat mooi.

We hebben allemaal onze eigen reden om voor iets of iemand een kaarsje te branden. Met een goed gevoel vervolgen we onze weg.

Volgens deze muurschildering hebben we nog 457 km te gaan tot Santiago. Dit schiet al op!

Onderweg stoppen we nog even voor een heerlijke picknick.

Dan gaan we de lanen weer in. Onderweg passeren we de restanten van een oud klooster.

In de brandende zon lopen we langs de weg naar Castrojeriz. Het stadje doemt langzaam op. Wat een mooie aanblik.

Dit was weer een hele mooie wandeldag vandaag. We hebben ervan genoten!

Ook de albergue ziet er goed uit. Een mooi oud Spaans huis met een kamer voor ons zessen met gewone bedden. Hier gaan we vast lekker slapen vannacht. En morgen beginnen we weer met veel enthousiasme aan een nieuwe dag!

27 april 2019, 21 km, 16 graden, zonnig

Vandaag lopen we na het ontbijt Burgos uit en we komen al snel tussen de weilanden terecht. Wat een rust gelijk. En wat fluiten de vogeltjes mooi! En de zon schijnt ook al uitbundig. Wat een contrast met de afgelopen dagen! Dit belooft een mooie dag te worden.

In Tardajos stoppen we voor een uitgebreide rustpauze. We hebben toch al weer bijna 11 kilometer gelopen.

Ruim twee kilometer verderop, als we het dorp Rabe de las Calzadas uit zijn gelopen vinden we een kleine ‘ermita’. Een klein kerkje waar we verwelkomd worden door twee zusters en het Ave Maria. We krijgen allemaal een medaillon omgehangen en we krijgen allemaal, stuk voor stuk, een zegen mee voor onszelf en onze familie. Wat zijn we ontroerd! We nemen plaats op de banken in de kerk en voelen nog even na. Stil en met onze eigen gedachten gaan we uiteindelijk weer verder op pad. Even later delen we hoe dankbaar we zijn dat we dit hebben mogen mee maken. Wat een liefdevolle ontmoeting en wat een bijzonder moment.

De rest van de route is prachtig! Wijdse vlaktes, mooie vergezichten en een uitgestrekt wandelpad voor ons. Snel vinden we ons ritme en lopen ontspannen richting Hornillos de Camino.

Wat een heerlijke dag was dit! We genieten allemaal nog na in de tuin van herberg El Alfar en we verheugen ons alvast op de paella van vanavond. En op morgen, weer een nieuwe wandeldag!

26 april 2019, 14 km, 7 graden, droog

Vandaag hebben we maar een korte wandeldag voor de boeg. We lopen naar Burgos en zorgen dat we op tijd aankomen zodat we de stad nog kunnen bewonderen. Het is vanochtend weer lekker fris als we de deur uit stappen. De poncho’s gaan weer aan zodat we het niet al te koud hebben.

We nemen de ‘mooie’ route richting Burgos, langs de rivier en door een park waar we veel mensen zien hardlopen en wandelen. Er wordt ons door veel mensen een Buen Camino toegewenst.

In Burgos aangekomen brengen we onze spullen alvast naar het pension en daarna gaan we de stad in. We eten samen even wat in een barretje en daarna gaan we allemaal onze eigen weg. Een aantal bezoeken de grote kathedraal en anderen slenteren wat door de stad. De zon laat zich zelfs af en toe zien. Een lekkere ontspannen dag vandaag!

Morgen zijn we vast weer helemaal opgeladen voor een nieuwe etappe. Nog minder dan 500 km te gaan naar Santiago. Tot nu toe doen we het allemaal heel erg goed! Dit gaat ons lukken!

25 april 2019, 23.6 km, 5 graden, regenbuien en veel wind.

De weersvoorspelling voor vandaag is erg slecht. Gisteren is er in dit gebied sneeuw gevallen en er is een kans dat dit vandaag ook weer gaat gebeuren. Ook is er weer veel kans op regen en wind. Gisteravond heeft het ook erg hard geregend dus we verwachten een modderige en natte dag.

De dag begint vandaag eigenlijk wel mooi. De zon doet zijn best om er door te komen en dat levert een mooi plaatje op.

Direct nadat we de herberg uitlopen moeten we al een flinke heuvel op. Twee minuten later begint het langzaam te regenen. We laten ons niet kennen en gaan dapper vooruit.

We lopen in een mooi landschap. We worden omringd door bomen en naast dat het ons een beetje een magisch gevoel geeft, geeft het ons ook beschutting tegen de toch wel harde wind.

Bij de koffiestop in het eerste barretje van San Juan de Ortega zien we de bekende gezichten van de pelgrims die we onderweg al vaker hebben ontmoet. We zijn toch al een beetje een Caminofamilie geworden.

Hierna gaan we opgewarmd weer naar buiten. Met vlagen stopt het met regenen maar we houden onze regenkleding zo veel mogelijk aan als extra laagje tegen de kou. Brrr… wat is het koud.

We blijven af en toe flink stijgen en dalen. Pas als we achterom kijken zien we van hoe ver we zijn gekomen.

Tot nu toe gaat de dag eigenlijk heel lekker. Nog geen sneeuw te zien en met de regen valt het eigenlijk ook heel erg mee. Alleen het worstelen met de poncho’s valt niet altijd mee. Gelukkig is er altijd wel een hulpvaardige pelgrim te vinden die een handje toesteekt.

De landschappen zijn heel afwisselend vandaag. Na Atapuerca, waar we uiteraard weer iets lekkers hebben gegeten, lopen we omhoog door een ruig open landschap bezaaid met stenen. Bovenop de heuvel staat een kruis. We blijven even staan om van het uitzicht te genieten. Wat is dit mooi!

Hierna zetten we de daling in naar onze eindbestemming van vandaag, Cardeñuela Riopico.

Het was geen gemakkelijke dag maar we hebben er allemaal van genoten. Wat een mooie wandeling!