Categoriearchief: Mieke naar Santiago

Not walking

15 juni, rustdag, prachtig weer 25 graden

Wat staat er boven het verslag van gisteren: “Keep walking”. En wat gebeurt er? Ook Christine van de herberg in Villares de Orbigo vond het dringend nodig dat ik met mijn hoest naar de dokter ging. Omdat ik zeker geen longontsteking wil krijgen, ga ik mee naar de dokter. Zware keelontsteking en gelukkig geen longontsteking. Ik krijg anti biotica en direct na het innemen wordt ik intens moe en word emotioneel. Moet ik dan toch toegeven aan een dag rust? Ja! Dus vandaag niet: “keep walking” maar pas op de plaats. Dit vind ik heel moeilijk! En juist nu vind ik in mijn dagboek de volgende tekst: ” Je valt niet omdat je zwak bent, maar omdat je denkt dat je sterk bent”. Hmmm daar moet ik over nadenken. Dat doe ik op de sofa van de bovenverdieping.

Lees verder Not walking

Keep Walking

14 juni, 17 km, zonnig 25 graden, Villar de Mazarife – Villares de Orbigo

Vandaag ben ik blij verrast als ik deze steen zie liggen:

Keep walking, Be greatfull, Enjoy every minute, Feel alive
Blijf lopen, ben dankbaar, geniet van elke minuut en voel je levend

Wat een kracht voel ik daaruit….dat wil ik alle lezers meegeven.

Lees verder Keep Walking

Verslapen?

13 juni, 21 km, zonnig 25 graden, Leon – Villar de Mazarife

Ik was van plan om 6 uur te gaan starten en was toevallig om 5.15 uur wakker. Komt goed uit zou je denken….maar ik had geen zin om op te staan. Dat gebeurt me eigenlijk nooit, ik hou ervan om met zonsopkomst buiten te zijn. Ik geef eraan toe om te blijven liggen en wordt zomaar een uur later wakker. Nu had ik wel zin. Kom maar op met deze volgende wandeldag. Het café om de hoek was al open, dus ik kon starten met koffie en ontbijt. Mijn dag is weer goed begonnen.

Lees verder Verslapen?

Leon

12 juni, zonnig 22 graden, 18 km, Mansillas de las Mulas – Leon

Precies 1 week geleden startte ik uit Burgos om de Meseta te gaan lopen. 180 km verder en een grote ervaring rijker. In dit seizoen was het voor mij de eerste keer en ipv verwachte hitte, was het koel en bewolkt. Een les voor mij…..geen beren op de weg zetten die er niet zijn en gewoon stap voor stap genieten. Het was een prima temperatuur voor de Meseta.

Vanaf de herberg El Jardin loop je zo de oude stadsmuren binnen. De gele pijlen wijzen me, zoals altijd de weg.

Lees verder Leon

Eindeloos

11 juni, 27 km, droog tot aan de herberg, 20 graden, Bercianos – Mansillas de las Mulas

Wat heerlijk een 1 persoonskamer, dacht ik gisteren. Bleek het in herberg Santa Clara de muren niet tot bovenaan toe gesloten en de geluiden van de bar waren zeer goed te horen. Gelukkig was het om 22 uur stil beneden, zodat ik toch nog op tijd kon gaan slapen.

Eindeloos heet het blog vandaag. Dat heb ik ervaren. Helder weer, licht bewolkt zonnetje erbij en wat zijn de kleuren van de Meseta dan prachtig. Ik kan 360 graden om me heen kijken en ik geniet van elke stap.

De graanschuur van Europa wordt de Meseta ook wel genoemd. De beregenings apparatuur staat klaar voor gebruik. Voorlopig zullen ze die wel niet nodig hebben. Gisteren avond kwam het er weer met bakken uit.

Lees verder Eindeloos

Herberg vol

10 juni, 24 km, koud 13 graden,motregen, Terradilla de los Templaros – Bercianos

De afgelopen dagen heb ik enthousiast verteld over de prima herberg Via Trajana in Calzadilla. En dat die over een hele mooie landweg gaat. Zelf had ik nog niet gereserveerd, in gedachten houden dat er altijd wel een plekje voor mij is. Op het keuzemoment zou ik beslissen of ik langs de originele route langs de weg of de mooie landweg zou gaan. Even voor de zekerheid bellen of er nog een plekje is……. Niet dus! Alle enthousiast gemaakte pelgrims zijn me voor. Dan ga ik naar Bercianos en vind een kleine privé kamer. Prima nu voor mij, want ik kamp nog steeds met een vervelende kriebelhoest in de nacht.

Het traject na Terradillos loopt over een licht glooiende landweg. Ook in het sombere weer prachtig om te zien hoe die gekleurde regenpakken zich voort bewegen.

Lees verder Herberg vol

Hoop, geloof en vertrouwen

9 juni,27 km, zwaar bewolkt 16 graden Carrion de los Condes – Terradillos de los Templaros

Het enige dat sterker is dan angst is hoop, en zeker ook geloof en vertrouwen. Geloof en vertrouwen kunnen je die hoop geven. Een mooie spreuk van een van mijn vorige Camino’s past hier bij. “Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het kan” (Pipi Langkous) Ik heb al eerder de Meseta doorkruist, dus ik weet dat ik het kan. Het is de eerste keer met koud weer en de eerste keer met alle gewassen groen, ipv verdord of bruin. De eerste keer met een overvloed aan fantastische bloemen langs de kant. Die groeien weldadig door de vele regen. Het blijft ook voor mij een uitdaging om juist op deze Meseta dagen van elke stap te genieten.

Het begon bij de brug toen ik Carrion de los Condos verliet. Eve aan de linkerkant naar beneden kijken.

Lees verder Hoop, geloof en vertrouwen

Leegmaken

7 juni, 18 km droog 17 graden, Albergue San Nicolas – Poblacion

Inkeer heb ik het verslag van gisteren genoemd. Het toeval wil dat ik daarna in mijn dagboek een tekst lees: “het is een kwestie van leegmaken”. Dan gaat het over wat je van jezelf verwacht, wat je denkt dat anderen verwachten en daaraan willen voldoen. Dat loslaten is leegmaken. Ik ben goed zoals ik ben en ik hoef me niet te bewijzen. Wat heerlijk als dat me lukt…. Als ik “leeg” ben is er ruimte voor nieuwe ideeën. De Meseta helpt daarbij…..En ook de sfeer die ik aantref in bv de Albergue San Nicolas. Er is geen elektriciteit binnen en we ontbijten met kaarslicht. Een vredig moment om de dag te beginnen.

Lees verder Leegmaken

Inkeer

6 juni, 24 km, licht bewolkt 20 graden, San Bol – San Nicolas

Bijna 3 maanden van huis nu. Steeds verder weg en het lijkt ook of ik steeds verder van mijn familie en vrienden ben. Ik realiseer me dat dat voor de thuisblijvers nu lastig is. Waar is Mieke??? Daar duurt 3 a 4 maanden erg lang en voor mij is het stap voor stap verder. Ik denk niet in tijd. Het voelt als: ik denk niet aan problemen uit het verleden, niet aan toekomstige dingen, alleen aan de dagelijkse dingen….wandelen, eten, drinken, slapen en dat iedere dag weer. Thuiskomen, weet ik uit ervaring….dat is lastig voor mij. Dat duurt wel enkele weken voor ik weer aan het normale leven gewend ben en verder ga. Met de verdieping en verrijking die deze Camino me brengt. Vandaag dan ook voor mijn liefste vrienden en familieleden een bloemetje. Ik ben jullie echt niet vergeten en draag je in mijn hart mee.

Lees verder Inkeer