Toeval

27 mei, 18 km, Lorca – Villamayor de Monjardin, zonnig 23 graden

Ook al zou ik het vergeten….de Camino brengt me “toevalligheden”. Er kwam deze ochtend de gedachte bij me op, zal ik nu naar huis gaan of niet? Zie ik plotseling deze tekst in Estella: Don’t stop walking. Deze kwam binnen….. doorgaan dan ook. Die toevalligheden zetten me weer even op de plek. Dat zijn juist ook de kleine dingen waar ik zo van geniet.

Gisteren nog even door Lorca gelopen. Aan het eind van het dorp is een winkeltje, met alles wat een pelgrim nodig heeft. Die donkere lucht was Lorca voorbij, wij kregen geen regen.

Bloeiende cactussen.. Zo mooi heb ik ze nog niet gezien.

Nu op de Camino francais, wil ik lekker vroeg vertrekken. Het is dan koel, de vogels fluiten volop en ik ben toch wakker. Met een stuk brood in de hand ga ik om 6.30 uur de deur uit. Geen andere pelgrim te zien. Heerlijk die rust in de ochtend.

De zon komt op en net even tussen de wolken door.

Bermen vol klaprozen, daar kan ik heel blij van worden.

De camino heet hier Donejakue Bidea.

Na 2 uur lopen kom ik in Estella aan. Zou er al koffie en ontbijt te krijgen zijn? Jazeker, in de straat waar de Camino doorkomt, vind ik dit gastvrije koffie huis.

Er is ook een winkel open waar ik nieuwe sokken kan komen. De gaten vallen erin en ik heb graag korte sokken. Wat schetst mijn verbazing…..? Olivier. Op de weg van Vezelay naar Le Puy weken met hem opgetrokken. Op 22 april het laatst gezien en dan staat hij plotseling voor me in Estella voor de winkel. We zijn erg blij dat we elkaar zien. Meer dan een maand en 1000 km verder. De Camino brengt het weer samen☺️

Daarna nog 9 km naar Monjardin. Een mooi glooiend landschap waar ik plotseling het klooster van Irache zag liggen.

Ja….en daarvoor kun je wijn tappen uit de muur. Nu drink ik tijdens het lopen niet, maar een slokje in mijn waterfles moet toch kunnen, denk ik…..🤔

Monjardin zie je al van verre liggen, tegen een heuvel aan. Ik herinner me van de eerste keer in 2009 dat ik het zo ontzettend ver vond en uitgeput op een bankje in Azqueta neerplofte.

Daar op de linkerkant van de berg (halverwege) ligt Monjardin.

De paden hier zijn keurig onderhouden. Breed met kleine kiezels, zodat het ook makkelijk loopt.

Daar is de toren van Monjardin.

In Monjardin is een winkeltje annex bar. Ik krijg zo een grote plastic beker om een blikje lemon limonade te mengen met bier. Dat heb ik verdiend….

11 gedachten over “Toeval

  1. Natuurlijk gaat Mieke door…..11 juli verwachten we jou pas……Mieke, wat vind ik het dapper van jou! Ik kan me zo goed voorstellen dat je even een twijfelmomentje hebt, maar wij volgen jou en…..we kunnen jouw verhalen niet missen!!
    Wat een toeval? Nee, het moet zo zijn: teksten en ontmoetingen: deze zijn er en nu voor JOU!
    Wat een prachtige foto’s, met name van die kwetsbare en ook dappere klaprozen…daar word ik blij van! Mooi symbool ook voor jou……Mieke!
    Tot morgen!

  2. Lieve Mieke,
    Natuurlijk ga je door en je haalt Santiago.
    Iedere dag is een uitdaging. De ene dag is makkelijker dan de volgende dag. Maar aan iedere zware dag komt ook weer een einde.
    Toen Joke en ik de tweede dag van de Vierdaagse vlakbij Nijmegen waren, eigenlijk te moe om verder te gaan,het was zo warm en we moesten door want 5 uur sloot de stempelmachine, liepen we door een straat waar een meisje uit volle borst zong. Ze herhaalde het liedje steeds opnieuw, voor al die wandelaars die zo verschrikkelijk moe waren. Je hoorde haar uit de verte en nog vele meters er voorbij.
    ‘Hup lopers hup, laat je niet uit de vierdaagse slaan
    Hup lopers hup, morgen ga je er weer tegenaan’.

    Als variatie op dit lied:
    ‘Hup Mieke hup, laat je niet uit de Camino slaan
    Hup Mieke hup, morgen ga je er weer tegenaan’.
    Het is een liedje om te zingen en je kan er goed op lopen.

    Je zal best nog wel eens denken: waar ben ik aan begonnen, maar met iedere stap kom je dichter bij Santiago.
    lieve groeten van Riet en natuurlijk ook van Joke

  3. Ha Mieke, wat een geluk die toevalligheden. Doorgaan hoor, ook al is er soms twijfel. Dat is ook heel begrijpelijk, je bent immers al zo lang van huis en je dierbaren. Maar al die dierbaren en je trouwe volgers willen heel graag dat je doorgaat. We zijn zo trots op jou. Heel goed en knap ook hoor dat je deze toeval binnen hebt laten komen. Op naar Santiago❤ Buen Camino

  4. Mieke, wil je stoppen en terugkomen naar Nederland ?
    Nee, zo ken ik je echt niet en bovendien je gaat zo lekker door. Je kunt het en ik weet ook zeker dat je Santiago haalt en …………. je hebt weer een Caminomaatje gevonden !!!

  5. Er blijven engelen je pad kruisen, weer precies op tijd een spreuk om je gedachten om te draaien en kleur te geven en een maatje die vast ook eens over naar huis gaan denkt.
    Als je thuis bent is alles voorbij dat gaat zeker ook komen 😅 maar nu nog even niet.
    Echt het komt goed en weer beter, ik zal je nog wat reiki sturen 🙏

  6. Tja een twijvel momentje hoort erbij denk ik , misschien heb je het ook wel nodig om te beseffen dat je vrije keuze hebt om door te gaan je pad te vervolgen . En hoe anders komt er dan steeds een spreuk , nieuwe , oude Camino vrienden op je pad . En vele volgenaars die je een hart onder de riem steken als je het ff moeilijk hebt ! Waar zouden we zijn zonder de kracht en belevingen van jou !!! Je gaat het redden hoor .. Morgen weer een nieuwe dag die je verder brengt , stap voor stap .. C

  7. Hoi Mieke,

    Prachtige foto’s en natuurlijk volg ik je.
    Je bent al zover en ik geniet van jou mooie verhalen.
    Blijf je pad volgen en geniet van alle mooie fijne momenten wat de Camino met zich mee brengt. Bewondering voor je !

    Liefs Anja

  8. Lieve Mieke,
    Blijf trouw aan jezelf, lieve Mieke. Je wil is je kracht. Je kunt het. Alle reacties helpen vast. Al zijn het jouw stappen, wij dragen je, hoor. Lfs.Marijke.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *