13 maart 24 km, regen 7 graden
Een heerlijk ontbijt, met een eitje, vers brood en een lunchpakketje van wel 8 sneetjes. Geen probleem… Ik heb erg genoten van de gastvrije, warme ontvangst van de gastheren Ad, Adrie en Gerard.
Het is maar 7 graden en het regent en toch kies ik voor de rode route op de kaart. Die is 24 km, ipv 20 km.
Ik word weggebracht naar de brug, waar de wandeling door het zeer natte gebied van de Beerze loopt. Prachtig meanderend.
De aanwijzingen vanaf Vessem zijn wel goed beschreven maar niet zonder boekje te vinden. Af en toe heb ik Maps.me gebruikt om weer op het juiste pad te komen.
Het was soppen. Maar ik was aan het zingen, denkend aan het lied wat zondag werd gezongen. “Op weg naar morgen….en soms even thuis….op zoek naar reisgenoten” en ik realiseer me, dat ikzelf mijn reisgenoot ben. Ook in de regen, vind ik het niet erg. Wel fijn is als je kunt pauzeren, binnen. Buiten is het echt te koud. In Duizel was ook alles gesloten en mag ik zomaar bij het cafetaria binnen zitten en ik krijg zelfs koffie. Er wordt goed voor me gezorgd.
Veel bospaden vandaag, vooral onverhard. Dat loopt wel lekker. De rugzak lijkt minder te wegen en mijn blaar op mijn grote teen voel ik bijna niet. Een paraplu geeft me comfort. Ik word niet te nat en mijn bril blijft ook droog. Bij Witrijk wilde ik ook pauzeren. Ook niet open. Ik ga onder een afdak zitten en neem even de broodnodige pauze. Prima, meer heb ik ook niet nodig. Nog een klein stukje en dan ben ik België binnen.
Hier begint de bewegwijzering van de Via Monastica. Die ziet er zo uit. Vanaf nu wordt het goed opletten en hoef ik niet meer in het boekje te kijken.
Moe maar voldaan bereik ik Postel. In de abdij van Postel ga ik wel een stempel halen.
Ik kon er helaas niet slapen en heb daarom Josephine gevraagd of ik bij haar kon slapen. (Ravels) Zo word ik opgehaald en verwend met de was en een heerlijk diner.
Ik voel me dankbaar door al die goede zorgen. Op weg naar morgen. De Via Monastica….
