22 november, 22 km, warm weer 25 graden
Hier in Zuid Spanje gaat de zon op om 8 uur en het is licht tot 18 uur. Tijd genoeg om de etappe van 22 km af te leggen. We staan op tijd op voor het ontbijt van 7.30 uur. Daarna gaan we de deur uit. De was nog aan de rugzakken…., dat droogt niet meer in een paar uur zon.
Lees verder Dag 2 Camino Mozarabe Almogia – Villanueva de la Conception
21 november 2017, 23 km, schitterend weer, 22 graden
“Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het wel kan”…(Pipi Langkous)
Dat was het vandaag zeker. We hoorden zojuist van de herbergier dat we vandaag moeilijkheidsgraad 9 (!) hadden. Zo een zware etappe, dat hadden we niet verwacht. Wel zijn we vanochtend eerst 7 km de stad uit gegaan met de bus. Lijn 21 vanaf straat Marmoles.
20 november 2017 “Als je met beide benen op de grond blijft staan, kom je geen stap verder” (Loesje)
En wij? Wij gaan op pad, stappen zetten en met beide benen op de grond…. Op zoek naar Camino paden, die nog niet zo bekend zijn.
Dit zijn wij: Johanna, Ada, Tineke, Gert-Jan, Mieke en Irma
20 november 2017
We gaan op pad van Malaga naar Cordoba. We vertrekken op 20 november. Malaga ligt aan de Middellandse Zee en we lopen naar het noorden. De eindbestemming is Cordoba. Hier hopen we 2 december aan te komen. De route is 226 km lang.
11 november 2017
18 km, droog
De hele week was de voorspelling dat het zou regenen vandaag en wat hebben we….droog weer. Alleen toen we net binnen waren werden we verrast met een bui. Mazzel toch?? Vandaag stond een rondje Drunense duinen op het programma. Een pittige wandeling, ook door los zand. Zeer mooi in elk jaargetijde.
6 november, 12 km mistig, later zon, 13 graden
Samen hadden we ervoor gekozen om op tijd te vertrekken om om 12 uur in Santiago te kunnen zijn. We gingen om 7.30 uur de deur uit. Het is volle maan en die verlicht ons pad, het pad dat ons de laatste km naar Santiago gaat brengen.
5 november 2017, 19 km, half bewolkt, vrijwel droog,13 graden
Camino momentje van de dag:
4 november 2017, 19 km, bewolkt en droog tot 15 uur, 15 graden
Spreuk van de dag:
3 november 2017, 21 km, bewolkt, klein beetje regen, 16 graden
We hebben geluk vandaag! 90% kans op regen en die kregen we in een klein uurtje deze ochtend. ? Valt mee hè? We verlieten Palas de Reis en dalen iets. De grote hoogte verschillen hebben we achter ons gelaten.
2 november 2017, 25 km regen
Het zou vandaag regenen en inderdaad hebben we vanaf 10 uur regen. Stap voor stap komen we er wel, ook in de regen.
1 november 2017, 23 km, bewolkt 17 graden
We krijgen verandering van weer en dat was vanochtend al te zien…ochtendrood?
31 oktober 2017, 19 km, eerst vorst (brrr) later 18 graden zon
Bij het verlaten van Triacastela kun je de keuze maken, via Samos (+10km) of rechtstreeks. We kiezen voor rechtstreeks en dat betekent 19 km. Direct beginnen we aan de stijging van 300 meter. Het gras is nog bevroren als we net op pad zijn.
30 oktober 2017, 21 km, eerst mist later zonnig, 18 graden
Waar stijgen aankomt op conditie, is dalen vooral zwaar voor je knieën en dat heb ik vandaag ervaren. Vooral het stuk van Biduedo naar Filloval is heel steil met 300 meter in 3 km. Dat is daar waar de uitroepteken op de kaart staat.
29 oktober 2017, 15 km, zonnig 20 graden
Het echte klimwerk vandaag! Waar het gisteren vals plat was, is het vandaag 600 meter stijgen naar O Cebreiro.
Dat is niet niks. Vanwege deze zware stijging kiezen de beide dames Mariet voor rugzakvervoer. En wat blijkt…? Zo zijn ze plotseling sneller dan ik.?
Eerst gaan we een lang stuk over de weg. Daarna beginnen de crisispaadjes, zoals Mariet die noemt. Sterke stijging met grote keien, die erg ongelijk liggen. Een bospad.
Na 7,5 km hebben we de eerste pauze bij de herberg van La Faba. Ik bestel een “bocadille con tomate” en krijg tomatenpulp. Dat is lekker. Ik vraag hoeveel tomaten er wel niet inzitten en trots tonen ze me een tomaat van eigen kweek van wel 1 kg. Zo gaat dat hier op de Camino. Veel stralende mensen die proberen die energie aan anderen te geven.
Daarna wordt de stijging nog sterker. Geen bospad meer, maar een pad met uitzicht naar alle kanten. Je voelt je erg klein met zoveel weidsheid.
Of zoals hier op een top…
In Laguna de Castilla pauzeren we ook nog even. Hier ontmoeten we onze Spaanse vriendinnen weer. Moira, Elisabeth en Maria.
En…alsof dat hier heel gewoon is, koeien met grote horens op de weg. Precies daar waar ik stond. Ik kon geen kant op. Ik moet zeggen dat mijn hart wel even wat sneller ging kloppen….
Na dit dorp is er weer een stevige stijging met mooie vergezichten. Het is hard werken, maar het lukt. Zonder rugzak is het echt lichter.
Nu zijn we in Galicië aangekomen. Deze steen geeft de grens aan. En zoals je ziet op de foto’s, ook in Galicië kan het heel mooi weer zijn.
Helemaal bovenaan de berg ligt O Cebreiro. Bekend om de daken van riet en de speciale kerk, een echt museum dorp.
Super gedaan. Ik zie iedereen uitgeput boven komen, dus het is heel normaal dat je moe bent. Ik ook!
Etappedrankje verdiend.
28 oktober 2017, 24 km, zonnig en warm 25 graden
In herberg El Serval y la Luna wordt een maaltijd gemaakt voor alle pelgrims. Samen aan tafel met de pelgrims die we dagelijks ontmoeten. Van links naar rechts: Floor, Wim, Noria, Elisabeth, Maria en wij: Mieke, Mariet en Mariet. Een Spaans en Nederlands gezelschap. Fijne gesprekken over waarom je de Camino doet, voor velen een moment van verwerking en/of verandering in het leven en/of sportief. Welke reden je ook hebt, voor mij is het allemaal Camino.
27 oktober 2017, 20 km, HEEEERLIJK wandelweer, 25 graden
“Genoeg is meer dan veel” ……
Gisterenavond gingen we in het centrum wat eten en zagen het grote kasteel in het avondlicht. Gelukkig vonden we een restaurant waar we om 18.30 uur kunnen eten. Om 20.00 uur vinden we laat, maar het hoort bij de Spaanse gewoontes. Zo is het tijdens de Camino. Het is wat het is, tevreden zijn met hoe het gaat.?
26 oktober 2017, 18 km, zonnig 25 graden
Een uitdaging vandaag voor mijn dames Mariet. Afdalingen waar uitroeptekens bij staan zijn niet voor de poes. ? Zo was dat van Acebo naar Molinaseca.
Wat in deze periode een uitdaging is, blijkt het vinden van een winkeltje te zijn die open is. En een bar waar we kunnen ontbijten. De bar in Rabanal aan het begin van het dorp zou open zijn, maar toen we er om 7.30 uur aankwamen, was alles gesloten. Wat vinden we…..? Het nieuwe hotel/herberg aan het einde van het dorp biedt ontbijtbuffet. Dat komt goed uit! Een Camino kadootje. Daarna gingen we op pad. De zon tovert lage schaduwen over de bergen en komt snel tevoorschijn.
Het is toch niet te geloven, zoveel mooi weer en dat voor eind oktober. Ook in de ochtend is het al 10 graden. Zeker niet te koud voor mijn wandelrokje…. De daling valt nog echt mee en het pad is goed te doen. Mariet doet goed haar best.
Via zo een mooi pad zien we het eerste huis van Riego de Ambros. Oud en vervallen met een houten balustrade. De rode aarde van het pad kleurt er mooi bij.
De mensen uit het dorp, zitten langs de weg om ons Buen Camino te wensen. Zoveel er langskomen…voor ons voelt het speciaal.
Dan gaat het beginnen. De afdaling van 4,7 km naar Molinaseca. Heel goed opletten waar je je voeten zet en als je niet zeker bent, even gaan zitten.
Het is echt heel zwaar en vooral als je angstig bent valt het niet mee. We blijven goed langs de bergkant, vooral niet te dicht bij de afgrond.
We krijgen hulp van Frank die ons tegemoet liep.
We zijn trots het lukt ons!
Het is bijzonder mooi. Als we even de tijd nemen om rond te kijken. De herfstkleuren laten zich voorzichtig zien.
Dan zien we eindelijk Molinaseca aan onze voeten liggen. De grote weg kronkelt onder ons naar boven en beneden. Dat kun je ook doen, maar die is 4 km langer. Bij regen zeker overwegen.
Hier hebben we uitgebreid pauze en gaan door naar Ponferada. Een saaie weg, in vergelijking met de mooie afdaling. Dat hoort er ook bij! Zoals gewoonlijk zijn de laatste km het zwaarst. We klimmen het viaduct op om via de weg om Ponferada heen weer terug naar de herberg te lopen.
Deze keer slapen we in de algemene herberg San Nicolas de Flue.
25 oktober 2017, 17 km, zonnig 22 graden
Een zware etappe vandaag! 350 meter stijgen en 350 meter dalen en dat over meest paden met losse stenen.
24 oktober, 22 km, zeer mooi weer, 22 graden
Speciaal voor alle lezers van dit blog, een bloemetje voor jou….?. Het is je gegund.
23 oktober 2017, 15 km, zonnig 20 graden
Wie had dat gedacht…ik niet! Na diverse pogingen om de luchtvaartmaatschappij te bereiken had ik het opgegeven. Zondag…Tot mijn grote verrassing kwam de rugzak om 21.30 alsnog aan. Hehe ? Ook de chauffeur wilde delen in mijn blijheid en spontaan kreeg ik 2 kussen. De geleende spullen konden weer terug. Dank ook voor Christien van de herberg van Villares.
