9 juni,27 km, zwaar bewolkt 16 graden Carrion de los Condes – Terradillos de los Templaros

Het enige dat sterker is dan angst is hoop, en zeker ook geloof en vertrouwen. Geloof en vertrouwen kunnen je die hoop geven. Een mooie spreuk van een van mijn vorige Camino’s past hier bij. “Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het kan” (Pipi Langkous) Ik heb al eerder de Meseta doorkruist, dus ik weet dat ik het kan. Het is de eerste keer met koud weer en de eerste keer met alle gewassen groen, ipv verdord of bruin. De eerste keer met een overvloed aan fantastische bloemen langs de kant. Die groeien weldadig door de vele regen. Het blijft ook voor mij een uitdaging om juist op deze Meseta dagen van elke stap te genieten.

Het begon bij de brug toen ik Carrion de los Condos verliet. Eve aan de linkerkant naar beneden kijken.

Lees verder Hoop, geloof en vertrouwen →

8 juni, 16 km, regen, later droog 16 graden, Poblacion – Carrion de los Condes

Meseta dag……stel je voor 1 recht pad langs een drukke weg met regen. Geen mooie route, vandaag ga ik IN zo een Meseta dag. Niets te zien, alleen ervaren wat het met me doet.

Lees verder Meseta dag →

7 juni, 18 km droog 17 graden, Albergue San Nicolas – Poblacion

Inkeer heb ik het verslag van gisteren genoemd. Het toeval wil dat ik daarna in mijn dagboek een tekst lees: “het is een kwestie van leegmaken”. Dan gaat het over wat je van jezelf verwacht, wat je denkt dat anderen verwachten en daaraan willen voldoen. Dat loslaten is leegmaken. Ik ben goed zoals ik ben en ik hoef me niet te bewijzen. Wat heerlijk als dat me lukt…. Als ik “leeg” ben is er ruimte voor nieuwe ideeën. De Meseta helpt daarbij…..En ook de sfeer die ik aantref in bv de Albergue San Nicolas. Er is geen elektriciteit binnen en we ontbijten met kaarslicht. Een vredig moment om de dag te beginnen.

Lees verder Leegmaken →

6 juni, 24 km, licht bewolkt 20 graden, San Bol – San Nicolas

Bijna 3 maanden van huis nu. Steeds verder weg en het lijkt ook of ik steeds verder van mijn familie en vrienden ben. Ik realiseer me dat dat voor de thuisblijvers nu lastig is. Waar is Mieke??? Daar duurt 3 a 4 maanden erg lang en voor mij is het stap voor stap verder. Ik denk niet in tijd. Het voelt als: ik denk niet aan problemen uit het verleden, niet aan toekomstige dingen, alleen aan de dagelijkse dingen….wandelen, eten, drinken, slapen en dat iedere dag weer. Thuiskomen, weet ik uit ervaring….dat is lastig voor mij. Dat duurt wel enkele weken voor ik weer aan het normale leven gewend ben en verder ga. Met de verdieping en verrijking die deze Camino me brengt. Vandaag dan ook voor mijn liefste vrienden en familieleden een bloemetje. Ik ben jullie echt niet vergeten en draag je in mijn hart mee.

Lees verder Inkeer →

5 juni, 27 km, zwaar bewolkt met veel buien, 12 graden, Burgos – San Bol

Gisteren zat ik in de bus om naar het centrum van Burgos te gaan. Een Belgische pelgrim had een bril gevonden onderweg en dacht die is vast net door iemand verloren. Ze geeft de bril aan mij, omdat ze zelf naar een pension gaat. Ik ging in de algemene herberg slapen, waar wel 150 pelgrims kunnen slapen. Grote kans dat die pelgrim, die haar bril kwijt is, hier slaapt. En raadt eens wat…..de eigenaresse was inderdaad reuze blij met haar bril.? Camino toeval…

Ik had gisteren een reünie met medepelgrim van de Le Puy weg. Luis, Brigitte en Johanna. (Voor de lezers….zelfde Johanna die net als ik ook naar de Voie de Arles was gegaan). We waren allemaal tegelijk in Burgos. Dit vind ik van die mooie Camino kadootjes.

Lees verder Bril terug →

4 juni, 26 km (waarvan 7 km bus), koud (!) 12 graden, San Juan de Ortega – Burgos

Burgos bereiken voelt als een mijlpaal, als je vlak bij de herberg de enorme kathedraal te zien krijgt. Volgens mijn boekje nu nog 495 km te gaan naar Santiago. Ik voel me fit, geen klachten aan voeten of knieën. Ik vertrouw er wel op dat het gaat lukken? tot Santiago. Morgen het begin van de Meseta. Ultreia….

Lees verder Burgos →

3 juni, 20 km, Tosantos – San Juan de Ortega, zwaar bewolkt, droog 20 graden

Al dagen zijn de weersvoorspellingen slecht met veel regen. Dat blijkt ook wel uit de gitzwarte luchten, maar tot nog toe heb ik het tijdens het wandelen droog. Vandaag werden we door de donkere wolken achtervolgd naar San Juan. We passeren de Montes de Oca met een stijging van 300 meter.

Lees verder Weer →

2 juni 20 km Bewolkt en droog, later regen, Granon – Tosantos

Wat is dat eigenlijk…uit je comfort zone komen? Iets gaan doen wat je liever niet deed of niet durfde en toch gaat doen…Bij mij was het het slapen op een matrasje van 5 cm, die meteen naast die van een ander liggen. En wat heeft het me gebracht? Een fantastische ervaring. Met alle pelgrims samen koken, afwassen en later een dienst met gebeden en gezang in de toren van de kerk. Tot slot werd een kaars doorgegeven en ieder kon zijn intentie noemen. Ik heb even stil gestaan bij het overlijden van Lion op 11 mei tijdens zijn camino, de broer van Johan. Fijn dat ik dat kon delen. Jong, oud, van alle nationaliteiten. Iedereen deed mee. Het heeft me goed gedaan. Verrijkt met nieuwe ervaringen. Ook dat is Camino voor mij. Heel mooi was dat iedereen elkaar omhelsde. En echt…dat slapen op zo een dun matrasje met velen naast elkaar viel me mee.

In de toren van de kerk is dit mooie glas in lood te zien. Een pelgrim op weg. Wandelstok bij zich en de schelp als kenmerk. Ik voelde me gezegend.

Lees verder Verrijking →

31 mei, 26 km, 2 spetters, verder droog zwaar bewolkt, Ventosa – Ciruena

Het heeft ook te maken met me openstellen. Oogcontact maken, als ik langs loop, buen Camino zeggen en proberen te achterhalen uit welk land de pelgrims komen. En….raad eens wat? Vandaag een Nederlands echtpaar uit Lith ontmoet. Coby en André. Ik merk dat ik het fijn vind om gewoon Nederlands te praten. Doet me goed☺️. En al pratende gaan de km’s zomaar voorbij. Naar Najera heb ik eerst een daling. Daarna stijgt het van 450 meter naar 750 meter.

Lees verder Ontmoeten →

30 mei, 18,4 km, benauwd motregen, even droog, later flinke buien, Logrono – Ventosa

Het blijft een lastige voor mij. Ik zeg altijd het gaat over het onderweg zijn, de ontmoetingen, het ervaren van “De Weg”. En toch wil ik ook vooruitkomen en dan tellen de km’s. En juist die km’s, ook al waren het er maar 18,4 wegen zwaar. Ik zie nu waardoor….vals plat. 300 meter stijgen. En ik maar denken wat gaat het zwaar vandaag.?

Lees verder Ervaring of km’s →

29 mei, koel bewolkt weer 15 graden, later regen, Sansol – Logrono

De meeste dagen heb ik heerlijk kunnen slapen. Al vroeg lig ik erin, zo rond 21.30 gaan de luiken al dicht. Deze nacht was het anders. Een slaapzaal van 28 personen met naast me een snurker. Nou is dat voor een nacht niet zo erg en ik sta opgewekt om kwart voor 6 op. Zo ga ik eerst om 6 uur ontbijten en dan mijn spullen inpakken. Een mooie herberg aan de rand van Sansol.

Lees verder Traktatie →

27 mei, 18 km, Lorca – Villamayor de Monjardin, zonnig 23 graden

Ook al zou ik het vergeten….de Camino brengt me “toevalligheden”. Er kwam deze ochtend de gedachte bij me op, zal ik nu naar huis gaan of niet? Zie ik plotseling deze tekst in Estella: Don’t stop walking. Deze kwam binnen….. doorgaan dan ook. Die toevalligheden zetten me weer even op de plek. Dat zijn juist ook de kleine dingen waar ik zo van geniet.

Gisteren nog even door Lorca gelopen. Aan het eind van het dorp is een winkeltje, met alles wat een pelgrim nodig heeft. Die donkere lucht was Lorca voorbij, wij kregen geen regen.

Bloeiende cactussen.. Zo mooi heb ik ze nog niet gezien.

Nu op de Camino francais, wil ik lekker vroeg vertrekken. Het is dan koel, de vogels fluiten volop en ik ben toch wakker. Met een stuk brood in de hand ga ik om 6.30 uur de deur uit. Geen andere pelgrim te zien. Heerlijk die rust in de ochtend.

De zon komt op en net even tussen de wolken door.

Bermen vol klaprozen, daar kan ik heel blij van worden.

De camino heet hier Donejakue Bidea.

Na 2 uur lopen kom ik in Estella aan. Zou er al koffie en ontbijt te krijgen zijn? Jazeker, in de straat waar de Camino doorkomt, vind ik dit gastvrije koffie huis.

Er is ook een winkel open waar ik nieuwe sokken kan komen. De gaten vallen erin en ik heb graag korte sokken. Wat schetst mijn verbazing…..? Olivier. Op de weg van Vezelay naar Le Puy weken met hem opgetrokken. Op 22 april het laatst gezien en dan staat hij plotseling voor me in Estella voor de winkel. We zijn erg blij dat we elkaar zien. Meer dan een maand en 1000 km verder. De Camino brengt het weer samen☺️

Daarna nog 9 km naar Monjardin. Een mooi glooiend landschap waar ik plotseling het klooster van Irache zag liggen.

Ja….en daarvoor kun je wijn tappen uit de muur. Nu drink ik tijdens het lopen niet, maar een slokje in mijn waterfles moet toch kunnen, denk ik…..?

Monjardin zie je al van verre liggen, tegen een heuvel aan. Ik herinner me van de eerste keer in 2009 dat ik het zo ontzettend ver vond en uitgeput op een bankje in Azqueta neerplofte.

Daar op de linkerkant van de berg (halverwege) ligt Monjardin.

De paden hier zijn keurig onderhouden. Breed met kleine kiezels, zodat het ook makkelijk loopt.

Daar is de toren van Monjardin.

In Monjardin is een winkeltje annex bar. Ik krijg zo een grote plastic beker om een blikje lemon limonade te mengen met bier. Dat heb ik verdiend….