Langs de Camino een rustplek waar je aan bv. yoga kunt doen…
Vandaag 18 kilometer, en de grootste stijging na de Pyreneen, zo’n 650 meter omhoog naar de pad van O’Cebreiro. Vandaag passeerden we de grens van Galicie. De warmte houdt aan, al was er hier op 1250 meter hoogte een heerlijk fris windje.
Ada herschrijft Caminomode compleetGrenssteen GalicieIn Galicie wordt telkens de afstand tot Santiago aangegevenOf de wielerronde voorbijkomt… GJ en Henk aan’t pelgrimpje kijkenMooie ontmoeting met een groepje Koreanen die we al weken tegenkomen. De alleraardigste pelgrims!!!!Schitterende vergezichten
Er zijn soms van die dagen dat je het gevoel hebt dat je niet vooruit komt. “Pap” in je benen. Iedereen heeft dat af en toe en dan vraag je je af….hoe moet dat verder??? Uit ervaring weet ik dat het weer overgaat. Als het je de eerste keer overkomt, dan denk je….dat komt niet goed. Niet opgeven dus!
Gisteren waren we bij toeval in de algemene herberg, Siervaas de Maria, van Astorga aangekomen. Op advies van Christiene van Villares. Kregen we ook daar een 4 persoonskamer. Zo heerlijk rustig!
De Camino zorgt voor leven in de brouwerij. Meer gezinnen kunnen in de kleine dorpen blijven wonen.
Vandaag 21 km. Van Pieros naar La Portela. In dit vriendelijke hostal verwennen we onszelf eens met een eigen kamer. Dat is goed te betalen in Spanje.
Een nauwe vallei voert Galicie in, morgen gaan we de grens over van de noordwestelijke provincie waarin Santiago ligt. Je moet hier langs de weg lopen, maar het was lekker in de schaduw en er was niet al te veel verkeer.
Bij het hostal een beeld met de stand van zaken: Santiago 190, en dus meer dan 600 km. gedaan.
Lekker! Kersen uit de streek.Mooie oude dorpjes onderweg
Zoekplaatje…Simon zag een ree..maar krijg ‘m maar es goed op de foto..Taaie pelgrims in de zon langs de autoweg
Dag 31 voerde ons van Molaniseca naar Pieros. Aldaar geen wifi dus 1 dagje later verslag. We liepen 25 km. Dezer dagen is het officieel een hittegolf in Spanje, dus zorgen we ervoor heel vroeg te lopen. We moesten het drukke stadsgebied van Ponferrada door, wel even wennen na een aantal fraaie etappes door stil berggebied.
De herberg El Serval y la Luna ligt een eindje van de Camino. Aan de weg is een cafeetje, waar we konden wachten tot de herberg openging. Vrijwilliger Paul verwende ons met zijn mooie stem en gitaarmuziek. ’s Avonds kregen we een geweldige vegetarische maaltijd voorgezet.
Zo voel je je wel eens even bij 33 graden… (schilderij in een herberg).Het warme asfalt!
De imposante tempeliersburcht van Ponferrada. De tempeliersorde beschermde de pelgrimsweg tegen de moren..
Deze keer schepte Anita ons op. Gert-Jan kijkt vol blijde verwachting toe..Een sfeervolle herberg! In het cafe is alle lekkers donativo, op giftbasis.PaulDeze man uit het dorp kwam ’s avonds een oude gitaar langsbrengen. Hij bleek prachtig te kunnen zingen en speelde mondharmonica.
Albergue Villares is een goed adres voor wie de etappe van Mazarife naar Astorga in 2 dagen wil doen en dan tijd krijgt om Astorga te bezoeken. (NB het telnr. van de herberg staat niet goed in het boekje; dat moet 987132935 zijn) Christine en Stephan ontvangen graag wat meer gasten. Wij hadden het heel gezellig met een gezamenlijke maaltijd in de tuin.
We vertrokken samen in het donker. Vanaf Foncebadon is het een klein eindje naar het Cruz de Ferro. Prachtig hier met zonso
In Manjarin
We blijven wel met de laatste mode meegaan natuurlijk
Sfeervolle bergdorpen
pgang te zijn. Het is een plek die mensen veel doet. Je laat een steen, een herinnering achter. Soms neem je iets symbolisch voor een ander mee. Erna wat lichter weer op pad…
Het werd erg heet vandaag, maar we genoten van een van de mooiste dagwandelingen, door het berggebied omlaag naar Molaniseca. Je passeert het ooit verlaten Manjarin, waar nu door de Camino weer enkele bewoners zijn.
Straks even een duik in de rivier hier, het is tegen de 35 graden.. En picknicken…
15 juni 2017, 17 km, Villar de Mazarife – Villar de Orbigo; meer dan 30 graden
Wat een pech voor Johan! Gisteren iets verkeerd gestapt, en helaas moet hij met zijn Camino stoppen. Een scheurtje in de kuit en voorlopig moet Johan rust houden. Zo goed voorbereid, en dan door een kleine pech moeten stoppen is een grote teleurstelling. Ook Johan gaan we enorm missen.
De etappe van vandaag is zonder hoogteverschillen en vooral over een brede weg. De pelgrims zijn of allemaal voor of na ons vertrokken. Voor ons is het erg rustig. Net na het dorp hangen deze schoenen over de draad. Hoe komen die erop denk je?
Vandaag deden we 17 kilometer. We hebben de vlakten van de Meseta verlaten. Vandaag ging het ruim 400 meter omhoog. We liepen door stille streken, mooie natuur, weinig dorpen.
Foncebadon was tot voor kort een verlaten dorp. Door de Camino is er weer leven in de brouwerij gekomen. De hoofdstraat is nog steeds onverhard en de helft van het dorp
Oei ff uitpuffen..
Leeg land..Foncebadon, beetje wildwest
bestaat uit ruines, wat een bijzondere sfeer geeft.
14 juni 2017, 21,3 km, Leon – Villar de Mazarife meer dan 30 graden
Motto van de dag: “El futuro tiene un Camino”: De toekomst heeft “een weg”. Deze hoop en vertrouwen wil ik voor alle lezers van dit blog meegeven…..Er is altijd een weg…
Deze joekel sliep gelukkig…David’s paradijsje in zicht..
Vandaag liepen we 23,5 kilometer. Een geschenkje van boven… bij Casa del Dios (huis van god). Net tijdens het begin van een onweersbui konden we schuilen bij David. Hij is een van die verrassingen onderweg.. David woont al jaren langs de Camino en verwent iedereen met drankjes, vers fruit, cake en van alles. Helaas volgens de dames is er geen foto van hem, wel van een koortje van 10 bewonderaarsters uit Oostenrijk, die een danklied voor hem zongen.
Onderweg kwamen we door het fraaie stadje Astorga. Nog wat onweer, verder lekker wandelweer door de bewolking. Enne…hagelstenen tijdens het onweer!
Hier in de gezellige herberg El Caminante proosten we maar weer eens op de kilometers… Santiago nadert… Nog 240 kilometer!
13 juni, 8 km Arcahueja – Leon en bezoek Leon, onweersachtig
Bij het opstaan is het bewolkt en al benauwd. Er is inderdaad kans op onweer voorspeld, maar het is hier toch verrassend. Het weer kan snel veranderen.
12 juni 2017, heet 30 graden, 17 km, Reliegos – Arcahueja
Vegetarian way?? Niet makkelijk op de Camino om vegetariër te zijn. Nou….hier in Reliegos komt dat goed. In Albergue Ada is het naast de gastvrijheid en vriendelijkheid mogelijk een uitstekende vegetarische maaltijd te krijgen. Ada heeft ons bediend en aan het einde van de maaltijd had haar moeder gevraagd of we haar een applaus zouden willen geven. Als je daar dan een stralende lach voor krijgt, weet je weer hoe eenvoudig het leven kan zijn.
Dag 27, van Vilar de Mazarife naar Villares de Orbigo, 17 km. We vertrokken weer in het donker, er was nog afnemend maanlicht, bovendien zie je vaak andere pelgrims met een hoofdlamp lopen. Kaarsrechte wegen langs grote akkers.
Vandaag een recordafstand zonder koffie… Pas in Hospital de Orbigo was de eerste bar open, na 14 kilometer.. Kanjers he?!
Zicht op onze eindbestemming, Villares
De langste middeleeuwse brug van de Camino staken we vandaag over, hij is prachtig. We verblijven in de prachtige Albergue de Villares de Orbigo, van een Vlaamse eigenares, Christine. We hebben hier straks een gezamenlijke maaltijd.
Vertrek in het donker…De binnenplaats van de albergue
Bij aankomst altijd eerst inschrijven bij de herberg
Anneke gaat weer als een speer!!Bij Leon, 1/2 7 ’s morgens
De kathedraal van Leon in het ochtendlichtOns onderdak vannacht
Anita en Henk hebben elkaar als wandelmaatjes gevonden!Ook hele trouwe maatjes!
Lekker vroeg de voorsteden van Leon uit, en over een prachtig wandelpad naar Vilar de Mazarife, waar de gezellige herberg pal naast de kerk staat. 22 kilometer vandaag. Het is opnieuw meer dan 30 graden.
Onderweg is er geregeld een stalletje. Donativo: de prijs bepaal je zelf. Prachtig systeem toch?
10 juni 2017, 27(!!) Km, Terradilla – Calzadilla de los Hermanillos; heet 30 graden
Een aantal dagen geleden wisten we dat het zo warm zou zijn vandaag en dat de geplande afstand 27 km zou zijn. Wat doen we? Dat vragen we ons af. De planning kan altijd worden aangepast, maar de vooruitzichten blijven een temperatuur van meer dan 30 graden geven. Dus we doen het anders. We staan om 5 uur op en vertrekken om 5.30 uur. Er zou immers na 3 km een bar zijn die om 6 uur open zou zijn. Niet dus ?. We lopen door en vinden een ontbijt in San Nicolas del Real. Die waren om 6.45 open. Daar zijn we blij mee.
Het is heel mooi op de licht glooiende paden na Terradillos. De volle maan verlicht ons pad. Johan en Ellen hebben een zaklampje om goed te kunnen zien dat er oneffenheden in de weg zitten.
9 juni 2017, 27 (!!) Km Carrion de los Condos – Terradillos de Templaros, heet weer, 30 graden
Als je in Carrion de los Condes overnacht, is het zeker de moeite waard om in de avond naar de pelgrimsmis te gaan. We waren er stil van. Nonnetjes zingen en aan het einde van de mis krijg je persoonlijk de zegen. Een van de nonnen of priester houdt je hoofd vast en geeft een kruisje op je voorhoofd. Ook kregen we allemaal een sterretje mee om mee naar huis te nemen, als herinnering aan deze speciale avond.
Het is volle maan vandaag en we wilden een keer ervaren hoe het is om in het donker te vertrekken. We krijgen om 4 uur ontbijt en gaan om 4.30 uur op pad. De maan verlicht ons pad.
Prachtig hoe je de hele dag bergen in de verte zietHeerlijk gegeten, zelf gekookt in de albergueStadspoort MansillasHier kun je dan je ezeltje vastbinden!LIVE Anita en Gert-Jan koken spaghetti voor ons, joepie!!
Deze hartelijke man in zijn prachtige oude dorpswinkel maakt voor een pelgrim het net gekochte flesje wijn openNet te laat om deze oude kapel te kunnen bekijken, meneer pastoor had haast!Volgens Henk kan de oogst losbarsten, het graan is rijpBeide heten ze Angelines, de hospitaleras in Via Trajana, onze heerlijke albergue van afgelopen nacht. Inderdaad, twee engelen.
Half zes in het donker op weg…het zou een warme dag worden. Dus legden we onze 24 kilometer al voor 1 uur af en zijn nu in Mansillas de las Mulas, oftewel muilezels. In vroeger tijden werden in het stadje veemarkten gehouden; muilezels waren belangrijk voor de landbouw en de mijnbouw. Er zijn nog middeleeuwse stadspoorten vsn de strijd tegen de Moren. De pelgrims lopen dus al 800 jaar door dezelfde poort, een mooi idee.
Gisteren was er keuze uit 2 routes; we zijn nu weer terug op de hoofdroute en daar is het meteen veel drukker.
Bij onze pauze kwamen we een stel tegen dat met de baby in een draagzak loopt. Bijzonder! Ze blijven er erg relaxt bij en dat is de enige manier om zo te wandelen.
Even verderop moesten we bijna Ada achterlaten; ze wou voor zichzelf beginnen, het bordje is al klaar…
Bijzonder zijn de herdenkingsmonumentjes die we geregeld zien langs de weg voor pelgrims die tijdens hun Camino overleden. Andere pelgrims overladen ze met steentjes of andere bijdragen
Vandaag 18 kilometer, en de grootste stijging na de Pyreneen, zo’n 650 meter omhoog naar de pad van O’Cebreiro. Vandaag passeerden we de grens van Galicie. De warmte houdt aan, al was er hier op 1250 meter hoogte een heerlijk fris windje.
Dag 31 voerde ons van Molaniseca naar Pieros. Aldaar geen wifi dus 1 dagje later verslag. We liepen 25 km. Dezer dagen is het officieel een hittegolf in Spanje, dus zorgen we ervoor heel vroeg te lopen. We moesten het drukke stadsgebied van Ponferrada door, wel even wennen na een aantal fraaie etappes door stil berggebied.
