Half zes in het donker op weg…het zou een warme dag worden. Dus legden we onze 24 kilometer al voor 1 uur af en zijn nu in Mansillas de las Mulas, oftewel muilezels. In vroeger tijden werden in het stadje veemarkten gehouden; muilezels waren belangrijk voor de landbouw en de mijnbouw. Er zijn nog middeleeuwse stadspoorten vsn de strijd tegen de Moren. De pelgrims lopen dus al 800 jaar door dezelfde poort, een mooi idee.

Gisteren was er keuze uit 2 routes; we zijn nu weer terug op de hoofdroute en daar is het meteen veel drukker.

Bij onze pauze kwamen we een stel tegen dat met de baby in een draagzak loopt. Bijzonder! Ze blijven er erg relaxt bij en dat is de enige manier om zo te wandelen.

Even verderop moesten we bijna Ada achterlaten; ze wou voor zichzelf beginnen, het bordje is al klaar…

De plaatsnamen zijn al even eindeloos als de wegen. Vandaag 26 kilometer, en het werd warmer dan gisteren. Dan is het fijn vroeg te vertrekken, en om 1 uur aan te komen. Vanmorgen om 5:50 vertrokken in het donker, dat was erg mooi. Opnieuw het traject van de Romeinse weg naar Astorga vandaag.

Vlak voor Sahagun kwamen we langs het monumentje dat de helft (400 km.) van de Camino markeert vanaf St. Jean Pied-de-Port naar Santiago.

Een mooi moment is het om bij een fijne herberg aan te komen. Er wordt goed voor ons gezorgd. Gert-Jan had een insectenbeet. De hospitalera zag het en liep de tuin in. Ze sneed aloe vera af om op de geirriteerde plek te smeren. 

5

Een lange etappe van 26 kilometer van Carrion naar Terradilla de los Templarios, een plaatsje genoemd naar de Tempelridders, die de Camino beschermden tegen de Moren i

n woeste tijden. Woest is in 2017 het landschap soms nog, of 12 kilometer warme weg zonder 1 bocht. Maar…de dappere peregrinos Anneke, Gert-Jan, Henk, Ada en Anita hebben het weer gered! 

Lees verder Dag 21 Simon: tja wat zal je er van zeggen →

Vandaag 25 kilometer met schitterend weer. We konden om 6.15 ontbijten bij José, de hartelijke hospitalero van Ultreia in Castrojeriz. Eerst een flinke tafelberg beklimmen, toen alleen nog maar weidse vlakten en af en toe een dorp. Onderweg in een schaapskudde beland. Einde dag wacht de herberg in Fromista, waar we zo lekker gaan eten. 

Ola,  we zijn er weer. Gisteren geen internet.

Dag 18: Rabe de las Calzadas- San Bol 15 km; dag 19 San Bol- Castrojeriz 15 km.

We zijn op de meseta, de hoogvlakte met eindeloze graanakkers, wel leeuwerikken, geen mensen. Af en toe buiig, maar heerlijk wandelweer. Gisteren liepen we naar San Bol, een unieke plek ondat het de meest afgelegen herberg van de Camino Frances is, met 14 slaapplekken. We kregen een heerlijke paella, en sliepen als roosjes bij de ruisende populieren. ’s Morgens dan ff 5 kilometer achter de kiezen voooor het ontbijt. Nu in het oude stadje Castrojeriz. Na wat kortere etappes zetten we morgen de sokken erin. 

Vandaag 10 kilometer, omdat we ’s morgens Burgos wilden zien. De kathedraal is imposant en herbergt vele schatten van eeuwen her. ’s Middags lopen naar Tardajos, door de stad en de vele snelwegen wat minder interessant. Onderweg zon en soms een buitje. Het onweert nu, op tijd voor de ergste buien zijn we binnen.

Een mooi begin van de dag met een half uurtje in stilte lopen en dan de levenscirkel lopen op een mooie hoogvlakte. De cirkel is door vele pelgrimhanden ooit gelegd. De een vindt het mooi zo’n ritueel, de ander zegt het niets. Ieder zijn of haar weg…

Afdalen naar Burgos. Helaas was de groene route die industrieterreinen vermijdt niet goed gemarkeerd. Er moest zelfs een hek worden genomen… en werd het toch nog zweten…

Na 23 km. nu een fijn pension in Burgos. Een prachtige oude stad. Straks tapas&mis, mooie combi toch?

Vandaag 18 km. Door de zeer fraaie Montes de Oca, de ‘ bergen van de gans’, een prachtig natuurgebied. Vanmorgen was het mistig en fris, het kwam met een stevige klim erbij goed uit. De mist gaf de steeneikenbossen een mysterieus sfeertje. Halverwege pauze bij het mooie klooster San Juan de Ortega, waar Ada haar mooie stem weer eens even liet horen in de kerk. Toen brak het zonnetje door, en zitten we in Atapuerca lekker op het terras. Met schapen, zwaluwen, mussen en slechts af en toe wat verkeer. Viva Espana.

Toegevoegd nog even een foto van het eten gisteren