20 oktober, 29 km, half bewolkt, 20 graden

De grote uitdaging van vandaag was 18 km rechtdoor, zonder enige voorziening. En dat in de ochtend, toen het nog te koud was om buiten een goede pauze te hebben. Deze kanjers lopen me er dan uit. Op tempo lopen ze zo ruim 5,5 km per uur. Heel knap!

Nog in Carrion laten ze al zien dat het “km monsters” zijn.?

Lees verder Dag 19 Carrion – Terradillos de los Templarios →

18 oktober, 26 km, half bewolkt, veel wind, 18 graden

“Maar klim zo hoog als je kan en overzie het dan, er valt zoveel te kijken” (uit een lied van Blof)

Zo voelden we dat vanochtend toen we na Castrojeriz de berg zagen liggen. We hoopten op een magisch moment bij de zonsopkomst……en dat was er. De zon en de wolken toverde een Jacobsschelp in de lucht.

Lees verder Dag 17 Castrojeriz – Fromista →

17 oktober, 20 km, eerst mist later zonnig 20 graden

“Ik sta even stil…..en dat is al een hele vooruitgang”.

Het is mooi om te horen en te merken, dat de Meseta het brengt. De behoefte in jezelf te keren en de stilte op te zoeken. Alleen op pad gaan, dat lijkt Jellie en Annet wel iets. Annet om in stilte haar eigen weg te zoeken, Jellie om in eigen tempo en in alle rust van de omgeving te genieten. Ook Johanna geeft het aan. Als je door de Meseta loopt, is het net of je je leven overziet, met pieken en dalen en voelt….”het was goed wat het me heeft gebracht”

Lees verder Dag 16 Hornillas del Camino – Castrojeriz →

16 oktober, 21 km, zonnig, 20 graden

Burgos uitlopen in de vroege ochtend is bijzonder mooi. Je wordt al snel door parken geleid en hebt niet eens in de gaten dat je nog in zo een grote stad bent.

Het is heel leuk om weer samen met andere pelgrims onderweg te zijn. Mede wandelaars die we eerder hebben ontmoet en die een dag in Burgos bleven.

We lopen heel ontspannen, gewend aan de km en zonder veel hoogteverschillen nu. Na 10,6 km komen we in Tardajos aan en vinden een plekje in de zon. In de ochtend was het koud. Om 10.30 uur was het al heerlijk in de zon.

We lopen langs een schuurtje en zien deze man amendelen schoonmaken. Trots op de vruchten krijgen we er allemaal een. En als ik hem vraag of ik een foto mag maken, kan zijn dag niet stuk.

Na 2,5 km komen we in Rabe aan. Het mooie kerkje is open en we worden daar ontvangen door een zustertje. Als je dan ook nog een medaillon van Maria wil, geeft ze je persoonlijk de zegen. We zijn er ontroerd van. Dit voelt als Camino kadootje…..

Net na dit kerkje vind je deze muurschildering. Ook die ontroerd me. “Er is altijd hulp, als je er voor open staat”. Voor alle pelgrims onderweg….

Na Rabe maken we kennis met de Meseta. Immense vlaktes, je kunt 360 graden om je heen kijken. Glooiende paden en velden,die in kleur iets verschillend zijn. De gewassen zijn geoogst. Alleen de zonnebloemen moeten nog geoogst worden. Die velden zijn nu donker bruin.

Dan plotseling zien we in de verte een dorp, dat zal Hornillas del Camino zijn.

Als we bij de herberg komen, hebben we allemaal het gevoel dat we nog wel verder kunnen. Vooral Jellie is een hele goede loper. Thuis loopt ze ook 100 km en dan is de 20 van vandaag niet echt een uitdaging. We hebben nog overwogen verder te gaan. Maar dat is toch meer dan 10 km erbij. Dat is toch teveel voor mij. We gaan deze Meseta de etappe plaatsen aanhouden. Daarna weten we het nog niet. We houden het open.

“Een richting, verschillende manieren”

15 oktober, 16 km, koud en droog 10 graden

Vandaag willen we rond de middag in Burgos zijn, zodat we nog genoeg tijd hebben om in Burgos de kathedraal te bekijken. Zo gingen we na het uitgebreide ontbijt van de herberg Via Minera op pad. De wolken en de zon zorgen voor een vlammend schouwspel, als we terug naar het oosten kijken.

Een vlakke etappe naar Burgos vandaag.

We besluiten om langs de rivier te lopen. Iets om, maar zeer de moeite waard. Na het dorp Orbaneja en het passeren van de snelweg volg je de groene route. Zie onderstaande kaart.

Velden vol uitgebloeide zonnebloemen, met daarnaast een totaal geknakte zonnebloem, waar een nieuwe zonnebloem uitkomt. Ik word er door geraakt….ook al ben je nog zo “geknakt” er kan altijd iets nieuws uit ontstaan. Er zit er zelfs nog een in de knop.

Het valt me op dat er in de bermen nog zoveel in bloei staat. Zeker als de omgeving saai is, zoals als we langs het afgerasterde vliegveld lopen. Dan kijk je extra naar details. Daarna komen we in Castanares, waar we in een Chauffeurscafe pauze hebben. Wat denk je van € 2,50 voor koffie met tortilla espagnol (gerecht van aardappel, ui en ei)? Het was ook nog lekker ook.

Langs de rivier genieten we van de herfst kleuren. Er zijn vele Spanjaarden aan het trimmen. We worden vrolijk begroet met Buen camino of Buen dia.

Langs het riviertje vinden we deze beschildering van een fuut met haar jong. We genieten volop van dat moois.

De eerste mijlpaal is bereikt. Burgos en 285 km. Geen blaren gelukkig, maar in het begin allemaal buikloop. (Op Jellie na, die bleef fit) Inmiddels zijn we allemaal goed hersteld, zodat we fit verder kunnen gaan, als we morgen de Meseta starten.

Het plan was om vandaag in de algemene herberg te slapen. Als we daar langskomen, staan de rugzakken op volgorde van binnenkomst klaar.

Maar het loopt anders. We komen in de binnenstad en worden verwelkomd door een hotel eigenaar. Wat kost een 2 persoonskamer met losse bedden? …..we hoeven er niet over na te denken. We kiezen deze keer voor de hotelkamers van Hotel Jacobeo. Dat scheelt toch een mogelijk onrustige nacht…..

Ik ben trots op Annet, Johanna en Jellie dat we deze mijlpaal hebben gehaald. Proost!!!

Natuurlijk gaan we daarna de kathedraal bekijken. Prachtig zoals die daar staat te pronken. We kijken de ogen uit.

Daarna gaan we ieder onze weg. Ik kijk ook nog in de kathedraal. Te mooi om over te slaan. Ik geniet ervan.

En….altijd in voor iets nieuws. Kristel vraagt of ik zin heb om het kasteel te gaan bezichtigen. Dat vind ik leuk. Nog nooit had ik de moeite genomen om naar boven te klimmen. Een prachtig uitzicht was de beloning.

Daar boven zien we ook wat ons na Burgos te wachten staat. Vele uitgestrekt vlakten. We zijn er klaar voor. Fysiek hebben we laten zien dat we de bergen aankunnen. Nu in de Meseta komt het aan op mentale kracht. Kun je ook doorgaan als je dagenlang rechtdoor gaat? “Ik heb het nog niet gedaan, dus ik denk dat ik het kan”

14 oktober, 27 km regen,13 graden

In San Anton Abad kunnen de pelgrims ook een pelgrimsmenu krijgen. Veel keuze uit voor en hoofdgerechten. We voelden ons verwend. Zelf had ik eerst witte bonen besteld, niet wetende dat die werd geserveerd met hompen groot vlees. Gelukkig kon ik die nog ruilen met overheerlijke pompoensoep.

Lees verder Dag 13 Villafranca – Cardunuela →

13 oktober, 29(!) km, licht bewolkt 24 graden

De voorkeur van deze dames is ongeveer 22-25 km per dag en dat is net wat meer dan volgens mijn planning. Daardoor kwamen we bv gisteren in een herberg die ik niet kende en we vonden deze herberg beneden de maat, omdat het zo ontzettend smerig was. De herberg “Casa de las Sunrisas” in Granon ga ik niet meer opzoeken. We zijn er gisteren zelfs niet blijven eten, maar kozen voor het uitstekende restaurant “My way” tegenover de kerk. Dat maakte de overnachting in Granon toch weer goed. Het ontbijt was wel uitstekend en we gingen om 7.10 uur de deur uit.

Lees verder Dag 12 Granon – Villafranca Montes de Oca →

12 oktober, 24 km, half bewolkt, zonnig 20 graden

Een fantastisch deel van Azofra naar Santa Domingo. Een van de mooiste, met uitgebreid uitzicht over graanvelden.

Een pad met toppen en dalen en achter de horizon het onbekende, net als in het leven.

En nog een enkele klaproos.

Ik blijf ook vandaag bij Connie en we lopen van Santiago Domingo naar Granon. Eerst gaan we naar de mis, omdat het vandaag hier in Spanje een feestdag is. Tenslotte bekijken we de kerk. Dat is ook gek …..als je naar de mis gaat, hoef je geen entree te betalen en in de rij te staan. En zo kunnen we toch de kerk bekijken.

Op pad naar Granon.

In de verte de bergtoppen.

Velden met uitgebloeide zonnebloemen, klaar voor de oogst.

Net na ons komen ook Johanna, Annet en Jellie Granon binnen. Nog even een laatste klimmetje.

Het weer is fantastisch, zodat we na aankomst genieten van het terrasje voor de kerk.

11 oktober, 24 km, bewolkt, later regen 20 graden

Ook vandaag loopt het anders….deze toppers gaan alleen op pad. Het Michelin routeboekje, de naam en het adres van de bestemming en …..de pijlen volgen. Voor mij is dat loslaten… voor Annet, Johanna en Jellie een Camino ervaring om nooit te vergeten.

Lees verder Dag 10 Navarette – Azofra →

10 oktober, 22 km, zwaar bewolkt, droog 17 graden

We kunnen merken dat we weer verder in oktober zijn. Het is pas tegen 8 uur licht en als we na het ontbijt door het centrum van Viana gaan, is het nog een beetje donker.

Lees verder Dag 9 Viana – Navarette →

9 oktober,18 km, zonnig, later bewolkt, 20 graden

Gisteren avond was er in Los Arcos om 20.00 uur een pelgrimsmis. Jellie en ik besloten er heen te gaan. We zaten in de kerk en hoorden gezang in de kloostergangen. Zullen we gaan kijken? Dat doen we en zien daar een soort processie. We konden ons direct voorstellen dat de oude nonnen en paters dat dagelijks doen. Na de mis mochten de pelgrims naar voren komen voor de zegen. We kregen een plaatje met Jacobus en dit gebed:

Ik wens dit alle pelgrims en lezers van dit blog toe.

Lees verder Dag 8 Los Arcos – Viana →

8 oktober, 26 (!) km, half bewolkt 20 graden

Voelden we ons gisteren redelijk goed, vandaag heb ik ervaren wat “naar boven slepen is”. In Villatuerta was er geen ontbijt en omdat het zondag was, hadden we ook geen boodschappen kunnen doen. Geen probleem, want Estella is 4 km en dan gaan we daar ontbijten. Met de zaklamp aan, gaan we over een donker pad en komen zo in Estella aan. Het heeft wel wat om voorzichtig samen de route te zoeken.

Lees verder Dag 7 Villatuerta – Los Arcos →

7 oktober, 18 km, zwaar bewolkt, droog 14 graden

Spreuk van de dag:
Op een dag kom je erachter dat materiële zaken niets voorstellen. Alleen het welzijn van de mensen in je leven.

We zijn weer op pad gegaan en dan voelen we hoe fijn het is om weer te lopen. Dat we na een rustdag weer voldoende opgeknapt zijn om 18 km te gaan stappen. Zo gingen we om 7.30 uur de deur uit van onze herberg Puente.

Lees verder Dag 6 Puente la Reina – Villatuerta →

6 oktober, 24 km, half bewolkt 24

Het loopt anders vanochtend. Met 4-en hadden we vannacht buikloop en we voelen ons nog niet lekker. Wel Johanna, die was ver genoeg opgeknapt en die gaat samen met Jellie op pad. Het is nog donker als ze om 7.30 uur de deur uit gaan.

Lees verder Dag 5 Pamplona – Puente la Reine →

5 oktober, 13-25 graden, 22 km

Wat een fijne herberg El Palo Avellano in Zubiri. Een ruime kamer, eigen douches en toilet en deze herberg staat op de lijst “Vegetarian Way”. Ze maken alles zelf en het pelgrimsmenu was heerlijk.

Het is net licht als we weer over de brug terugkeren naar de route. Dat is wel iets waar je goed op moet letten. Hoe gaat de route verder? Als je aankomt, zoek je alleen de herberg, maar je vergeet te kijken naar het vervolg…..

Direct na Zubiri komen we langs een gebied waar Magna wordt gewonnen wordt.

In het dorpje Illaratz ontmoeten we Henk uit Nederland die de hele Camino met een rugzak op wielen wil volbrengen. Het bevalt hem goed en daarmee kan hij zijn rug ontzien. Trap af zien we dat hij de wagen trekt. Voorwaarts zijn de beugels aan een heupgordel gemaakt. Mooi om te zien hoe hij dat doet.

We krijgen vandaag een Camino kadootje. We komen bij een kerk van de 12e eeuw, die door een vrijwilliger wordt gerenoveerd. De kerk heet Abadia en ligt bij de plaats Illaratz. Of we tijd hebben, want dan kan hij wel een rondleiding geven. Hij laat zien wat er allemaal onder het cement tevoorschijn is gekomen en wat ze nog verwachten. Ze zoeken vrijwilligers die komen helpen.

Er komen muurschilderingen tevoorschijn en ook een crypte. Binnenkort komen ze onderzoeken wat zich erin bevindt.

We vinden het heel boeiend, zeker als hij laat zien dat er aan de buitenkant een Jacobsschelp staat, en dat de route hier pal langs heeft gelopen. Wat een mooi verhaal!

Een klein stukje verder treffen we deze muurschildering. Met passie geschilderd, dat zie je zo. We zouden de kunstenaar wel willen ontmoeten. Die zoveel emoties kan weergeven, moet wel een boeiende mens zijn.

Na 10 km komen we bij Café La Parade. Een pleisterplaats voor alle pelgrims. We ontmoeten er de mensen die we al in Orrison en Saint Jean zagen . Het voelt nu al als een Camino familie.

Het is een mooi kronkelend pad langs de heuvel en het gaat voortdurend licht omhoog en omlaag. Johanna loopt net aan de andere kant in het licht.

We nemen de alternatieve route naar het mooie kerkje in Zabaldika. Helaas is het gesloten, maar we kiezen wel voor de route die hier vanaf dit kerkje langs de heuvel loopt. Jellie wacht er even op een muurtje..

Connie en Jellie hebben een iets hoger tempo en lopen voorop. Dit pad loopt hoog langs de autoweg naar Pamplona. Ik had er niet bij gezegd dat het ook hier nog steeds omhoog zou gaan.

Annet, Johanna en Kristel lopen achter me. Hier komen ze omlaag van het kerkje.

Dan zien we plotseling een bidsprinkhaan die een andere lijkt te gaan opeten. Gruwelijk dat wel en tegelijk ook boeiend. Ik had het nog niet gezien. Die zaten gewoon op het pad.

Na het pad lopen we over de brug Villava binnen. Dit grenst aan Pamplona. Het is toch gek, je loopt een stad binnen en dan lijkt het of je bijna op de plaats van bestemming bent. Het is dan nog 4 km en ja, die laatste km zijn zwaar. Zoals altijd. Ik ruik dan de stal, word moe en ga harder lopen…..

Dan zien we de stadsmuren van Pamplona met de uitkijktorens.

We zijn er, door de stadspoort lopen we Pamplona binnen.

Vandaag nemen we afscheid van Kristel. Ze gaat verder alleen op pad. Dank je wel Kristel, we hebben het fijn gehad samen. We wensen je Buen Camino en we zien elkaar vast nog. Jij op jou Camino, en wij op onze weg.