5 mei 2019, 8 km, ‘s morgens koud, ‘s middags verschijnt gelukkig de zon nog.
Vandaag vertrekken we richting Leon. De zon probeert door te breken en dat levert mooie luchten op.
We lopen door wat meer industrie-achtige gebieden naar het centrum van Leon.
Uiteraard komen we ook weer ooievaars tegen bovenop een kerk. En hoewel we onderweg al veel ooievaars hebben gezien, blijft het toch een mooi gezicht.
Omdat we maar 8 kilometer hoeven te lopen naar Leon zijn we er al vroeg in de ochtend. Nadat we hebben gekeken waar ons hostel is spreken we af dat we vandaag allemaal ons eigen plan trekken en dat we elkaar voor het eten weer ontmoeten. We struinen door de straten, we bezoeken musea, bekijken de kathedraal, zitten op een terrasje en genieten vooral van de stad. Toevallig is er ook een speciaal evenement bij de kerk waarbij mensen gekleed in traditionele kledij door de stad trekken.
Hieronder een korte sfeerimpressie.






































































































































































Daar in de verte naar het westen toe ligt de heuvel. De stijging is maar liefs 12% en dat 1 km lang. Wij kunnen dit! Inmiddels gewend aan forse stijgingen.
Zie je daar die weg schuin omhoog gaan naar linksboven? Dat is de grote klim.
Chris is een hele goede klimmer en voelt precies hoe snel hij kan gaan.
Terugkijkend zien je de 1 km lange weg, met op de achtergrond Castrojeriz.

Als je dan boven komt en terug kijkt hoe je gestegen bent, voel je je trots en dankbaar dat je dit kunt.
Ook Frieda komt op haar eigen tempo gemakkelijk boven.
De daling is dan 18%. Vooral voor fietsers lijkt me dat gevaarlijk. Met naar beneden lopen valt het mee. Desnoods doe je het met kleine pasjes of zigzaggend.
Wat voor ons ligt is de Meseta ten top. Zo mooi!!! Velden vol graslanden en korenvelden. Door de zon en schaduw verschillend belicht.

Na dit schitterende deel van de Camino gaan we even bij het kerkje San Nicolas binnen. Hier kunnen een klein groepje pelgrims slapen. Het raam laat door de binnenkomende zon een Jacobus zien.
Ook mag ik hier de grote bel luiden. Dat maakt een grote indruk op me. De bel klinkt geruime tijd en dat voel ik
Na Itero de la Vega ziet de omgeving er heel anders uit.
Eerst vlak later glooiend. De schapenwolken vullen het landschap.
We hebben besloten tot aan Boadilla te stappen. We wijken af van de etappe planning van John Brierley. 5 km voor Fromista, zodat we morgen 25 km naar Carrion de los Condes gaan.
Op het terras van albergue El Jardin is het goed vertoeven met Mari, Helene en Heraldo.










