2 oktober, 18 km, half bewolkt 22 graden
Tja….we hebben een heel zwaar leven ?

2 oktober, 18 km, half bewolkt 22 graden
Tja….we hebben een heel zwaar leven ?

1 november, 21 km, 24 graden
Ook deze ochtend begon met een verrassing. Vandaag is het een feestdag (Allerheiligen) en ook Hostal x zou gesloten zijn voor ontbijt. We werden doorverwezen naar bar Bruno. Ik belde en nee hoor….niet geopend voor het ontbijt. De eigenaar van Hostel x strijkt over zijn hart en belooft voor ons ontbijt te maken. We kregen zelfs geflambeerde lekkernijen voorgeschoteld. Onze dag begon al goed met zoveel lieve zorg.

31 oktober, 25 graden, 17 km
“El Nogal” staat op de foto boven dit verslag. El nogal ……nogal heel zwaar en nogal heel mooi!

30 oktober, zonnig, 27 graden
“Life is about moments don’t wait for them, create them”. Leven gaat over momenten, wacht er niet op, ga het doen. Zo was het eindelijk zover dat we de “Caminita del Rey” zouden kunnen gaan bezoeken.

In maart, na afloop van de Camino van Malaga naar Cordoba, zouden we de laatste dag de Caminita del Rey gaan bezoeken. Het waaide te hard en het werd afgelast. Nu was de kans er weer. Durven we het? Gaan we het doen? Wel of geen hoogtevrees? Ik vind het moed hebben het te gaan doen en ik vind het moed hebben om niet te gaan. Ik geef toe….we lopen op een smal pad boven een afgrond. Maar wat is het mooi. Een ervaring om nooit te vergeten!

Met de gids gingen we eerst naar de plaats met een hele grote waterkracht centrale. Door een heel slim systeem wordt het water 100 meter omhoog gepompt. Steeds opnieuw om elektriciteit op te wekken. Ook hier was het prachtig!


Vanwege gevaar voor vallende stenen moet iedereen een helm op.


In 2012 is het pad helemaal veilig gemaakt. De oude paden zijn nog te zien en die zien er echt eng uit.

Langs het pad zagen we abseilers. Dat ziet er ook heel eng uit. Dat zou ik denk ik niet durven. Als je verschil voelt tussen moed en moet, komt er ruimte voor jou keuze…..



Stoere dappere Elly….


Ergens is er een glasplaat waar je 100 meter diep kunt kijken. Gert Jan en Ada durven wel….

Ik ook! Ik merk dat ik vele angsten overwonnen heb en daar ben ik best trots op.


Die onderste planken zijn van de oude route. Toen er noodlottige ongevallen geweest waren, is de Caminita jarenlang gesloten geweest. Eerst moest het veilig gemaakt worden.

Het laatste stuk. Je gaat van de ene kant naar de andere kant. Je steekt de kloof over. Tijdens het lopen wiebelt de brug. Voor mij het meest gewaagde deel.


Trots dalen we af. We waren met de taxi uit Malaga. De chauffeur kwam naar het einde om ons weer terug naar Malaga te brengen.

De start is aan de noordkant en zo loop je naar het zuiden.

Wat een geweldige dag. Bij het station nog even wat drinken voor we de trein naar Cordoba nemen.

Morgen gaan we starten.
29 oktober – 15 november 2019
Gaan zonder aan te willen komen, stapsgewijs leren zomaar te gaan
Het vervolg van onze camino Mozarabe. In het voorjaar zijn we van Malaga naar Cordoba gegaan. Nu gaan we verder van Cordoba naar Merida. In Merida is de aansluiting naar de Via de la Plata, die we in het voorjaar van 2020 gaan vervolgen.

We denken dat we gaan vertrekken. Iedereen zit in het vliegtuig. De captain komt uit de cockpit……bij de laatste controle blijkt iets niet in orde. Zo stappen we weer uit en wachten geduldig op het andere vliegtuig.
We zijn van links naar rechts: Ada, Mieke, Tiny, Gert Jan, Elly en An.

Het belooft nog lekker warm weer te worden. In de nacht 10-14 graden, overdag 19-25 graden. Wel is de verwachting dat het het wat kan regenen. En wat neem ik mee??? Deze ochtend nog….neem ik mijn wandelrokje mee of een extra broek? Neem ik mijn poncho mee of mijn regenjas met regenbroek? Neem ik mijn slaapzak of lakenzak mee? Een warme jas? Onderweg naar huis vraag ik me af, wat ik zou missen.
Ik kies uiteindelijk voor mijn wandelrokje, mijn poncho, een slaapzak en geen warme jas. Het totaal zou toch hetzelfde moeten blijven. Even gecheckt…rugzak zonder wandelstokken….7,4 kg. Daar ben ik blij mee!
“Wat je thuis laat is meegenomen”
Morgen beginnen we met een bezoekje aan “Caminita del Rey”. Daarna reizen we door naar Cordoba.
Santiago ligt achter ons. Vanmorgen werden wij om 7.00 uur gewekt door het gelui van de klokken in de oude binnenstad. Het was net Kerst. Genoten hebben wij van het heerlijke en uitgebreide ontbijt. Fijn als je mag nemen, zoveel als wilt en dan ook nog van alles wat.

27 oktober
Zondag is van oudsher een rustdag. Zo niet in Santiago. De stroom van pelgrims die aankomen blijft gewoon doorgaan. Bijzonder is ook dat er vandaag op het grote plein een hardloop wedstrijd wordt georganiseerd waar duizenden aan mee doen.

Vanmiddag aangekomen op het grote grote plein voor de kathedraal van Santiago de Compostella. Dit zijn de namen:

25 oktober
Iedereen van onze groep heeft vannacht heerlijk geslapen. Maar wat wil je dan ook, twee grote kamers en bedden met echte matrassen en fris gewassen schone witte lakens.

24 oktober 2019
De zonnige foto boven het blog is van gisteren, voor Arcade.
De route ging vandaag van Pontevedra naar Caldas de Reis. De afstand bedroeg 23 km. Maar dat was niet het belangrijkste om te vermelden. De regen kwam met bakken uit de hemel. Daar was geen poncho of regenjas tegen bestand. Binnen een uur waren wij door en door nat.



Vanmorgen om 7.00 uur opgestaan. Ontbijt bij een locale bar. Kop koffie met een croissant. Om 8.30 zijn wij op pad.

Vanmorgen vroeg om 8.30 uur vertrokken van O Porrino naar Redondela. Toen wij weggingen was het nog donker, koud en nevelig. Pas tegen tienen kwam langzaam de zon te voorschijn van achter de bergen.

Vandaag onze eerste echte wandeldag. Ritme van de ochtend. Opstaan 7.00 uur, ontbijt 8.00 uur en vertrek 9.00 uur. Het blijft hard werken. Wel of niet douchen, wat moet ik aantrekken, hoe pak ik mijn rugzak en heb ik wel tijd genoeg voor alles?

21 oktober 2019
Gisteren vertrokken van vliegveld Eindhoven met Ryan Air naar Porto. In Nederland regende het, in Porto scheen de zon. Temperatuur was aangenaam. 16 C. zon met wat wolken. Vervolgens reden wij met de bus naar Tui ( Spanje) een afstand van ongeveer 125 km. Precies om 20.00 uur kwamen wij bij onze alberque. Het was toen even flink doorwerken. Inschrijven, pelgrimspaspoort stempelen, bed opmaken en douchen. Om 21.30 uur zaten wij achter een bord spagetti bolognese. Daarbij een glas heerlijke rode rioja wijn. De Camino mag beginnen.

It’s about time, zoals Jonnie Walker in zijn boek schrijft. A call to the camino de Santiago. Het is tijd om naar Santiago te gaan.
Wie wil komend voorjaar op pad? Er zijn nog plaatsen vrij. Of ken je iemand die op pad wil? Ook als je nog geen wandelervaring hebt, maar wel bereid bent om te trainen, dan kan dat. In 3 maanden tijd, mits goede gezondheid, kun je je wandelconditie opbouwen van 5 naar 20 km per dag. Delen van dit bericht mag, graag zelfs.

Morgen, zondag 20 oktober vertrekken wij met 7 mensen naar Porto (Portugal). Vandaar uit rijden wij met de bus verder naar Tuy (Spanje). De volgende dag gaan wij vanaf de oude kathedraal op stap. Onze voettocht brengt ons onder meer naar Pontevedra, Santiago om uiteindelijk aan te komen bij het uiterste westelijke puntje van Spanje, Finisterre.
7 mensen, vier vrouwen en drie mannen gaan op stap. En u kunt ons op de voet volgen. Dagelijks zal ik een kort verslag maken.
‘Buen Camino’
Jaap
12 oktober, droog 14 graden, 16 km
Vandaag was het een wandeling met alleen maar stijgen en dalen. En dat bij Nijmegen over de Duivelsberg. Zie verderop de informatie van het Gelders Landschap. De route is zo mooi met al die “bergen” waar we overheen gaan. Zoals Boterberg, Sterrenberg en Duivelsberg. Wij starten bij restaurant tante Koosje aan de Berg en Dalse weg. Daarna gaan we direct omhoog de Holleweg naar boven.

7 oktober
Het zit er op. De laatste pijl zien we op de luchthaven van Santiago. Met weemoed terug denken aan onze Camino. Terug naar huis met alle mooie herinneringen en ervaringen. Rijker door wat je hebt ervaren. Zoals Ricky Rieter in haar tekst verwoordt. Vanaf hier zal ik terugkeren naar het gewone leven van alle dag. Niet gewoon meer na al wat ik ervaren heb en als rijkdom opgeslagen in de weg die ik zelf ben……

5 oktober, 28 km, droog af en toe zon 23 graden
Yes! Deze kanjers hebben de Camino Portugues afgerond. Van harte gefeliciteerd Marijke, Bertine, Mariska, Monica, Anneke en Annemiek.

4 oktober, 20 km, mistig, half bewolkt 20 graden
Het valt ons mee vandaag. De afstand en de heuvels. Het lijkt of we er echt aan gaan wennen. Misschien speelt een rol dat we veel bospaden hebben en dat het na de regen van vannacht weer droog weer hebben. Kortom we genieten. Vanaf Caldas Reis gaan we weer over de oude romaanse wegen verder.
