Categorie archieven: Waddenwandelen

Terschelling dag 3

Waddenwandelen

16 maart 13 km van Stayokay naar Hoorn, licht bewolkt 8 graden

Met dank aan Marleen, zij heeft het verslag vandaag gemaakt.

Toen we vanmorgen de gordijnen open schoven om 7.00u was het zwaar bewolkt en regenachtig. Maar om 8.30u was de hemel weer blauw. Wat hebben we deze dagen toch geluk met het weer!


Vanaf de prachtige Stayokay, waar we 3 nachten logeerden, wandelen we een stukje langs het Wad, steken de weg over en lopen door het Bos van West.
Het is heerlijk rustig in het bos. Merlin gaat weer even aan en we scoren de koolmees, winterkoning, sijsje, zanglijster en merel.
We lopen hierna door de weilanden naar Midsland. De graslanden vol met ganzen en weidevogels, het voorjaar is overal zichtbaar.

Na Midsland gaat het in Noordelijke richting. Bij de ijsbaan (wanneer zal die voor het laatst gebruikt zijn?) eten en drinken we wat. Anderhalf uur gelopen en 7 km op de teller, dat gaat goed! Zo gaan we die taxi die om half 12 besteld is in Hoorn wel halen.

De route vervolgt door het Formerumer bos. De mossen trekken onze aandacht, ze zijn zo fris groen met oranjekleurige sporen afgewisseld met het grijzige rendiermos is het een mooi kleurenpalet. We zien paarden en geiten in de duinen en op het water slobkousen, uhhh slobeenden dus ☺️

Het kerkje van Hoorn komt in zicht. Als we het plaatsje in lopen staat de taxi al klaar. In 12 minuten staan we weer voor de stayokay. De bagage wordt ingeladen en dan volgt het allerlaatste ritje over Terschelling naar de boot. We nemen na 5 fantastische dagen afscheid van de eilanden.
We hebben het zó goed gehad in de natuur en met elkaar!!!

Het etappe drankje doen we op de boot. Mieke trakteert! Bedankt Mieke voor je geweldige begeleiding en al het regelwerk!

Dank je Marleen voor het leuke verslag

Terschelling dag 2

Waddenwandelen

15 maart, 9 graden, alweer zon, van Midsland naar Hoorn, 24 km (of 19 km)

We nemen de bus die vlakbij ons hostel stopt en ons om 9.15 uur naar Midsland brengt. Onze route start bij Midsland aan Zee en niet waar de bus stopt, dat is bij Midsland. Gelukkig wilde de buschauffeur ons nog wel naar Midsland Centrum brengen(😉) Een km extra naar Midsland aan Zee dat vinden we te doen.

Een zeer mooie etappe, door bos, langs de zee, door de duinvalleien en tenslotte langs het wad.

Altijd weer een speciaal moment als je de duinen oversteekt. Hier op Terschelling is onze route soms ook door de duinen gemarkeerd. We boffen zo met dit mooie weer!!!

Onder de wolkenloze blauwe lucht gaan we over het strand naar Kaap Hoorn. Een restaurant vlak achter de duinen waar we al buiten in de zon kunnen zitten. We stralen er allemaal van.

En ja, als ze dan cheese cake met cranberry hebben, kan ik het toch niet weerstaan.

Via het Hoornse bos gaan we door een schitterende duinvallei.

Onze “voorlopers” krijg ik soms ook op de foto. Die blauwe lucht, zo mooi. Het is elk moment genieten

De rood bruine kleur is alvast een voorbode van de kraaiheide. Eindeloos zijn de paden door dit duingebied. We krijgen er geen genoeg van.

De volgende duinovergang is langs het Heart break restaurant. Intussen is het tijd voor een kopje soep. Hoe heerlijk is zo een dag. Zon, wandelen, rusten, de inwendige mens. Wat hebben we nog meer nodig?

Na 500 meter over het strand gaan we de duinen in. Deze keer niet gemarkeerd. We zien ook geen voetstappen, voor enige indicatie. We vinden de route dankzij de gpx track. Fijn dat een aantal ook de wandelapp hebben. Samen komen we eruit.

Die laatste duinvallei kleurt niet alleen door kraaiheide, maar ook al een klein beetje door Gagel met zijn oranje bloemetjes. Heel voorzichtig komen de bloemetjes uit. Een knipoog naar de lente. Met die zon erbij en als we uit de wind zijn, voelt dat ook zo.

Een ander landschap wacht op ons. Landbouw en later de Waddenzee.

Ten oosten van Oosterend (het verste punt van de bus…) staat een bus te wachten die richting veerboot gaat. We hebben er al ruim 19 km opzitten. Tja…ik neem de bus, de anderen gaan lopen. Met volle tegenwind, die intussen al windkracht 5 is. Chapeau!

Wat een prachtige dag!!!!

Terschelling dag 1

Waddenwandelen

14 maart, 15 km (of 18) zon 12 graden van West Terschelling naar Midsland over het Groene strand.

De zon lacht ons tegemoet.  West Terschelling ligt in de zon als we langs het wad lopen.. Het is laag water, vele vogels zingen hun lied, we horen de wulp, een mooie start van de dag.

Bij het monument van alle vissers/zeevaarders die niet zijn teruggekeerd klimmen we de trap op. Daarvandaan kijken we uit over het Groene strand.

Het Groene strand is een uniek, dynamisch natuurgebied dat bekendstaat om zijn rijke vegetatie, overgang van zoet naar zout water en prachtige zonsondergangen. Het is een rustige plek, ideaal voor wandelaars, vogelaars en natuurliefhebbers die uitkijken over de Waddenzee. 

Een aantal gaan richting de zee, anderen volgen de route. Richting de zee is wat meer km’s. We ervaren stilte, weidsheid en een smal pad tussen de duindoorn. De duindoorn staat al volop in de knop. Hier en daar is het erg nat, we vinden een pad er net naast.

Dan komen we bij de duinen uit. Via GPX zien we waar we de duinen over gaan. We hoopten nog op een duin overgang die goed te doen zou zijn. Haha, zoals het er uit ziet zo was het echt!!!

En dan naar beneden…..het strand ligt diep onder ons. Een feestje voor Marion, ze is al beneden voor ik boven was.

Na deze duin overgang volgen we km’s het strand. Wat een ervaring! We zagen diep donkere wolken achter ons aanjagen. Dat natuurgeweld zo dichtbij meemaken…..Wauw! En plots ging het harder waaien. Ik doe mijn regenpak aan en wat denk je? De bui komt pas als we droog in een restaurant zitten aan zee…..

Daarna gingen we nog een paar km’s over het strand. Nu met een zonnetje. We zien een zeehondje, drieteen strandlopers, meeuwen en dat nog eens weerspiegelt in het water.

Bij Midsland aan Zee, nemen Marleen en ik de bus, die we precies halen. De anderen lopen nog een stukje door.

We stappen uit bij ons hostel en gaan op het terras in de zon zitten. Het voelt als voorjaar en ervaren een graad of 12. Heerlijk! Die donkere lucht boven West Terschelling komt niet bij ons. We zitten steeds in de zon, met uitzicht over het wad. Hoe willen we het hebben? Zo toch?

Vlieland dag 3

Waddenwandelen

13 maart, 16 km van Posthuys door de duinen terug naar Oost Vlieland, droog weer 6 graden

De bus die ik verwacht had van Oost Vlieland reed vanmorgen niet, dus had ik een taxi naar restaurant het Posthuys. De chauffeur wilde ons wel tot aan het strand brengen…..

De hele nacht had het geregend en er was ook storm windkracht 8, ook in de taxi regende het nog….We hadden dan onze regenkleding aangetrokken. Zoek maar goed….wie is wie?

We waren nog niet op het strand of de regen hield op. Yeah! Alweer een droge fantastische dag op Vlieland. Wind in de rug, daar gaan we. De eerste paar km over het strand.

Daarna komen we in een natte duinvallei. We zoeken onze weg en krijgen niet eens natte schoenen.Van de vorige keer herinner ik me dat we er helemaal niet door konden omdat er zoveel water stond.

Het hoogtepunt van de dag was voor mij dat we bovenop een duin mochten lopen.

En zo ook naar beneden. Diepe stappen in het zand. Marion ging er rennend af, weer even het kind in je laten spelen….

Daar boven op de paal zie je onze richting wijzer, de geel rode van het “Waddenwandelen”

Het was maar kort over het strand, daarna gingen we richting de vuurtoren door de duinen en het bos.

Zo komen we al klimmend alweer op een andere manier bij de vuurtoren aan.

Via het Liesbeth List pad gaan we naar het dorp terug.

We gaan naar een pannekoek/poffertjes restaurant. Een heerlijke afsluiting van de dag.

Om 15.15 hebben we de boot naar Terschelling. We zijn ruim op tijd. Het is maar 20 minuten varen. De zee was heel ruig. De kapitein manoeuvreerde voorzichtig. Dat was fijn , de boot ging niet zo op en neer.

Morgen gaan we de eerste etappe op Terschelling doen. We zijn benieuwd…..

Vlieland dag 2

Waddenwandelen

“Blijf om je heen kijken en geniet, de wereld is zo mooi”

12 maart, 18 km zonnig, harde windkracht 7 uit Zuid West, dus tegenwind.

Vandaag hadden we meerdere van die speciale momenten, te beginnen toen ik vanmorgen ons raam uitkeek. De zon komt op, het belooft een zonnige droge dag te worden.

Even een groepsfoto voor vertrek voor ons hotel Zeezicht.  Het waait al, als we al  geprobeerd hadden onze haren in toom te houden, was dat in een windvlaag al weer weg. 😉

We gingen vandaag vanaf Oost Vlieland naar het westen via de bossen en duinen. Op weg naar de Kroonspolders.

Door het dorp lopend zagen we dat er ook een West Vlieland was. West-Vlieland of Westeynde is een verdronken plaats. Het dorp lag tot 1736 op het westelijke uiteinde van Vlieland en was het hoofddorp van het eiland. Door veranderende zeestromingen na een dijkdoorbraak op Texel in 1630, brokkelde het dorp langzaam af, waarna in 1736 de laatste bewoners vertrokken.

Als we even langs de Waddenkust lopen is het water zilverkleurig. Alweer zo een mooi momentje.

We klimmen opnieuw naar de vuurtoren om onze route  te vervolgen. Ongeveer 200 treden, das best ver. Op het hoogteprofiel zie ik 40 meter.

De tegenwind valt in de glooiende bossen wel mee. We vinden zelfs een plekje uit de wind om heel even wat te drinken. Opvallend zijn de mossen , die we identificeren als open rendiermos

Na 11 km zijn we bij het Posthuys en nemen er even pauze. Ik kies een cheesecake met cranberry saus. Heerlijk!

De Kroonspolders liggen in westelijke richting. Erg mooi. Tussen 1898 en 1905 waren eerder op het westelijke gedeelte van Vlieland een aantal stuifdijken dicht tegen de reeds bestaande Meeuwenduinen aangelegd om de steeds smaller wordende duinenstrook groter te maken. Aan de zuidkant daarvan werden er de door Kroon bedachte stuifdijken aangelegd, die grote langwerpige stukken strand omsloten. De zo gevormde vier polders kregen de naam van de initiatiefnemer.

We zijn naar de vogelkijkhut gegaan. Marleen had haar verrekijker bij zich en heeft goed bergeenden en diverse ganzen kunnen zien.

De laatste km gaan over het strand. Hier hebben we wind in de rug en we worden echt vooruit geblazen. Met een zandstorm die harder gaat dan wij kunnen lopen.  Het doet een beetje denken aan de stoom in een disco. Je voeten zijn soms niet te zien. We vinden het allemaal fantastisch! Ik word er blij van, zoveel natuur geweld. Gaan we vliegen???

Na de lus bij de Kroonspolders komen we terug bij het Posthuys. Ons eerste etappe drankje is dik verdiend.

Vlieland dag 1

Waddenwandelen

11 maart , 9 km zonnig naar het oosten van Vlieland en langs de vuurtoren terug

Vanmorgen vertrokken we met de trein en bus overal vandaan om samen de boot van 14 uur te halen. De boot doet er 1,5 uur over en ……toen we aankwamen begin de zon te schijnen. Gonnie maakte deze mooie foto vanaf de boot.

We logeren bij hotel Zeezicht. We checken in en gaan nog op pad voor het eerste deel van “Waddenwandelen”

We zijn op pad met Constance, Gonnie, Sylvia, Marleen, Marion, Ans en Marianne. (En ik, niet op de foto)

Vanaf hotel Zeezicht gaan we een stukje door het bos, langs de jachthaven, over het ooststrand, door de duinen, nog weer een stukje strand en tenslotte de hoge trap op en af van de vuurtoren

Hier kun je goed zien dat de lucht steeds meer blauw wordt.

We merken dat de lucht hier schoon is. Het heeft afgelopen dag veel geregend. Wij ervaren fris zonnig weer. In de bossen zien we rendiermos en baardmos. Een teken van schone lucht.

 

We lopen naar het westen over het strand. In dit jaargetijde gaat de zon om 18.30 uur onder. De gouden uren heet het bij de fotografie. Je hebt dan met de zon erbij het mooiste licht.

Rimpeling en op het water, de wandelaars langs de rand. De zon laat de stenen glimmen.

Na 2 km gaan we terug het duin over. Even tijd voor een kleine pauze. Hoe willen we het hebben. Totaal onverwacht hebben we zo een schitterende dag. En dat terwijl we vanmorgen nog van huis gingen vertrekken. Ik vind de waddeneilanden altijd mooi.

Toen gingen we naar de vuurtoren via immense trappen. Ik heb ze niet geteld. Zo te voelen…. veel!

En zo ziet het er bij tegenlicht uit ….

De trap naar beneden is ook met veel treden. Hier kunnen we het hele dorp overzien.

Morgen gaan we zo ver mogelijk naar het westen. Overmorgen gaan we in de middag met de boot rechtstreeks naar Terschelling.

Ameland dag 4

Waddenwandelen

6 maart, 17 km, zonnig 10 graden van Hollum naar de boot

We hebben een jarige vandaag. Van harte gefeliciteerd Elly. Een kadootje hoort erbij met herinnering aan Ameland.

Wat een heerlijke laatste dag. De bagage laten we achter in ons fijne hotel in Hollum. Taxi de Boer verzorgt onze bagage vervoer en brengt die om 15.30 uur bij de boot.

Door de polder gaan we naar de Waddenzee. Honderden ganzen grazen er. Als we dichtbij komen vliegen ze al op met het bekende “gak” geluid. Mooi om te zien dat ze zowat tegelijk opvliegen. Daar sta je even voor stil.

Terugkijkend zie je de contouren van Hollum.

Als we aankomen zien we de schorren en slikken van het Wad. Wauh, wat kan ik genieten van die glinstering op de modder.

Na enkele km nemen we afscheid van de Waddenzee en klimmen over de dijk op weg naar Ballum.

Nog heel even een kleine pauze.

In Ballum vinden we een cafe open. Elly trakteert en we genieten van een kopje koffie en iets lekkers. Dank je wel Elly.

Na Ballum gaan we een duingebied in. De Zwanenwater duinen. Nog even genieten van die heerlijke rust, gouden kleuren van het riet. Zeker niet via de kortste weg naar de boot. De lange afstand route Waddenwandelen brengt ons op de mooiste paden.

Vlak voor Nes gaan we door een bos met wat hoogte verschil. Nog even de beenspieren testen.

Via het Kobuspad lopen we Nes binnen. Onverwacht omdat je het pas op het laatst ziet liggen.

Het was een echte voorjaarsdag vandaag. We zien de eerste citroenvlinders, krokussen, sneeuwklokjes en bloeiende Els.

In Nes sluiten we onze wandeldagen af. We gaan langs de haven naar de boot.

We gaan met de gewone boot naar Holwerd en onderweg signaleren we 2 zeehonden. Een kadootje!

We kijken terug op 4 fantastische wandeldagen over het prachtige eiland Ameland.Met 4 dagen volop zon, een voorjaars gevoel. Dank voor het fijne gezelschap en tot een volgende keer.

Ameland dag 3

Waddenwandelen

5 maart, zonnig, 23 km van Buren naar Oerd langs het strand en naar Buren terug

Met heel veel dank aan Elly voor onderstaand verslag, hier en daar aangevuld.

Wat een geweldige dag was het vandaag. Zon, wind (hoort erbij aan zee), 8 graden.
De dag begon vanmorgen met een prachtige zonsopkomst van uit het raam. De dag begint goed met koffie, yoghurt met muesli en vers fruit, roerei en een snee krentenbrood toe.
Met de bus gaan we naar Buren aan Zee, net als gisteren. Bushalte voor de deur, wat willen we nog meer. Officieel geen bushalte daar maar de chauffeur was, net als gisteren, zo aardig ons daar af te zetten 😊


We lopen door de duinen naar het Noordzee strand.


Wat ik opvallend vind zijn de bandensporen in het zand. Wat moeten al die voertuigen op het strand? Ik kom een auto tegen met het raampje open en een hond steekt zijn snuit in de wind 🤔 Even later zie ik een squad (zo’n motor met 4 wielen). Ik ga mijn gedachten hierover niet met jullie delen 🤫
Meer dan 4 km over het strand, wat een gevoel van vrijheid, ontspanning, één zijn met mezelf. De wind blaast zand over het strand en maakt zandduinen.

De meeuwen krijsen en de scholeksters roepen naar elkaar. Ik zie schelpen, zo mooi. Alleen de natuur kan ze zo vormen, volmaakt van kleur en vorm. Ook maakt de natuur mooie stillevens van schelpen, van zand. Zonder hamers en beitels. Gewoon met wind, zon en water. De natuur is een echte kunstenaar.
Ik laat voetstappen achter in het zand, voor even. Tot ze worden uitgewist door het water.

Bij Oerd gaan we de duinen over.


De route voert ons verder door de duinen. De eerste uitlopers van het wilgenroosje steken hun rode kopjes nieuwsgierig boven de grond. Want boven de grond begint weer een nieuw seizoen van groeien, bloeien en zaad schieten. Tot de cirkel weer rond is en ze in de winter weer beschutting zoeken tegen de winterse elementen.
In het duingebied liggen vlonders zodat we ook van dit stuk natuur kunnen genieten.


En stap voor stap komen we bij de oostelijke ronding van Ameland te zien op de printscreen van de route. We zijn nu bij de Waddenzee. Het water is rustiger, er zijn veel vogels die daar foerageren.

Een hele andere beleving dan langs het Noordzee strand. Nu staat het water laag maar aan de rand met hooi is te zien dat het water soms (bijna) tot het pad komt. We komen aan bij Oerd Blinkert. Dit is met 24 meter de hoogste duin van Ameland.

In de schuilhut aan de voet van het duingebied, eten we onze lunch en omdat we er toch zijn, scoren we nog een geocash.


Van de wind in de rug gaan we naar de wind op de kop. We lopen 7 km op en verhard pad, de meseta van Ameland. De meseta is een hoogvlakte in Spanje tussen Bourgos en Léon en die staat bekent om zijn saaiheid. Het pad is saai, de natuur om ons heen allesbehalve. We zien scholeksters, kolganzen, grauwe ganzen, eidereenden. Meer vogelsoorten kunnen we met het blote oog niet onderscheiden.


Aangekomen in Buren verwennen we de innerlijke mens met koffie en thee. De benen krijgen een half uurtje verdiende rust want ze moeten ons nog ruim drie km dragen naar de Veerhaven. We komen opnieuw bij het Wad aan. De zilveren kleur op het water is betoverend

Daar eindigt na ruim 22, misschien wel 23 km onze wandeltocht, een tocht vol nieuwe indrukken en schoonheid voor wie dat kan zien.

Ameland dag 2

Waddenwandelen

4 maart, zonnig, 7 graden. Van strand van Buren naar Hollum 20 km

Vanmorgen begon met een vervoers verrassing. Voor ons hotel stopt de bus naar de boot en bij de boot wacht de bus naar Buren. Speciaal voor ons zet hij ons precies bij zee af. Een topservice!

We lopen van oost naar west. Zo waren we voor 9.30 uur gestart. Eerst door de Grauwe Duin, daarna door de bossen. Een zeer afwisselende dag. Met een strakblauwe lucht is zo een mooi eiland als Ameland op zijn mooist.

Na bijna 5 km komen we op het strand aan en treffen horeca die net open is. Strandtent Sjoerd. We boffen. Daarna gaan we een stukje over het strand.

We blijven verrast worden. Na ongeveer 1,5 km over het strand komen we bij de Zwanenwater duinen. Een mooi pad langs de eendenkooi. We horen de scholekster, wulp, kieviten en ook al de veldleeuwerik. We komen verder bijna niemand tegen, een oase van rust en natuurschoon.

Daarna gaan we richting strand en komen op een pad langs de Lange Duinen.  Een geschenk van de natuur wordt het genoemd.

Ter informatie:

Het voor u liggende brede strandgebied is de afgelopen 30 jaar ontstaan toen de grote zandplaat het “Bornrif” zich vanuit het zeegat tussen Ameland en Terschelling naar het oosten verplaatste en met het strand samengroeide.


Sinds 1990 legt de zee een laag vruchtbaar slib en klei op de oever van de baai en daarop zijn zoutminnende planten gaan groeien. Vanwege ondergrondse toevoer van zoet water uit de duinen zijn er intussen ook zoetwater planten gaan groeien en in to-taal staan er al meer dan 60 soorten planten op het groene strand. Het ontstaan van een groen strand is in Europa zeer uitzonderlijk en wat u voor u ziet is dus echt een bij-zonder landschap.

Tussen de planten en de broedvogels zitten zeldzame exemplaren die daarom ook op Nederlandse Rode lijsten staan vermeld. Er loopt een wandelroute tussen het groene strand en de duinen die het hele jaar toegankelijk is. De vegetatie is tijdens het broed-seizoen voor de vogels gereserveerd en dit wordt met duidelijke borden aangegeven. Ook buiten het broedseizoen wordt u verzocht de vele vogels met rust te laten en het pad zoveel mogelijk te volgen. Vooral tijdens hoogwater rusten er soms duizenden kustvogels aan de waterlijn. Namens de vogels bedankt voor uw medewerking.

Spannend was het Finnegatspad. Totaal onbegaanbaar. We staan voor een keuze …..of 2 km terug of het wandelpad volgen? Gelukkig zien we op Topo GPS dat  het wandelpad doorloopt. Ook hier staat veel water en zoeken we een pad door de duinen.

Hier kunnen we echt niet door.

Dan zijn we bij het pad waar we de duinen over kunnen. We hebben het toch maar voor elkaar!

Deze voorjaarsdag was er een met een gouden randje!

Wadden wandelen Ameland

Waddenwandelen

3 maart, zonnig 7 graden, 9,5 km

Natuurlijk hoop ik altijd op zonnig weer en nu lijkt het erop dat we volop zon krijgen om het lange afstand wandelpad “Waddenwandelen” op Ameland te gaan doen.

Vandaag starten we en donderdag gaan we na de wandeling naar huis.

We logeren in het Fletcher hotel van Hollum en gaan vandaag voor de westzijde van het eiland.

We hadden de snelboot van 13 uur. Altijd is het aankomen op zo een Waddeneiland, meteen een vakantie gevoel. We zijn op pad met: Lydia, Joke, Leo, Jose, Ton, Jose, Marion en Elly.

Eindeloze vlaktes, eerst door de polder.

We komen langs het monument van het paardengraf aan het Tjettepad. In 1979 verkeerde een zeiljacht in nood en de reddingsactie werd uitgevoerd met paarden. Het was te diep en de paarden verdronken.

Een stukje over het strand. De zilveren gloed op het water is prachtig. De zee is bijna lichtgevend.

Bij het Sierdsmoaispad gaan we het duin over.

En komen zo via de bossen en de eendenvijver bij de vuurtoren aan.

De vuurtoren, Bornrif genaamd is 55 meter hoog, 15 verdiepingen! Enkelen gaan toch even naar boven. Onderweg naar boven is de kamer te zien met een vuurtorenwachter.

Het laatste deel gaan door een droge en daarna natte duinvallei.

De natte duinvallei is een uitdaging voor Leo, Jose, Elly en Marion. De anderen kiezen de droge route terug.

Een hele mooie eerste dag!!!

Waddenwandelen Vlieland dag 3

Waddenwandelen
21 november, 10 km, droog 9 graden
En dat was dan de laatste dag van Waddeneilanden op Vlieland. Deze keer over de noordkant naar het Posthuys.
Het begon met een goede warming up met de klim naar de vuurtoren. Goed te zien, in het hoogteprofiel de stijging naar 50 meter. Daarna dalen we af over bospaden. Verrassend, deze zijn toch droog.
Een eindje verder zien we dat het waterpeil ook gemeten hoog staat. En hoe water wordt gefilterd door de diverse lagen. We zien natuurlijk ook dat het water zo hoog staat. De geplande route naar het zuiden en door de duinvalleien was echt onmogelijk. Op de laatste foto hieronder zie je het pad dat we hadden willen nemen……..
Ook vandaag hebben we veel geluk. Het is alweer droog weer en de zon probeert er steeds door te komen. In plaats van door de duinvalleien (met veel plassen) gaan we over het fietspad naar het westen. In deze tijd van het jaar rustig en het gaat glooiend. Aan de rechterkant de duinen en de zee, aan de linkerkant de duinen. Het is en blijft erg mooi.
Her kadootje van de dag zijn de laatste km’s over het strand. Ieder zoekt zijn weg. Intussen komt de zon er even een beetje door. Ik zie ieder stralen, wat een rust. We lopen op het strand en zijn de eersten die er vandaag voetstappen zetten.
We komen rond 12 uur bij het Posthuys aan. Onze bus terug gaat om 13.30 uur. Tijd genoeg om uit te rusten. We stappen uit bij de veerboot en gaan naar de jachthaven waar de Waddentaxi ons naar Terschelling brengt. Precies op dat moment is er een enorme bui met een regenboog, die ik alleen maar een stukje kon zien.
Op Terschelling zijn we te gast in het gastvrije Stayokay Hostal. Bij de openhaard met uitzicht op de Waddenzee genieten we van ons etappe drankje…..alweer een mooie dag.

Waddenwandelen Vlieland dag 2

Waddenwandelen
20 november, 19 km, droog, van Oost Vlieland naar het Posthuys en de Kroon’s polders
Na de grote hoeveelheid regen van vannacht, dachten we, zouden we het droog houden vandaag? En ja hoor, ook de 2e dag hier op Vlieland hebben we droog weer. We vertrekken vanaf ons hotel de Herbergh van Flieland en gaan via het wad naar het westen. De route van Waddenwandelen wordt gemarkeerd met rood geel. Weldra gaan we de bossen in en later een duinvallei.
Dat valt niet mee. Ook vandaag is het daar zeer nat en kunnen we amper een droog stuk vinden. Zo hoog mogelijk proberen we er door te komen. Ieder op zijn manier.
Het laatste stuk naar het Posthuys gaan we niet meer over het pad Waddenwandelen maar over de weg. En dan na 10 km is het heerlijk om in het Posthuys te rusten. Als we er aan komen is het inmiddels 12 uur, die rust hebben we na 2,5 uur wel verdiend.
Daarna is het tijd voor de Kroon’s polders. Het ligt ten oosten van de Vliehorst en is ontstaan om Vlieland te beschermen. Er ontstonden stuifduinen met 4 polders er tussenin. We kiezen ervoor eerst over het strand te gaan, omdat we niet zeker wisten of we na de strand overgang de Meeuwen vallei zouden kunnen oversteken. Op het strand was het prachtig. De zon kwam erdoor we liepen met wind tegen (windkracht 4) met de zon op ons gezicht 2 km naar het zuidwesten.
Nadat we de duinen overgestoken zijn komen we weer in een heel ander gebied. Gelukkig niet zo nat dat we er niet door konden gaan. Wel moesten we het ook hier hogerop zoeken. Een nieuwe ervaring!
Het ging toch makkelijker dan gedacht en de 8 km om de Kroon’s polders deden we in 2 uur tijd. Nog precies op tijd voor de bus die om 15.15 uur vanaf het Posthuys vertrok. De hele dag onderweg en in 15 minuten met de bus terug naar het dorp. Morgen de laatste dag alweer op Vlieland. Dan gaan we voor de laatste km’s vanaf Oost Vlieland langs de vuurtoren.

Waddenwandelen Vlieland dag 1

Waddenwandelen

19 november, 11 km, droog, meest bewolkt, 12 graden.

Wat is mooier dan plannen veranderen en dan kiezen voor de Waddeneilanden. Nu was het de beurt aan Vlieland en Terschelling. Gisteren waren we al naar het noorden afgereisd en hadden een overnachting in Franeker om de boot van 9.10 uur te kunnen halen. Auto’s laten staan in Franeker, met de trein van 8.35 naar Harlingen haven. Precies op tijd om de boot te halen. Nog even zoeken of we de goede richting hadden🤔.

We zijn op pad met: Leo, Elle, Marion, Elly, Marion, Jeanette, Jose en Mieke

We beginnen met de oostkant van het eiland. Eerst naar het noorden met een bezoek aan de vuurtoren. In het hoogteprofiel is het de vuurtoren, waar we met een hoge trap naar toe klimmen en later in de vuurtoren zelf.

Via de bossen met nog prachtige herfstkleuren lopen we naar het noorden. We zien nog de plant “kardinaalsmuts” in bloei Deze paden zijn goed begaanbaar, op een enkele plas na. Ook hier op Vlieland heeft het erg veel geregend. We hebben vandaag heel veel geluk. Na de wandeling komt het er met bakken uit en ook vannacht zou het veel gaan regenen.

Als we bij het strand aankomen hebben we eerst pauze bij het strandpaviljoen Badhuys. Met de wind in de rug, windkracht 7, lopen we 2 km over het strand. De windvlagen zorgen voor zandvlagen razend over het strand. Heel even komt de zon er bijna door. Over de duinen geeft het een zwart/wit effect. Die plotselinge schoonheid…..ogen en zintuigen open.

Dan is het goed dat we GPX hebben om te zien waar we het duin overgaan. In de beschrijving staat iets van: na paal 56 en een nummer 33000.400????. Dus GPX is makkelijker. De klim over de duinen is zwaar door het losse zand. Dan komen we in een zeer nat gebied, waar we een andere route moeten zoeken. De paden zijn totaal overstroomd. We vinden een hoger gelegen pad, maar ook paddenstoeltjes, die ik nog nooit had gezien. De paarse knoopzwam. Het hoger gelegen pad brengt ons naar droger duingebied, de Oostervallei.

Eindelijk komen we weer op de route op de oostzijde van het eiland. Ook hier klimmen we de heuvel over en gaan over het strand. Een groot deel van het strand is weggeslagen. We moeten een weg door de duinen zoeken. Zo komen we bij de jachthaven aan. Daar zien we de “Waddentaxi” die ons dinsdag naar Terschelling brengt.

Nog een klein stukje over een bospad, dat evenwijdig aan de Waddenzee loopt. Zo komen we bij de haven uit en hebben we ons eerste rondje gerond. Wat een avontuurlijke, afwisselende dag!

Die sluiten we af met het eerste etappe drankje.

Waddenwandelen Terschelling dag 3

Waddenwandelen

24 november, droog, 7 graden windkracht 7 van West Terschelling naar Midsland

Een mooie afrondende wandeling vanaf ons hostel Stayokay bij West Terschelling. De eerste dag op Terschelling waren we ook bij ons hostel gestart en gingen eerst naar het oosten en dan tot en met Hoorn. Gisteren helemaal over de oostzijde en vandaag de laatste 7 km. Ook vandaag hadden we weer geluk met het weer. In de nacht had het veel geregend en ook nog tijdens het ontbijt. Het werd droog en warempel kwam de zon erdoor. Op dit kleine stukje veel variatie. Eerst door het bos van West.

Bij het meertje van Hee was het tijd voor de laatste groepsfoto. Een echtpaar had net een duik genomen…..brr en dat in november.

De Arjansdune zijn er vlak na. Enorme trappen en Leo, Jeanette, Elly en Elle klimmen naar boven. Zij ervaren daar bovenop hoe het is om windkracht 7 te trotseren en bijna te kunnen vliegen.

Het laatste deel gaat door de polder naar Midsland en dat is naar zuid oost. Met de noordwester storm was dat fijn. Er dreigde een kleine bui, het waren alleen 3 spetters.

In Midsland vinden we een bakker die open is. Dat is een moment voor het laatste cranberry gebakje.😉

Met de bus gingen we in 10 minuten terug. We halen de bagage op en gaan met de taxi terug naar de boot. Deze keer een drukke boot. Zo kunnen we weer langzaam wennen aan de drukke tijd. Dan begint ook het slechte weer met veel buien.

We hebben een fantastische week gehad. Vlieland en Terschelling gerond, fijne vriendschappen opgebouwd. Bij alle wandelaars in enkele dagen de ontspanning zien. Voelen wat je kunt en hoe je kunt genieten van alle stappen die je zet. We zullen deze week van Waddeneilanden als herinnering bewaren. Tot een volgende keer

Waddenwandelen Terschelling dag 2

Waddenwandelen

23 november, 18 km van Midsland Noord via Hoorn en Oosterend naar Boschplaat. Helder weer windkracht 7(!)

Op de kaart het meest oostelijke deel. Wat een prachtige dag weer op dit mooie eiland. Gisteren waren we in Hoorn geëindigd. Vanwege de wind kozen we voor wind in de rug en dan ook beginnen bij het geplande eindpunt en dat was Midlands noord. Het eerste deel door het Formerumer bos, daarna over een duin gebied naar Hoorn.

Van Hoorn naar Oosterend gaan we door de polders. Honderden ganzen vliegen voor ons op. Voor we naar de Waddenzee gaan, lopen we door Oosterend. Precies als we daar aankomen gaat een restaurant voor ons open. We hebben alweer geluk.

Bij de Waddenzee glanst het zonlicht ons tegemoet. Wind in de rug, laag water. We laten de km’s onder onze voeten glijden. Geen enkele wandelaar te bekennen. We hebben het “rijk” alleen. Wat lopen we daar te genieten.

Aan de rand van de Boschplaat zou het weleens heel vochtig kunnen zijn…..Dat klopt ook! Afgezien van de fietspaden, zien we op de paden van het “Waddenwandelen” veel water. Er zit niets anders op dan onze route aan te passen. We komen er ook achter dat we tegen de wind inlopen met windkracht 7 niet gemakkelijk is.

Uiteindelijk komen we via het fietspad weer terug in Oosterend uit. Daar nemen we de bus terug. Deze keer gaan we tot West Terschelling en te voet terug naar ons hostel. De Brandaris nog even te zien met een ondergaande zon met een roze lucht.

Wat een gezellige afsluiting van deze wandeldag. Bij de openhaard ons etappe drankje. Dank je wel Stayokay van Terschelling voor de geweldige verzorging.

Waddenwandelen Terschelling

Waddenwandelen

22 november, 20 km droog en bewolkt

Wat denk je van wakker worden en dan getrakteerd worden op zo een mooi ochtend rood….

Na Vlieland is het de beurt aan Waddenwandelen op Terschelling. Direct van het Stayokay hostel gaan we naar het zuiden richting West Terschelling in de volle tegenwind het waait al hard. We vinden het fijn dat we vandaag vooral naar het oosten lopen.

Het Groen strand is een schitterend natuurgebied. Rond 1800 was het de westgrens van Terschelling. Halverwege de 19e eeuw groeide een zandplaat aan het eiland vast. Het strand kwam landinwaarts te liggen, raakte begroeid en kreeg de naam Groene strand. Op dit moment is er een groot project georganiseerd in de waterhuishouding beter te regelen.

Het is paddenstoelen tijd. In het bos vinden we de kluifjeszwam en de oranje trilzwam. Hier op Terschelling zijn de fietspaden niet onder water gelopen. Wel zien we alle andere paden onder water staan.

Later komen we langs de duinen met duinmeertjes. De kleuren in dit landschap zijn intens. Het groen van de vele mossen, goudkleurige rietkragen, het water in de vennen.

We lopen dan een paar km over het strand. Een groot leeg strand. We rekenen uit hoe lang dat ongeveer duurt, voor we de duinen weer overgaan naar Midsland aan Zee. Op De GPX track zien we precies waar dat is. Intussen gaat het een beetje motregenen. We schuilen bij een huisje en eten er ons lunchpakketje. Het is even fijn om er droog en uit de wind te zitten. Het pad door de duinen van Midsland aan Zee, is zeer drassig. Het valt niet mee om droge voeten te houden.

Het strand na Midlands aan Zee is bijzonder verrassend. Het zijn duinen met ertussen heel veel duinmeertjes. Niet heel duidelijk dat je er misschien niet meer doorheen kunt gaan.

Na 3 km lukt het toch om de weg terug langs de vennetjes te vinden. De laatste km’s door de bossen naar Hoorn. Een fietspad met aan weerszijden heel veel water. En weet je wat de verrassing van de dag was….? We kwamen in Hoorn aan en precies op dat moment was de bus er naar ons overnachtingsadres….in 1/2 uur waren we terug. Het is steeds harder gaan waaien. Windkracht 6. Even voelen hoe het is om in de regen tegen de wind in te lopen. We genieten na van de dag onder het genot van ons etappe drankje.

 

Waddenwandelen Borkum dag 2

Waddenwandelen

1 maart, 18,2 km zonnig 6 graden Borkum

En dat was dan de laatste dag van dit “Waddenwandelen” avontuur. Wat voor een dag……Volop afwisseling van de Waddenkust, duinvalleien en strand en voor de 4e dag op rij, zonnig en droog weer.

Heel handig is het busvervoer hier op het eiland. Na het ontbijt nemen we de bus naar de Neuer Deich, daar waar we gisteren waren geëindigd. 4 km, binnen 10 minuten zijn we er. Zo kunnen we de tijd nemen en hoeven niet op de tijd te letten. We komen aan het einde van de dag weer in het centrum aan.

De eerste km’s langs de Waddenzee. We horen de wulp, de veldleeuwerik en zien ontelbare ganzen. De lucht is wederom strak blauw. Geen verkeer te zien, op een enkele fietser na. We hebben het gevoel of we het eiland voor onszelf hebben. Die rust en ruimte is een weldaad!

Het zijn bijna schilderijen met die strak blauwe lucht. Of onze schaduwen op het gras. Als je goed kijkt geeft het om ons heen speciaal licht. Dat komt door het breken van de zonnestralen op nat gras. (Wij maar denken dat we heel speciaal zijn ….😉)

Na een km of 5 gaan we door een natte duinvallei naar het strand. In het begin staat ook een bord dat de wandelpaden overstroomd zijn. We letten niet zo op het bord en we zien wel. Het kan ook bijna niet erger zijn dan het avontuur op Schier toen we er niet door konden gaan. Er liggen een paar planken en boomstammen om de plassen te passeren. Elly was er al overheen en ging kijken of we er verder door zouden kunnen. Dat lukt. Ik ben dan niet zo een held. We helpen elkaar om moed te verzamelen. Het lukt ons allemaal. Onze schoenen blijken nog goed waterdicht, gelukkig.

Op onze GPX track zien we waar we de duinen over kunnen. Een immens strand ligt voor ons. Kennelijk zijn we deze dag de eersten. Alleen onze voetstappen in het zand.

We zien een jonge zeehond op het strand. Het lijkt vanuit de verte een jas. Verschrikt maakt de zeehond zich uit de voeten.Na een km of 3 klimmen we de duinen op. Even stevig klimmen.

Ook in het noorden gaan we een duinvallei in. Deze keer een droge vallei over een geplaveid pad, dat later weer bij de zee uitkomt. Fantastisch mooi. We ervaren steeds opnieuw verwondering van elk deel van het eiland.

Borkum heeft 2 vuurtorens. We komen via de noordzijde het dorp binnen en komen nu langs deze vuurtoren.

We kijken terug op heerlijke dagen, verbondenheid, humor, warmte, mooie gesprekken. Inzichten. Voor allemaal weer een stapje verder. Van harte gefeliciteerd met het afronden van het “Waddenwandelen” van Schiermonnikoog en Borkum voor Marijke, Ria, Ellen, Elly, Henny, Joke en Yvonne. Heel speciaal voor Joke en Yvonne die alle eilanden de afgelopen jaren hebben gerond. We sluiten deze dag af met het laatste etappe drankje en een bijzonder gevoel. Een herinnering om op terug te kijken.

 

Waddenwandelen Borkum dag 1

Waddenwandelen

28 februari, 10 km, eerst bewolkt, later zonnig 6 graden.

Na Schiermonnikoog is het dan nu de beurt aan Borkum. Het laatste eiland dat hoort bij “Waddenwandelen”. Speciaal, want we zijn in Duitsland.

Gisteren hadden we de boot van 19.30 uur vanaf Schiermonnikoog. 3 kwartier varen en je bent van het eiland af. Dat voelt wel gek. Hier rijden weer auto’s, het is druk en we rijden binnen een uur door naar Eemshaven waar we een hotel in de “middle of nowhere” hadden. Prima als uitvalsbasis naar Borkum. Wel in een industrie gebied met alleen maar windmolens. Aan het einde van de ochtend gingen we naar de haven. Er is in de winter maar 1 boot per dag. Daar begint het eiland gevoel weer. De zon lacht ons gelukkig weer tegemoet.

Direct van de boot is er een treintje die ons tot het centrum van Borkum brengt. Nostalgie….. Borkum is een zeer toeristisch plaatsje dat ons ook doet denken aan Oostende. Vele souvenirs winkels en restaurants. We stappen bij de 2e halte uit en zijn direct bij ons hotel Weisse Dune.

Om 14 uur gaan we op pad voor het eerste deel van onze wandeling. Direct van ons hotel naar het westen, langs het strand naar het zuidoosten en daarna door een natuur gebied. Van 6 naar 10 km lopen we terug langs de spoorlijn en bebouwing naar ons beginpunt van vandaag.

We komen bij het strand aan en zien een vrijwel gladde zee. Deze heeft bijna dezelfde kleur als de lucht. Oneindige zandvlaktes en in dit seizoen heerlijk rustig. Zo uit de wind is het bijzonder lekker. We denken echt aan voorjaar in plaats van winter. We hebben de tijd en nemen ook nog even een pauze met uitzicht op zee

Het wandelpad voert dwars door de Greune Stee een bosgebied ten zuidoosten van de stad. Dit berken en wilgenbos ligt in een natte duinvallei. Deze bomen verdragen dat water goed. We komen ook langs het model van de kogelbaken. Oorspronkelijk ruim 18 meter hoog, nu een model van ongeveer 4 meter.

Aan het einde van de geplande wandeling komen we uit bij een bushalte. We kunnen de bus nemen, of nog 4 km lopen. We kiezen lopen, die km kunnen er vandaag nog wel bij. Zo komen we toch op 10 km uit vandaag.

Tijd voor het etappe drankje. Nog net in de zon om 17 uur. En dat voor februari…..😃Als de zon weg is, wordt het snel koud.

Morgen gaan we Borkum “ronden” en dan hebben we alle etappes van “Waddenwandelen” gehad

Waddenwandelen Schiermonnikoog dag 2

Waddenwandelen

27 februari, 20 km, zonnig 6 graden

Het loopt anders …….

Het plan was om via de Kobbeduinen naar het Willemsduin te gaan en dan naar het noorden over de kwelders. In het boekje van Waddenwandelen en op Topo GPS zie ik een wandelpad aangegeven met stippellijnen. Dat waren we van plan. Vanaf het dorp gaan we naar de Berkenplas. Er is bijna geen wind en de zon maakt het heel aangenaam. Vol goede moed gaan we op pad.

Een eindje verder komen we langs bunker de Wasserman. We klimmen bovenop en zien het wad aan de zuidkant, de Noordzee in het noorden en ook Borkum is te zien. De kustlijn van het Waddengebied was onderdeel van de Atlantikwall, de Duitse verdedigings- linie langs de West-Europese kust. De algehele capitulatie van het Duitse leger was op 5 mei 1945 een feit, maar het Waddengebied was daarmee nog niet bevrijd. Van 5 april tot 20 mei woedde er op Texel een hevige strijd tussen de Georgische opstandelingen en Duitse bezetting. Pas op 11 juni 1945 vertrokken de laatste Duitse soldaten van Schiermonnikoog en was heel Nederland bevrijd. Die bunker de Wasserman, diende als basis voor radar antenne, om vliegtuigen op te sporen. Het radarsysteem werd gesaboteerd en is nooit gebruikt.

De Kobbeduinen zijn te bereiken via een zeer natte duinvallei met kwelders. Die kunnen we bereiken. Dat gaat nog net. We gaan wel rechts en links van het wandelpad, en we vinden toch nog wel droge stukken om de Kobbeduinen te bereiken.

Daarna gaan we in de richting van Willemsduin. Een poging…..we komen erachter dat het echt niet gaat. Dan terug. Ik zie op Topo GPS nog een wandelpad. We proberen om de Kobbeduinen heen te komen. Een smal graspad lijkt de goede richting te zijn. We kunnen ook hier niet verder.🤔

We geven het op en gaan weer terug naar strandpaviljoen de Marlijn. Inmiddels hebben we 13 km gelopen. Steeds je knieën hoog optillen voor het gras en de lage struiken en tegelijkertijd oppassen dat je voeten niet wegzakken. We zijn blij dat we er even uitrusten.

We gaan over het strand terug. Ruim 3 km naar het westen, een breed strand ligt voor ons. We zien strandlopers, oneindige zandvlaktes, schelpen van speciale zeedieren. Schuim van de zee op het strand. Intens genieten we van dit moment. Ieder zoekt zijn eigen weg, alleen met het geluid van de golven. En als je terug kijkt, alleen jou voetstappen.

Over de Badweg gaan we terug naar het hotel. We gaan met de boot van 19.30 uur terug naar het vaste land en zullen in Eemshaven overnachten. Morgen gaan we met de boot naar Borkum.

Waddenwandelen Schiermonnikoog

Waddenwandelen

26 februari, 12 km, zonnig 5 graden

Na Texel, Vlieland, Terschelling en Ameland is nu Schiermonnikoog aan de beurt om te ontdekken via het lange afstand wandelpad “Waddenwandelen”.

Vandaag zijn we aangekomen met de boot van 12.30 uur en we zijn met de bus direct naar het hotel de 4 dames gegaan. We hebben vandaag de westzijde van het eiland gekozen.

Voor deze dagen zijn we op pad met Joke, Yvonne, Ria, Marijke, Elly, Ellen, Mieke en Henny.

Direct als je de boot opgaat, is dat gevoel er al. We zijn aan zee. De wind waait om onze oren. Een koude wind, dat wel. Hoe heerlijk is het om meteen je hoofd leeg te laten waaien.

Via de Westerplas gaan we naar het Westerstrand. Op het fietspad is het best druk. We merken dat het voorjaarsvakantie is. Dan is het extra rustig om daarna over een gras/zandpad te lopen. Of om daarna boven op een duin de blauwe lucht te bewonderen.

Terug het binnenland in komen we langs de rode vuurtoren. Een echt kenmerk voor Schiermonnikoog. Op Schiermonnikoog zijn 2 vuurtorens. Ze zijn beiden van 1853. 2 vuurtorens om voor de zeelieden onderscheid te maken tussen Ameland en Schiermonnikoog. De witte zuidertoren werd later watertoren. Nu en zendmast voor mobiele telefoons. In de Rode toren zit nu de kustwacht.

 

Op Schiermonnikoog zijn diverse buslijnen, die aansluiten op de vaartijden van de boot. In de middag gaat er naar 1 boot, dus ook naar 1 bus. Het is uitsluitend bedoeld voor vervoer van en naar de boot, dus niet om in het centrum uit te stappen. We gaan dan ook via het strand en de duinen terug naar het hotel. En dat is op Schiermonnikoog maar 2,5 km. Voor ons wordt het een prima rondje van 12 km totaal.

In ons hotel konden we reserveren voor het eten, en wel om 17.30 uur. Geen probleem we zijn dan toch terug. Gezellig gecombineerd met ons etappe drankje. Onze eerste dag zit erop.