14 km
bewolkt met regen; 14 graden
Omdat de Albergue Municipal in Melide was gesloten, was herberg Pereiro erg vol. Iedereen was vroeg vertrokken, dus konden we rustig ontbijten.
Daarna gaan we op pad. De meeste dagen lopen we over bospaadjes, die stijgen en dalen. Geen grote stijgingen, maar je voelt het wel in de kuiten.
15,1 km
bewolkt weer met regen, 13 graden
Vanaf vandaag gaan we proberen max 15 km te lopen, omdat jose heel veel last blijft houden van haar enkel. Zo komen we er ook. We hebben tijd genoeg. Alleen naar Finisterra lopen zal niet helemaal gaan lukken.
Ondanks betere voorspellingen van het weer, hadden we weer een regendag. Veilig onder mijn poncho kruipen en de regendruppels horen vallen. Het heeft ook wel wat. Je went eraan en als het niet al te hard regent, blijf ik droog onder mijn poncho.
25,2 km
Wisselend bewolkt, motregen en zonnige perioden, 15 graden
Van de herberg O Mirador lopen we nog even omhoog om te ontbijten in een bar. De kerk is mooi verlicht en geeft de sfeer aan.
22,5 km
droog weer, regelmatig zon 16 graden
Nog even een laatste blik op Sarria voor we om 7.30 uur vertrekken.
Galicie laat zich hier van de mooiste kant zien. Ver van grotere wegen gaat het langs koeieweiden, kleine dorpjes, over bospaden. Het is heuvelachtig, dus de uitzichten wisselen voortdurend.
18,5 km
droog weer, bewolkt, 18 graden
Wat heerlijk om droog weer te hebben. Na 2 zeer zware dagen met veel regen, is het weer extra genieten. Vanaf Triacastela gaat het via een prachtig bos weggetje omhoog naar 780 meter.
23 km
zeer veel regen, 16 graden
In O Cebreiro sliepen we in een hele grote slaapzaal van wel 50 bedden. Steeds 2 stapelbedden naast elkaar. Zo lijkt het wel een 2 persoons bed en slaap je bij een wild vreemde. Ach, allemaal pelgrims, wat maakt het uit. Totaal sliepen er 45 mensen. Tot mijn grote verrassing hebben we heerlijk geslapen.
Van O Cebreiro naar Triacastela daalt het 630 meter. Vanwege de mist en regen kiezen we voor de weg, in plaats van de camino. Lange stukken asfalt, alleen het laatste stuk van 3 km kiezen we voor de camino. Een zware dag vandaag, ook al is het maar 23 km.
Deze foto geeft heel goed het beeld van vandaag weer. Poncho, regen broek, dalende weg.
33 km, volgens GPS.
Zeer veel regen, heel slecht weer, 16 graden
Zo slecht weer is lang geleden voor mij. En dat nog wel op het mooiste stuk van de camino français.
We vertrekken weer om 7.30 uur na een uitgebreid ontbijt buffet.
Door het slechte weer blijft het lang donker.
Lees verder dag 23; 4 november; Villafranco del Bierzo – O Cebreiro
24,7 km
licht bewolkt; 18 graden
Om 7.30 uur gaan we de deur uit, en het wordt net licht. Je merkt wel dat het donkerder blijft, maar we vinden het fijn om de ochtend te zien ontwaken. Net zie je de contouren van het kasteel van Ponferrada en…. de richting waarin we gaan lopen.
De route loopt een heel eind door de stad. Parken en door tunneltjes versierd met graffiti. Het lijkt wel het werk van een kunstenaar.
Met dit mooie weer laten de herfst kleuren zich mooi zien. Heuvels, en druivestruiken in herfsttooi.
Lees verder dag 22; 3 november; Ponferrada – Villafranca del Bierzo
27,2 km
In de ochtend motregen, in de middag plens regen, 16 graden
Tot onze grote verrassing kregen we om 7.00 uur ontbijt. Dat was een mooi gebaar, want eigenlijk begon het ontbijt pas om 7.30 uur.
Zo konden we toch om 7.30 uur de deur uit, om het ochtend licht te kunnen aanschouwen. Heel erg mooi vanochtend.
Om 8.30 uur waren we al bij Cruz de Ferro. De plaats waar alle pelgrims een steentje neerleggen, die ze van huis uit al mee gedragen hebben.
25,6 km
bewolkt, vanochtend motregen, 17 graden
Deze keer was het erg warm in de herberg. Beneden was een hout kachel, die via buizen de hele herberg verwarmde. Een goed systeem, het was zeker 25 graden. Na het ontbijt buffet gaan we om 7.30 uur op pad.
Als je even terugkeek naar de stad, werden we verrast met ochtendrood.
Het regent een klein beetje, net genoeg om je regen kleding aan te trekken.
32 (!) km
lichte vorst in de ochtend, alleen maar zon, 18 graden
Heel lang geleden dat ik het zo koud had in de nacht! Verschrikkelijk koud! Een onverwarmde herberg en dan ook niet geïsoleerd. Ik kon pas in slaap komen nadat ik 2 dekens had. En dan heb ik een mummie slaapzak. Dit is er een met capuchon, die je helemaal strak om je hoofd en je schouders kunt trekken. Toch maar op zoek naar een warmere slaapzak voor de volgende camino….
Het wordt licht aan de horizon als we vertrekken. 6 km een kaarsrechte landweg. We laten zien dat we volhouders zijn. Het is prachtig licht deze ochtend.
De wei is vol met rijp, en de koeien staan nog buiten. Jonge stieren vechten, leuk om te zien.
Lees verder dag 19; 31 oktober; Villar de Mazarife – Astorga
21,7 km
Lichte vorst in de ochtend, later bijna windstil 18 graden
Wat doet het slapen in een klooster met je? Vlak voor het wakker worden droom ik dat ik een Ave Maria hoor. Prachtig. Ik wil graag mee zingen, maar durf. eigenlijk niet. Toch word ik gestimuleerd het wel te doen. De hele ochtend is dit lied blijven hangen. Fijn om zo om 6.00 uur wakker te worden van inpakkende pelgrims. Voor mij heel relaxed. We staan op en kunnen in het klooster ontbijten.
Zo lopen we Leon uit en zien de stad ontwaken. Imposante gebouwen liggen aan de camino.
Bij een brug komt het eerste daglicht boven de horizon.
12,8 km
Helder weer, koud in de ochtend (0 graden), 10 graden in de middag met zon.
Wat heerlijk om weer eens met helder weer te vertrekken. Mijn kleding die ik mee genomen heb blijkt warm genoeg. Met de zon in de rug richting Leon.
In de verte zijn heuvels te zien en naar Leon toe zijn er wat hoogte verschillen.
25,1 km
Grijze dag met motregen in de ochtend, 13 graden
De dag begint met morgenrood. Het oosten kleurt bij zonsopkomst helemaal rood.
Wat was het ook alweer? morgenrood, regen in de sloot?
Juist ja, we vertrekken met regen. Het valt mee. Het blijft beperkt tot motregen. Een groot deel van de route vandaag loopt nog steeds rechtdoor naast een weg.
Lees verder dag 16; 28 oktober; El Burgo Ranero – Puente Villarente
18,3 km
Eerst mistig, later half bewolkt 15 graden
Het normale patroon in een herberg is gestommel en het inpakken van rugzakken. Altijd zijn er pelgrims die in het donker vertrekken. Vanochtend was het anders. Er was geld gestolen van een Poolse vrouw die amper engels verstaat. 2 andere pelgrims zijn er nog achteraan gehold, maar niemand meer to bekennen. Een jonge Nederlander die veel talen spreekt en een spanjaard blijven bij haar om te helpen. Van alle kanten krijgt de mevrouw wat geld om verder je kunnen. Ze zouden wachten tot de Hospitalero komt. Heel naar dat dit gebeurt, maar ook goed om je zien dat pelgrims elkaar helpen. We gaan op pad en verlaten Sahagun via een Romeinse brug.
Nog een extra rustdag voor Jose
De griep houdt jose nog een dag in bed.
Ik neem de tijd even rond te kijken. Zacht heuvel landschap. Omgeploegde akkers kleuren het beeld. Genieten van deze dag.
13,4 km
eerst mist, daarna half bewolkt 14 graden
Na nog een dag van geweldige verzorging door de mensen van de herberg van Jacques de Molay gaan we weer voorzichtig op pad. Nog erg vermoeid door de griep van Jose houden we het vandaag op een korte afstand. Het is mistig als we vertrekken en daardoor kil.
We lopen langs Moratines met bodegas in de grond ingebouwd. Het lijken net woningen.
Lees verder dag 14; 26 oktober; Terradillos de los Templarios – Sahagun
Jose is ziek, griep lijkt het. Gedwongen om een dag bedrust te houden.
Vanochtend vertelde ik aan een paar andere pelgrims dat we vandaag niet lopen. Juan kijkt me aan en biedt me spontaan deze mooie ketting aan.
En wat denk je van José-Maria. Ik vertelde hem dat we vandaag niet lopen en hij biedt me spontaan 2 appels aan. Gisteren hebben we een paar uur samen gelopen en vele, ook persoonlijke verhalen gedeeld. Hij wil in de toekomst misschien een herberg starten. Interessant. omdat dat ook iets is waar ik weleens aan denk. We nemen afscheid alsof we elkaar al jaren kennen.
Zo voelt deze dag als een dag met een gouden randje.
26,3 km
Veel wind, fris, half bewolkt, droog, 13 graden
De eerste 17 km een rechte weg. De Meseta laat van zich weten. De Via Aquitana genaamd.
Eindeloos! Ik ontmoet Elias, een jonge man van 22. Wil een verandering in zijn leven. Was eerst banketbakker en gaat nu een opleiding volgen voor maatschappelijk werker. Een mooie mens. Het eindeloze valt als je zo n mooi gesprek hebt weer mee.
Lees verder dag 11; 23 oktober; Carrion de los Condes – Terradillos de los Templarios
26,3 km
Regen in de ochtend; 13 graden
We beginnen de dag met … taart.
Dat is wel even wennen. In de kou en regen lopen. Met de poncho s aan gaan we op pad. Een recht kanaal leidt ons naar Fromista.
Het lijkt wel Nederland. Dichtbij Fromista Lees verder dag 10; 22 oktober; Boadilla del camino – Carrion de los Condes
