10 juli, 10 km van Negreira naar Alto do Pena, bewolkt in de morgen, 30 graden in de middag en zonnig

PS de etappes van 8 en 9 juli naar Negreira heb ik niet kunnen plaatsen. We gaan eerst naar Muxia en dan Finistere.

We zijn op pad met Maria, Elly, Ria, Ans, Anja, Mieke, Christina en Joke

Wat een heerlijke dag vandaag, 10 juli! Voor de 3e dag op een rij hebben we in de morgen bewolking en zodra we er zijn wordt het zonnig. Een stevige etappe vandaag met veel klimwerk.

Vannacht zijn we wakker gehouden door muziek en kermis voor de deur van herberg San Jose. Het is wat het is en ik probeer me er niet aan te storen. Dat valt niet mee. Vanwege een feestdag van Negreira zijn alle ontbijt cafe’s gesloten. We ontbijten bij hotel Milan en gaan daarna op pad.

Bij het verlaten van Negreira gaan we langs de oude stadspoort en een standbeeld van een man die de wereld intrekt om te gaan werken.

Omdat ik eerder de route langs de rivier Barcala had gelopen, wilden we dat nu ook doen. Niet gemarkeerd en ik twijfel wel. Ik vraag het aan 2 Spanjaarden en die verzekeren me dat  de route naar Finistere echt staat gemarkeerd. We vinden het er prachtig, stilte, watervallen, slingerende bospaden.

En zo gaan we naar Zas. De route loopt over slingerende bospaden. We vinden het prachtig.

De twijfel gaat weg als we dit bord zien.

Erg leuk is als we volledig onverwacht een bar zien. In een caravan bij een huis. We waren precies toe aan pauze en treffen daar Juta uit Denemarken. We zingen samen en zij vraagt me of ik de Camino song van Oliver ken? Jazeker, die hebben we met een qr code op een eerdere Camino gezien, gehoord en er emotioneel van geraakt. Juta heeft Oliver ontmoet in Astorga. Is dus al enkele maanden onderweg.

Het is nog steeds verder klimmen om bij Alto do Prima te komen op 440 meter. Rond de middag zijn we er weer. Tijd om te lunchen en voor het etappe drankje.

9 juli, 10 km van Ventosa naar Neigreira

Vandaag komen we bij een van de hoogte punten van deze camino Ponte Maceira. Een 12e-eeuwse brug, gebouwd op de pilaren van een vorige Romeinse brug

Onderstaand overzicht lees je van links naar rechts.

Vanmorgen vertrokken we opgewekt vanaf Casa de Boi. Een fijne plek, een prachtig hostel. We verblijven op een 8 persoonskamer. Hier hadden we ook een pelgrimsmenu en ontbijt vanaf 6.30 uur. Wij vonden 7.30 uur vroeg genoeg.

Op weg naar Finistere

We begonnen met een klim naar Alto Mar de Oveilas op 275 meter. Een stevige klim en toch zeker een uitdaging. Net voorbij de top vinden we in het dorp Trasmonte Cafe Pancho. Een pleisterplaats voor alle pelgrims.

Dan dalen we af naar de mooie oude brug Ponte Maceira.

We verblijven er even en genieten van het mooie uitzicht.

Iets verder is ook een oude brug te zien. Ponte Nova. Het is net of je even terug in de tijd gaat.

Onderweg zien we zomaar een stempel bij een hek. Altijd leuk.

Het is rond 12.30 uur als we in Negreira aankomen. Is het al tijd voor het etappe drankje? Wij vinden van wel……

11 juli , 12 km, eerst mistig later zonnig 20-30 graden, van Alto do Pena naar Maronas

Een mooie route met steeds andere uitzichten door de hoogteverschillen

Vanmorgen vertrekken we in de mist en direct met de stijging. Waar we logeerden is nog 2 km voor de top.

In plaats van groen, zien we vele tinten grijs. Lekker koel nog. We merken wel verandering van het weer. Af en toe wat donkere wolken. De zon probeert er al doorheen te komen.

Bij Vilaserio hebben we pauze. Albergue O Rueiro is open voor koffie en thee. Hier zien we enkele pelgrims ook voor een welkome stop. In het weekend zijn er wat meer onderweg. We vervolgen onze camino over rustige brede paden, meest onverhard. Door de droogte intussen behoorlijk verhard.

Bij Maronas zien we dat we nog 1 km verwijderd zijn van onze herberg Casa Pepe.

Tijd voor de lunch die we combineren met ons etappe drankje. We hebben weer een mooie wandeldag achter de rug.

Lees verder Camino Finistere dag 4 →

12 juli, 17 km van Maronas naar O Logoso, half bewolkt, later licht bewolkt 18-22 graden

De dag begint met een flinke klim naar Monte Aro.

Eerst werden we verrast door een zonsopkomst. Onze kamers van de albergue Casa de Pepe kijken over het land uit naar het oosten. De temperatuur is nu gezakt naar een heerlijke wandeltemperatuur en de benauwde warmte is door een passerend onweer opgelost….😀

Dichtbij Casa Pepe is een bakker. Helaas op deze zondag was die gesloten. Stopt daar een auto van de bakker, waar we brood bij de auto konden kopen. Anja had gezien dat er een soort krentenbrood was. Dat viel in de smaak. En zo hadden we toch brood….

De klim naar Monte de Aro geeft mooie uitzichten over het dal.

Plotseling denken we nog verder omhoog?

Nee hoor, vlak na dat bord gaan we rechtsaf en dalen met uitzicht over “Embalse da Fervanza”.

Voor Olveiroa komen we langs “Dolmen”. Overblijfselen van stenen graven. Daar kunnen we niet bijkomen. We zien wel een grote steen in het landschap.

Na Olveiroa is het een klein stukje klimmen. Wel even pittig. Daar hebben we uitzicht over Rio Ezaro.

Onze eindbestemming O Logoso komt inzicht. Dat hebben we toch maar mooi gedaan, 17 km op de teller. We zijn er blij mee.

Dichtbij O Logoso is een kleine waterval. Die is niet te zien, te weinig water….. Het is er wel mooi!

12 juli, 13 km van O Logoso naar A Grixe, bewolkt, paar druppels 20 graden.

Vandaag zijn we bij de splitsing…. Finistere of Muxia….wij gaan deze keer naar Muxia en daarna Finistere.

Een glooiende route met af en toe klimmetjes, meest dalen.

Op onderstaand overzicht zie je hoe we naar Muxia gaan. Deze lees je van links naar rechts. We zijn net voorbij Senande. Morgen komen we in Muxia aan.

Direct van de herberg O Logoso gaan we over een stijgend bospad. Daarna komen we bij een informatie Centrum over de Camino’s. Die hele grote schoenen passen me en brengen me waar ik naar toe wil…😉

Vandaag is het donker weer. We lopen daar op hoogte en zien de heuvels in de verte groen en grijs zijn.

In het begin is het een pad langs de grote weg.

Er is veel heide in bloei die de omgeving kleur geven. Opvallend hier kleine tuinen met de kool bladeren voor o.a. Caldo Gallego en mooie horreo’s . (Opslagplaatsen voor bv mais en granen)

Dan komen we bij onze herberg O Cabenel. We kunnen nog precies buiten zitten.

13 juli, 15 km, half bewolkt 22 graden van La Grixe naar Muxia

We komen aan bij de kust, zoals je op onderstaand overzicht kunt zien.

Eerst geruime tijd door vooral eucalyptus bossen. Vannacht had het geregend, en in dat natte bos komen de eucalyptus geuren je tegemoet. De oudere bomen met afgebladderde basten of de jonge bomen met bijna lichtgevende groene blaadjes.

De dorpjes kijken als lego huisjes tegen de hellingen geplakt. Mooi om te zien. Het valt ons op dat de boeren actief zijn met hun vee. We zien ook zagerijen. Veel dorpjes lijken wel uitgestorven. In Quintans is meer leven in de brouwerij, daar vinden we een har die open is. Fijn dat er na 1,5 uur lopen een kopje koffie te koop is. De begraafplaatsen hebben mooie ornamenten.

Vanuit de verte zien we dan de zee. We zijn zeker nog 5 km van Muxia verwijderd. Het geeft een voldaan gevoel. Ons eerste doel is bereikt.

We dalen verder af en hebben opnieuw uitzicht over zee . Hier zien we Muxia goed liggen. Die ligt op een schiereiland, aan beide kanten zee.

Via een vlonder gaan we naar het stadje toe. Tatata ons eerste doel hebben we bereikt. Muxia!

Bij onze herberg, Bela Muxia, kun je een “Muxiana” halen. Trots neem ik het in ontvangst.

Vanavond gaan we naar de vuurtoren en het monument voor de zonsondergang. Verslag volgt.

14 juli, avond licht bewolkt 20 graden

Dat wilden we meemaken. De zon in de zee zien zakken en naar de vuurtoren, het kerkje en het monument. Een fantastische ervaring.

Hieronder wat foto’s.

Ook in Muxia is de 0,0 paal te vinden. Vlak voor het monument. Het monument is ter herinnering aan de gespleten olietanker, genaamd Prestige, vlak voor de kust van Muxia. 13 november 2002. Zeer indrukwekkend! Ik schat zeker 20 meter hoog.

Trots dat deze mijlpaal is bereikt!

Dichtbij de zee is ook de vuurtoren te vinden

We klimmen en klauteren naar de vuurtoren, daar blijkt dat we ook een veel makkelijker weg konden vinden. Deze ervaring is veel leuker en uitdagender….

Het duurt nog meer dan 1 uur tot de zon ondergaat. Als de zon wordt gefilterd door wat wolken is het al prachtig om te zien.

Daarna klimmen we omhoog. Terugkijkend zien we het monument en het kerkje

Boven gekomen hebben we uitzicht over het Schiereiland waar Muxia op ligt. Ook dat naar boven klimmen is een uitdaging. En mooi dat we het durven.

We wachten geduldig en zien langzaam de zon verder zakken.

Met tegenlicht krijg je een heel bijzonder effect……

15 juli, 15 km zonnig 22 graden van Muxia naar Lires.

Die klim had ik onderschat. In plaats van vals plat is het 3 km lang echt fors stijgen, bijna 10%. Chapeau voor de dappere doorzetters!

Vanaf ons hostel zoeken we de zee op aan de andere kant van het schiereiland.

We lopen langs nog een nog vrijwel leeg strand, langs een grote weg en daarna langdurig door de bossen. En ja het blijftwar stijgen en dat vergt de nodige energie. We stoppen dan ook even om weer bij te tanken.

Heel onverwachts is er horeca in Morquintian. Een piepkleine bar waar ik een puddingbroodje vind…😉.

Daar gaan we weer. De bossen volgen elkaar op. Ook bij Rio Castro hebben we een korte break. Hier is het pad volledig vernieuwd. De stapstenen van vroeger zijn nog te zien. Ik herinner me dat we daar met blote voeten over gingen.

Dan blijkt dat we nog minder dan 1 km van As Eiras verwijderd zijn. Dat ligt niet precies op de route, dus even zoeken of weer terug lopen.😉

In de avond gaan we naar een restaurant aan het strand op 1,5 km. Fijn dat we allemaal mee kunnen gaan. We maken er een heel gezellige avond van.

16 juli 22.15 we zien de zon in de zee zakken.

Wat een mooi moment!

Eerst gaan we naar de km paal met 0,00 km. Onze bestemming van deze wandeling is bereikt. Nu gaan we verder op onze eigen weg. Met wat we hebben mogen ervaren in ons hart……

We klimmen over de rotsen achter de vuurtoren.

Dan is het wachten….bijna iedere 5 minuten zie je verschil. Een wonderschone zonsondergang.

Dan wordt het stil, ook de vogels zijn voor die dag uitgefloten…..de kijkende mensen zwijgen. Ook deze dag is weer voorbij.

Onze voeten hebben ons gedragen. Dankbaar dat wij dit hebben kunnen doen.

Tot een volgende camino…….

17 en 18 juli, nog even genieten…..heerlijk weer, 22 graden zonnig

Na de zonsondergang verblijven we tot 15 uur nog in Finistere. Een beetje winkelen en/of even naar het strand. Ik loop over het strand, uiterst langzaam. Bewust van deze laatste stappen. Voeten in het zand, de golven die er zachtjes aankomen. De schelpen die ritselen alsof het muziek is.

Er gebeurde nog iets heel bijzonders. Wat souvenirs kopen, en naar de winkel teruggaan, omdat er iets dubbel was. Zie ik daar een portemonnee liggen…..Het lijkt net alsof is daar naar toe werd getrokken. Gelukkig hebben we die aan de eigenaar terug kunnen geven. Dankbaar dat het gevonden is😀.

We gaan later dan gepland naar Santiago en besluiten naar de pelgrimsmis van 19.30 uur te gaan. Er zijn vele plaatsen gereserveerd, later komt ook de bisschop. Zouden we worden verrast met de Botafumeiro? …….Yes we hebben geluk. De mannen in rode jassen komen naar voren, haken de touwen los. Intussen zingen een tenor en een non het prachtige lied.

Een bijzondere ervaring. We gaan daarna wat eten. Rond 22 uur zijn we er klaar en gaan we naar het plein. Zouden de muzikanten er zijn? En ja hoor, ze beginnen te spelen en een enthousiaste menigte zingt uit volle borst mee. Super gezellig! Een aantal gaat daarna nog even de “schaduw” opzoeken……Die kun je vinden als het schemert of nacht is in de hoek van de kathedraal naast de souvenirs winkel.

De andere dag blijkt de schaduw ook te zien te zijn als de schaduw precies op de juiste plaats valt. (Zoek de verschillen) Dank aan Elly die er toevallig langs komt.

In de morgen gaan we naar de “Huiskamer”. Dank aan de gastvrijheid van de vrijwilligers die de Nederlandse en Belgische pelgrims ontvangen. We treffen er Toine. Ook toevallig, de laatste dagen kwamen we hem steeds tegen, hij vertelde enthousiast over zijn eerste camino. Zo enthousiast…..die komt wel terug.

We kregen er deze tekst. Iedere keer opnieuw raakt me dat…. Van Ricky Rieter

We sluiten onze fantastische camino af met een etentje bij restaurant Meraki.

Dank je wel lieve medewandelaars. We hebben een fijne camino ervaren, nieuwe vriendschappen, uitdagingen, vertrouwen, behulpzaam, dankbaar en blij dat we deze camino met elkaar hebben kunnen realiseren. Voor altijd in ons hart. En dan nu verder naar het leven van alledag, met de ervaringen die we in ons hart houden, en meenemen om onze “rugzak” te verlichten……