13 juli, 15 km, half bewolkt 22 graden van La Grixe naar Muxia

We komen aan bij de kust, zoals je op onderstaand overzicht kunt zien.

Eerst geruime tijd door vooral eucalyptus bossen. Vannacht had het geregend, en in dat natte bos komen de eucalyptus geuren je tegemoet. De oudere bomen met afgebladderde basten of de jonge bomen met bijna lichtgevende groene blaadjes.

De dorpjes kijken als lego huisjes tegen de hellingen geplakt. Mooi om te zien. Het valt ons op dat de boeren actief zijn met hun vee. We zien ook zagerijen. Veel dorpjes lijken wel uitgestorven. In Quintans is meer leven in de brouwerij, daar vinden we een har die open is. Fijn dat er na 1,5 uur lopen een kopje koffie te koop is. De begraafplaatsen hebben mooie ornamenten.

Vanuit de verte zien we dan de zee. We zijn zeker nog 5 km van Muxia verwijderd. Het geeft een voldaan gevoel. Ons eerste doel is bereikt.

We dalen verder af en hebben opnieuw uitzicht over zee . Hier zien we Muxia goed liggen. Die ligt op een schiereiland, aan beide kanten zee.

Via een vlonder gaan we naar het stadje toe. Tatata ons eerste doel hebben we bereikt. Muxia!

Bij onze herberg, Bela Muxia, kun je een “Muxiana” halen. Trots neem ik het in ontvangst.

Vanavond gaan we naar de vuurtoren en het monument voor de zonsondergang. Verslag volgt.