Dag 37 Sarria – Portomarin

14 mei, 12-30 graden, zonnig 24 km

Aan het einde van Sarria is een klooster, dat je kunt bezoeken. Even op de deur kloppen en ze maken de deur voor je open. Als ik daar loop dan is het alsof je voelt dat hier eeuwen lang paters hebben rondgelopen.

Via het klooster kun je de bijbehorende kerk bezoeken met een mooi beeld van Jacobus. Er ligt een prentje voor en deze mag ik meenemen voor Tea.

Wat een heerlijke avond. De temperatuur blijft lang hoog en we eten buiten bij de Italiaan op het terras. In de avond zijn alle pelgrims buiten en lopen door de ene straat die het oude centrum kent.

We vragen ons af of we vroeg kunnen ontbijten. Ja hoor, een bar is om 6 uur open. Dat komt goed uit, want om 6.30 uur begint het licht te worden. In de nacht is de temperatuur gezakt tot 12 graden. Een heerlijke wandeltemperatuur. Hoe mooi is het als de zon net boven de horizon komt en het licht goudgeel is.

We voelen het duidelijk. Deze route is behoorlijk pittig door de vele korte stijgingen en dalingen. We blijven na de eerste stijging op ongeveer 600 meter stijgen en dalen.

Open landschap of bospaden omrand met stenen, die je het gevoel geven in Engeland te zijn.

En….de laatste 100 km tikken we aan. We laten elkaar vrij in tempo en Camino beleving. Behoefte aan reflectie, de laatste dagen op een nieuwe manier beleven, nog dieper in je eigen gevoel komen. Voelen wat belangrijk is. Dat maakt de Camino zo mooi. Ruimte vinden voor jou behoefte en je zo vrij en veilig voelen dat je die stappen samen of alleen zet. Ik ben trots op deze kanjers, die deze stappen zetten.

Na Mercadoire gaat het pad naar beneden. Eerst langzaam dan steil. Deze velden staan vol met gele lupines en een andere paarse bloem. Prachtig om te zien.

Dan zie je in de verte Portomarin liggen.

De oude stad is nu geheel onder water verdwenen. Op dit moment staat er veel water in het stuwmeer, zodat je de oude brug niet eens kunt zien.

Nog een grote trap beklimmen om in het centrum te komen. Inmiddels is het heet en daar viel je dat goed.

Na 1 uur zijn we er allemaal en hebben samen ons etappedrankje.

4 gedachten over “Dag 37 Sarria – Portomarin

  1. Lieve meiden,

    Tjonge…… wat heerlijk om zo in de natuur te lopen en je veilig en vrij te voelen. Helemaal jezelf kunnen zijn. Wat een prachtige foto’s en een prachtige natuur. In gedachten loop ik met jullie mee. Kan me voorstellen dat Chris soms heimwee heeft naar die heerlijke rust.
    Op naar de laatste kilometers!. Heel veel wandel plezier! Heb veel bewondering voor jullie.

    Liefs, Yvonne

  2. Wat leuk deze foto’s nog 100 km vorig jaar september zat ik naast jou Mieke bij deze paal een bekende route.Ik zou zo weer een reis mee willen gaan krijg echt weer de wandelkriebels !!jullie hebben al heel wat km in de benen nu het laatste stukje!!de routes zijn prachtig net zoals de foto’s en het verslag iedere dag zo mooi echt een beleving hoor!!geniet nog een paardagen van deze mooie camino!!!groetjes Tine

  3. Hoe langer ik julli volg op deze wel heel mooie route,
    hoe meer zin ik ktijg om te lopen, de datum komt snel dichter bij.
    Hou jullie haaks kanjers nog 100 km.
    Groeten Alie Bakker

  4. Geweldig dat jullie de laatste 100 km. in gaan en dit laatste stuk vind ik zelf zo mooi om te lopen .Wens jullie weer heel veel loop plezier ..”.Ultreia de weg “ieder op zijn manier.

    groet jopie.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *