Camino français dag 1

29 mei, 10 km van Saint Jean Pied de Port naar Orrison

Een korte afstand zou je kunnen denken…..uit ervaring weet ik dat het voor de eerste dag genoeg is, zeker als je het hoogteprofiel bekijkt. Vooral de laatste 2 km met 400 meter stijgen. Het is juist een mooie uitdaging en zo kunnen we vast wennen aan de heuvels.

Vanaf onze gite gaan we toch omhoog naar de poort waar de pelgrims Saint Jean binnen komen en waar we onze stempel kunnen halen op het pelgrimskantoor. Dit is een stuk in de verkeerde richting.😉

We gaan nog verder omhoog om de vesting en het uitzicht te zien.

T.i.

De heuvel van “Mendiguren” (“in de buurt van de heuvel” in het Baskisch) is een natuurlijke verdedigingslocatie met kasteel, en waarschijnlijk ook een zeer oude doorgang.

In 1191 was de bouw van het kasteel voltooid en werd het daarna bewaakt door Rodrígue van Baztan, zowel de kasteelheer van Saint-Jean-Pied-de-Port als de vertegenwoordiger van de koning in de “Ultrapuertos” of voorbij de “puertos”, waarbij de Pyreneese “puerto” een bergpas betekent.

Daarna gaan we echt starten en dalen af naar de rivier La Neve.

De chauffeur zei het gisteren al. We hebben geluk met het weer. Een paar weken geleden lag er nog sneeuw en was het erg koud. Nu is de Napoleon route geopend! Het is ook de GR65, we volgen vooral de rood witte markering.

We boffen vandaag ook met de temperatuur. Eerst stond er meer dan 30 graden. We hebben langdurig mist en de temperatuur valt erg mee. Af en toe zien we een glimp van het dal. Het is er prachtig.

Bij Hunto hebben we een kleine pauze. Een kopje koffie is dan wel erg lekker.

Pas daarna begint de echte klim. Over een graspad met haarspeldbochten. Zwaar! En vooral niet vergeten ook rond te kijken. Zo indrukwekkend! En juist die combinatie van zwaar en indrukwekkend zorgt ervoor dat dit een onvergetelijke etappe is.

Steeds opnieuw komen flarden van bewolking terug en zien we vrijwel niets van het dal.

Zo komt het dat we pas op het allerlaatste Auberge Orrison zagen liggen. Na een bocht en in de mist.

Wat een fijne eerste dag!

Eén reactie op “Camino français dag 1

  1. Dag Camino vrienden,
    Geniet van elke stap.
    Ook de zware. Juist de zware.
    De weg is het antwoord op een vraag die je onderweg pas leert stellen.
    Van ik naar wij naar ons.
    Want ergens op die weg, tussen de vermoeidheid en de verwondering, ligt iets wat geen naam heeft. Iets dat groter is dan de bestemming.
    En jullie lopen er recht naartoe.
    Buen Camino, lieve vrienden.
    Tot ergens onderweg, waar de route de reis is.
    Walter

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.