Naar Roncesvalles 14 km . 17-20 graden . Van 1060 naar 1430 meter op de Col Lepoeder en omlaag naar Roncesvalles op 950 meter. Een prachtige etappe met koel weer, deels bewolkt, deels zonnig, deels mistig. Vanaf het Mariabeeld volgen we een asfaltweg en onverharde bergpaden door een ruig en kaal landschap met mooie vergezichten en later door een bos. In Roncesvalles overnachten we in de eerste pelgrimsherberg van Spanje, een klooster met een rijke (pelgrims)geschiedenis.

Wat een lekkere vegetarische maaltijd had de herberg gisteravond voor ons gemaakt! Vandaag verlaten we het mooie en gezellige Saint Jean Pied de Port.


Na het ontbijt brengt de taxi ons terug naar het Mariabeeld. We klimmen verder omhoog. Na een uur lopen zien we een foodtruck van een schaapsherder uit de buurt. Die komt gelegen. Even tijd voor wat te drinken, eten en rust, voor de volgende klim begint.

Bij het Kruis van Thibault verlaten we de weg en volgen een pad. We letten goed op de markering omdat er meer paden zijn.

Na een pittige klim komen we op een bospad. We passeren de fontein van Roland, waar we ons water bij vullen.


Kort daarna steken we de grens naar Spanje over en komen in Navarra. Wat bijzonder zo’n hoge grensovergang midden in de natuur. We passeren een noodschuilhut (Izandorre) eten daar iets en bereiken daarna het hoogste punt de Col Lepoeder op 1430 meter. Hier kunnen we kiezen uit twee afdalingen, links een steile afdaling door het bos, een flinke belasting voor de benen. Of rechts een iets langere afdaling parallel aan de weg met mooie vergezichten en later door het bos. We kiezen voor de minder steile afdaling en lopen door een dikke mist die ons dwingt dicht bij elkaar te blijven.

We overnachten in het klooster van Roncesvalles, de eerste pelgrimsherberg in Spanje, een plek met een lange pelgrimsgeschiedenis. Je vindt er onder andere een knekelhuis met botresten van pelgrims uit de middeleeuwen die de oversteek door de bergen niet hebben overleefd. ’s Avonds bezoeken we de pelgrimsmis in de Romaanse kerk. Indrukwekkend na een heerlijke, inspannende wandeldag.

















Wat is die zee mooi blauw en de stranden wit! We lopen verder naar het volgende dorpje.









Daarna genieten we van het uitgebreide ontbijtbuffet in het klooster. Het voelt als een luxe om weer een eigen kamer te hebben en zo’n ontbijt.
























’s Avonds eten we pizza als afwisseling op de dagelijkse pelgrimsmenu’s die we tot nu toe genoten. We hebben gemerkt dat er best veel Nederlanders onderweg zijn. Anita uit Arnhem eet met ons mee. Zij is ook in Leon gestart en slaapt in hotels.

































