10 juli: Naar Santo Domingo en Grañon,  22 km. 21-33 graden. Glooiend. Een etappe met weinig schaduw tussen wijngaarden en velden met uitzicht op bergen in de verte. We komen door het spookdorp Cirueña en de legendarische plaats Santo Domingo de la Calzada.

Het zou weer heel warm worden vandaag maar dat viel mee. Het weer was heerlijk toen we om zes uur vertrokken. Later zat de zon achter de wolken en was het pas 26 graden, toen we om 10 uur in Santa Domingo aankwamen. Dat voelde koel.

Het landschap blijft glooiend. We lopen langs  wijngaarden en graanvelden. Er zijn niet veel dorpen onderweg. Ik merk dat als je een tijdje naast of achter iemand met dezelfde pas loopt, je in een soort cadans komt. Het werkt meditatief. Fijn in zo’n mooie omgeving met lekkere temperatuur.
Na 10 kilometer is er een bar open in het dorp Cirueña. Cirueña wordt ook het “spookdorp” genoemd omdat er veel eentonige nieuwbouw is: woningen zijn, die niet bewoond lijken. Alles zit potdicht. In het oude dorpjes is een bar open.

Daarna verandert het landschap. De wijngaarden verdwijnen en maken plaats voor uitgestrekte graanvelden. Je ziet pelgrims voor je op het pad, die klein lijken in vergelijking met de omvang van de velden en het landschap; Bovenop de heuvel vanwaar we Santo Domingo zien liggen staat een standbeeld van de heilige; een passend eerbetoon aan dit historische en gevierde Camino-stadje.




Santo Domingo is bekend vanwege de legende over de pelgrim en de haan en hen die tot leven werden gewekt. In de kathedraal zien we een hok met een levende haan en hen. In de crypte wordt op prachtige mozaïeken het leven van Santo Domingo uitgebeeld en de legende over de pelgrim verteld: het middeleeuwse mirakel van de “opgehangen maar niet gestorven pelgrim”. Toen de ouders hun onschuldige zoon levend aan de galg aantroffen, zei de rechter dat hij net zo levend was als de gebraden kip op zijn bord — waarop de kip tot leven kwam. Domingo Garcia, later heilig verklaard als Santo Domingo leefde in de 11de eeuw. Hij heeft veel voor de camino gedaan. Hij bouwde een brug, verbeteterde wegen en stichtte een pelgrimshospitaal.

De laatste 7 kilometer naar het mooie dorpje Grañon zijn voornamelijk vlak en rechttoe rechtaan. Tot we vlakbij het dorp zijn. We moeten nog een heuvel over. Inmiddels voelt het weer warm en ook wat benauwd omdat de zon achter de wolken blijft. Heerlijk zo’n etappedrankje onder de bomen.

Ons verblijf is luxe vandaag: een huis met 3 kamers met elk eigen badkamer, lage bedden met beddegoed en grote badhanddoeken. Granon heeft een beroemde kerk annex herberg op de Camino met bijzondere glas in lood ramen.