Alle berichten van Mieke Schrieks

Camino Portugues dag 7

Camino Portugues

11 oktober, zonnig 25 graden van Portela naar Caldas de Reis, 11,5 km

In onze appartementen in Barro waren keukens aanwezig, Coby had wel zin om voor ons een heerlijke pasta te maken. Dank je wel! Het was heerlijk!

Een vrijwel vlakke etappe vandaag! We zijn halverwege de etappe van Pontevedra naar Caldas de Reis gestart. Dat betekent bijna geen andere pelgrims op ons pad, omdat iedereen vanaf Pontevedra komt en die zijn veel later.

We gaan bijna geloven dat het in oktober altijd zo mooi weer is. We kijken naar buiten en zien een grijzige lucht….zou het dan toch bewolkt zijn vandaag? Nee hoor, geen sprake van. De zon was nog niet op. Weldra komt die boven de horizon uit en het is warm strijklicht. Vandaag lopen we onder wijnranken door of we zien de velden naast ons liggen.

We hebben vandaag tijd voor een uitstapje. Dicht bij de route, maar 1 km ervan af, liggen de watervallen van de Rio Barrosa (cascades in het Spaans). Echt heel mooi en extra km’s waard.

Een aantal klimmen nog naar boven, zodat je de watervallen van dichtbij kunt zien.

Daarna gaan we verder onder de druivenranken bij Briallos.

Nog een stukje verder komen we langs deze oude kerk.

Net over de brug vinden we dit terras van cafetaria Termas. Vanavond gaan we hier voor het menu…

We gaan ook nog even naar de Caldas de Reis…..de bronnen van de koning. Hier willen we wel even de voeten indoen.

Toekijken mag ook….je eigen weg kiezen. Doen wat wel kan.

De richting wordt al gegeven.….

Camino Portugues dag 6

Camino Portugues

10 oktober, zonnig, 25 graden van Pontevedra naar Portela 11,5 km

Gisterenavond gingen we het centrum van Pontevedra in voor o.a. de pelgrimsmis. Er waren vele pelgrims in de kerk. Leuk om de bekende gezichten te zien.

Nog 64,5 km te doen naar Santiago.

Na het ontbijt zwaai ik de andere wandelaars uit. Marleen heeft de GPX, de gele pijlen wijzen de weg. Kan niet missen…….

Door omstandigheden kon ik vandaag niet meewandelen vanaf Pontevedra naar Portela. Met dank aan Marleen en Karine voor de mooie foto’s.

Het duurt even voor we Pontevedra uit zijn. Een grote stad met vele pelgrims. Omdat we niet ver lopen, vertrekken we doorgaans om 9 uur.

Nog even pinnen….Marleen devoinners op weg.

Na het centrum gaan we over de brug en daarna de natuur in.

Opnieuw een mooie etappe. Licht glooiend, niet heel moeilijk

In een kerk kunnen we weer eens een echt kaarsje aansteken. Voor ieder die het graag wil ontvangen.

“De grap van de dag….” Verboden in te halen.

Bij bar A Pousada do Peregrino komen we weer bij elkaar. Ik was vanaf onze overnachting in Barro terug gelopen, zodat ik het laatste stukje weer mee kon gaan en de weg naar ons appartement kon wijzen, die iets van de route lag.

Daarna is het nog 2 km naar Barro.

Een mooie dag vandaag.

Camino Portugues dag 5

Camino Portugues

9 oktober van Ponte San Poio naar Pontevedra, 12 km, zonnig 25 graden

Wat heerlijk is de temperatuur in de ochtend. We ontbijten in het restaurant van de herberg O Meson.

De stilte is het geluid van een goede maaltijd

Het is pas om 8.15 uur licht, we zien de lucht voorzichtig veranderen en dan ineens is het licht. De schemertijd is erg kort.

Na Ponte San Poio gaan we direct klimmen. Langs de Horreo’s die we zo goed van dichtbij kunnen zien. Die waren in gebruik voor graan en maïs opslag. Hier kun je de basis goed zien met poten van steen en rechte delen aan de onderkant, zodat de muizen er niet op kunnen lopen.

We gaan verder klimmen  naar de Alto de Canicouva. 145 meter klimmen op ongelijke stapstenen. Een erg mooi pad, met uitdaging om je voeten goed op te tillen.

Later wordt het een bospad. Onderweg is een man ook weer was stempels aan het maken. Hier waren Christina en Marijke ook. Die hadden in de rij gewacht.

Wij deden dat ook en zo vele pelgrims met ons.

We blijven in de bossen. Mooi met al die herfstkleuren. Er is maar 1 horeca onderweg, cafe Fermin. Wel even van de route af!

Daar treffen we Christina weer en ook veel medewandelaars die met ons in Ponte SanPoio waren. Echt gezellig! We zongen samen “one day over the rainbow” een mooi moment. Zingen verbindt met andere pelgrims. Of als ik aan een lied denk dat ik van toepassing vindt voor een ander, doe ik dat ook…..

Vlak daarna komen we langs een kerkje. Een kerkje uit 1617 met ook een stempel. Het leukst vind ik de stempels uit een kerkje. Uitnodigend staan de deuren open.

Net na dat kerkje is er een splitsing. Langs de weg of de rivier. We kiezen langs de rivier. Rio Tomeza. Heerlijk in de schaduw, inmiddels is het er warm. Dichtbij Pontevedra zijn schilderijen op de muur te zien en een tunnel met een smal pad aan de rand.

Vandaag slapen we in hostel Nacama, stapelbedden, voor ons 4 bij elkaar

Nog 65 km naar Santiago. Volgens plan komen we 15 oktober in Santiago aan.

Camino Portugues dag 4

Camino Portugues

8 oktober, zonnig, 25 graden, 12 km van Saxamonde via Redondela naar Ponte Sanpoio, net na Arcade, met mooie uitzichten over Rio Vigo.

Albergue Corisco ligt nog net op de heuvel. Zo dalen we af. De benen nog lekker soepel, de spieren al wel los gemaakt.

Net daarvoor zwaaien we Marleen uit. Zij gaat vandaag ervaren hoe het is om alleen op pad te gaan. Op weg, de weg vinden en intussen ook naar de weg naar binnen……..

Christina en Marijke hebben elkaar gevonden. In stilte samen op pad, op elkaar letten, elkaar vinden en ervaren dat zo alleen je weg vinden heel fijn is voor je zelfvertrouwen, en je behoefte aan stilte.

Na de heuvel gaan we over vlak terrein naar Redondela. Op dit vlakke terrein zien we deze eenzame pelgrim geduldig wachten op een pelgrim die daar achter komt staan.

Aan het begin van Redondela is hier het klooster te vinden. We treffen hier pelgrims ook op weg naar Pontevedra, of net als wij naar San Poio. Die willen wel een foto maken.

Na Redondela gaan we beginnen aan de klim. Eerst geleidelijk, later een steil stukje naar Alto de Lomba op 153 meter. Hoger gaan betekent uitzicht! Met dank aan Karine, die dat goed oppakte. Boven rusten we even wat uit.

Hier kunnen we een stempel in wax krijgen. Dat is erg mooi. Een beetje kaarsvet smelten en dan een afdruk in het kaarsvet maken. Die willen we wel in ons pelgrimspaspoort.

We klimmen verder en krijgen uitzicht op Rio Vigo.

Naar Arcade toe blijft het stijgen. Een mooi bospad met hier en daar gaspeldoorn in bloei. We hebben het over een dilemma, kies je voor uitdaging of veiligheid? Onderweg zien we de mogelijkheid 70 meter met 15% dalen of 350 meter met 5%? Keuzes die je in het dagelijks leven ook wel eens hebt……..

Deze keer kozen we unaniem voor uitdaging. Goed gedaan dames! Het was een heel steil stuk omlaag!

Onderweg is er ook een doedelzak speelster. We staan er even naar te luisteren.

Arcade komt dichterbij en via leuke binnendoor straatjes komen we langs kleine monumentjes, waar pelgrims wat achter laten.

De bekende brug van Arcade is Pontesampoio over de Rio Verdugo. Een stenen brug gebouwd in 1795.

We hebben de tijd en gaan daarna meteen rechts. Een etappe drankje aan het strand, voeten even in het water en Marleen, Christina en Marijke weer treffen. Wat zouden we ons nog meer wensen?

Wat een heerlijke dag!

Camino Portugues dag 3

Camino Portugues

7 oktober, 12 km, zonnig 20 graden, van Porrino naar Saxamonde, 12 km met een flinke heuvel. Saxamonde ligt aan het einde van de heuvel.

We hebben overnacht in pension Louro. Prima plek, waar voor ons een pelgrimsmenu werd gemaakt en vanmorgen gebakken eieren met spek. Lekker en een goede start voor wandelaars.

Porrino is een drukke stad met veel verkeer en treinen. We lopen de stad uit en komen door een tunneltje met muurschilderingen. Joke en Marleen zijn klaar voor de etappe. Kom maar op met die heuvel.

En….we komen langs de 100 km paal. Nog 100 km te gaan naar Santiago. Daarna nog 90 naar Finistere.

Geleidelijk stijgen we naar Mos. De zon komt inmiddels boven de horizon en geeft warm ochtendlicht. We zien dat de druiven niet groot zijn geworden en zelfs verdroogd. We hoorden dat het hier nauwelijks heeft geregend.

Mos is een pauze plek na Porrino 6 km. Daar maken de meeste pelgrims gebruik van. Deze keer heeft de horeca met elkaar afgestemd dat er eentje open is. Een winkeltje met souvenirs heeft uitnodigend zijn deur open staan.

Na Mos begint de echte klim naar de top.

Toch een flink eind klimmen. Boven nemen we dan ook even pauze.

Een stukje redelijk vlak door een dorpje Villar en een bos. Aan het einde van het bos wacht een heel mooi uitzicht met bankje.

Het meest zware van de dag is de daling. Pittig! Kleine stapjes, gewicht in de hakken houden en zelfs kiezen om grote bochten te maken, zodat de knieën wat minder belast worden. Coby helpt Joke. Zo  letten we ook een beetje op elkaar.

Zo komen we zeer voldaan bij onze overnachting aan. Albergue O Corisco, waar we ook nu weer 2 persoonskamers hebben.

Camino Portugues dag 2

Camino Portugues

6 oktober 10 km van Ordnella naar Porrino, zonnig 25 graden

“There is a crack in everything, that’s how the light gets in”

De spreuk van Dries die inmiddels in een schilderij bij zijn huis hangt. Gemaakt door een pelgrim. Werkelijk prachtig! Voor mij betekent het; elk hart heeft wel wat scheurtjes, zo kan er nieuw licht binnen komen. ……

Het verblijf bij Dries is onbeschrijfelijk. Even schakelen…..”waar komen we nu terecht”? Dan die gastvrije ontvangst, de maaltijd, die we in de avond kregen. Buiten op dikke boomstammen waar krukjes van gemaakt zijn.

We gaan op tijd slapen, de korte nacht ervoor, zorgt dat ik na het eten al lekker naar mijn bed wil. Wakker worden met Ave Maria, klokslag 7 uur, dan is het ontbijt klaar. Het is nog donker en we zitten buiten. Een deken over de benen, kaarslicht is voldoende. Dries vraagt of ik “pilgrim” van Enya wil zingen. Wat speciaal om te zien dat ieder ontroert raakt. “You cannot change what’s over only where you go”…..

Met verwarmde harten gaan we op weg.

Op advies van Dries gaan we via een binnenweggetje terug naar de route door de natuur. De route is zo goed als vlak vandaag. Een eenvoudige etappe.

Wel beginnen we met een klim. De zon is net boven de horizon en geeft lange schaduwen. En als je terugkijkt, zie je de zon door de haren van de wandelaars. Een mooi moment.

Hier en daar nog wat ochtendnevel, wauw wat is het mooi.

Even later de zon door de bomen. De varens in sfeervolle bruine kleuren.

Het pad langs de rivier is “complementario”. Iets langer, bospaden, over stapstenen, erg rustig.

Van een afstand lijken de gestapelde stenen echt op figuren. Elke pelgrim legt er wel een steentje bij.

Marleen laat me een spin zien. Die laat zich voeren door de wind. Meters van de ene boom naar de andere boom. We zien zelfs dat de spin een pakje draden bij zich heeft.

De kadootjes van vandaag zijn de plotselinge vergezichten en wolken met de zon erdoor.

Al vroeg zijn we in Porrino en gaan naar het centrum voor ons etappe drankje en wat hapjes. Een hele mooie dag!

Camino Portugues dag 1

Camino Portugues

5 oktober, 16 km, zonnig 26 gradenWe gaan van Tui naar Ordnella. Het eerste deel van de etappe Tui naar Redondela. En dat is 10 km zou je zeggen. Maar……we gaan eerst naar de brug met Spanje.Ons vliegtuig had gisteren 2 uur vertraging. In plaats van om 22.30 uur Portugese tijd was het 00.30 uur. Te druk op het vliegveld van Porto, we mochten niet opstijgen. Spannend was het of de taxi zou willen wachten. Dat wilde hij wel en hij vroeg van tevoren fooi. Alles was toch nog goed gekomen. Om 3 uur (!!) waren we eindelijk bij albergue Las Pallanas. En….om 8 uur wordt de bagage opgehaald, dus was het een hele korte nacht. Blij waren we met albergue Las Pallanas. De eerste gereserveerde albergue was plotseling dicht en bij Pallanes was nog plek. Vrolijk werden we vanmorgen uitgezwaaid.We kiezen ervoor terug te gaan naar de brug met Spanje. Toch 2 km terug op de route, maar zo mooi om even naar Spanje te kijken, de grens op het midden van de brug.Dat voelt als het vertrek punt van onze camino. De pijlen…..we vinden ze en zoeken ze. De pijl naar de weg naar binnen is er ook al bij. We krijgen de persoonlijke zegen van een non. Ze kijkt ieder diep aan en wenst ons bescherming op de weg. De weg naar binnen…? Ook dat voelt goed. We voelen het….de eerste dag en al zo bijzonder.En ook de mooie doorkijkjes van het hoog gelegen centrum van Tui naar rivier de Minho. Het zijn momenten om even stil te staan.Net Tui uit komen we bij een reuze pelgrim. Symbolisch voor de weg die we te gaan hebben. Van buiten naar binnen.We gaan verder en lopen langs de rivier de Louro. Een mooi pad over oude bruggetjes.Bij het monument “the old pilgrim” wachten we even op elkaar. Ook voor Marion een duidelijke richting.Morgen gaan we naar Porrino en zullen ook langs de rivier gaan ipv het industrie gebied. Hier kiezen we dan naar links. Het wordt ook uitgelegd bij de kaart ernaast.Als je naar Casa Alternativo wilt is het wel rechtdoor. Daar slapen is een camino ervaring die ik ieder gun.Een hartverwarmende ontvangst van Dries, een etappe drankje met een beetje schaduw. Wat een fijn plekje.

Camino Portugues en Finistere

Camino Portugues

4 oktober 2025

Vandaag gaan we op pad voor de wandeling van 10-15 km per dag van Tui naar Santiago en vervolgens door naar Finistere. Tui ligt aan de noordgrens van Portugal. De paarse lijn die naar Santiago gaat. Daarna gaan we naar het westen, hier staat Fisterra. (dat is Galicisch) Prachtig om zo de mooie Camino paden van Galicie te ontdekken.

Camino de Santiago - alles over de pelgrimstocht - Galicia Tips

Vlnr Joke, Marijke, Coby, Christine, Marleen, Marion, Karine, en Mieke

We zien er erg naar uit…..

190 km….elke wandeling begint bij een eerste stap.

Camino Brabant

Camino Brabant,

1 oktober van Nuland naar Den Bosch, zonnig 20 graden, 22 km. Vanaf de Sint Jan in Den Bosch via Den Dungense brug naar Nuland

We zijn op pad met 4-en. Ria,Mieke, Ingrid en Elly.

Eerst halen we een stempel, die te vinden is in de Maria kapel van de Sint Jan. De stilte die je hier vindt is een goed moment voor het begin van een wandeling.

Wat een heerlijke zonnige dag met een tintje herfst. Vanaf de Sint Jan gaan we direct de stad uit. Even terugkijken….de Sint Jan in vol ornaat.

Daarna gaan we de het Sterrenbos. Hier en daar kleuren de bladeren geel.

De 2e stempel vinden we bij het kapelletje  bij Den Dungen. Buiten de kapel geplaatst in een buis met schroefdop.

Mooi toepasselijk vinden we deze tekst. Tijdens de wandeling hebben we altijd mooie gesprekken. Even de ander “zien” en ook gezien worden. We wisselen steeds af, wie met wie loopt.

We pauzeren bij Eetcafe Keesje aan de Dungense brug en vervolgens ons pad langs weteringen, waar we zelfs een regenboog in zagen. O.a langs de Wambergse beek

We komen langs een boom kapelletje met een volgende stempel.

Het laatste deel is door het bos. We zien de eerste paddestoelen. De oktober zon wordt aan het einde van de dag warmer. Het licht schijnt door de bladeren heen. Wat heeft de natuur ons veel te bieden.

Camino Brabant

Camino Brabant,

17 september, 21 km van Kaatsheuvel naar Heusden, bewolkt/bijna droog 17 graden. Een route langs de Efteling, door de Drunense Duinen, langs Drunen, Elshout en langs de weg naar Oud Heusden.

We zijn op pad met Elly en Margreth. Bij de Efteling kijken we even of onze schoenen groot genoeg zijn.😉

Onder de achtbaan van de Efteling is het een beetje rumoerig. Verderop is het de stilte van de Drunense Duinen. Erg mooi, de heide is nog hier en daar in bloei. Op een afstand lijkt het wel bruin. In de duinen is er geen camino pijl te vinden. Let op de genoemde nummers van het wandelroute netwerk of de app van Camino Brabant.

Heel even lijkt het dat we in de regen moeten lopen. Nou….het waren 3 spetters.

We zien vandaag veel kapelletjes. Hubertus kapel na de Drunense Duinen, de Maria kapel in Elshout, de kerk in Elshout. Erg mooi. Overal kunnen we een stempel vinden.

De echte camino paal onderweg. Deze gaat naar een onverhard pad langs de dijk. Met de fiets ga je hier rechtdoor.

Langs de weg na Elshout is het door bikkelen. Een drukke weg en steeds rechtdoor. De schoonheid komt weer dichtbij het eindpunt. Bij de vesting van Oud Heusden zijn diverse watertjes te zien.

We zijn vandaag met de bus en nemen bij aankomst de bus naar Den Bosch. Zo hadden we bij het station, cafe koffielab ons etappe drankje. Het was een heel gezellige dag. Dank Elly en Margreth voor het fijne gezelschap.

Excursie Galicia

Camino Primitivo

10 september

Ala afsluiting van onze camino Primitivo gaan we een excursie doen. Toch even Finistere en Muxia zien en wie weet er nog eens naar toe lopen.

Ponte Maceira, Muxia, Finistere, watervallen van Cee, de grootste horreo van Galicië en Muros

Ponte Maceira: aan de etappe van de camino naar Finistere, tussen Santiago en Negreira. Het is een oude romaanse brug. Een van mooiste bruggen van Galicië.

Muxia: Muxia ligt ten noordwesten van Santiago en ten noorden van Finistere.

T.i.

Het dorp Muxia maakt deel uit van de Costa da Morte. Deze dodelijke kust loopt van de dorpen Muros naar Malpica. Deze kust dankt zijn bijnaam aan de grillige kust en de vele rosten die direct voor de kust liggen. In het verleden hebben deze rotsen behoorlijk wat levens geëist. Cabo Finisterra, een granietheuvel van ongeveer 600 meter hoog, is onderdeel van deze kuststrook. De Romeinen dachten dat dit het westelijkste gelegen deel van het Europese vaste land was, oftewel het einde van de wereld. Ondanks dat dit niet het westelijkste deel is, heeft de kaap altijd deze bijnaam gehouden

De 0,0 paal bij Muxia.

We lopen even helemaal naar boven, waar je uitzicht hebt over het dorp Muxia.

Dan gaan we door naar Finistere. We komen er met 3 bussen gelijk aan… Tja en dan is de 0,0 paal bezet om een foto te maken. Waar het eerst leek dat het open weer zou worden, is het in Finistere weer helemaal dicht getrokken. De lucht is net zo grijs als de zee.

De rotsblokken achter de vuurtoren zijn een mooie plek om foto’s te maken. Ik zoek de koperen schoen op. We mijmeren alvast over onze camino Primitivo.

We krijgen steeds en tijdje om rond te kijken en dan gaan we naar het dorp Finistere voor de lunch. De volgende stop is bij de watervallen van Cee. De Ezaro watervallen. Mooi!!

Een van de speciale attracties van Galicië zijn de Horreo’s bij Carnota. Indrukwekkend om te zien.  Gebouwd in 1768 en is 34 meter lang en 1.90 meter breed.

Een hele speciale dag om onze camino af te sluiten. Wat een mooie herinneringen!

Camino Primitivo dag 17

Camino Primitivo

9 september van Pedrouzo naar Santiago, 19, 4 km meest droog, 8-16 graden.

En…

We zien de Botafumeiro. Een mooie beloning na onze Primitivo!

Tatata we zijn in Santiago aangekomen. De Primitivo zit erop. 320 km, meer dan 8500 omhoog en evenveel omlaag. Wat een kanjers en doorzetters. We hebben het allemaal kunnen halen. Van harte gefeliciteerd Leo, Marianne, Thea, Elly, Karin, Anny en ook Rianne die tot Lugo met ons mee is gegaan.

Maar eerst onze dag :

Info Gronze:

Met uitzondering van het eerste stuk lopen we vandaag door een gebied dat onderhevig is aan een intense stedelijke ontwikkeling: de luchthaven, woonwijken, snelwegen, werkplaatsen, enz. De etappe kent geen noemenswaardige hellingen; de klim naar Monte do Gozo is matig steil.

In onze herberg in Pedrouzo, Porta Santa ging het licht al om 6.15 uur aan….. Vroeg, maar het komt goed uit, want we willen vroeg vertrekken. Het is nog donker als we de deur uitgaan. In het bos hebben we onze zaklamp nodig om de oneffenheden in het bos te ontwijken.

Voorzichtig wordt het licht, en dan komt de zon door de mist. Wauw wat mooi!

Als we 14 km van de kathedraal zijn komen we al bij de gemeente grens aan. Het begint nu echt op te schieten.

Hier zijn ook veel kerkjes open voor de laatste stempels.

Bij camping San Marcos hebben we een laatste stempel. Hier ontmoeten we Jolle, die altijd vrijwillig chauffeur was voor de wandelaars.

De klim naar Monte de Gozo…..na zoveel klim km. Vinden we deze wel heel makkelijk.

Iets van de route is het pelgrims monument. Hier vandaan kun je de kathedraal zien…….ik word al blij van het uitzicht!

Daarna lopen we de stad in. Nog 5 km te gaan. En dan…… tatata we lopen samen de poort door en komen op het plein aan.

Bij de huiskamer worden we hartelijk ontvangen. Hier zijn Nederlandse vrijwilligers om alle Nederlands talige te ontvangen voor een praatje en een kopje koffie. We zijn heel dankbaar dat we de Camino hebben voltooid. Geweldig!

Ons etappe drankje? Een heerlijke Sangria. Dat hebben we verdiend.

In de avond gaan we naar de pelgrimsmis. Zouden we geluk hebben, dat de Botafumeiro door de kerk gaat? We gaan 1 uur vantevoren in de kerk zitten, zodat we een goede plek hebben.

We zien mannen met rode jassen komen….ja de Botafumeiro komt. Een kippenvel moment.

Na de mis kiezen we voor het pelgrims menu in San Martin Pinareo. Dat was om 20.30 uur. In Spanje een prima tijd….

We sluiten de dag af met Spaanse muziek. Tegenover de kathedraal onder de arcaden. Eerst nog even de bekende “schaduw” van Jacobus opzoeken

Camino Primitivo dag 16

Camino Primitivo

8 september, van Ocas naar Pedrouzo, 17 km, licht bewolkt, 17 graden

Info Gronze:

Een comfortabele etappe met weinig hoogteverschillen; we trekken verder over lange bospaden, door bossen en weilanden. Net als in de vorige etappe volgen we de hoofdweg van de N-547.

We vertrekken in de mist. Het zicht beperkt zich tot schimmen van onze wandelaars en van dichtbij zijn benevelde spinnenwebben te zien.

Bij een groot bord, met de tekst Santiago 33 (😀) zien we een wand met inspirerende teksten…..ik kies er eentje uit en neem die mee onderweg.

Een lang lint met pelgrims vandaag. Ook een bus met pelgrims, die misschien 5 km op de route lopen een stukje verder weer opgehaald worden. Even kennismaken met een Camino….. misschien wel het stapje om een keer op pad te gaan. Een camino gun ik iedereen.

En even later lopen we weer in de rust over de mooie Galicische paden.

Wat lekker! We krijgen verse vijgen, net van de boom. Kun je je voorstellen hoe dat smaakt?

Natuurlijk wachten we regelmatig op elkaar.

Een etappe vooral over bospaden met eucalyptus bomen. Het heeft gisteren geregend en dan gaat het extra lekker ruiken. Het zijn de eenvoudige onverwachte dingen waar we als pelgrim zo van kunnen genieten.

We zijn al erg op tijd in O Pedrouzo. Tegenover albergue Porta Santiago vinden we het toch altijd voor het etappe drankje.

Santiago….we komen eraan!

Camino Primitivo dag 15

Camino Primitivo

7 september van Melide via Arzua naar Ocas 20 km, motregen in de ochtend, later half bewolkt, 20 graden

We ervaren een heel groot verschil. De Camino français is veel drukker. En….zoals je op bovenstaand overzicht ziet, er zijn veel overnachtingsplekken. De keuze om in Ocas te gaan slapen is om de rust opnieuw te ervaren. We gaan Arzua dan ook voorbij.

Gisteren avond was het feest in Melide. Kampioenschap Spaanse tortilla maken, gesponsord door een eierleverancier. Reuze tortilla en het smaakte ook nog goed.😉

In de herberg San Anton kunnen we ook ontbijten. Handig vind ik, dan hoeven we op deze zondagmorgen niet op zoek naar een bar die open is.

We beginnen met even droog, weldra gaat de regenkleding aan

Door heuvelachtig terrein lopen we door Radio naar Boente. Vandaar gaan we omlaag in het dal van Rio Boente. Vlak ervoor krijg je de keuze. Rechtsaf of linksaf. Linksaf is bedoeld als het water van Rio Boente te hoog is. Het heeft in de nacht veel geregend, maar we wagen toch  rechtsaf.

We kunnen makkelijk over de stapstenen. Daarna gaan we weer steil omhoog naar Castenada. Opnieuw steil omhoog en weer omlaag naar Ribadiso da Baixo. Intussen trekt de laaghangende bewolking op. We zien de dampen bij de heuvels opstijgen.

We krijgen ook weer de mooie landschappen van Galicië te zien.

Ook na Ribadiso is er een stevige klim naar Arzua.

In Arzua hebben we onze lunchpauze en lopen dan door de bossen naar de afslag van onze overnachting.

Het is er erg rustig gelegen. Omdat er nu heel weinig pelgrims zijn, mogen we allemaal in het onderste bed van een stapelbed. 2 ruimtes voor onszelf. We boffen. Je ziet…….als pelgrims zijn we heel tevreden. Dankbaar voor wat ons is gegund. Ook dat ene zonnetje waar we bij aankomst van genieten. 😀Dat is ook nu we realiseren dat we er echt bijna  zijn en het voor ons allemaal gaat lukken. Daar proosten we op.

Camino Primitivo dag 14

Camino Primitivo

6 september van O Burgo de Negral naar Melide 25 km, zonnig 27 graden

De meeste delen erg mooi, nog even het “Primitivo” gevoel.

We starten 5 km voor Ponte Ferreira.

Info van Gronze

Een landelijke etappe, over kleine onverharde en vooral asfaltwegen, met frequente maar over het algemeen gematigde hellingen, en met kleine dorpjes, waarvan sommige met restaurants. Vandaag eindigen we in Melide, waar we aansluiten bij de camino Français.

 

Als we wakker worden ligt er een deken van ochtendnevel over het dal. De zon komt er net bovenuit. De lucht kleurt roze. Wat mooi!

Welgemoed gaan we op pad. een stevige etappe vandaag, door de afstand en de vele hoogteverschillen.

Niet vergeten terug uit te kijken…de nevel geeft nog steeds een mysterieus uitzicht.

Hier in Galicië zien we diverse horreo’s. Graan schuren  met rechte stenen aan de onderkant. Ze staan op poten en laten wind door, ter bescherming tegen muizen en de zoute zeewinden. Het is voor de opslag van granen, mais. Meestal met een kruis erbovenop. De gelovige Spanjaarden vragen zo hulp om de oogst te beschermen.

.

Ook typisch Galicië……de koeien gaan gewoon over de weg naar de weide toe. We liepen er midden in. Ook die met grote horens😉.

Dan weer door het bos, dan weer over onverharde paden klimmen we naar een hoogte van 706 meter. De laatste op de Primitivo die meer dan 700 meter hoog is.

Vanaf de top gaan we langs hellingen begroeid met heide en gaspeldoorn. In de diepte zien we Melide liggen.

Over de hoogte en daarna weer een bospad in.

Even checken op de kaart waar we zitten….. en hoeveel km het nog is naar Melide.

Een oude wasplaats is ingericht als grote visvijver en daarboven mooie schilderijen. Er naast is een bar, die slaan we nog even over. Vandaag hebben we een verdeling van ongeveer 10 km, 9 en 6. Met dit hoogteprofiel voor mij net te doen.

Het laatste deel naar Melide is vlak en rechtdoor. Ook dat hoort erbij. Ik heb blij dat de heuvels er voor vandaag opzitten. En dat we er zijn. Deze keer albergue San Anton, in het centrum op een rustige plek. Fijn ook dat Elly er weer bij is, die heeft vandaag gekozen alleen op pad te gaan. Heerlijk! Zei ze…….

Camino Primitivo dag 13

Camino Primitivo

5 september van Lugo naar O Burgo de Negral, 21 km, eerst mist later zon 12-27 graden, geen wind

Info Gronze

De etappe van vandaag is relatief oneffen: de meeste kilometers gaan over lokale wegen, en de rest over comfortabele, grotendeels verharde wegen met weinig hellingen.

Vanaf albergue Nazareth dalen we af naar de rivier. Het is nog mistig, we zien alleen contouren van de kathedraal.

Tegenover de herberg is een bakker en een klein stukje verder gaan we ontbijten. Het is een beetje somber deel van Lugo, veel huizen zijn niet meer bewoond. Wat leuk is het dan om zo een beschilderde trapopgang te zien.

We gaan de Rio Mino over via  Ponte San Larozo. Het  windstilte weer geeft mooie spiegelingen.

We stijgen naar San Xoan de Alto.

Heel onverwacht komt de zon iets door. Nog mooie mist over het gras te zien.

Na 8 km kwamen we bij “Casa Zapateiro”. Een fijne rustplek met automaat voor o.a koffie en wat lekkers. Ook met toilet. Er wordt goed voor de pelgrims gezorgd.

De omgeving ziet er met zon toch veel mooier uit. Dat komt goed uit na 3 a 4 dagen bewolkt weer. We lopen km’s lang langs de weg. Afwisselende omgeving is dan fijn

We hebben even pauze aan de kant van de weg op een paar boomstronken. Meer heeft een pelgrim toch niet nodig!

Mooier wordt het als we van de weg afgaan en bij  een bospad komen. De typisch Galicische muurtjes, met stenen en mossen.

Het mooiste deel van de dag zit in de laatste km’s. We krijgen een flinke stijging voor onze voeten, daarna een daling. Dat levert mooie vergezichten op!

O Lar de Alcarin is onze eindbestemming. Helemaal op een achteraf plekje. Er zijn maar een paar kamers. We boffen met zo een mooie, rustige plek.

Morgen komen we in Melide aan, waar we aansluiten bij de camino français. We zien er naar uit.

Camino Primitivo dag 12

Camino Primitivo

4 september van Castroverde naar Lugo 22 km, droog 18, af en toe zon

Info Gronze:

We starten deze etappe in Castroverde. Vrij vlak zonder voorzieningen.

Wat een geweldig verblijf in Castroverde,cafe, restaurant, pension Caffe Roma. Prima kamers, zeer goed ontbijt en menu en ook de enorme gastvrijheid. Vanmorgen stond het ontbijt zelfs voor ons klaar!

Opgewekt gaan we op pad. Even de route oppakken, net even terug en dan over een mooie landweg om Castroverde heen.

We lopen over bospaden, boerenweggetjes en door dorpen. Alles goed gemarkeerd. Leuk is nu onderweg dat er weer pelgrims bijkomen die in O Cadavo zijn gestart. Opvallend veel jongeren!

We krijgen een paar druppels en hopen op dat moment dat het niet doorzet. Wonderlijk was het dat de bewolking als een verticale lijn gescheiden was van strak blauwe lucht.

Tot onze grote verrassing vinden we een rustplek waar fruit wordt uitgedeeld. Er is ook een stalletje om wat te kopen. De enige voorziening onderweg, we zien daar de andere pelgrims.

Onderweg zien we ook een steengroeve waar graniet wordt gewonnen.

En een reuze dikke kantanjeboom van 350 jaar oud met een doorsnee van 2 meter. Zeer indrukwekkend! Nog steeds met blad en in leven..

Aan het einde van de etappe dalen we af naar een voorstad van Lugo. Onder het oude viaduct en later weer omhoog klimmen. Na 22 km die bijna vlak waren is het toch even klimmen.

En…..we hebben de mijlpaal van 100 km (nog te gaan) bereikt.

Voor Rianne het geplande eindpuntin Lugo. Zij is vanavond doorgereisd naar Santiago, we hebben haar samen naar de bus gebracht. Van harte gefeliciteerd! 220 km van de Primitivo gehaald. Heel goed gedaan.

Het voelt als hoogtepunt om bij de 100 km grens samen door de stadspoort te gaan.

Natuurlijk gaan we bij de kathedraal een stempel halen!

En morgen……op weg naar de laatste 100 km.

We logeren dicht bij het centrum in prima herberg Nazareth.

Camino Primitivo dag 11

Camino Primitivo

3 september van A Lastra via O Cadavo naar Castroverde, 18 km, opnieuw een regen ochtend 16 graden

Info Gronze:

Om 9 uur gaan we met de taxi terug naar A Lastra. Zo verdelen we de etappes en proberen meestal onder 20 km te blijven. De Primitivo is al zwaar genoeg, zeker als je de geplande etappes aanhoudt.

Na aankomst in A Lastra gaan we gelijk klimmen. Het is nog droog en de omgeving is prachtig.

De voorspelling was dat er maar 25 % kans was op 0,1 mm regen. We worden getrakteerd op prachtige Jacobsladders en schitterende wolkenpartijen.

Zou het dan toch weer gaan regenen? We hadden het nog niet gezegd of het begon al. Vlak voor O Cadavo zijn er 3 heuvels achter elkaar. Oneindig lijken ze. Nu met deze koele temperatuur goed te doen. Met hitte echt wel inspannend.

Een etappe, over comfortabele onverharde en asfaltwegen met zeer lichte hellingen: tussen O Cádavo en Castroverde beklimmen we een bescheiden heuvel;

Ook na O Cadavo is het erg mooi. De typische Gallische muurtjes langs onze camino. Stenen keurig gestapeld, door de jaren heen begroeid met mossen. Ook nu regent het en we gaan gestaag over vooral bospaden.

Ook hebben we nog even pauze wanneer het net niet regent. De kleurrijke dames op een zachte troon van mos.

We ervaren het mede door de afstand als eenvoudige etappe. We zitten ongeveer op 120 km van Santiago. Zie de paal met de km stand. Morgen gaan we naar Lugo en dan is het nog 100 te gaan. Op tijd kwamen we in Castroverde aan. De Tinto de Verano smaakt al prima.

We logeren in pension Roma, daarnaast is  het cafe/restaurant. Vanavond gaan we daar eten.

Camino Primitivo dag 10

Camino Primitivo

2 september van Fonsagrada naar A Lastra, 18 km, motregen en mist, na aankomst zon.

Deze zware etappe eindigen we in Lastra om daarna met de taxi naar O Cadavo te gaan (en morgen weer terug)

Deze eerste echt Galicische dag speelt zich voornamelijk af op onverharde wegen, langs de as van de LU-530, met aanhoudende, zij het over het algemeen gematigde, hellingen (met uitzondering van de enorme klim naar A Lastra). Vandaag passeren we de ruïnes van het Montouto-ziekenhuis, gesticht in de 14e eeuw om onderdak en bijstand te bieden aan pelgrims.

Van Fonsagrada naar Paradevella is het 12 km. Ook al pittig, het stijgt en daalt voortdurend. Door de mist en motregen is het zicht beperkt. In onze fleurige regenkleding goed te zien. Het kerkje bij Montouto was ons eerste doel, dat is na bijna 8 km.

Daar eten en drinken we wat. Het is koud, zodra we kunnen gaan we snel op pad.

Het meest pittig op dit deel is de daling vanaf Montouto naar Paradevella van 1000 naar 700 meter in korte tijd. Het is hard werken. De bomen zijn bekleed met baardmos. Mooi om te zien. Het groeit alleen als de lucht heel schoon is. En ja Galicië is naast erg mooi ook met schone lucht.

We zijn blij met de pauze binnen bij restaurant Paradevella. De lekkerste tortilla hoor ik zeggen, biscuotte en zelf heb ik empanada met tonijn en groente.

Daarna gaan we op pad voor de laatste 5,4 km. Nog steeds in de regenkleding. Het valt nog mee, geen enorme buien.

Nog 287 meter stijgen, waarvan de laatste 1,6 km nog 160 meter stijgen.

Die laatste 1,6 km zijn erg zwaar. Ik moet zelfs 2 x stoppen om op adem te komen….het lukt wel. Boven staan we uitgeput op elkaar te wachten.

Vandaag gaan we na deze top naar het cafe. Hier worden we opgehaald door een taxi. Natuurlijk gaan we morgen terug om ook dit deel naar Cadavo te gaan lopen.