12 oktober, zonnig 28 gradenVanaf Caldas de Reis naar O Pino 11 km

Gisterenavond was de tafel bij restaurant Termal voor ons buiten gereserveerd. Kun je je voorstellen oktober en dan buiten zitten eten. We vinden het heerlijk! We kozen voor het menu, voor mij was dat, meloen met serano ham, kabeljauw e als dessert een soort cheese cake maar dan vloeibaar.

Vandaag lopen we de helft van de route van Caldas de Reis naar Padron. Op het bovenste overzicht zie je beter dat het eerst vals plat omhoog ging en daarna scherp naar beneden. Dat zie je op onderstaand overzicht bijna niet.

Een landelijke etappe vandaag, veelal over smalle rustige boerenweggetjes. Met opnieuw zon. Vandaag wat later vertrokken, omdat we 2 nachten in Caldas de Reis zijn. Aan het eind van de wandeling gaan we met de taxi terug. Morgen met de bus tot waar we vandaag zijn gebleven.



De kerk van Esperon was nog open. Ook hier een beeld van de heilige San Roche. De beschermheilige van de benen.🤔. Altijd afgebeeld met een wond aan zijn been en een hond.


We zijn vaak in 2 groepen verdeeld. Karine, Coby, Marijke en Christina bij de snellere en de anderen, waaronder ik. We treffen elkaar bij Fogar do Peregrino. Vandaag kiest de snelle groep ervoor de afstand heen en terug te lopen…. chapeau. Die hebben nog genoeg energie en vinden dit een fijne middag vulling…….


Wij hebben alvast ons etappe drankje. En pimientos de Padron erbij. Deze keer waarschijnlijk Pimientos de Caldas. Ze zijn even lekker.

Om 17 uur zijn Karine, Coby en Marijke terug. Toppers! Samen nemen we een aperatief op het terrasje van het appartement.






























































































Ons vliegtuig had gisteren 2 uur vertraging. In plaats van om 22.30 uur Portugese tijd was het 00.30 uur. Te druk op het vliegveld van Porto, we mochten niet opstijgen. Spannend was het of de taxi zou willen wachten. Dat wilde hij wel en hij vroeg van tevoren fooi. Alles was toch nog goed gekomen. Om 3 uur (!!) waren we eindelijk bij albergue Las Pallanas. En….om 8 uur wordt de bagage opgehaald, dus was het een hele korte nacht. Blij waren we met albergue Las Pallanas. De eerste gereserveerde albergue was plotseling dicht en bij Pallanes was nog plek. Vrolijk werden we vanmorgen uitgezwaaid.
We kiezen ervoor terug te gaan naar de brug met Spanje. Toch 2 km terug op de route, maar zo mooi om even naar Spanje te kijken, de grens op het midden van de brug.

Dat voelt als het vertrek punt van onze camino. De pijlen…..we vinden ze en zoeken ze. De pijl naar de weg naar binnen is er ook al bij. We krijgen de persoonlijke zegen van een non. Ze kijkt ieder diep aan en wenst ons bescherming op de weg. De weg naar binnen…? Ook dat voelt goed. We voelen het….de eerste dag en al zo bijzonder.
En ook de mooie doorkijkjes van het hoog gelegen centrum van Tui naar rivier de Minho. Het zijn momenten om even stil te staan.
Net Tui uit komen we bij een reuze pelgrim. Symbolisch voor de weg die we te gaan hebben. Van buiten naar binnen.
We gaan verder en lopen langs de rivier de Louro. Een mooi pad over oude bruggetjes.
Bij het monument “the old pilgrim” wachten we even op elkaar. Ook voor Marion een duidelijke richting.
Morgen gaan we naar Porrino en zullen ook langs de rivier gaan ipv het industrie gebied. Hier kiezen we dan naar links. Het wordt ook uitgelegd bij de kaart ernaast.
Als je naar Casa Alternativo wilt is het wel rechtdoor. Daar slapen is een camino ervaring die ik ieder gun.
Een hartverwarmende ontvangst van Dries, een etappe drankje met een beetje schaduw. Wat een fijn plekje.

































































































































































