Herberg vol

10 juni, 24 km, koud 13 graden,motregen, Terradilla de los Templaros – Bercianos

De afgelopen dagen heb ik enthousiast verteld over de prima herberg Via Trajana in Calzadilla. En dat die over een hele mooie landweg gaat. Zelf had ik nog niet gereserveerd, in gedachten houden dat er altijd wel een plekje voor mij is. Op het keuzemoment zou ik beslissen of ik langs de originele route langs de weg of de mooie landweg zou gaan. Even voor de zekerheid bellen of er nog een plekje is……. Niet dus! Alle enthousiast gemaakte pelgrims zijn me voor. Dan ga ik naar Bercianos en vind een kleine privé kamer. Prima nu voor mij, want ik kamp nog steeds met een vervelende kriebelhoest in de nacht.

Het traject na Terradillos loopt over een licht glooiende landweg. Ook in het sombere weer prachtig om te zien hoe die gekleurde regenpakken zich voort bewegen.

Wie de Camino francais heeft gelopen, kent ook wel deze ondergrondse huisjes. Het blijken opslag plaatsen voor de wijnen te zijn.

Vandaag bereik ik de provincie Leon. Van oudsher staat dit beeld op de grens.

Sahagun lijkt dichtbij nu. Vanaf dit punt is het zeker nog een uur lopen.

Dagelijks ontmoet ik nu de Spaanse Ana. Ze vertrekt altijd ruim voor mij, maar vanwege een scheenbeen ontsteking doet ze het heel rustig aan. Laat haar rugzak vervoeren en zo mogelijk kiest ze voor kleine afstanden. Ze zegt: ik geniet nu veel meer van de omgeving, nu ik het langzaam aan moet doen. En…..ik ga het thuis ook rustiger aan doen. Dit heeft deze Camino me geleerd. Je krijgt wat je nodig hebt, soms zijn de lessen door pijn.

Na 12 km ben ik in Sahagun. Tijd voor een pauze en boodschappen. Ook op zondag ochtend is er een winkel voor de pelgrims open. Op deze plek tref ik weer een aantal pelgrims vanuit de herberg. Ook Sigrid en zij loopt een stukje met me mee. Ze bedankt me nog even voor alles wat ik voor haar heb gedaan. Ik ben me niet zo bewust van wat ik voor haar beteken. Zij is er ontroerd van. Ze zegt me dat ik blijdschap geef en ruimte creëer voor haar plannen. Dankbaar neem ik die complimenten in ontvangst.

Een schaapskudde midden op het pad. We gaan maar even aan de kant, dan lopen de schapen wel door.

Na Sahagun is het weer een echt Meseta pad. 10 km rechtdoor langs de weg. Ik wen eraan en de 2 uur lopen, zijn zo voorbij. Bij mij scheelt het, als ik uitreken hoe lang ik er over doe. Zo hoef ik nooit te denken, ben ik er nou nog niet.

Dat etappebiertje heb ik weer verdiend.

Nog 2 dagen en dan ben ik in Leon. Laat die bergen maar weer komen. Volgens de weersvoorspelling wordt het overmorgen beter weer. Daar zie ik erg naar uit. Het is zo koud dat buiten zitten na aankomst niet mogelijk is.

7 reacties op “Herberg vol

  1. Weer prachtige foto”s met bloemen als kader.Puur genieten.
    Bovendien speelt een geschreven tekst van jou van gisteren nog steeds door mijn hoofd.
    Je schreef, Lopen in de file?, nee de pelgrims hebben allemaal hetzelfde doel en je voelt je verbonden met hen.
    Deze gedachte had ik op mijn pas gedane Camino Portugues moeten hebben….. (ik dacht het eerste en ben langere afstanden gaan lopen… maar ook dat had zijn keerzijde.).
    Dank je om me anders te leren kijken!en me steeds mee te laten genieten van de klaprozen.

  2. Mooie dagen weer Mieke lees ff bij !! Je bent al e het een heel eind . En een file , welnee !! er is nog genoeg ruimte tussen de pelgrims . Zodat je zelf nog de ruimte voelt .. En dat je toch weer weet waar je een slaapplek kunt krijgen .. Vertrouwen en hoop toch !! Dat het zo koud is daar !! Kan me voorstellen dat je naar wat warmte verlangt .. Ik stuur je alvast een ☀️☀️. Mooie dag weer morgen ..

  3. Dag Mieke, Ineke en ik zouden je graag meer zon en een blauwe hemel gunnen, maar jij bent je eigen zon en blauwe hemel en ook nog eens die van anderen.

  4. Nou, Mieke, met “het commentaar” van Hans haal jij de eindstreep!!
    Ineke en Hans, jullie ook!! Met dat bericht kan de kou je niet (meer) deren!
    Fiet en Ton

  5. Ik volg je al vanaf het begin Mieke… Wat een Mooie verhalen, foto’s en mooie gedachten, elke dag weer. Zo volgde ik ook Rita op haar Camino Portugues. Ik sla Jullie verslag over Jullie Camino op, om het nog eens terug te kunnen lezen, en zo hoop ik dat ik kan bepalen welke route, mijn eerste Camino gaat worden. Jij bent al een heel eind op weg en het gaat Jou gewoon lukken. Blijf genieten Mieke, je verdiend het!!

  6. Mieke wat ben je toch een ras optimist geweldig . Mooie foto’s de klaprozen prachtig.
    Ik geniet van alles wat je schrijf.

    Bon Camino.

  7. Mieke,
    Wat een prachtige verhalen, ik volg je reisverslagen sinds oktober 2013.
    Ik heb je toen vluchtig ontmoet op de trappen van de kathedraal in Santiago.
    Ben bij thuiskomst gelijk je website gaan bekijken.
    Geweldig!!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.