Vertrouwen

“Vertrouwen is de vogel die het licht voelt
en zingt als de dageraad nog donker is.”
(Tagore)

3 mei, 28 km, veel wind en koud, 11 graden, Livinhac Le Haut – Figeac

Tja, vertrouwen. Dat heb ik ook wel eens een dag niet. Dan spreek ik mezelf moed in met de wijze woorden: “ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het kan” (Pipi Langkous). En iedereen heeft weleens zo een dag. Vandaag ging het dus over de afstand. Toch 3 km meer dan 25 en 25 voelt voor mij als aangenaam. Ik vond het toch spannend, want ik kom dan in het gebied van mijn ik….wel willen, maar niet over mijn grenzen gaan. Na het uitgebreide ontbijt van de gite Les Chants des Etoiles ga ik op pad.

Ik begin met een stijging van 200 naar ruim 400 meter. Daarna blijft het licht glooiend tussen 400 en 250 meter. Veel van die mooie paadjes, over de weilanden. Deze ochtend ook nog in mist.

Of deze Jacobsladders? De zon probeert met kracht de mist te verdrijven. Dat is ook maar heel kort dat je die kunt zien.

Dit effect van de mist heb ik nog niet eerder gezien. Het lijkt wel een regenboog in de mist.

Een pelgrim die er net naar buiten komt, zegt dat de kapel (Chapelle Santa Magdalena) de moeite waard is om te bekijken. Dat is zeker zo. Prachtige fresco’s op het plafond.

Na 3 uur lopen ben ik toe aan pauze en wat vind ik zomaar, een gastvrij bankje. Ik zit daar te genieten van vers brood met pindakaas (hier in Frankrijk gekocht) en dan komt Gitta langs. Deze foto kreeg ik van haar toegestuurd. Toen was het net warm genoeg voor mijn wandelrokje. Als ik in beweging ben is het snel warm genoeg.

Alweer zo een mooi paadje. Ik moest steeds aan Zuid Limburg denken. Bij de Heuvelland 4 daagse zijn die er ook en het is ook glooiend.

Hier was de boer aan het maaien. Erboven cirkelen buizerds, torenvalken en kraaien. Het leek wel of ze elkaar weg willen sturen. Dat spel van die vogels heb ik even staan bewonderen. Rustig zweven en dan plotseling een duik naar beneden. Zomaar een gratis luchtvoorstelling.😉

Alleen de laatste km naar Figeac kennen een sterke daling. Een weg met haarspeldbochten en een daling van 10%. Rustig met kleine pasjes en achter over leunen.

Die laatste 3 km vielen me zwaar. Er stond al een bordje Figeac. Gaat het dan tussen de oren zitten? Ik was blij dat ik er was. De gite d’etappe Gua ligt pas dicht bij de 3e brug. Ik zeg dat ik mijn geplande afstand van 31 km voor morgen naar Cajarc wel erg ver vind en zomaar krijg ik vandaag al een Camino kadootje voor morgen. Hij kent nog een gite op 25 km en….er is plaats voor me. YES! Zo krijg ik terug weer vertrouwen….Het komt altijd goed.

6 gedachten over “Vertrouwen

  1. Lieve Mieke ,
    Het is je toch gelukt Knap hoor en voor morgen is het ook goed gekomen.
    Wat is het mooi in de mist geweldige foto”s weer!Ik geniet ook mee.
    Je hebt heel wat conditie opgebouwd .Veel geluk morgen.

    Lieve groet Silvia

  2. Geweldig je hebt het weer gehaald. Je doet het hartstikke goed je schiet al lekker op he het grootste gedeelte zit er op moet je maar denken.

  3. Mieke, dit is …..toeval…..nee, zo moet het zijn!!
    Vandaag EN het vertrouwen van Tagore aangehaald EN in hetzelfde gesprek de zin van Pipi Langkous! Het verhaal betreft een jongeman vanuit een ander land die het hier maar eens moet zien te maken….! Morgen ga ik met i-pad naar het stel met wie ik deze zaak besprak……en laat jouw blog lezen……je hoort de reactie…..!!
    Wat een weg die je gaat en inderdaad: ik heb een diep respect en een grote waardering voor je!!
    Waar heb je je verjaardag gepland??????

  4. Hoe groot de afstand ook is, of ’t nu 20 of 35 km is, de laatste kms zijn altijd lastig/zwaar. Je hebt ’t weer voor elkaar gekregen Mieke en voor morgen, wss al vandaag, heeft Jacobus geluisterd naar jouw wens. Grappig om 2 Caminos tegelijkertijd op de website te lezen en ’t verschil in weer te zien. Jij in rok, Ria op zoek naar een vest, wonderlijk.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *