14 maart, 15 km (of 18) zon 12 graden van West Terschelling naar Midsland over het Groene strand.

De zon lacht ons tegemoet.  West Terschelling ligt in de zon als we langs het wad lopen.. Het is laag water, vele vogels zingen hun lied, we horen de wulp, een mooie start van de dag.

Bij het monument van alle vissers/zeevaarders die niet zijn teruggekeerd klimmen we de trap op. Daarvandaan kijken we uit over het Groene strand.

Het Groene strand is een uniek, dynamisch natuurgebied dat bekendstaat om zijn rijke vegetatie, overgang van zoet naar zout water en prachtige zonsondergangen. Het is een rustige plek, ideaal voor wandelaars, vogelaars en natuurliefhebbers die uitkijken over de Waddenzee. 

Een aantal gaan richting de zee, anderen volgen de route. Richting de zee is wat meer km’s. We ervaren stilte, weidsheid en een smal pad tussen de duindoorn. De duindoorn staat al volop in de knop. Hier en daar is het erg nat, we vinden een pad er net naast.

Dan komen we bij de duinen uit. Via GPX zien we waar we de duinen over gaan. We hoopten nog op een duin overgang die goed te doen zou zijn. Haha, zoals het er uit ziet zo was het echt!!!

En dan naar beneden…..het strand ligt diep onder ons. Een feestje voor Marion, ze is al beneden voor ik boven was.

Na deze duin overgang volgen we km’s het strand. Wat een ervaring! We zagen diep donkere wolken achter ons aanjagen. Dat natuurgeweld zo dichtbij meemaken…..Wauw! En plots ging het harder waaien. Ik doe mijn regenpak aan en wat denk je? De bui komt pas als we droog in een restaurant zitten aan zee…..

Daarna gingen we nog een paar km’s over het strand. Nu met een zonnetje. We zien een zeehondje, drieteen strandlopers, meeuwen en dat nog eens weerspiegelt in het water.

Bij Midsland aan Zee, nemen Marleen en ik de bus, die we precies halen. De anderen lopen nog een stukje door.

We stappen uit bij ons hostel en gaan op het terras in de zon zitten. Het voelt als voorjaar en ervaren een graad of 12. Heerlijk! Die donkere lucht boven West Terschelling komt niet bij ons. We zitten steeds in de zon, met uitzicht over het wad. Hoe willen we het hebben? Zo toch?