14 maart, 15 km (of 18) zon 12 graden van West Terschelling naar Midsland over het Groene strand.

De zon lacht ons tegemoet.  West Terschelling ligt in de zon als we langs het wad lopen.. Het is laag water, vele vogels zingen hun lied, we horen de wulp, een mooie start van de dag.

Bij het monument van alle vissers/zeevaarders die niet zijn teruggekeerd klimmen we de trap op. Daarvandaan kijken we uit over het Groene strand.

Het Groene strand is een uniek, dynamisch natuurgebied dat bekendstaat om zijn rijke vegetatie, overgang van zoet naar zout water en prachtige zonsondergangen. Het is een rustige plek, ideaal voor wandelaars, vogelaars en natuurliefhebbers die uitkijken over de Waddenzee. 

Een aantal gaan richting de zee, anderen volgen de route. Richting de zee is wat meer km’s. We ervaren stilte, weidsheid en een smal pad tussen de duindoorn. De duindoorn staat al volop in de knop. Hier en daar is het erg nat, we vinden een pad er net naast.

Dan komen we bij de duinen uit. Via GPX zien we waar we de duinen over gaan. We hoopten nog op een duin overgang die goed te doen zou zijn. Haha, zoals het er uit ziet zo was het echt!!!

En dan naar beneden…..het strand ligt diep onder ons. Een feestje voor Marion, ze is al beneden voor ik boven was.

Na deze duin overgang volgen we km’s het strand. Wat een ervaring! We zagen diep donkere wolken achter ons aanjagen. Dat natuurgeweld zo dichtbij meemaken…..Wauw! En plots ging het harder waaien. Ik doe mijn regenpak aan en wat denk je? De bui komt pas als we droog in een restaurant zitten aan zee…..

Daarna gingen we nog een paar km’s over het strand. Nu met een zonnetje. We zien een zeehondje, drieteen strandlopers, meeuwen en dat nog eens weerspiegelt in het water.

Bij Midsland aan Zee, nemen Marleen en ik de bus, die we precies halen. De anderen lopen nog een stukje door.

We stappen uit bij ons hostel en gaan op het terras in de zon zitten. Het voelt als voorjaar en ervaren een graad of 12. Heerlijk! Die donkere lucht boven West Terschelling komt niet bij ons. We zitten steeds in de zon, met uitzicht over het wad. Hoe willen we het hebben? Zo toch?

15 maart, 9 graden, alweer zon, van Midsland naar Hoorn, 24 km (of 19 km)

We nemen de bus die vlakbij ons hostel stopt en ons om 9.15 uur naar Midsland brengt. Onze route start bij Midsland aan Zee en niet waar de bus stopt, dat is bij Midsland. Gelukkig wilde de buschauffeur ons nog wel naar Midsland Centrum brengen(😉) Een km extra naar Midsland aan Zee dat vinden we te doen.

Een zeer mooie etappe, door bos, langs de zee, door de duinvalleien en tenslotte langs het wad.

Altijd weer een speciaal moment als je de duinen oversteekt. Hier op Terschelling is onze route soms ook door de duinen gemarkeerd. We boffen zo met dit mooie weer!!!

Onder de wolkenloze blauwe lucht gaan we over het strand naar Kaap Hoorn. Een restaurant vlak achter de duinen waar we al buiten in de zon kunnen zitten. We stralen er allemaal van.

En ja, als ze dan cheese cake met cranberry hebben, kan ik het toch niet weerstaan.

Via het Hoornse bos gaan we door een schitterende duinvallei.

Onze “voorlopers” krijg ik soms ook op de foto. Die blauwe lucht, zo mooi. Het is elk moment genieten

De rood bruine kleur is alvast een voorbode van de kraaiheide. Eindeloos zijn de paden door dit duingebied. We krijgen er geen genoeg van.

De volgende duinovergang is langs het Heart break restaurant. Intussen is het tijd voor een kopje soep. Hoe heerlijk is zo een dag. Zon, wandelen, rusten, de inwendige mens. Wat hebben we nog meer nodig?

Na 500 meter over het strand gaan we de duinen in. Deze keer niet gemarkeerd. We zien ook geen voetstappen, voor enige indicatie. We vinden de route dankzij de gpx track. Fijn dat een aantal ook de wandelapp hebben. Samen komen we eruit.

Die laatste duinvallei kleurt niet alleen door kraaiheide, maar ook al een klein beetje door Gagel met zijn oranje bloemetjes. Heel voorzichtig komen de bloemetjes uit. Een knipoog naar de lente. Met die zon erbij en als we uit de wind zijn, voelt dat ook zo.

Een ander landschap wacht op ons. Landbouw en later de Waddenzee.

Ten oosten van Oosterend (het verste punt van de bus…) staat een bus te wachten die richting veerboot gaat. We hebben er al ruim 19 km opzitten. Tja…ik neem de bus, de anderen gaan lopen. Met volle tegenwind, die intussen al windkracht 5 is. Chapeau!

Wat een prachtige dag!!!!

16 maart 13 km van Stayokay naar Hoorn, licht bewolkt 8 graden

Met dank aan Marleen, zij heeft het verslag vandaag gemaakt.

Toen we vanmorgen de gordijnen open schoven om 7.00u was het zwaar bewolkt en regenachtig. Maar om 8.30u was de hemel weer blauw. Wat hebben we deze dagen toch geluk met het weer!

Vanaf de prachtige Stayokay, waar we 3 nachten logeerden, wandelen we een stukje langs het Wad, steken de weg over en lopen door het Bos van West.
Het is heerlijk rustig in het bos. Merlin gaat weer even aan en we scoren de koolmees, winterkoning, sijsje, zanglijster en merel.
We lopen hierna door de weilanden naar Midsland. De graslanden vol met ganzen en weidevogels, het voorjaar is overal zichtbaar.

Na Midsland gaat het in Noordelijke richting. Bij de ijsbaan (wanneer zal die voor het laatst gebruikt zijn?) eten en drinken we wat. Anderhalf uur gelopen en 7 km op de teller, dat gaat goed! Zo gaan we die taxi die om half 12 besteld is in Hoorn wel halen.

De route vervolgt door het Formerumer bos. De mossen trekken onze aandacht, ze zijn zo fris groen met oranjekleurige sporen afgewisseld met het grijzige rendiermos is het een mooi kleurenpalet. We zien paarden en geiten in de duinen en op het water slobkousen, uhhh slobeenden dus ☺️

Het kerkje van Hoorn komt in zicht. Als we het plaatsje in lopen staat de taxi al klaar. In 12 minuten staan we weer voor de stayokay. De bagage wordt ingeladen en dan volgt het allerlaatste ritje over Terschelling naar de boot. We nemen na 5 fantastische dagen afscheid van de eilanden.
We hebben het zó goed gehad in de natuur en met elkaar!!!

Het etappe drankje doen we op de boot. Mieke trakteert! Bedankt Mieke voor je geweldige begeleiding en al het regelwerk!

Dank je Marleen voor het leuke verslag