Wat een speciale camino! We starten aan de kust in Galicië. Net ten noorden van de grens met Portugal. Daarna gaan we de eerste dagen langs de kust naar het noorden. Vanaf Vigo gaan we even op de centrale route van de camino Portuguese. Na Pontevedra gaan we naar de spirituele route via Armenteira. Met de voor naar Pardon en dan de laatste dagen weer op de centrale route naar Santiago. Een mooie nieuwe uitdaging. De Camino wacht op ons. Op 1 september komen we in Santiago aan.
We zijn op pad met; Fredy, Emmy, Marie-Louise, Mieke, Lida, Ria, Karin en Eveline
We hadden onderweg vertraging…..het vliegtuig moest vanwege medische redenen een nood-stop maken. Een van de passagiers had een “stroke” (hersenbloeding?) Daarna is toestemming vragen te landen, papieren opnieuw regelen etc. Het werd een landing bij Parijs, voor we weer vertrokken was het 1 uur verder. Uiteindelijk kwamen we 2 uur later aan in Porto. Gelukkig was de chauffeur op ons blijven wachten en werden we in 1,5 uur naar A Guarda gebracht. Aan de haven hadden we het eerste etappe drankje, zie boven. Wat een mooi uitzicht over het plaatsje, met Monte Tecla op de achtergrond.
23 augustus 2026, 22 km, eerst 4 uur regen, daarna half bewolkt 18 -22 graden
T.i uit Gronze
De eerste etappe van deze route in Galicië brengt ons langs prachtige stukken zee, door een ruw landschap dat openstaat voor wind en stormen. Naast de verschillende uitzichtpunten op de oceaan vinden we een prachtig vissersdorp, en Oia, met het indrukwekkende gebouw van het klooster aan zee.
We beginnen de dag met een ontbijt in cafe “mas bonita” aan de haven. Volgens het weerbericht zou het pas tegen de avond regenen. Toen we de deur uit wilden gaan, dachten we…wat nu? Onder het motto “het is altijd weer” trekken we onze regenkleding toch maar aan.
Dat kunnen we! En nemen een voorbeeld aan deze Jacobus, die in weer en wind geduldig op de pelgrims wacht.
We volgen vooral paden langs de kust, af en toe een stukje langs een drukke weg.
Na ongeveer 7 km is in Portacela een bar te vinden. We zijn blij met een droge pauze plek. Ik zie er inspirerende teksten. Voor jou als lezer😀. Ieder gegund…..
Daarna gaan we naar Oia met het klooster aan zee. De kerk is net uit, ieder gaat naar een bar of restaurant. Binnen zijn niet veel plekken, in het restaurant bij het klooster verwachten ze veel gasten. Er is dan ook geen plaats voor ons….we gaan onder een afdak zitten. Ook prima. Als pelgrim zijn we daar ook tevreden mee.
Het wordt droog met zon. Je ziet het, deze route is prachtig! Het blauw van de lucht kleurt met onze rugzakken met fleurige beschermhoezen.
Ook zien we een goed bewaarde horreo en wat verder een monumentje van en voor pelgrims.
Spontaan denk ik aan het lied “buen camino perigrino” en motiveer mezelf door te zingen voor de laatste km’s. Die stenen voelen ook voor mij en geeft de verbinding met de andere pelgrims
We logeren in apartementen bij de pelgrims herberg Aguncheiro. Een fijne plek direct aan de zee.
Het eerste etappe drankje na de wandeling hebben we verdiend!
24 augustus, 16 km, eerst motregen, daarna stevige langdurige buien, 20 graden.
Bron Gronze
Als de etappe van gisteren mooi was, zal die van vandaag ook heel aantrekkelijk en gevarieerd zijn: we beginnen onze weg langs de kust, we genieten van een prachtig traject door de heuvels met uitzicht op een vuurtoren, en ontdekken even later Baiona. Dan is het nog 4,5 km om in Ramalossa te komen
In Mougas bleef het gisteren avond ook regenen, en we hadden dan voorzien dat we geen zonsondergang zouden zien. Jawel hoor! Vanuit ons appartement helemaal naar het westen kijken….daar was het te zien! Aan de andere kant opnieuw prachtige dreigende wolken. (Dank aan Ria voor de foto) De electriciteit kabels zijn goed te zien, ik vind het niet storend.
Klaar voor vertrek….
Vandaag lopen we afwisselend langs de weg. Daar hebben ze een brede voetgangers strook gemaakt. Het uitzicht blijft mooi.
Waar mogelijk word je naar de zee geleid. We horen de golven van de zee. Met de motregen van vanmorgen goed te doen. En ja, dat is iets langer dan langs de weg. Wat zou jij kiezen??
Het uitzicht op de vuurtoren wordt steeds duidelijker. De Cabo de Faro Silleido. We klimmen daar naar boven en komen op gelijke hoogte met de vuurtoren. Een mooi deel van de route.
We dalen af in de richting van Baiona. We lopen zoveel mogelijk op ons eigen tempo. Ikzelf, samen met 2 anderen komen als laatste bij een bar aan. Daar zijn 2 anderen. He….we missen er 3, die blijken een stukje verder een koffiestop te vinden. Prima! We lopen naar een winkel in Baiona om onze proviand aan te vullen. Sinds ons vertrek hadden we nog niet 1 winkel gezien. Soms is het even droog en zien we mooie trompet bloemen.
De richting kan niet missen. Overal zien we de richting aangegeven. Alleen als we van de route afwijken is het even zoeken.
Het gaat steeds harder en langdurig regenen. Met soms doorweekte schoenen en soms nat tot op het vel, komen we bij Ramalossa aan.
We logeren in klooster Pazo Piso. Het etappe drankje bewaren we tot voor het eten. We gaan bijtijds en vinden daar een nieuw restaurant, waar we een heerlijk pelgrimsmenu hadden. Een aanbeveling voor restaurant Montaditos y Tapas, gelegen in het winkelcentrum bij Gadis.
Proost dames, ook deze regendag doorstaan. Goed gedaan!
De route naar Vigo kent volgens mijn Wandel app, Organics 3 mogelijkheden. We kiezen die door de heuvels gaat. De paarse lijn hebben we gelopen. Voor Vigo stoppen we en nemen de taxi naar Redondela.
En dat is echt een stevige etappe, zoals uit onderstaand overzicht blijkt.
Vanmorgen zijn we weer “uitgetreden”. Pazo Piso heeft allemaal 1 persoons kamertjes. Heel eenvoudige kamertjes met bed en een tafel. We kunnen ons voorstellen dat hier zusters of paters hebben gewoond.
Het begint direct met een klim in de bossen. Met grote stenen, veel plassen en hoogteverschillen. De herfst kleuren zijn er al, en dat voor eind augustus.
We hadden pauze gepland na ongeveer 7,6 km in het dorpje Priegue. Daar was de vorige keer horeca open, helaas nu gesloten. Dat valt even tegen we hadden er zin in koffie. Dan maken we even gebruik van de bankjes.
Het stijgt verder en we krijgen uitzicht over Rio Vigo, met 3 eilanden voor de kust. Bijzonder vandaag is dat het net lijkt of de wolken uit het eiland komen.
Onderweg is er tijd voor een “gekke” fotoshoot……Jonge meiden onderweg deden het ook en wij voelen ons er nooit te oud voor.
Wat fijn dat we vandaag een min of meer droge dag hadden!
26 augustus 20 km, vanmorgen vooral droog. De laatste 5 km “bakken” regen, alweer doorweekt.
Info van Gronze
Het profiel: Vandaag krijgen we twee heuvels van respectievelijk 120 en 135 hoogtemeters. De eerste heeft een kort zeer steile helling
De schoenen staan keurig in de kasten bij de deur. Maar goed dat een foto niet laat ruiken wat voor luchten er hangen……Mijn schoenen zijn tot nu toe van binnen droog gebleven. Een aantal van ons heeft echt doorweekte kletsnatte schoenen.
We verlaten Casa de Herba en gaan door het stadje. Kleine straatjes met meteen al hoogteverschillen.
Net buiten Redondela zien we aan de linkerkant kleurige huizen die zo op een heuvel geplakt lijken.
Er zijn veel pelgrims onderweg. Opvallend veel Spaanse jongeren, nog net voor ze weer aan studie of werk beginnen. Ook voor hen is het heel dapper dat ze dit aangaan. Een ervaring voor het leven! Voor ons voelt het heel gemoedelijk, ieder op zijn eigen weg met hetzelfde doel. Dat verbroedert en geeft een familie gevoel.
Het meest steile stuk is vanaf dit punt. We klimmen naar alto de Lomba op 120 meter.
Op deze hoogte krijgen we uitzicht over Rio Vigo.
We staan op een splitsing 70 meter omhoog met 15%(!) of 360 meter met 5%? Weet je wat deze kanjers kiezen? De eerste! We dachten dat het dalen zou zijn. Ik kan je zeggen, dat is heel pittig!
In Arcade hebben we pauze bij een bakker, verse broodjes, groot terras. Er kunnen vele pelgrims even rusten.
Iets verder is een bekende oude brug op de camino Ponte Sam Paio. Heel smal, 2 auto’s kunnen niet passeren. We lopen daar dan ook achter elkaar.
Na de brug beginnen we aan de 2e klim. Eerst langs een horreo. Van oudsher een opslagplaats voor maïs en granen. Zo gemaakt dat muizen er niet bij kunnen. Hier met een doorkijkje naar Arcade.
Deze 2e stijging is over grote stapstenen. Goed kijken waar je je voeten zet, geconcentreerd lopen we naar boven. Ook hier is het opvallend groen. De muren zijn bedekt met planten en mossen.
Na 8 km hebben we weer een pauze bij Casa Fermin. Even van de route, er staat een bord bij het wandelpad. We hebben daarna nog 5 km te doen. Echt stromende regen! Een dikke uur lang. We kiezen voor de route langs de rivier. Helemaal in het groen. Daar zien we niet veel van. We lopen zo snel mogelijk tot we bij een viaduct zijn dichtbij Pontevedra.
We staan we nog even stil bij reusachtige eucalyptus bomen.
Het blijft gestaag regenen. We checken in bij een hotel🤔 met een 2 en 2 3 persoonskamers. We vinden het fijn! We gaan om 18.30 de deur uit om nog even naar de kerk te kijken. Een van de kleine momenten met zon. De Santuario de ka virgin Perigrina
Ook morgen is het waarschijnlijk weer een regendag. We hopen dat het meevalt…..
