Redondela Pontevedra

26 augustus 20 km, vanmorgen vooral droog. De laatste 5 km “bakken” regen, alweer doorweekt.

Info van Gronze

Het profiel: Vandaag krijgen we twee heuvels van respectievelijk 120 en 135 hoogtemeters. De eerste heeft een kort zeer steile helling

De schoenen staan keurig in de kasten bij de deur. Maar goed dat een foto niet laat ruiken wat voor luchten er hangen……Mijn schoenen zijn tot nu toe van binnen droog gebleven. Een aantal van ons heeft echt doorweekte kletsnatte schoenen.

We verlaten Casa de Herba en gaan door het stadje. Kleine straatjes met meteen al hoogteverschillen.

Net buiten Redondela zien we aan de linkerkant kleurige huizen die zo op een heuvel geplakt lijken.

Er zijn veel pelgrims onderweg. Opvallend veel Spaanse jongeren, nog net voor ze weer aan studie of werk beginnen. Ook voor hen is het heel dapper dat ze dit aangaan. Een ervaring voor het leven! Voor ons voelt het heel gemoedelijk, ieder op zijn eigen weg met hetzelfde doel. Dat verbroedert en geeft een familie gevoel.

Het meest steile stuk is vanaf dit punt. We klimmen naar alto de Lomba op 120 meter.

Op deze hoogte krijgen we uitzicht over Rio Vigo.

We staan op een splitsing 70 meter omhoog met 15%(!) of 360 meter met 5%? Weet je wat deze kanjers kiezen? De eerste! We dachten dat het dalen zou zijn. Ik kan je zeggen, dat is heel pittig!

In Arcade hebben we pauze bij een bakker, verse broodjes, groot terras. Er kunnen vele pelgrims even rusten.

Iets verder is een bekende oude brug op de camino Ponte Sam Paio. Heel smal, 2 auto’s kunnen niet passeren. We lopen daar dan ook achter elkaar.

Na de brug beginnen we aan de 2e klim. Eerst langs een horreo. Van oudsher een opslagplaats voor maïs en granen. Zo gemaakt dat muizen er niet bij kunnen. Hier met een doorkijkje naar Arcade.

Deze 2e stijging is over grote stapstenen. Goed kijken waar je je voeten zet, geconcentreerd lopen we naar boven. Ook hier is het opvallend groen. De muren zijn bedekt met planten en mossen.

Na 8 km hebben we weer een pauze bij Casa Fermin. Even van de route, er staat een bord bij het wandelpad. We hebben daarna nog 5 km te doen. Echt stromende regen! Een dikke uur lang. We kiezen voor de route langs de rivier. Helemaal in het groen. Daar zien we niet veel van. We lopen zo snel mogelijk tot we bij een viaduct zijn dichtbij Pontevedra.

We staan we nog even stil bij reusachtige eucalyptus bomen.

Het blijft gestaag regenen. We checken in bij een hotel🤔 met een 2 en 2 3 persoonskamers. We vinden het fijn! We gaan om 18.30 de deur uit om nog even naar de kerk te kijken. Een van de kleine momenten met zon. De Santuario de ka virgin Perigrina

Ook morgen is het waarschijnlijk weer een regendag. We hopen dat het meevalt…..

Ramalossa Vigo Redondela

25 augustus, 12 km, een paar buien 20 graden

De route naar Vigo kent volgens mijn Wandel app, Organics 3 mogelijkheden. We kiezen die door de heuvels gaat. De paarse lijn hebben we gelopen. Voor Vigo stoppen we en nemen de taxi naar Redondela.

En dat is echt een stevige etappe, zoals uit onderstaand overzicht blijkt.

Vanmorgen zijn we weer “uitgetreden”. Pazo Piso heeft allemaal 1 persoons kamertjes. Heel eenvoudige kamertjes met bed en een tafel. We kunnen ons voorstellen dat hier zusters of paters hebben gewoond.

Het begint direct met een klim in de bossen. Met grote stenen, veel plassen en hoogteverschillen. De herfst kleuren zijn er al, en dat voor eind augustus.

We hadden pauze gepland na ongeveer 7,6 km in het dorpje Priegue. Daar was de vorige keer horeca open, helaas nu gesloten. Dat valt even tegen we hadden er zin in koffie. Dan maken we even gebruik van de bankjes.

Het stijgt verder en we krijgen uitzicht over Rio Vigo, met 3 eilanden voor de kust. Bijzonder vandaag is dat het net lijkt of de wolken uit het eiland komen.

Onderweg is er tijd voor een “gekke” fotoshoot……Jonge meiden onderweg deden het ook en wij voelen ons er nooit te oud voor.

Wat fijn dat we vandaag een min of meer droge dag hadden!

Mougas Ramalossa dag 2

24 augustus, 16 km, eerst motregen, daarna stevige langdurige buien, 20 graden.

Bron Gronze

Als de etappe van gisteren mooi was, zal die van vandaag ook heel aantrekkelijk en gevarieerd zijn: we beginnen onze weg langs de kust, we genieten van een prachtig traject door de heuvels met uitzicht op een vuurtoren, en ontdekken even later Baiona. Dan is het nog 4,5 km om in Ramalossa te komen

In Mougas bleef het gisteren avond ook regenen, en we hadden dan voorzien dat we geen zonsondergang zouden zien. Jawel hoor! Vanuit ons appartement helemaal naar het westen kijken….daar was het te zien! Aan de andere kant opnieuw prachtige dreigende wolken. (Dank aan Ria voor de foto) De electriciteit kabels zijn goed te zien, ik vind het niet storend.

Klaar voor vertrek….

Vandaag lopen we afwisselend langs de weg. Daar hebben ze een brede voetgangers strook gemaakt. Het uitzicht blijft mooi.

Waar mogelijk word je naar de zee geleid. We horen de golven van de zee. Met de motregen van vanmorgen goed te doen. En ja, dat is iets langer dan langs de weg. Wat zou jij kiezen??

Het uitzicht op de vuurtoren wordt steeds duidelijker. De Cabo de Faro Silleido. We klimmen daar naar boven en komen op gelijke hoogte met de vuurtoren. Een mooi deel van de route.

We dalen af in de richting van Baiona. We lopen zoveel mogelijk op ons eigen tempo.  Ikzelf, samen met 2 anderen komen als laatste bij een bar aan. Daar zijn 2 anderen. He….we missen er 3, die blijken een stukje verder een koffiestop te vinden. Prima! We lopen naar een winkel in Baiona om onze proviand aan te vullen. Sinds ons vertrek hadden we nog niet 1 winkel gezien. Soms is het even droog en zien we mooie trompet bloemen.

De richting kan niet missen. Overal zien we de richting aangegeven. Alleen als we van de route afwijken is het even zoeken.

Het gaat steeds harder en langdurig regenen. Met soms doorweekte schoenen en soms nat tot op het vel, komen we bij Ramalossa aan.

We logeren in klooster Pazo Piso. Het etappe drankje bewaren we tot voor het eten. We gaan bijtijds en vinden daar een nieuw restaurant, waar we een heerlijk pelgrimsmenu hadden. Een aanbeveling voor restaurant Montaditos y Tapas, gelegen in het winkelcentrum bij Gadis.

Proost dames, ook deze regendag doorstaan. Goed gedaan!

A Guarda Mougas

23 augustus 2026, 22 km, eerst 4 uur regen, daarna half bewolkt 18 -22 graden

T.i uit Gronze

De eerste etappe van deze route in Galicië brengt ons langs prachtige stukken zee, door een ruw landschap dat openstaat voor wind en stormen. Naast de verschillende uitzichtpunten op de oceaan vinden we een prachtig vissersdorp, en Oia, met het indrukwekkende gebouw van het klooster aan zee.

We beginnen de dag met een ontbijt in cafe “mas bonita” aan de haven. Volgens het weerbericht zou het pas tegen de avond regenen. Toen we de deur uit wilden gaan, dachten we…wat nu? Onder het motto “het is altijd weer” trekken we onze regenkleding toch maar aan.

Dat kunnen we! En nemen een voorbeeld aan deze Jacobus, die in weer en wind geduldig op de pelgrims wacht.

We volgen vooral paden langs de kust, af en toe een stukje langs een drukke weg.

Na ongeveer 7 km is in Portacela een bar te vinden. We zijn blij met een droge pauze plek. Ik zie er inspirerende teksten. Voor jou als lezer😀. Ieder gegund…..

Daarna gaan we naar Oia met het klooster aan zee. De kerk is net uit, ieder gaat naar een bar of restaurant. Binnen zijn niet veel plekken, in het restaurant bij het klooster verwachten ze veel gasten. Er is dan ook geen plaats voor ons….we gaan onder een afdak zitten. Ook prima. Als pelgrim zijn we daar ook tevreden mee.

Het wordt droog met zon. Je ziet het, deze route is prachtig! Het blauw van de lucht kleurt met onze rugzakken met fleurige beschermhoezen.

Ook zien we een goed bewaarde horreo en wat verder een monumentje van en voor pelgrims.

Spontaan denk ik aan het lied “buen camino perigrino” en motiveer mezelf door te zingen voor de laatste km’s. Die stenen voelen ook voor mij en geeft de verbinding met de andere pelgrims

We logeren in apartementen bij de pelgrims herberg Aguncheiro. Een fijne plek direct aan de zee.

Het eerste etappe drankje na de wandeling hebben we verdiend!

Op weg naar A Guarda

22 augustus 2026

Wat een speciale camino! We starten aan de kust in Galicië. Net ten noorden van de grens met Portugal. Daarna gaan we de eerste dagen langs de kust naar het noorden. Vanaf Vigo gaan we even op de centrale route van de camino Portuguese. Na Pontevedra gaan we naar de spirituele route via Armenteira. Met de voor naar Pardon en dan de laatste dagen weer op de centrale route naar Santiago.  Een mooie nieuwe uitdaging. De Camino wacht op ons. Op 1 september komen we in Santiago aan.

We zijn op pad met; Fredy, Emmy, Marie-Louise, Mieke, Lida, Ria, Karin en Eveline

We hadden onderweg vertraging…..het vliegtuig moest vanwege medische redenen een nood-stop maken. Een van de passagiers had een “stroke” (hersenbloeding?) Daarna is toestemming vragen te landen, papieren opnieuw regelen etc. Het werd een landing bij Parijs, voor we weer vertrokken was het 1 uur verder. Uiteindelijk kwamen we 2 uur later aan in Porto. Gelukkig was de chauffeur op ons blijven wachten en werden we in 1,5 uur naar A Guarda gebracht. Aan de haven hadden we het eerste etappe drankje, zie boven. Wat een mooi uitzicht over het plaatsje, met Monte Tecla op de achtergrond.

Een enerverende dag!

Plaatsen vrij

Goed nieuws! Er zijn wat plaatsen vrij. Je bent van harte welkom

1-4 december 2026 in Zuid Limburg vanaf de Smidse in Epen

22-26 februari 2027 Via Coriovalum Een echte pelgrimswandeling van Houthem naar Heerlen

28 juni – 6 juli 2027 Mullerthal

Het Limburgse land is ook in de wintermaanden prachtig. Wie gaat met ons mee om de mooie wandelpaden rondom Epen te ontdekken? Dat is van 1-4 december. Zie de link op de site Wandelen in Zuid Limburg | Wandelreizen

Of een heuse pelgrimswandeling met stempelkaart van Houthem naar Heerlen? Dat is van 22-26 februari 2027. Zie de link op de site bij Via Coriovallum | Wandelreizen

 

In de zomer is er een plaatsje vrijgekomen bij de Mullerthal trail. Ga mee naar “Klein Zwitserland” om de prachtige omgeving van Echternach te verkennen, met grillige rotspartijen. Dat is van 28 juni – 6 juli 2027. Door de ligging langs de ongelofelijk mooie rotsen schaduwrijk. Zie de link op de site bij Mullerthal trail | Wandelreizen

Helaas zijn de andere wandelingen van 2027 vol. Je kunt je nog wel inschrijven op de reservelijst bij diverse wandelingen; met uitzondering van de Primitivo. Neem een kijkje bij de plannen op Wandelreizen 2027 | Wandelreizen

Voor vragen of aanmeldingen, stuur een mailtje naar info@inbalansopweg.nl

 

Finistere en Santiago

17 en 18 juli, nog even genieten…..heerlijk weer, 22 graden zonnig

Na de zonsondergang verblijven we tot 15 uur nog in Finistere. Een beetje winkelen en/of even naar het strand. Ik loop over het strand, uiterst langzaam. Bewust van deze laatste stappen. Voeten in het zand, de golven die er zachtjes aankomen. De schelpen die ritselen alsof het muziek is.

Er gebeurde nog iets heel bijzonders. Wat souvenirs kopen, en naar de winkel teruggaan, omdat er iets dubbel was. Zie ik daar een portemonnee liggen…..Het lijkt net alsof is daar naar toe werd getrokken. Gelukkig hebben we die aan de eigenaar terug kunnen geven. Dankbaar dat het gevonden is😀.

We gaan later dan gepland naar Santiago en besluiten naar de pelgrimsmis van 19.30 uur te gaan. Er zijn vele plaatsen gereserveerd, later komt ook de bisschop. Zouden we worden verrast met de Botafumeiro? …….Yes we hebben geluk. De mannen in rode jassen komen naar voren, haken de touwen los. Intussen zingen een tenor en een non het prachtige lied.

Een bijzondere ervaring. We gaan daarna wat eten. Rond 22 uur zijn we er klaar en gaan we naar het plein. Zouden de muzikanten er zijn? En ja hoor, ze beginnen te spelen en een enthousiaste menigte zingt uit volle borst mee. Super gezellig! Een aantal gaat daarna nog even de “schaduw” opzoeken……Die kun je vinden als het schemert of nacht is in de hoek van de kathedraal naast de souvenirs winkel.

De andere dag blijkt de schaduw ook te zien te zijn als de schaduw precies op de juiste plaats valt. (Zoek de verschillen) Dank aan Elly die er toevallig langs komt.

In de morgen gaan we naar de “Huiskamer”. Dank aan de gastvrijheid van de vrijwilligers die de Nederlandse en Belgische pelgrims ontvangen. We treffen er Toine. Ook toevallig, de laatste dagen kwamen we hem steeds tegen, hij vertelde enthousiast over zijn eerste camino. Zo enthousiast…..die komt wel terug.

We kregen er deze tekst. Iedere keer opnieuw raakt me dat…. Van Ricky Rieter

 

We sluiten onze fantastische camino af met een etentje bij restaurant Meraki.

Dank je wel lieve medewandelaars. We hebben een fijne camino ervaren, nieuwe vriendschappen, uitdagingen, vertrouwen, behulpzaam, dankbaar en blij dat we deze camino met elkaar hebben kunnen realiseren. Voor altijd in ons hart. En dan nu verder naar het leven van alledag, met de ervaringen die we in ons hart houden, en meenemen om onze “rugzak” te verlichten……

Zonsondergang Finistere

16 juli 22.15 we zien de zon in de zee zakken.

Wat een mooi moment!

Eerst gaan we naar de km paal met 0,00 km. Onze bestemming van deze wandeling is bereikt. Nu gaan we verder op onze eigen weg. Met wat we hebben mogen ervaren in ons hart……

We klimmen over de rotsen achter de vuurtoren.

Dan is het wachten….bijna iedere 5 minuten zie je verschil. Een wonderschone zonsondergang.

Dan wordt het stil, ook de vogels zijn voor die dag uitgefloten…..de kijkende mensen zwijgen. Ook deze dag is weer voorbij.

Onze voeten hebben ons gedragen. Dankbaar dat wij dit hebben kunnen doen.

Tot een volgende camino…….

 

Camino Finistere dag 9

16 juli, 15 km van Lires naar Finistere, half bewolkt 22 graden

De route volgens de Camino loopt door het binnenland. Volgens de eigenaar van hotel As Eiras waren er meerdere mogelijkheden. Een klein stukje langs de kust, tot de helft langs de kust. Dat is een deel van de camino Dos Faro’s, met een hoge moeilijkheidsgraad. Ik kies met Maria, Joke en Anja voor een klein stukje langs de kust. Elly, Ans, Ria en Christina gaan voor de uitdaging. Met heel veel dank aan Elly die met hulp van GPX de route heeft geleid.

We zoeken samen de route op. Daarna gaan we gesplitst verder.

 

Onderstaand de foto’s en het verslag van Elly. Hartelijke dank!

Vandaag hebben Ria, Ans, Christina en ik een stuk van de Camino de Faros gelopen. Vergelijk het met het kustpad in Nederland waar we vooral door de duinen lopen. Alleen zijn de ‘duinen’ hier een ietsie pietsje uitdagender.
Ik had de route op de app dan kan er weinig mis gaan, zou je denken. Daarna wees de app ons de bush bush in: hoge varens, gaspeldoorn en bramen vielen ons ten deel. Wij zijn van het type van worstel en kom boven, je zou het ook ‘niet lullen maar poetsen’ kunnen noemen. Maar eenmaal boven (het pad ging ook nog eens omhoog) moesten we volgens de app rechtsaf maar waar is dat pad? Na overleg vond ik een soort van pad met dezelfde planten als hiervoor genoemd. Maar wij volgen uiteindelijk braaf het lijntje op de app, want zo zijn wij ook. Gelukkig komen wij weer op het goede pad 😅, er staat zelfs een groene pijl 🧐 een zeldzaamheid. Die wijst ons in de goede richting maar de app wijst anders 🙄 Het geluk is met ons, een grote groep nadert en die volgen de groene pijl, dus wij ook 😁. Wij waren blij met de bevestiging want het echte werk begon: steil naar beneden over een smal paadje met keien die soms als trap dienden, links en rechts draaiend, grote en kleine stappen om te zetten. Met andere woorden: Elly was in haar speeltuin 😂. Aan paden naar beneden komt natuurlijk ook een eind dus daarna konden we ons uitleven over een soortgelijk pad maar nu omhoog. Af en toe stopten we om van het uitzicht te genieten. Een prachtig heldere zee, rotsen, de foto’s zeggen genoeg. De laatste echte uitdaging was een watertje oversteken. Iedereen geslaagd!
Op naar de bar waar de rest al aan de koffie zat.

Intussen volgden Mieke, Anja, Joke en Maria de route door het bos, met ook een  stevige klim. Na 8 km komen we in Castrexe waar sinds 2 jaar een bar/restaurant te vinden is. Daar treffen we ook de andere wandelaars.

Ik hoor…best uitdagend, geweldig om te doen, wat een fantastische ervaring. Dat hebben we toch maar mooi gedaan.  En goed dat ze zo goed voor elkaar hebben gezorgd heel geconcentreerd moeten lopen. Paadjes met aan de zee zijde afgrond en dan door heel hoog struik gewas. Trots op elkaar, en nou….ik ook!!!!

Iets verder komen we bij een alternatieve bar, waar ze stempels in was voor ons maakten. We zingen daar en voelen ons zeer welkom.

Af en toe hebben we zicht op de zee. Eerst de westkant van het schiereiland, later de zuidkant. Ook Finistere ligt op een schiereiland.

De route is een beetje veranderd ten opzichte van de GPX track. We lopen bovenlangs en komen voorbij Praia de Langosteira Finistere binnen. Of zo ze hier in Galicië zeggen Fistere.

Dan is het etappe drankje dik verdiend. Aan de haven van Finistere vinden we een gastvrije plek.

120 km gelopen, hitte doorstaan, vroeg opstaan. Met elkaar hebben we vriendschap ervaren, vertrouwen, gezien worden. Veel gezelligheid en tenslotte de hele route van Muxia naar Finistere. Wat een mooie ervaring. Met dankbaarheid en trots dat we het hebben kunnen doen gaan we de “Finistaella” ophalen.

Vanavond gaan we nog naar de vuurtoren, verslag volgt

 

 

Camino Finistere dag 8

15 juli, 15 km zonnig 22 graden van Muxia naar Lires.

Die klim had ik onderschat. In plaats van vals plat is het 3 km lang echt fors stijgen, bijna 10%. Chapeau voor de dappere doorzetters!

Vanaf ons hostel zoeken we de zee op aan de andere kant van het schiereiland.

We lopen langs nog een nog vrijwel leeg strand, langs een grote weg en daarna langdurig door de bossen. En ja het blijftwar stijgen en dat vergt de nodige energie. We stoppen dan ook even om weer bij te tanken.

Heel onverwachts is er horeca in Morquintian. Een piepkleine bar waar ik een puddingbroodje vind…😉.

Daar gaan we weer. De bossen volgen elkaar op. Ook bij Rio Castro hebben we een korte break. Hier is het pad volledig vernieuwd. De stapstenen van vroeger zijn nog te zien. Ik herinner me dat we daar met blote voeten over gingen.

Dan blijkt dat we nog minder dan 1 km van As Eiras verwijderd zijn. Dat ligt niet precies op de route, dus even zoeken of weer terug lopen.😉

In de avond gaan we naar een restaurant aan het strand op 1,5 km. Fijn dat we allemaal mee kunnen gaan. We maken er een heel gezellige avond van.

Zonsondergang Muxia

14 juli, avond licht bewolkt 20 graden

Dat wilden we meemaken. De zon in de zee zien zakken en naar de vuurtoren, het kerkje en het monument. Een fantastische ervaring.

Hieronder wat foto’s.

Ook in Muxia is de 0,0 paal te vinden. Vlak voor het monument. Het monument is ter herinnering aan de gespleten olietanker, genaamd Prestige, vlak voor de kust van Muxia. 13 november 2002. Zeer indrukwekkend! Ik schat zeker 20 meter hoog.

Trots dat deze mijlpaal is bereikt!

Dichtbij de zee is ook de vuurtoren te vinden

We klimmen en klauteren naar de vuurtoren, daar blijkt dat we ook een veel makkelijker weg konden vinden. Deze ervaring is veel leuker en uitdagender….

Het duurt nog meer dan 1 uur tot de zon ondergaat. Als de zon wordt gefilterd door wat wolken is het al prachtig om te zien.

Daarna klimmen we omhoog. Terugkijkend zien we het monument en het kerkje

Boven gekomen hebben we uitzicht over het Schiereiland waar Muxia op ligt. Ook dat naar boven klimmen is een uitdaging. En mooi dat we het durven.

We wachten geduldig en zien langzaam de zon verder zakken.

Met tegenlicht krijg je een heel bijzonder effect……

Cardeñuela Riopico – Burgos

14 juli:  naar Burgos 12,5 km. 13-33 graden. Onze laatste kilometers! We dalen af naar Burgos. We nemen na de brug over de snelweg de groene route langs de rivier de Arlanzón Burgos in. 

Een korte route vandaag om genoeg tijd te hebben om Burgos te bekijken. Eerst lopen we naar het volgende dorpje Orbanejo, steken de snelweg over en gaan daarna de eerste weg linksaf voor de groene route. Deze route staat niet aangegeven, maar is veel mooier dan de oorspronkelijke route die deels langs industrie en een grote weg Burgos inloopt.


De finish is bij de kathedraal. Hier vieren we het behalen van onze eindbestemming na “een stukje lopen”.

 

 

 

 

 

___

Camino Finistere dag 7

13 juli, 15 km, half bewolkt 22 graden van La Grixe naar Muxia

We komen aan bij de kust, zoals je op onderstaand overzicht kunt zien.

Eerst geruime tijd door vooral eucalyptus bossen. Vannacht had het geregend, en in dat natte bos komen de eucalyptus geuren je tegemoet. De oudere bomen met afgebladderde basten of de jonge bomen met bijna lichtgevende groene blaadjes.

De dorpjes kijken als lego huisjes tegen de hellingen geplakt. Mooi om te zien. Het valt ons op dat de boeren actief zijn met hun vee. We zien ook zagerijen. Veel dorpjes lijken wel uitgestorven. In Quintans is meer leven in de brouwerij, daar vinden we een har die open is. Fijn dat er na 1,5 uur lopen een kopje koffie te koop is. De begraafplaatsen hebben mooie ornamenten.

Vanuit de verte zien we dan de zee. We zijn zeker nog 5 km van Muxia verwijderd. Het geeft een voldaan gevoel. Ons eerste doel is bereikt.

We dalen verder af en hebben opnieuw uitzicht over zee . Hier zien we Muxia goed liggen. Die ligt op een schiereiland, aan beide kanten zee.

Via een vlonder gaan we naar het stadje toe. Tatata ons eerste doel hebben we bereikt. Muxia!

Bij onze herberg, Bela Muxia, kun je een “Muxiana” halen. Trots neem ik het in ontvangst.

Vanavond gaan we naar de vuurtoren en het monument voor de zonsondergang. Verslag volgt.

 

Villafranca Montes de Oca – Cardeñuela Riopico

Naar Cardeñuela de Riopico, 24,5 km,  16-29 graden. Hoogtemeters 502, hoogste punt op 1150 meter (Alto de la Pedraja). Een prachtige lange etappe: de klim naar de Alto de la Pedraja, de lange wandeling door het bos, de legendarische kerk en pelgrimsherberg van San Juan de Ortega, de prehistorische opgravingen in Atapuerca en het Kruis Cruz de Matagrande bovenop de berg waarvandaan Burgos is te zien.

Het was weer wennen, een slaapzaal met anderen die al om vijf uur vertrokken terwijl er pas om kwart over zes voldoende licht zou zijn om de berg op te gaan. Bovendien was het de eerste nacht dat het buiten weer kouder was en we weer slaapzak of lakenzak of sommigen zelfs een deken nodig hadden. Zo zijn we allemaal al vroeg wakker en te vroeg klaar voor vertrek. Om 6 uur beginnen we met de klim omhoog. Nog te vroeg om mooie foto’s te maken van het uitzicht op het dorp en de herberg die we met gezien hebben. We starten direct naast het hotel met de 3,6 kilometer lange klim naar de Alto de la Pedraja (op 1158 meter).

We passeren een monument ter nagedachtenis aan de slachtoffers van de Spaanse Burgeroorlog die hier in 1936 om het leven kwamen.

De volgende 8 kilometer zijn minder inspannend over brede paden door het bos met halverwege een rustplaats voor pelgrims met zitjes.

En dan eindelijk is daar San Juan de Ortega met haar legendarische Romaanse kerk, pelgrimsherberg en gezellige bars. De kerk is nauw verbonden met bijna 1000 jaar pelgrims.

Vanaf San Juan merken we dat we op de Meseta, de Spaanse hoogvlakte zijn. We lopen door weilanden naar het volgende dorpje Agès op 1000 meter hoogte. Daar zien we de traditionele Castiliaanse architectuur van vakwerkhuizen en lemen huizen (gemaakt van aarde en stro).
Over de weg lopen we vervolgens naar het volgende dorp Atapuerca. In de grotten bij dit dorp zijn resten van de 800.000 jaar oude Homo Antecessor opgegraven, een vroege mensachtige die mogelijk een voorouder is van zowel de Neanderthalers als de moderne mens. Atapuerca is tegenwoordig een Unesco-werelderfgoed locatie.

Na een laatste klim bereiken we de Alto de Atapuerca met haar kruis Cruz de Matagrande en iets verderop een labyrint. Hier zien we voor het eerst de torens van de kathedraal van Burgos in de verte liggen.

Vanaf dit punt begint de afdaling naar Burgos. Maar eerst hebben we nog een overnachting en maaltijd na 6 kilometer in het plaatsje Cardeñuela Riopico.

 

 

 

 

 

 

 

Camino Finistere dag 6

12 juli, 13 km van O Logoso naar A Grixe, bewolkt, paar druppels 20 graden.

Vandaag zijn we bij de splitsing…. Finistere of Muxia….wij gaan deze keer naar Muxia en daarna Finistere.

Een glooiende route met af en toe klimmetjes, meest dalen.

Op onderstaand overzicht zie je hoe we naar Muxia gaan. Deze lees je van links naar rechts. We zijn net voorbij Senande. Morgen komen we in Muxia aan.

Direct van de herberg O Logoso gaan we over een stijgend bospad. Daarna komen we bij een informatie Centrum over de Camino’s. Die hele grote schoenen passen me en brengen me waar ik naar toe wil…😉

Vandaag is het donker weer. We lopen daar op hoogte en zien de heuvels in de verte groen en grijs zijn.

In het begin is het een pad langs de grote weg.

Er is veel heide in bloei die de omgeving kleur geven. Opvallend hier kleine tuinen met de kool bladeren voor o.a. Caldo Gallego en mooie horreo’s . (Opslagplaatsen voor bv mais en granen)

Dan komen we bij onze herberg O Cabenel. We kunnen nog precies buiten zitten.

 

Camino Finistere dag 5

12 juli, 17 km van Maronas naar O Logoso, half bewolkt, later licht bewolkt 18-22 graden

De dag begint met een flinke klim naar Monte Aro.

Eerst werden we verrast door een zonsopkomst. Onze kamers van de albergue Casa de Pepe kijken over het land uit naar het oosten. De temperatuur is nu gezakt naar een heerlijke wandeltemperatuur en de benauwde warmte is door een passerend onweer opgelost….😀

Dichtbij Casa Pepe is een bakker. Helaas op deze zondag was die gesloten. Stopt daar een auto van de bakker, waar we brood bij de auto konden kopen. Anja had gezien dat er een soort krentenbrood was. Dat viel in de smaak. En zo hadden we toch brood….

De klim naar Monte de Aro geeft mooie uitzichten over het dal.

Plotseling denken we nog verder omhoog?

Nee hoor, vlak na dat bord gaan we rechtsaf en dalen met uitzicht over “Embalse da Fervanza”.

Voor Olveiroa komen we langs “Dolmen”. Overblijfselen van stenen graven. Daar kunnen we niet bijkomen. We zien wel een grote steen in het landschap.

Na Olveiroa is het een klein stukje klimmen. Wel even pittig. Daar hebben we uitzicht over Rio Ezaro.

Onze eindbestemming O Logoso komt inzicht. Dat hebben we toch maar mooi gedaan, 17 km op de teller. We zijn er blij mee.

Dichtbij O Logoso is een kleine waterval. Die is niet te zien, te weinig water….. Het is er wel mooi!

 

Belorado – Villafranca Montes de Oca

12 juli: Naar Villafranca Montes de Oca, 13 km.  18-32 graden. Een korte makkelijke etappe vandaag door verschillende dorpjes. Een soort kroegentocht. Er zijn er vier op deze relatief korte afstand.

Belorado is historisch bekend om zijn traditie in leerbewerking (cuero/piel), maar tegenwoordig ook om de vele moderne kunstuitingen.
We zien mooie muur-schilderingen, onder andere van een vrouwelijke pelgrim en afdrukken van handen en voeten op de grond.

De afstand is relatief kort vandaag. We passeren enkele dorpjes met gezellige bars.

Aan het eind van de ochtend zijn we op onze eindbestemming Villafranca Montes de Oca.


We slapen in het hotel San Anton Abad met een apart gedeelte voor pelgrims, een mooie plek om ’s middags uit te rusten in de tuin of op het terras. ’s Avonds eten we een pelgrimsmenu in het restaurant van het hotel. Villafranca is een belangrijke halte vóór de “gevaarlijke” oversteek van de Montes de Oca — De middeleeuwse pelgrims waren hier beducht voor struikrovers in de dichte bossen.

 

 

Camino Finistere dag 4

11 juli , 12 km, eerst mistig later zonnig 20-30 graden, van Alto do Pena naar Maronas

Een mooie route met steeds andere uitzichten door de hoogteverschillen

Vanmorgen vertrekken we in de mist en direct met de stijging. Waar we logeerden is nog 2 km voor de top.

In plaats van groen, zien we vele tinten grijs. Lekker koel nog. We merken wel verandering van het weer. Af en toe wat donkere wolken. De zon probeert er al doorheen te komen.

Bij Vilaserio hebben we pauze. Albergue O Rueiro is open voor koffie en thee. Hier zien we enkele pelgrims ook voor een welkome stop. In het weekend zijn er wat meer onderweg. We vervolgen onze camino over rustige brede paden, meest onverhard. Door de droogte intussen behoorlijk verhard.

Bij Maronas zien we dat we nog 1 km verwijderd zijn van onze herberg Casa Pepe.

Tijd voor de lunch die we combineren met ons etappe drankje. We hebben weer een mooie wandeldag achter de rug.

Lees verder Camino Finistere dag 4

Grañon – Belorado

11 juli: naar Belorado 15 kilometer 18-32 graden.  Veel vals plat van 600 naar 810 meter. Vandaag laten we de regio La Rioja achter ons en lopen de veel grotere regio Castilla y Leon binnen. We cirkelen rond de autoweg N120 met verschillende dorpjes en omleiding vanwege de verlenging van de snelweg A-12.

Het pad vanuit Grañon is gemakkelijk, goed gemarkeerd en voert door het uitgestrekte landschap van de nieuwe regio Castilla y León.
We verlaten La Rioja. Het aantal wijngaarden wordt ook minder. Het landschap verandert; we zien de uitgestrekte goudgele vlaktes van de Meseta, de Spaanse hoogvlakte.

Een deel van de route loopt langs de autoweg, met verschillende dorpjes onderweg. In het eerste dorpje Redecilla del Camino is een tempelierskerkje met een bijzonder 12de eeuws doopvont. Er zijn vrijwilligers om uitleg te geven.
Santo Domingo is in het dorpje Viloria de Rioja geboren. Daar is ook een ontvangst van pelgrims, door Nederlanders dit jaar gestart. In hun eigen woning bieden zij een soort ’thuis” voor pelgrims, die er hun eigen drankjes, hapjes en zelfs muziek kunnen maken. Een fijne onderbreking.

Na het dorpje Villamayor del Rio lopen we de laatste 5 kilometer langs de hoofdweg N-120. De herberg A Santiago aan het begin van Belorado maakt veel goed met haar tuin en zwembad(je).

 

Azofra – Grañon

10 juli: Naar Santo Domingo en Grañon,  22 km. 21-33 graden. Glooiend. Een etappe met weinig schaduw, tussen wijngaarden en velden, met uitzicht op bergen in de verte. We komen door het spookdorp Cirueña en de legendarische plaats Santo Domingo de la Calzada. Het zou weer heel warm worden vandaag, maar dat viel mee. Het weer was heerlijk toen we om zes uur vertrokken. Later zat de zon achter de wolken en was het pas 26 graden, toen we om 10 uur in Santa Domingo aankwamen. Dat voelde koel aan.

Het landschap blijft glooiend. We lopen langs  wijngaarden en graanvelden. Er zijn niet veel dorpen onderweg. Ik merk dat als je een tijdje naast of achter iemand met dezelfde pas loopt, je in een soort cadans komt. Het werkt meditatief. Fijn in zo’n mooie omgeving met een lekkere temperatuur.
Na 10 kilometer is er een bar open in het dorp Cirueña. Cirueña wordt ook het “spookdorp” genoemd omdat er veel eentonige nieuwbouw is. Veel woningen lijken niet bewoond. Alles zit potdicht. In het oude dorpje is gelukkig een bar open waar we kunnen ontbijten.

Daarna verandert het landschap. De wijngaarden verdwijnen en maken plaats voor uitgestrekte graanvelden. Je ziet pelgrims voor je op het pad, die klein lijken in vergelijking met de omvang van de velden en het landschap; Bovenop de heuvel waarvandaan we Santo Domingo zien liggen staat een standbeeld van de heilige; een passend eerbetoon aan dit historische en gevierde Camino-stadje.





Santo Domingo is bekend vanwege de legende over de pelgrim, en de haan en hen die tot leven werden gewekt. In de kathedraal zien we een hok met een levende haan en hen. In de crypte wordt op prachtige mozaïeken het leven van Santo Domingo uitgebeeld en de legende over de pelgrim verteld: het middeleeuwse mirakel van de “opgehangen maar niet gestorven pelgrim”. Toen de ouders hun onschuldige zoon levend aan de galg aantroffen, zei de rechter dat hij net zo levend was als de gebraden kip op zijn bord — waarop de kip tot leven kwam. Domingo Garcia, later heilig verklaard als Santo Domingo leefde in de 11de eeuw. Hij heeft veel voor de camino gedaan. Hij bouwde een brug, verbeteterde wegen en stichtte een pelgrimshospitaal.
 
De laatste 7 kilometer naar het mooie dorpje Grañon zijn voornamelijk vlak en rechttoe rechtaan. Als we vlakbij het dorp zijn, moeten we nog een heuvel over. Inmiddels voelt het weer warm en ook wat benauwd omdat de zon achter de wolken blijft. Heerlijk smaakte het etappedrankje onder de bomen.



Ons verblijf is luxe vandaag: een huis met 3 kamers met elk eigen badkamer, lage bedden met beddegoed en grote badhanddoeken. Grañon heeft een beroemde kerk annex herberg op de Camino met bijzondere glas in lood ramen.