13 juni, 14 km van Cardunuela naar Burgos 14-32 graden, zonnig

En vandaag hebben we dan de laatste dag van onze fantastische camino van Saint Jean Pied de Port naar Burgos. Wat een speciale ervaring! Wat ik hoor….zeer mooie natuur, een wandeling waardoor intense rust vanbinnen ontstaat, de moed om door te gaan. Dankbaar dat we het hebben kunnen doen.

Vanmorgen zijn we vanaf herberg Santa Fe vertrokken.

Langzaam dalen we af naar Burgos. Voor ons zijn de hoogteverschillen voorbij.

Misschien verlangen we alweer naar thuis op de bank???? Deze muurschildering zien we in Cardunuela.

Ook deze vinden we erg leuk….

Nog een stukje door de glooiende natuur.

Voorbij Orbaneja lopen we een stukje langs de grote weg. Als we de snelweg over zijn is het goed opletten. Om bij route langs de rivier te komen, ga je meteen na de snelweg linksaf

Daar gaan we dan in het vroege ochtendlicht. Met nog een heerlijke wandeltemperatuur. We volgen onze schaduwen, die ons de “weg” wijzen.

We vinden de weg langs de rivier. Zie de aanwijzing op dit bord.

Daarna is het nog 7 km langs de rivier en door een prachtig park. Op deze zaterdag maken vele inwoners van Burgos een wandeling. Gezinnen, kinderen die hun ouders in rolstoel meenemen. Gezellig! En steeds opnieuw horen we “buen camino”

Dichtbij ons hostel zijn we weer samen voor ons etappe drankje. Tatata, we hebben het allemaal gehaald en feliciteren elkaar voor het behaalde resultaat. Bijna 300 km volgens het boekje van John Brierley en dat allemaal met onze eigen voeten. Wauw dat dat zomaar kan……de ene voet voor de andere voet en gewoon gaan…

We kunnen pas om 15 uur bij het hotel terecht en besluiten we eerst de stad in te gaan.

Door het straatje van de algemene herberg en dan kom je bij de kathedraal.

Natuurlijk gaan we die bezoeken. De vele rozetten, de beelden, de beeltenissen, het is heel indrukwekkend.

Dank je wel aan alle lezers. Wij kijken terug op een mooie camino met intense ervaringen.

12 juni, 25 km van Vilafranca naar Cardunuela, zonnig 28 graden

Ook vandaag gaan we om 7 uur vertrekken. De meesten van de herberg waren al onderweg. In onze slaapzaal waren de mensen al om 5.15 uur aan het rommelen. Zo vroeg op, betekent een schitterende zonsopkomst. We kijken uit het raam en zien dit. Hoe mooi kun je wakker worden? Het kerkje van Vilafranca staat voor onze neus.

We zijn er klaar voor en gaan opgewekt op pad.

De dag  begint met een stevige klim naar Alto Mojapan, op 1100 meter, een van de hoogtes van Monte de Oca. Daarna een kleine daling en de volgende top is Alto Pedraja.

Bij de eerste top komen we bij Monumento a los Caidos. Een monument voor 300 mensen, die op deze plek werden doodgeschoten door degenen die de staatsgreep van Franco tegen de Republiek steunden. Het was aan het begin van de burgeroorlog.

Vooral die 2e klim is een korte stevige klim.

Op het pad was een man met wat koffie en fruit. Even een moment om te rusten.

Na 12 km dalen we naar San Juan de Ortega. De kerk is er open, we steken er een kaarsje aan.

We dalen af naar het dorp Ages.

Vlak voor het dorp Atapuerca zien we stenen van de opgravingen uit de oudheid. In Atapuerca is er ook een museum van.

Na Atapuerca komt de klim naar Alto Cruceiro op 1080 meter  Een heel stenig pad. De voeten moeten echt zoeken naar een stevig plekje.

De afdaling aan de andere kant geeft uitzicht over de gekleurde velden en de dorpen Villaval en Cardunuela.

In Cardunuela treffen we bij herberg Santa Fe, Marion en Mieke weer. Samen genieten we van het etappe drankje.

Een prachtige wandeldag. Morgen is het de laatste wandeldag en komen we in Burgos aan.

11 juni, 13,5 km van Belorado naar Vilafranca Monte de Oca, zonnig 22 graden

Vandaag zijn we uitgeslapen…..op tijd naar bed en pas om 8 uur ontbijten, omdat we een korte afstand hebben. Op onderstaand overzicht, van links naar rechts. En je ziet het we zijn al een stukje gestegen.

Klaar voor vertrek….

De muren van Belorado zijn versierd met de mooiste muurschilderingen. Knap gemaakt, je ziet er diepte in.

We volgen de richting van de N120 weg. Een pad veel verder van de weg, zodat we de stilte van de natuur met de vele vogels goed konden horen. Een heerlijke wandeldag. We stijgen in totaal 200 meter, maar hebben er geen erg in, het is iets meer dan vals plat.

De lucht is straks blauw met nog een frisse wind. Wat zijn de klaprozen tegen die blauwe lucht mooi!

We logeren in hotel San Anton Abad. Daar hebben ze een speciale pelgrimafdeling met voor ons losse bedden.😉 Ook hebben we daar een pelgrimsmenu voor €18. Echt genieten…..

10 juni, 17 km van Granon naar Belorado, licht bewolkt, later zonnig 18 graden

Omdat we op 2 verschillende plekken sliepen, was het vanmorgen eerst de bagage naar 1 adres brengen. Zo was de overnachting in Granon toch geregeld. De bar voor het ontbijt was om 8 uur open. We hebben vandaag niet zo een lange route en dan is vertrek na 8.30 uur geen probleem.

We zwaaien Marion en Mieke uit. Daar gaan ze….

Aan het einde van Granon wacht ons het schitterende heuvelland. Wat een mooi licht krijg je met een paar wolken. De Camino weg ligt aan onze voeten.

Onze schaduwen strekken zich voor ons uit.

Eerst helemaal langs dat pad naar beneden, daarna links af. We zien de pelgrims voor ons als kleine stipjes voortbewegen.

We komen vandaag in de provincie Burgus, regio Castilla y Leon. Gemarkeerd met dit grote bord.

De omgeving blijft nog steeds even mooi. Vals plat omhoog en hier en daar ook even licht dalend.

We komen vandaag langs een aantal kleine plaatsjes. O.a Redecilla del Camino waar we dit pelgrims monument zien. Zo met het tegenlicht is het precies of wij er ook bijhoren.

Het deel van Viloria de Rioja is zwaar. Dat komt niet door de hoogteverschillen, maar doordat we voortdurend langs de grote weg, de N120 lopen. Er is een apart pad voor de voetgangers. De randen staan vol met bloemen. Paars, wit etc. Een lust voor het oog. Als we over de weg kijken is het mooi. In de velden zien we vele graansoorten. Goudgeel, groen in vele tinten. Velden met doperwten en velden vol zonnebloemen. Die zij nog niet in bloei. Dat duurt nog wel even…..

We overnachten in albergue A Santiago, nog 1 km voor Belorado

Nog 3 wandeldagen en dan zijn we in Burgos.

8 juni, van Ventosa naar Azofra 16 km, eerst bewolkt, later zonnig 25 graden.

Vanmorgen gingen we voor vertrek bij de bar ontbijten. Ieder van ons koos voor het uitgebreide ontbijt met tostadas en yoghurt met vruchten. Een goede start van de dag.

Van Ventosa af is het klimmen naar Alto de San Anton op 670 meter. De eerste top op onderstaand overzicht.

Als we terugkijken, zien we het kerkje van Ventosa liggen.

Bovenaan hebben we uitzicht over de wijngaarden in de richting van Najera.

Een bekend punt is de Poyo de Roldan en iets verder de Honey Bee. We slingeren tussen de druivenranken door.

Ik vind er de tekst “And suddenly you know…it’s time to start something new, and now you the the magic of a new beginning,”

We komen langs velden met klaprozen en zien ook regelmatig vlinders.

Naar Najera dalen we tot de rivier. Intussen hebben we er 10 km opzitten en nemen tijd voor een pauze.

De Camino na Najera gaat door een natuurgebied. We hebben er een kleine stijging naar 560 meter. Verder is het er glooiend.

In Azofra zijn we weer samen en horen elkaars verhalen. Wij hebben de Camino gewoon kunnen volgen. Mieke en Marion mochten ergens niet door en moesten zelf een pad zoeken. Ze waren er trots op dat ze het gewoon hadden kunnen vinden.

We slapen in Azofra in de algemene herberg. Kleine 2 persoons kamers met buiten zelfs een voetenbad.

7 juni, 20 km, van Logrono naar Ventosa, 18-32 graden

In Logrono was het feest vannacht en onze herberg Alaiarooms ligt in het centrum. We hadden een kamer waar het raam niet open kon……maar ik heb veel beter geslapen dan de nacht ervoor, toen we een andere dame in onze kamer wel zeer luidruchtig snurkte. 😉

Het loopt zoals het loopt en iedere dag/nacht een nieuwe ervaring. Ook dat is het pelgrim zijn……

Vandaag een nieuwe dag. We vertrekken om 7 uur om in de koelte te kunnen lopen. Maar eerst een groepsfoto voor het kleurrijke schilderij.

Heerlijk!!! Onderstaand overzicht lees je van links naar rechts. We gaan tot Ventosa

Bron: Gronze

Vandaag doorkruisen we een wijnstreek met brede valleien en glooiende bergen; de snelweg A-12 is op verschillende stukken opnieuw een onwelkome metgezel. De etappe bevat een geleidelijke en gematigde beklimmingen: de Alto de la Grajera

Na het feest van gisteren avond zien we deze morgen dat de schoonmakers alweer op pad zijn om de stad weer toonbaar te maken. De pelgrims die hier worden uitgebeeld zien er nog erg fit uit. Zo voelen we ons ook.

Het duurt wel een uur voor we de stad uit zijn. Wel worden we door de parken van Logrono geleid.

Zo komen we uit bij Pantano de La Grajera. Een meertje die erbij ligt als een spiegel.

We klimmen naar Alto Grajera op 520 meter (we komen van 300 meter). Een heel klein stukje voelt als stevige klim, verder is het vals plat. Met als we terug kijken het meer.

Tot onze verrassing was er boven bij de klim een foodtruck met fruit. Precies op het moment dat we na 2,5 uur lopen even wilden uitrusten en Mieke en Marion troffen

Navarette zie je al van verre liggen. Het lijkt heel erg klimmen, dat valt wel mee. Alleen vlak voor het dorp een steile trap.

Als we om ons heen kijken zien we vele wijngaarden.

In Navarette zien we kunst op een grote vaas. Knap gemaakt.

Na Navarette komen we bij een kerkje. Hier wordt een Nederlandse vrouw, Alice de Craemer,  herdacht die in 1986 op de camino is overleden.

Op naar Ventosa.

Op het pad naar Ventosa is kunst tentoongesteld. Bijzondere foto’s.

Deze springt eruit met een ontroerende tekst.

Bij aankomst in Ventosa worden we verwelkomd. Onze groep is weer compleet😀. Samen genieten we van het etappedrankje

Hier in Spanje zijn de herbergen verplicht om ieder te registreren. In deze herberg San Saturnino is het iets makkelijker. Wat zou het handig zijn, dat een qr code voldoende is. Ach ja, het hoort erbij.

6 juni, 20 km 20-28 graden en zon. Van Torres del Rio naar Logrono

Eigenlijk kan deze etappe in 2 landschappen worden verdeeld: van Torres del Río naar Viana, met een ruig landschap en enkele steile afdalingen; en tot slot, van Viana naar Logroño, over paden en voetgangersstroken door industrieterreinen. Logroño is de hoofdstad en de eerste stad van de Camino in La Rioja.

Meteen na Torres del Rio begint de klim naar Alto del Poyo op 570 meter.

De vele druiven struiken laten zien dat we in een wijngebied komen. De Rioja streek.

We komen langs monumentjes van steentjes. Hier realiseren we ons dat een steentje niet zomaar een geplaatst steentje is, maar met een verhaal. Een eindje verder zijn allerlei vlaggen en schoenen in een boom gehangen. De tekst ontroert me: “slow down, open your heart”. Dat gun ik alle pelgrims en ook de lezers van dit verslag.

Het dalende pad is goed te doen, gelukkig is het droog en de grote ongelijke keien zijn in de loop van de jaren vervangen door een mooi gelijktijdig pad.

De natuur is nog steeds mooi!

Het laatste stuk naar Viana is langs de weg. Viana heeft leuke doorkijkjes en poorten.

Naar Logrono is een wat ander landschap. Meer open en veel minder heuvels.

En een heel klein stukje bos….waar we even in de schaduw zitten.

Daar in de verte zie je Logrono. De torens van de kathedraal. De laatste km’s ervaren we als warm in de felle zon.

In de schaduw van de bomen vinden we bij de kathedraal een plekje voor ons etappe drankje.

5 juni, half bewolkt, later zonnig 23 graden, van Vilamayor naar Torres del Rio, 21 km

Vilamayor is hooggelegen en als je dan wakker wordt met zo een zonsopkomst, kan je dag al niet meer stuk.

We waren lekker vroeg aan het ontbijt en gingen rond 7.45 uur al de deur uit. Een prima herberg, de hospitalero’s hadden een heerlijk maal bereid.

Heerlijk die km’s in de ochtend koelte. Vandaag vooral dalen en net voor Torres del Rio even omhoog.

Klaar voor de start!

De omgeving vanaf Vilamayor is erg mooi. Eerst een stevige daling, later licht glooiend.

De wolken lijken net alsof ze dichtbij zijn. Het geeft een zachte glans over het landschap.

Langs de randen bloemen in vele soorten, en een vlinders…teveel om te tellen. We horen veel vogels, waaronder de grauwe gors en het prachtige gezang van de nachtegaal.

Landschappen zover je kunt kijken. Graanvelden, net gemaaid of vol in de aren.

De afstand naar Los Arcos is 12 km. Wat is het dan fijn als er onderweg een foodtruck is. Een pleisterplaats voor alle pelgrims.

Na deze heerlijke pauze gaan we weer op pad. We treffen bij aankomst nog net Marion en Mieke. Die hebben een wat hoger tempo.

In Los Arcos konden we de kerk bezoeken. Zeer veel ornamenten en met goud versierd. Ook plafond schilderijen, we mochten ook boven kijken. Er viel een wandelstok naar beneden, gelukkig werd niemand geraakt. Was wel even schrikken…….

Onderweg zien we nog meer vlinders, o.a deze koninginnepage. Ook veel mooie bloemen.

In de verte zien we Sansol liggen. Daarachter ligt Torres del Rio.

Nog even afdalen naar de rivier en daarna omhoog naar Torres del Rio.

We komen in albergue la Pata de Oca aan. Dat verdient een etappe drankje!

4 juni, 19 km van Lorca naar Vilamayor de Monjardin, bewolkt, meest droog 17 graden

In de herberg Albergue Lorca zijn er verwend met een heerlijke maaltijd en goed ontbijt. Hartverwarmend!

Tot onze verrassing was het vandaag ander weer, bewolkt en misschien zou het wat regenen. We vinden het een prima wandeltemperatuur en gaan uitgerust op pad.

Langs glooiende velden gaan we naar Estella. Het valt ons op dat de korenveld en heel veel slakjes op hun aren dragen.

Langs ons wandelpad zien we vele klaprozen. Ik word daar heel blij van.

Het is vandaag van het begin af aan glooiend en meest stijgend. Alleen vlak voor Vilamayor krijgen we een flinke stijging voor onze benen. In de laatste km meer dan 100 meter stijgen.

Erg leuk was dat er in een tunneltje een man bezig was met het zetten van “was stempels”. Dat wilden wij ook wel. De was werd gesmolten en er werd de vorm van een bloem ingedrukt. Daar wilden we wel op wachten.

We lopen de tunnel door en gaan naar Estella.

Na Estella komen we snel bij de wijn fontein van Irache. 😉Je kunt ook gewoon water tappen……

We bezoeken het klooster van Irache. Het valt ons op dat het een bijzondere sfeer heeft en het er sober is ingericht

Tijdens de klim naar Vilamayor regent het een klein beetje. We doen voor het eerst onze regenkleding aan. Het valt echt reuze mee. De omgeving is erg mooi om in te wandelen.

Deze donderdag is alle horeca dicht. We zitten gezellig bij elkaar in de albergue Vilamayor. We boffen! Ook hier wordt voor ons gekookt.

Na de regen hebben we dit fantastische uitzicht  van onze slaapkamer.

3 juni, zonnig 27 graden, 22 km van Uterga naar Lorca

Wakker worden om 6.15 uur…..ja, want het ontbijt is van 6 tot 7 uur. Om 7 uur aanschuiven bij het ontbijt kan nog net. Zo waren we om 7.30 uur de deur uit. Vroeg voor ons…. Het verblijf in Casa Baztan was een avontuur…en wat was het eten lekker. Opgewekt gaan we op pad.

Ook vandaag ervaren we als stevige etappe. Glooiend met 2 forse stijgingen die je op dit overzicht goed kunt zien. Vooral de laatste, vlak voor Lorca.

Het paadje van Uterga naar Muruzabal is over een bergrug met aan weerszijden uitzicht. En dat met het zachte ochtendlicht. Ik blijf maar kijken en me verwonderen.

De granen met volle aren, de klaprozen die hun intense rode kleur laten zien.

Weldra komen we in Muruzabal. Een stil dorp, de mensen zijn nog niet wakker of vertrokken? Opvallend is de mooie muurschilderingen.

Na Obamos komen we in Puente la Reina aan. Glooiende velden. Het lijken net puzzelstukjes.

Puente la Reine betekent letterlijk brug van de koning.

Het pittige deel start na Puente la Reina. Het pad stijgt gestaag. Met bloemen langs de kant, vele vlinders en ook gele brem in bloei. Het is prachtig!

Eerst naar Maneru, later verder stijgen naar Cirauqui.

Kleine smalle straatjes. Ook hier weer klimmen.

In Cirauqui waren Marion en Mieke net op tijd voor het winkeltje sloot. Ze kregen een “camino kadootje” gratis! Ze kregen een croissant. Zie ze genieten…

Het pad naar Lorca loopt niet ver van de snelweg A12. We lopen verdiept en hebben daar geen erg in.

Erg leuk is een kraampje onderweg voor even een versnapering. Dat voelt als oase.

Heel mooi licht krijg je bij de tunnel onder de snelweg door. Het licht valt er op 2 plekken door. Bijzonder

De laatste paar km is het nog 150 meter stijgen. Intussen in het heet in de zon. Moe en voldaan komen we boven aan. Vanavond zal ik nog een foto van het etappe drankje tijdens het eten toevoegen. -wordt vervolgd-

2 juni, bewolkt 18 graden, van Pamplona naar Uterga 18 km

T.i. uit Gronze: De Sierra del Perdón, waarop een windpark is geïnstalleerd, zet de toon voor de etappe van vandaag; de klim, met een hoogteverschil van slechts 260 meter, is zeer geleidelijk en alleen in het laatste stuk wat steiler, terwijl de afdaling pittig en stenig is. De Alto del Perdón is een prachtig uitkijkpunt: achter ons zien we Pamplona en de Pyreneeën; voor ons ligt de uitgestrekte Navarrese vlakte.

Eerst 3 km door de stad, vanaf Cizur Menor komen we in de natuur. Graanvelden zover je kunt kijken. De gewassen geel, goudkleurig. Die wijdsheid doet me denken aan de Meseta. We horen de nachtegaal, zien de grauwe gors. Vele vlinders. Een lust voor het oog. Langs de randen van het wandelpad vele bloemen. Als we achterom kijken zien we Pamplona. Geleidelijk klimmen we omhoog. Vandaag is het een frisse dag met wind uit het noorden. Dat komt wel goed uit, we lopen in de open vlakte.

Steeds verder stijgen we. Na Zariquiegui wordt het echt pittig. Dan is het 2,4 km stijgen en 150 hoogtemeters voor we bij Alto del Perdon aankomen.

Een hoogtepunt van de camino français. Op 770 meter hoogte, een pelgrimsmonument. Gemaakt van koperen platen en het zijn afbeeldingen van pelgrims en dieren.

Daarna start de afdaling naar Uterga. Een pittige afdaling. Uitkijkend over de uitgestrekte Navaresse vlakte.

Door de goudkleurige velden gaan we naar Uterga.

Het was opnieuw een heerlijke wandeldag. We overnachten in albergue Casa Baztan.