4 mei, 21 km van Kerkrade naar Vaals, droog tm aankomst Vaals, daarna regen
De abdij is een heel eind van de route. Heel het centrum door en daarna meteen de natuur in. Zoals je uit het hoogteprofiel kunt zien een heel geleidelijke stijging. We hebben het bijna niet in de gaten. Je voelt het wel.



Bijzonder mooi is het bij de Amstelbach. Een smal pad langs een smal kronkelend watertje. We horen het water, de vogels, en zien het groen aan de bomen. Het is er genieten…..Ook al is het hier en daar klimmen en klauteren.


Bij een bankje hebben we even pauze.


Daarna gaan we langs Horbach en Orsbach, 2 Duitse plaatsen. Het zijn landwegen en paadjes over het terrein van de boer.


Voorbij Horbach zie je ze voor het eerst. Zeer indrukwekkend. De tekenen van de Westwall. Voorbij Horbach zie je ze voor het eerst. Ze zien eruit als Toblerone-blokken, maar de geschiedenis van deze driehoekige obstakels is minder onschuldig. Ze maakten deel uit van de in de jaren dertig gebouwde Westwall, vaak Siegfriedlinie genoemd. Deze zeshonderd kilometer lange grensversterking bestond uit duizenden bunkers, muren en drakentanden, zoals deze. Grofweg de helft van de Westwall is bewaard. Het was meer dan een verdedigingslinie. Na de bouw was Duitsland vanuit het westen zo goed als ondoordringbaar. Zo had Hitler zijn handen vrij om op te rukken naar Rusland.wal Ze zien eruit als Toblerone-blokken, maar de geschiedenis van deze driehoekige obstakels is minder onschuldig. Ze maakten deel uit van de in de jaren dertig gebouwde Westwall, vaak Siegfriedlinie genoemd. Deze zeshonderd kilometer lange grensversterking bestond uit duizenden bunkers, muren en drakentanden, zoals deze. Grofweg de helft van de Westwall is bewaard. Het was meer dan een verdedigingslinie. Na de bouw was Duitsland vanuit het westen zo goed als ondoordringbaar. Zo had Hitler zijn handen vrij om op te rukken naar Rusland.


Een van de mooiste stukken is als we na Orsbach op hoogte blijven en aan de rechterhand het kerkdorp Vijlen zien liggen. De stijging tot dat moment is ongeveer 100 meter. Die ging heel geleidelijk. We boffen enorm: de voorspelde regen schuift steeds wat op.



De uitdaging van vandaag zit in de 2e top, de Schneeberg.
T.i. Tegen het einde van deze etappe beklim je de tweede Summit: de Schneeberg. De top ligt in Duitsland en dankt zijn naam aan de kalkgrond, die in de zomer een opvallend lichte kleur heeft. Vanaf de top zie je Aken liggen en het markante gebouw van het Klinikum (universiteitsziekenhuis), voordat je afdaalt richting Vaals.
Het is wel even klimmen, we vinden het allemaal meevallen.

Dan dalen we af naar Vaals. Op de achtergrond zien we in de verte het Drielandenpunt met de Wilhelminatoren

In Vaals is het tijd voor het etappe drankje. Toppers! Dag 2 van de Dutch Mountain Trail zit erop.
Wellicht is de essentie van wandelen met Mieke, niet dat je ergens aankomt.
Maar dat je, onderweg, even samenvalt
met waar je bent.