De Camino de Santiago de Gran Canaria is een uitdagende, 66-82 km lange pelgrimsroute die dwars door het vulkanische eiland Gran Canaria loopt, van de vuurtoren van Maspalomas in het zonnige zuiden naar de kerk van Santiago in het noordelijke Gáldar, met een mix van ruige landschappen, authentieke dorpjes en culturele stops, ideaal voor een actieve vakantie en een unieke Camino-ervaring.
We vertrekken vandaag, morgen gaan we de duinen van Maspalomas bezoeken. De wandeling start 24 januari. Op 30 januari reizen we terug.
We gaan op pad met: Els, Joepke, Gerard, Mieke, Piet, Marion en Crista
Op de luchthaven krijgen we een prachtige schelp speciaal voor ons, gemaakt door Marjo en Joepke. Wauw we zijn er allemaal blij mee.
Op Gran Canaria wacht Juanma op ons. Juanma is de promotor van de camino hier. We hebben alweer een 2e verrassing. Een spandoek met mijn logo. Wauw ik word er verlegen van!
Het is hier een uur vroeger. De zon gaat zo onder. We zijn op weg naar onze accommodatie bij Maspalomas.
Gisteren was het bijna donker toen we naar de zee liepen voor een restaurant. De wolken waren laag en leken bijna licht te geven……Daar worden we stil van…..
Vandaag maken we een rondwandeling door Las Dunas, Playa Ingles en langs het strand terug. Een prachtige wandeling! We logeren in “Campo de golf” waar de groene punt te zien is.
Las Dunas: ter informatie Woestijn en oase in het zuiden van Gran Canaria De duinen van Maspalomas vormen een uniek natuurgebied op de Canarische Eilanden, bekend om hun schoonheid en de verscheidenheid aan ecosystemen die ze omvatten. Het gebied, dat door de regering van de Canarische Eilanden als speciaal natuurreservaat wordt beschermd, beslaat 400 hectare.
Aan het begin staat een kaart van het gebied: we kiezen voor de groene route. Even later bleek dat daar ook een kamelenroute was en we kregen de vraag of we naar de blauwe route konden gaan. Dat doen we dan maar.
Het is al flink warm en door het losse zand ploeteren. Als we vertrekken is het best nog rustig, de badgasten gaan later op pad. Vandaag is Janita meegegaan. Gezellig!
Op het uitzichtpunt zie je de uitgestrekte heuvels daarachter is de zee te zien.
Vanaf de noordelijkste punt gaan we 6 km langs de zee. Wat een heerlijk moment. We horen de golven op het land aankomen. Het ruisen van de zee en dan met onze voeten in het water. En dan te bedenken dat we gisteren pas vanuit Nederland aangekomen zijn. We boffen dat we dit kunnen doen.
We verzamelen weer bij de vuurtoren. Even de voeten schoonmaken en dan is het tijd voor ons etappe drankje. Genoeg terrasjes aan zee.
24 januari 17, zonnig 23 graden van Maspalomas naar Arteara
Wat een heerlijke dag! We vertrekken uit de drukte en gaan de natuur in. Op onderstaand overzicht volgen we de roze lijn. Veelal onverharde paden.
Beschrijving van de site “Camino entre vulcanes”
De Camino de Santiago op Gran Canaria begint bij de vuurtoren van Maspalomas en het Speciale Natuurreservaat van de Duinen van Maspalomas. In deze eerste etappe vol contrasten maakt het duinlandschap met strand en goudkleurig zand plaats voor een ander karakteristiek landschap van de zuidkust van Gran Canaria: de uitgestrekte ravijnen van Maspalomas en Fataga. De Fataga ravijn is vandaag her meest kenmerkend met de speciale Canarische palmboom.
We volgen eerst de rivier bedding “Barranco de Maspalomas”. Die staat al lang droog, ook nu het de afgelopen weken heeft geregend. Omgeven met palmbomen. We lopen in een voor ons onbekend landschap.
Weldra zien we de eerste bewegwijzering, de S54 met de gele markering.
Dan de snelwegen onderdoor en we bevinden ons in het fantastische landschap van de Fataga ravijn.
Het stijgt voortdurend. Eerst iets meer dan vals plat, later stevig stijgen. We kunnen dit allemaal. Rustig aan en intussen zeker niet vergeten om je heen te kijken.
Op het hoogste punt staat voor ons een bankje. We worden beloond voor onze inspanningen.
Vlak voor Arteara begint de forse daling van 100 meter. Over een smal pad met veel losse stenen. Ook dit gaat ieder goed af.
We komen ook langs een uitzichtpunt waarvandaan grafheuvels te zien zouden zijn. We zien het alleen op het informatiebord.
Rond 15 uur komen we aan bij Biofinca bij Arteara. Tijd voor het etappe drankje.
We kijken terug op een zeer geslaagde dag!
Intussen is de zon bijna onder en worden de rotsen warm van kleur. Een schouwspel van licht met schaduw.
25 januari 10,3 km van Arteara via Fataga naar Tunte. Een dag met veel klimmen, zoals je op deze overzichten kunt zien. Er staat “medium-low”. Wij vinden het echt pittig en zijn benieuwd hoe de zware etappe er dan uit gaat zien.
Na het heerlijke ontbijt in Arteara ,Bio Finca gaan we op pad. Direct na Arteara klimmen we omhoog. Een smal pad met veel klauter stenen. Onze spieren worden flink getraind. We starten eerst in de schaduw, dan is het nog best fris.
Het landschap is echt anders dan gisteren. We zien velden vol gele en paarse bloemen. Met de blauwe lucht erbij is het bijna een sprookje. Een lust voor het oog.
Zo komt Fataga snel dichterbij. De variatie in landschap zorgt ervoor dat onze inspanningen worden beloond met steeds nieuwe vergezichten.
We vinden een terrasje met een heel mooi uitzicht over het dal.
Na Fataga klimmen we verder omhoog. We zien Fataga van steeds grotere afstand. Voor de auto’s ontelbare haarspeldbochten. Voor ons als wandelaars van deze camino recht omhoog.
We staan niet alleen stil om van het uitzicht te genieten, zeker ook om weer even op adem te komen.
Dichtbij Tunte zien we een grote picknick plaats, Merendero, aan de camino de Santiago. Het leeft hier wel. Ook zien we een grote camino schelp. Daar gaan we even naar toe.
Het pad daarna volgt de weg. Is wat lager gelegen en omringd door bloemen.
We komen hoog boven Tunte aan en dalen af naar het centrum voor ons etappe drankje nog in de zon. Als we eraan komen is er wat bewolking gekomen. We boffen!
Onze accommodatie is in het centrum. Een prachtige plek met appartementen en een binnenpatio
26 januari, 16 graden, 10 km van Tunte naar Garanon. En echt, je kunt het bijna niet geloven. De etappe is bijzonder mooi, nog mooier dan gisteren en……heel zwaar door bijna 1000 hoogtemeters.
Wauw en al deze wandelkanjers kunnen het.
In Tunte is een bakker met ontbijtruimte. Hoe luxe willen we het hebben. Een vers broodje, koffie en ook nog een lunchpakketje. Voor de deur is de Camino aangekondigd.
Daarna klimmen we de stad uit. Zeker 100 meter al omhoog. In de morgen is het nog maar 9 graden. Toch gaan onze vesten en lange broeken al snel uit. Het is weer fantastisch weer!
Voor de klim, is er geen twijfel over de richting mogelijk. De pijl wijst ons de goede kant uit.
De klim is voortdurend 10% of meer. Een mooi breed pad met grote stenen. Het voelt alsof we steeds trap lopen. Onze voeten zoeken als vanzelf de juiste keien op. Onze hoogtevrees krijgt eigenlijk geen kans, natuurlijk gaan we niet op de randjes lopen. We letten op elkaar. Zeker Piet wil ik even noemen, die houdt altijd de laatste wandelaar in de gaten. Top!
Het is geen overbodige luxe om af en toe echt pauze te nemen. Van een andere wandelaar horen we dat er dichtbij een picknicktafel is. Daar hebben we onze eerste echte pauze. In 2 uur hadden we 4 km afgelegd………Al flink gestegen, zo ongeveer 300 meter. Het is vlak bij Mirador “la Cruz grande”. Jazeker! De uitzichten zijn adembenemend.
We realiseren ons dan nog niet dat de klim naar Ventana del Noble nog heftiger is. En ook……zeer indrukwekkend mooi.
Zo gaat het maar door……
Deze mooie spandoek heb ik ontvangen van Juan Ma. Mijn contact persoon hier op Gran Canaria, die me overal waar nodig helpt.
Ventana del Noble is het hoogtepunt van de dag. Het uitzicht is er prachtig en met mooi weer kun je er Tenerife zien. We klimmen naar een opening in de rotsen. En inderdaad we kunnen Tenerife zien. Boven op de berg is sneeuw te zien.
Dan dalen we af naar de parkeerplaats.
Daar we worden opgepikt door de taxi. Die brengt ons naar het hostel Finca La Isa. Schitterend gelegen, niet ver van Tejeda. Morgen komen we hier lopend aan.
We hebben hier uitzicht over het dal en wat denk je van deze zeer indrukwekkende zonsondergang.
27 januari, zonnig 23 graden, van Garanon naar Cruz de Tejeda en naar Finca La Isa, 10 km
Opnieuw een prachtige etappe, redelijk rustig. De hoogte verschillen veel kleiner dan gisteren. Het voelt een beetje als rustdag….. De moeilijkheid staat voor “medium low” goed te doen. Na Cruz de Tejeda dalen we nog 250 meter meer.
Beschrijving volgens de app “camino entre vulcanes”
Het gedeelte tussen het recreatiegebied El Garañón en Cruz de Tejeda leidt ons naar het hoogste punt van de Camino de Santiago tussen vulkanen, waar we de grandeur van de top van Gran Canaria niet kunnen ontlopen. Talrijke hoekjes en gaatjes en panoramische uitzichten wachten op ons, die onze stappen door natuurgebieden van het netwerk van beschermde natuurgebieden van de Canarische Eilanden, evenals belangrijke bezienswaardigheden in het centrum van het eiland, zoals de monolieten van Bentayga en Roque Nublo, zullen veraangenamen.
Die Roque Nublo is vanaf onze overnachting steeds precies te zien. Vanmorgen met een mooie zonsopkomst. Daar worden we toch heel stil van.
We beginnen met een glooiend pad door de dennenbossen.
Daarna volgt een pad langs de heuvel, met steeds uitzicht in de richting van Tenerife met de Roque Nublo erbij. Prachtig om te zien! Dat bultje op de achtergrond is Tenerife met de top in de sneeuw.
Nadrukkelijk is er een waarschuwing. Bij regen en/of wind geen toegang. Daar hebben we gelukkig niets mee te maken. Deze week steeds echt prachtig weer. Vorige week en komende week is/was er storm en regen. We boffen echt met het mooie weer.
We komen aan bij Cruz de Tejeda. Voor deze route een echte mijlpaal. De hoogste top hebben we bereikt.
Hier boven bij het Parador hebben we pauze. Een plek in de hoek, de zon brandt er lekker. Het uitzicht is geweldig!
Dan volgt de afdaling naar ons hostel toch 250 meter extra dalen, zodat het totaal toch al op 500 meter dalen komt. Een mooi pad dat tussen de haarspeldbochten direct naar beneden gaat.
Ook nu weer de Roque Nublo, maar dan ongeveer op gelijke hoogte. We voelen ons klein om in zo een overweldigend landschap te lopen.
Morgen gaan we starten met de daling naar Saucillo.
28 januari, 14 km van Cruz de Tejeda naar Saucillo, zonnig, 18 graden
Deze dag staat bekend om een dag met 1000 (!) meter dalen. Wat denk je wat…..we beginnen met 200 meter stijgen., en wat voor een stijging! Op het hoogteprofiel kun je het goed zien.
De Camino de Gran Canaria is er een om nooit te vergeten. Zoveel natuurschoon, het is bijna niet te geloven. Met vandaag erbij, een wolkendek onder ons. Volgens onze taxi chauffeur is heel het gebied rondom Las Palmas onder een dik wolkendek. De taxi kwam ons om 9 uur ophalen. Om 9.30 uur zijn we met de wandeling gestart. Diep beneden ons zien we hostel Finca La Isa liggen en in de verte wederom Tenerife.
Beschrijving volgens de app “camino entre vulcanes”
De voorlaatste etappe begint in Cruz de Tejeda, het hart van het eiland, en van daaruit betreden we de loefzijde van Gran Canaria. De majestueuze Caldera de Tejeda presenteert zich aan ons alsof het een natuurlijke kunstgalerie is. Vanaf nu openen zich de weelderigheid van het dennenbos van Gáldar en een horizon met een landschap dat een voorbeeld is van de belangrijke menselijke ontwikkeling op de noordflank. Terwijl we passeren, onthult de top van Gran Canaria de diversiteit van een landschap dat weelderig groen vermengt met de roodachtige en gitzwarte tinten van de vulkanische grond. Plekken zoals het natuurmonument Montañón Negro contrasteren met de weelderige vegetatie die wacht in de beschutting van de passaatwinden, evenals de landelijke nederzettingen die verschijnen in het noordelijke middenland, soms bedekt door een dikke deken van wolken. Dit hadden we dus vandaag!
Het is echt flink klimmen, hier zie je dat goed. Hier en daar zeker 20%. We lopen zelfs ook zig zag om het iets makkelijker te maken.
We komen bij een van de hoogtepunten: Degollada Las Palmas. Daar kijken we uit over een prachtig landschap. Meestal zijn dit de enige plekken waar toeristen zijn, die een rondje eiland doen. Wij zijn zo trots op onszelf dat we dit allemaal te voet kunnen doen. Zo is er altijd wel iemand die van ons een foto maakt.
We passeren daar een hoogtepunt: Los Moriscos op 1670 meter. Daarna gaan we starten met de daling.
Eerst over vulkanische grond, losse zwarte korreltjes….dat is inderdaad heel goed opletten. Je hebt daar geen grip. Het uitzicht aan de rechterkant is intussen wel heel bijzonder de Montanon Negro. De zwarte berg van vulkanisch gesteente, met tot onze verrassing dennenbomen. Ook voor ons zien we dennenbomen.
We steken dat veld van vulkanisch gesteente over, om daarna in de wolken te verdwijnen (?)
De meest moeilijke daling is door dat dennenbos, ook met dennennaalden en eronder die losse steentjes. We letten op elkaar en waar nodig helpen. Ieder van ons komt op eigen tempo beneden.
De volgende daling is over heel ander terrein. Groene velden zo ver als je ogen kijken kunnen.
Dan wacht ons een grote verrassing! Juanma en zijn vrouw staan op ons te wachten bij een cafe met souvenirs. Dat is leuk! Ieder zoekt wat uit en zelf worden zij verrast met een speciale schelp. Zij zijn er bijzonder blij mee. Een bijzonder moment op deze speciale dag.
We dalen verder en worden bijna elk moment verrast door een ander wolkendek. Een wolkje voor een berg, een heel wolkenveld. Op een moment lijkt het alsof we helemaal in de mist komen. Erg mooi!
Uiteindelijk blijft bij ons de zon schijnen. Het laatste deel lopen we veel over asfalt naar beneden. Een kleine km voor Saucillo hebben we nog een sterk dalend ongelijk pad. We vragen ons af wat fijner is? Asfalt of een lastig pad.
Aangekomen in Saucillo hebben we nog tijd voor het etappe drankje. De bus komt 1/2 uur later en brengt ons in een half uur naar Galdar. Het was een hele mooie dag!
29 januari, 7 km van Saucillo naar Galdar, bewolkt 18 graden
Met 700 meter dalen hadden we verwacht dat het zwaar zou zijn. Dat valt reuze mee. Een hele mooie etappe, deels over de weg, deels langs de rotsen. Zo zien we vanaf Saucillo Galdar steeds dichterbij komen.
Het mooiste vinden we de paadjes die van de verharde weg afgaan. Goed begaanbaar, wel opletten omdat het gisteren avond een beetje geregend heeft.
We worden vandaag verrast met een bloemen zee. Er staan vele bloemen in bloei, en ook de bijen zijn zeer actief. Het lijkt echt al lente in deze natuur. We zien zelfs mimosa in bloei staan.
De natuur is totaal verschillend van het zuiden. Zeer groen met in de dalen ook landbouw.
Hier dicht bij Galdar zijn ook camino palen te vinden. Tata, we zijn er bijna….
Het mooiste deel is een pad vlak onder de rotsen….
Deze berg komt steeds dichterbij, Galdar ligt net ten oosten van deze berg.
Een groot informatie bord toont ons de hele route. Wauw dat hebben we toch maar gedaan. Ook al heb je de informatie over de zwaarte….pas als je alles hebt bewandeld weet en voel je het echt.
We gaan naar de kathedraal voor onze certificaten. Net als in Santiago krijgen we een oorkonde. En ook hebben we nu onze stempelkaart vol. We zijn er trots mee!!!
Allemaal van harte gefeliciteerd met deze prestatie. We kijken terug op een heel speciale week. Prachtige, heel afwisselende natuur, schitterend weer. Een uitdagende camino, in zwaarte minstens vergelijkbaar met de Camino Primitivo. Het vraagt een gedegen voorbereiding en dat is jullie allemaal gelukt.
