Categorie archieven: Meerdaagse wandeling

Texel dag 3

Meerdaagse wandeling

11 februari, 20 km, 2 graden, meest droog, beetje motregen van Cocksdorp naar de Koog

Het was vandaag oostenwind kracht 2. Minder wind, dat was goed te merken. Zelfs de gevoelstemperatuur bleef boven 0 😀. Het extra laagje wat ik aangetrokken had, was eigenlijk niet nodig.

Vanaf de Cocksdorp gaan we eerst nog een stukje langs het wad.

Het had in de nacht geregend, boven op de dijk was het wat glad. We gingen dan ook in de luwte over de weg. Heel in de verte zie je de vuurtoren in de mist.

Na deze weg gaan we een duingebied in. De vuurtoren komt steeds dichterbij.

Daarna gaan we een paar km over het immense brede strand. De vuurtoren laten we achter ons. Op deze grijze dag zie je bijna geen verschil met de lucht en de zee. Als ik op het strand kom gaat mijn Zeeuwse hart altijd wat sneller kloppen. Thuiskomen voor mij……

We gaan de duinen over en hebben even behoefte aan pauze. De horeca is overal dicht, we kiezen een terrasje van een tent van Landal Green Park. Een paar banjen, overdekt en een beetje uit de wind. Ach zo een pauze plekje is toch ook prima…..

We gaan verder door de duinen, een fietspad dat maar op en neer gaat. Intussen zijn de uitzichten over de duinen met de vennetjes prachtig!

Zo komen we bij het begin van de Slufter aan. Dat is even flink klimmen over de dijk.

We kijken op een uniek natuurgebied van grote internationale waarde. De Slufter heeft een totale oppervlakte van zo’n 700 hectare land en water. Het kweldergebied staat in open verbinding met zee, zodat eb en vloed vrij spel hebben. Doordat het zoute water regelmatig het gebied instroomt, is een zilte en brakke kwelder ontstaan met een zeer gevarieerd landschap met kreken en planten die het zoute water kunnen verdragen, zoals zeekraal. Na de Slufter gaan we langs de Muy. Een aaneengesloten natuurgebied.

Om hier te mogen lopen op een woensdag in februari…..we raken er stil van. Er is genoeg water om ons heen, de paden zijn goed te belopen.

Daarna komen we dicht bij zee. We zochten op dat een strand tent aan het einde van de Badweg bij de Koog open zou zijn. Dit betekent wel dat we een hoog duin over moeten. Ook deze heuvel is zelfs voor Ellen 😉 te doen. Christina liep voorop, die wilde wel een foto van bovenaf nemen. Zo krijg je tegelijkertijd het mooie duingebied in zicht.

Nog een stukje strand

en dan hebben we ons etappe drankje weer dik verdiend.

Een prachtige afwisselende dag. We komen in de Koog aan en dan is onze Texelhopper alweer terplekke. Wat is dat een fijne organisatie. Je spreekt een tijd en plaats af, en hup de Texelhopper is er altijd……

Texel dag 2

Meerdaagse wandeling

10 februari, 20 km eerst wat zon 2 graden met gevoelstemperatuur van -6 (brrr)

We gaan tegen de klok in en gaan vandaag naar het noorden, de Cocksdorp. Een dag langs de Waddenzee en door natuurgebieden. Ik hoor zeggen. “Wat een schitterende dag, voor mij voelt het als meditatie”

En als er dan een zonnetje bijkomt, lijkt het sprookje compleet. Met de Texelhopper gaan we van ons hostel naar het vissersplaatsje/ jachthaven Oude Schild. Een mooi begin van de dag.

We lopen vele km aan de waddenkant van het eiland. Ieder op zijn tempo, in gedachten. “Wat brengt het me vandaag, en wat morgen?”

Na een km of 5 komen we bij een natuurgebied. Vogelreservaat de Zandkes
Aan de binnenkant van de waddenzeedijk
ligt een nieuw natuurreservaat van
Natuurmonumenten. Het is een
divers gebied van ondiep water met
eilandjes van zand, schelpen en planten.
Vogels bouwen er graag hun nest, maar
tijdens hoogwater is het ook geschikt als
rustgebied voor trekvogels die elders in de Waddenzee verblijven. Kluut, kievit, kleine strandloper en bontbekplevier hebben het gebied al ontdekt. Wij zien de kluut, en ontelbare ganzen. Alsof ze het afspreken…  …allemaal tegelijk vliegen ze op.

Oosterend is een leuk dorp met mooie geveltjes.
Dit schilderachtige dorpje is gebouwd op het hogere deel van een oude heuvelrug. In de Romeinse tijd werd dit van oorsprong agrarische dorp al bewoond. Tegenwoordig telt Oosterend ongeveer 1400 inwoners. Dekern met klassieke topgevels is prachtig gerestaureerd; een deel van de woningen valt onder beschermd dorpsgezicht. We willen er graag pauzeren. Helaas op deze dinsdag is alles dicht.

De weg terug naar de Waddenzee loopt over een graspad. Een beetje in de luwte, zodat we wat kunnen opwarmen.

We hadden gehoopt met een trekpont de Eierlands kanaal over te steken…… We gokken het er nog maar niet op. Er staan nog bordjes, dat het in januari uit de vaart is. (PS het noorholland pad volgt dezelfde route)

We gaan over de verharde weg verder tot we een bord naar links zien, door het klaphek en dan de markering volgen. Een eind verder geven we het toch op. Een heel weiland en ook het pad onder water. Tja……we kiezen ervoor terug te gaan en zo helemaal over de verharde weg na aar de Cocksdorp te gaan.

Net na 15.30 uur waren we bij de afgesproken bushalte. Toch maar wachten. We hadden geluk, de bus was 15 minuten te vroeg. Heerlijk warm in het busje rijden we terug. Tijd voor het etappe drankje in het hostel deze keer.

Morgen gaan we via de vuurtoren naar het zuiden. We zien ernaar uit!

Texel dag 1

Meerdaagse wandeling

Het lange afstand pad “Wadden wandelen” heeft routes over alle Waddeneilanden. Vandaag beginnen we op Texel. Totaal 76 km, waarbij we het verdelen in 16, 19, 20 en 21 km

Vandaag starten we bij de boot en gaan naar Oude Schild.  Op onderstaande kaart de licht groene lijn. De boot vertrok om 10.30 vanaf Den Helder. Ik ging deze keer met de trein. 7.30 vanaf Den Bosch 10 uur bij station Den Helder Relaxed reizen met de trein.

Onderstaande info is van de website.

Via onverharde paden verkennen we het eiland. Eerst verhard vanaf de boot, later zoveel mogelijk over de dijkjes. Hier zie je ook de 17e-eeuwse ‘tuunwallen’, vroegere perceelafscheidingen (muurtjes) van op elkaar gestapelde graszoden en heideplaggen. We komen door Den Burg met historische panden en middeleeuwse stratenpatronen. Op weg naar Oude Schild zien we oude boerderijen en schapenboeten; de typisch gevormde schuren

Op deze route ga je van Oudeschild richting de omgeving van Den Burg, midden door het oude Texelse cultuurlandschap van oude boerderijen, schapenboeten (schuren) en drinkkolken. 

We zijn op pad met Christina, Ellen, Conny, Gerrie, Saskia, Gerrie/Fredy en Anny. (En ikzelf Mieke, sra niet op deze foto)

Het is echt koud, een gevoelstemperatuur van – 5 graden. Als we lopen vinden we het meevallen.

Als je in 1 foto Texel zou moeten laten zien, volstaat deze…….

Zodra we de weilanden ingaan zijn het de dijken en we gaan met behulp van overstapjes van de ene wei in de andere wei.

We komen ook langs “de Hoge Berg”

De Hoge Berg

De Hoge Berg is met 15 m. boven NAP het hoogste punt van de kei-leemrug uit de een na laatste IJstijd, + 130.000 jaar geleden. Deze rug is op Texel zichtbaar van Oost naar Den Hoorn. De Texelse keileemrug beïnvloedt als een soort strekdam de Nederlandse kustlijn. We merken alleen een kleine stijging en daling. Op het laagste deel is ook nu nog modder. We houden de broeken niet schoon……

Oude Schild kent vele dijkhuisjes. We lopen door de straatjes voor we bij de Waddenzee aankomen

Bij de haven is 1 cafe open…..Dat is voor ons eerste etappe drankje. We hebben het verdiend. Kou getrotseerd, lekker wandelen in de natuur van Texel. Het is deze week bijna uitgestorven. Blij dat we hier tot 17 uur konden schuilen.

Net helemaal aan het eind van de middag komt de zon heel even tevoorschijn. Molen van Oude Schild erbij en het beeld is compleet.

De Texelhopper staat al klaar. We gingen vanaf halte 77 terug naar ons Stayokay hostel bij Den Burg.

Wandelingen Epen dag 4

Meerdaagse wandeling

11 december, 10 km zonnig 7 graden Panoramaroute. Vandaag kiezen we voor het zuidelijke deel.

We worden wakker en de zon schijnt al. Boven verwachting hebben we ook vandaag prachtig weer. In de morgen had het zelfs licht gevroren. Klaar voor vertrek, met de warme jassen nog aan.

Tijdens deze heuvelachtige en zeer panoramische wandeling wandelen we van Epen naar Camerig. In deze vroegte is het gras nog nat en kunnen we “heiligenschijn” zien. Een kring om je hoofd omdat de zon op het natte gras breekt. Onze schaduwen zijn nog lang, de zon staat laag.

We hebben veel mooie paden aan de rand van een boerenerf. Wauw het is zo mooi!!!

We passeren leuke vakwerkhuisjes in Camerig. En ook vandaag opnieuw wegkruisen.

Daarna gaan we langs de hoogstam boomgaarden van Bellet. De fraaie bomen met nog appeltjes eraan.

Dan dalen we af naar de Heimans groeve en de geul.

Deze modder hebben we deze keer niet 😉

Wel moeten we een watertje oversteken. Zoals Ine die neemt: gewoon doorlopen. Ze kiest de stenen. Het water is er net te diep

We kunnen ons steeds beter voorstellen wat de Limburgers zeggen: “wi schon us Limburg is” (dat is vast niet goed geschreven)

De lucht zo helder….dat maakt het toch weer een stuk mooier.

Dan lopen we via de buurtschappen Kuttingen en Terziet.

En naar het Bovenstebos met een prachtig uitzicht . Een feest om hier op deze december dag te mogen lopen.

Via het gehucht Diependal lopen we terug naar Epen.

Nog nooit meegemaakt in december. We zitten op het terras in de zon! We vinden dat we nog wel Limburgse vlaai hebben verdiend.

Het waren fantastische dagen. Op onderstaande overzicht zie je dat we vele paden rondom Epen hebben ontdekt.

Dank jullie voor het fijne gezelschap. Samen op weg zijn, genieten van de mooie natuur, elkaars gezelschap! Ik kijk terug op 4 mooie dagen Limburg!

Wandelingen Epen dag 3

Meerdaagse wandeling

10 december, droog en bewolkt 13 graden; van Epen naar Gulpen en terug, 18,5 km

Een flinke dagtocht langs de Geul en de Gulp. Vooral het eerste deel van de wandeling gaat het pittig bergop en bergaf.

Wat is het een feestje om in de Smidse te verblijven. Prima verzorging, gezellige sfeer. ’s morgens beginnen we met een goed ontbijt in de sfeervolle ontbijtzaal.

Klaar voor vertrek

Direct na vertrek gaan we via de Heerbaan naar Schweibergerweg. Een paar km. flink stijgen.

Als we terugkijken zien we Epen onder ons liggen.

Ook vandaag zien we veel wegkruisen. Allemaal anders, fel gekleurd of juist heel sober.

We kwamen langs een huis waar maretakken te koop waren. Zo konden we ze echt van dichtbij zien. Met witte besjes en leerachtige blaadjes.

Het gaat op en af vandaag en we staan regelmatig even stil. Stil om van de omgeving te genieten of om uit te blazen? Alles is goed en ieder doet het op zijn manier.

We komen over “de koning van Spanje” een deel van de Gulpener berg.

Het verhaal over de ‘Koning van Spanje’ wordt verteld in veel varianten. De meest aannemelijke verklaring voor de naam Koning van Spanje stamt uit de Tachtigjarige Oorlog (1568-1648), hoewel nergens hard bewijs hiervoor te vinden is. De hertog van Parma is in 1578 zijn zegetocht begonnen met de verovering van Limbourg, Dalhem en Valkenburg. Vervolgens is de Hertog in het voorjaar van 1579 begonnen met het beleg van Maastricht. Tijd genoeg dus voor een kampement op deze locatie. Dat de toenmalige Koning van Spanje Filips II hier zou zijn geweest is onwaarschijnlijk Hij is in 1559 naar Spanje vertrokken en nooit meer in de Nederlanden teruggekeerd.

We gaan door diverse stegelkes. Dat zijn draaihekjes die toegang geven tot onverharde weide paden. Voor de korste route ging men door de weilanden en is “recht van overpad” ontstaan. We moeten ons er tussen door wurmen.

We hebben pauze bij de Zwarte Ruiter in Gulpen en gaan daarna via het riviertje de Gulp naar Withem met het mooie klooster. We gaan er even binnen en zien er de mooie kapel en de glas in lood ramen van de kerk.

Zo snel mogelijk van de grote weg af om door andere stegelkes door de weilanden te gaan richting Mechelen. We volgen vaak de aanwijzingen van het krijtlandpad, dat is een oranje gele sticker

In Mechelen lezen we dat in het vervolg van de route drassige weilanden moeten worden gepasseerd. 4 gaan langs de weg, de anderen gaan de weilanden langs de Geul in. Die gaan de uitdaging aan.

Vanaf de weg zie je het dal van de Geul goed liggen.

We worden nog verrast door een zonnetje. Precies op dat moment liepen we langs deze boom…..

Elly, Jeannette, Ellen en Dorien gaan door de weilanden. Het is enorm meegevallen met de modder. Chapeau voor de doorzetters.

Wandelingen Epen dag 2

Meerdaagse wandeling

9 december, 22 km droog zon 13 graden. Route Epen 3 landen punt

T.i. uit de beschrijving van de route: Deze heuvelachtige grenstocht bestaat uit twee totaal verschillende helften. De heenweg begint met een pittige klim en een prachtige boswandeling door het Vijlenerbos. Dan loopt u de Vaalserberg omhoog naar het Drielandenpunt. De terugweg is veel panoramischer. U loopt nog even door het bos omlaag en dan volgt u een dalende panoramische weg met mooi uitzicht naar Gemmenich. Dan loopt u naar het buurtschap Tersaessen en wandelt u langs de golfbaan met schitterend uitzicht omlaag naar de Geul. Het laatste stuk wandelt u door
weilanden langs de Geul.

De pittige klim en boswandeling door het Vijlenerbos.

De Vijlenerbossen bestaan in werkelijkheid uit meerdere bossen. Deze maken deel uit van een groot aaneengesloten internationaal bosgebied, dat zich ook uitstrekt over Duitsland en België. Het Nederlandse deel beslaat ruim 600 hectare. Het verschil tussen het laagste en hoogste deel van het bos bedraagt meer dan 170 meter, met als topper het Drielanden punt (322,5 meter boven NAP).

Omdat we heel dicht bij het bos cafe Hijgend  Hert zijn, maken we zelfs een ommetje van 2 km. Een ervaring om daar te zijn. Ingericht met o.a geweien en allerlei afbeeldingen van herten.

We gaan verder door de bossen.

Hier en daar zijn er doorkijkjes in de richting van Vaals. Met het zonnetje erbij erg mooi.

Later langs de randen van het bos. We zien geen duidelijk pad. Wel brengt onze gpx track ons naar de goede richting en aan het eind van het veld zien we weer een poortje..

Het blijft flink klimmen met ook nog een zeer drassige ondergrond.

We zijn bijtijds bij de splitsing waar we kunnen kiezen; wel of niet over de Vaalserberg. Nog 12 km of 8 km te doen?Unaniem zeggen we: we gaan die berg doen en klimmen dapper naar 322 meter. Wat mij betreft viel het wel mee. We hebben het allemaal kunnen doen. Het ging ook over de tijd, die we denken nodig te hebben omdat het om 16.30 uur donker wordt.

Ook naar het 3 landen punt zitten er flinke klimmetjes bij.

Na het drielandenpunt is het vooral dalen met uitzicht naar het westen. De zon zakt en geeft al mooi strijklicht.

Na de doorgaande weg vanaf Gemmenich gaan we over de golfbaan. Daar moeten we goed “sentier 58” volgen, dat daar speciaal voor de wandelaars is behouden.

.

We dalen af naar de Geul en volgen langdurig de waterloop. Met heel veel modder. Ik glij zelf nog uit en zit van top tot teen onder de modder. En we moeten er toch echt door of we zoeken een plekje langs de randen.

Intussen is het erg mooi!!!

Zelfs de hazelaar staat al in bloei, ook met de hele kleine rode bloemetjes.

Als het bijna donker is komt de Smidse in zicht.

Een heerlijke ontspannen dag!

Wandelingen Epen dag 1

Meerdaagse wandeling

8 december, 9,4 km, droog later motregen. 15 graden. Panorama route, nr 795 Epen, noordelijk deel. Epen, Schweiberg, Bommerig en Camerig

We zijn op pad met; Elly, Emmie, Dorien, Ine, Gerrie, Ellen en Jeannette (en ik Mieke)

Ook in de donkere winter maanden is op pad gaan voor wandelingen heerlijk. Om 12 uur waren we al in Epen, zodat we de eerste km in de middag nog konden afleggen. Het was de Panorama route vandaag. Langs een heuvel rand, linksom en zo steeds uitzicht op het geul dal.

Heel typisch Limburgs zijn de wegkruisen, heel divers.

Begin december komen de kerststallen te voorschijn. Er is hier een kribkes tocht.

Het begint toch vroeger te motregenen dan was voorspeld. Geen probleem, ieder had erop gerekend. Kijk eens hoe fleurig. Wel even een zoekplaatje….wie zit eronder?

De bollen in de bomen zijn de maretakken. Die steken mooi af tegen de grijze lucht.

De route gaat vaak over boerenerven..met   gladde modder en “stegelkes” om van het ene naar het andere terrein te gaan.

Na Camerig gaan we terug en zien al gauw de Smidse liggen. Een warme welkom, dat voelt als thuiskomen in de huiskamer. De lampjes zijn al aan. De Limburgse gastvrijheid lacht ons tegemoet.

Tijd voor het eerste etappe drankje.

Mullerthal trail dag 8

Meerdaagse wandeling

22 juli, droog 22 graden van Scheidgen naar Echternach, 9 km

De allerlaatste dag alweer. Onze Mullerthal trail zit er op. Vandaag het laatste deel van route 2. Waar we ergens dachten, dat zal wel meevallen…nou, er waren flinke kuitenbijters bij.  We waren heel blij dat we route 2 in 3 delen hebben gesplitst. Zie onderstaand overzicht voor de hoogten. En wat denk je van de laatste afdaling naar Echternach……

Ook op dit stuk vele enorme rotsen. We gaan ervoor, ook deze laatste km’s gaan ons lukken.

De meest vreemde vormen, we zien er vanalles in.

Dit is een van de vele trappen.

Hard werken!

Het is vandaag bewolkt weer, met een heerlijke wandeltemperatuur. We genieten ervan.

We liepen hoog, bijna op het eind hadden we overzicht over Echternach. We kennen de weg en herkennen waar we lopen.

De laatste afdaling en dan komen we in het centrum uit.

Het laatste etappe drankje……van deze Mullerthal trail.

Gerard, Piet, Debby, Silvia, Lida, Annie, Ingrid van harte gefeliciteerd met het afronden van deze heel pittige wandeling.  Bewondering voor ieder van jullie dat je het hebt kunnen realiseren. Dank jullie wel voor de vriendschap, elkaar helpen bij moeilijke stukken en de weg terug vinden, toen we het even kwijt waren. En….niet te vergeten de snoepjes voor onderweg. Alles bij elkaar een wandeling om niet te vergeten.

Mullerthal trail dag 7

Meerdaagse wandeling

22 juli, 15 km, buien, overwegend droog, van Mullerthal naar Scheidgen.

Je zou denken…..15 km? Nou deze etappe 2 staat als “zwaar” aangemerkt en dat is ook echt zwaar. Steeds trappen omhoog en naar beneden. Maar wat is het opnieuw een hele mooie route.

Van Mullerthal naar Scheidgen van links naar rechts

De vaste bustijd van 9 uur brengt ons in 20 minuten naar Mullerthal. We hebben de regenkleding aan en gaan over de parkeerplaats richting route 2.

We beginnen in Mullerthal en de start is dezelfde als bij route 3. We komen langs de Schiessentumpel, nu met veel meer water! Afgelopen nacht heeft het veel geregend. We boffen, de buien zijn ons erg meegevallen.

Net als bij de route van Echternach naar Mullerthal zien we vele hoogtepunten. De eerste is de Eilebuerg.

Een eindje verder Goldfralee. We voelen ons klein bij al die enorme rotspartijen.

Het is ook echt de dag van smalle rotsspleten, zoals bij Goldkaul.

Bij de vormen van rotsen en boomwortels kun je je fantasie goed gebruiken. Blijf er naar kijken en de geheimen worden onthuld.

Dan komen we bij 3 rotsen met doorgangen. Rittergang, Deiwepetz en de meest bekende Kuelscheier. Die laatste is 200 meter, die je alleen kunt lopen met zaklantaarn. Ze zijn zo smal, dat we ons afvragen of zware mensen er wel door kunnen. Ik kon er net door…😉 Bij dit bord begint de zware trappen klim naar Rittergang.

Even pauze onder de rotsen.

Een kort stukje lopen we door het open veld. De buien komen af en aan, de meeste gingen langs ons.

We lopen weer het dal in en komen langs de Mechelskierch. Dit bood onderdak aan een kluizenaar genaamd Michiel.

Ook de rotsen van de Einsiedelei zijn zeer indrukwekkend.

Het dorp Scheidgen kwam maar niet dichterbij. De laatste km’s duurden erg lang….. Pff alweer een lange trap.

 

Moe en zeer voldaan kwamen we aan in Scheidgen. Tijd voor het etappe drankje.

Mullerthal trail dag 6

Meerdaagse wandeling

21 juli, 14,6 km, droog tot einde wandeling, van Echternach naar Mullerthal over route 2

Route 2 is de allermooiste en die bewaren we voor het laatst. En ook de zwaarste route en dat merken we.

Het begint direct met een lange steile klim, zodat we Echternach vanuit de hoogte kunnen zien.

Daar is een mooie “liegebank” waar we bijna allemaal op kunnen.

We stijgen nog verder en hebben mooie bospaden.

Niet ver van Echternach komen we bij een van de hoogtepunten van de trail, de Wollefschlucht. T.i.

De steile rotswanden van de tot 40 meter diepe Wollefschlucht bestaan uit Luxemburgse zandsteen (li2). Terwijl de zandsteen het Erelchenplateau vormt, bestaat het onderste deel van de helling naar de rivier de Sûre uit kleiachtige mergel, kleisteen en is bedekt met verweerd hellinggesteente.

De Wollefschlucht werd gevormd door een grote aardverschuiving. Deze massabeweging werd actief doordat de rivier de Sûre delen van de lagere helling erodeerde en tegelijkertijd extra zandsteenpuin zwaar op de bovenste helling drukte. Grondwater werkte als een smeermiddel en vergemakkelijkte zo de beweging. Aan de rand van het plateau hellen de zandsteenblokken naar beneden richting de vallei, stoppen ze schuin of kantelen ze. Op de lagere helling vormden zich veel heuvels.

We wanen ons in sprookjes land. Om elke hoek opnieuw andere rotspartijen. We hebben ogen tekort om alles in ons op te nemen.

Bij het labyrint lopen we tussen smalle rotsspleten. Wij kunnen er goed doorheen.

Er zijn hangbruggen naast de rotsen, omdat er anders geen plek zou zijn voor een wandelpad. De Chipkopass. In de naastgelegen rotsen zijn ster mannetjes gemaakt. Alle wandelaars leggen er een steentje bij.

Daarna komen we bij Heullee aan. T.i.

De “Huel Lee”  zijn kunstmatige grotten in het Luxemburgse Zand-steen. De cirkelvormige markeringen op de rotswanden zijn overblijfselen uit de tijd dat hier molenstenen werden gewonnen. Dit gebeurde voornamelijk in de middeleeuwen, maar het vermoeden bestaat dat de grotten ook in de Romeinse tijd als priorij werden gebruikt.

Om een molensteen te winnen, werd eerst een cirkel op de rots getekend en vervolgens werd de cirkelvorm beiteld totdat de molensteen de gewenste dikte had. Vervolgens werd achter de molensteen een groef uitgehouwen, waarin droge houten wiggen werden gedreven. Door water toe te voegen, zwol het hout langzaam op en ontstond er zo’n sterke druk dat de molensteen van de rots brak.

Het gaat een beetje regenen en we gaan dan ook even terug de grot in….niet lang het waren maar een paar druppeltjes.

We hebben pauze in Berdorf en gaan daarna verder.

De passerelle is een volgend punt waar we met verbazing naar kijken.

O.a. de Binzeltschleff is een smalle doorgang. Wat mooi als je er een klein beetje licht kunt vangen.

 

Het is hard werken vandaag. De ene trap omhoog is nog niet afgelopen of de volgende ligt alweer klaar.

Her begint harder te waaien en het wordt erg donker. We pakken alvast de regenjassen. Uiteindelijk hebben we die tot Mullerthal niet nodig. Op de parkeerplaats voor het restaurant valt het er met bakken uit. We gaan dan ook binnen zitten voor het etappe drankje.

Mullerthal trail dag 5

Meerdaagse wandeling

20 juli, 19 km, meest droog, 25 graden van Mullerthal via Blumenthal naar Larochette

Nu het zuidelijke deel van route 3. We starten opnieuw in Mullerthal. Opnieuw een hele mooie afwisselende etappe.

De 2 hoogte punten van deze etappe zijn in de eerste km’s te zien. De Schiessentumpel met de 3 watervallen. We gaan er even uitgebreid kijken. Wonderschoon! Het pad vanaf het startpunt is helaas niet begaanbaar, maar dit punt kun je goed bereiken. Het ligt aan de doorgaande weg.

Wat wel in zeer goede staat is, is de trap die er vlak achter ligt. Langs de rotsen, omdat daar geen ruimte is voor een pad door de rotsen.

Deze tekst is te lezen op dit grote bord: hoe zijn de rotsformaties ontstaan:

Imposante rotsformaties, diepe valleien en uitgestrekte plateaus: de Luxemburgse zandsteen heeft het landschap van het Natuur- & Geopark Mëllerdall gevormd. (Of te wel Mullerthal)  Ongeveer 200 miljoen jaar geleden werd het afgezet op de bodem van een zee, op nog oudere lagen. Opheffingsprocessen die 2 miljoen jaar geleden begonnen, brachten de zandsteen naar zijn huidige positie. De rivieren groeven zich in de voormalige zeebodem en creëerden de diepe valleien van de regio.

Op deze plaats heeft de Zwarte Ernz de laag Luxemburgse zandsteen bijna volledig doorgesneden.

Tijdens dit proces werd de vallei breder door vallende rotsen. Een deel van het vallende materiaal werd door de rivier meegevoerd, de rest bleef als puin op de hellingen liggen. Grondwater komt uit de bodem.Het wordt gefilterd en opgeslagen in de zandsteen en we gebruiken het als drinkwater.

Enkele km’s verder zien we de bijzondere Kollektuffquell. Een waterval met voordurend veranderende kleuren van de  rotsen. Als ik ergens stil van kan worden is het wel van zoveel schoonheid……

De route naar Blumenthal voert verder door de bossen. Heel veel omgevallen bomen die soms ook het pad versperren, waar we onderdoor kunnen. Of we zoeken dan een weg wat hoger of lager. We waren even van het pad afgeraakt en dank zij de gpx tracks op onze wandelapps kunnen we de weg terugvinden.  Met hulp van onze galante mannen komen we allemaal op het “rechte” pad.

We dalen af naar Blumenthal, hebben daar pauze en hoopten op appeltaart. Ze hadden nog maar een paar stukjes, die hebben we gedeeld. Niet erg, ze waren €11 (!) per stuk. Heerlijk, dat wel…..

Na Blumenthal komen we in heel ander open landschap. Er zien de rode wouw, we horen de veldleeuwerik en intussen zien we het weer in rap tempo veranderen. De schapenwolken worden onweerswolken.

 

Volgens de voorspellingen zou het pas rond 17 uur flink gaan regenen. Wij kwamen er midden in. Bij de laatste hellingen snel de regenjassen aan en gelukkig konden we even schuilen onder een overhangende rots. Even goed kijken wie wie is.😉

Zelf had ik de laatste 3 km naar Larochette het fietspad gekozen en had alleen maar het begin van de bui. Toen ik op het terras was, begon het echt…..

 

Het was weer een heel bijzondere dag.

Mullerthal trail dag 4

Meerdaagse wandeling

19 juli Route 3 van Mullerthal over Beaufort naar Larochette 20 km, droog (benauwd) 30 graden

Gisteren hebben we route 1 afgerond en vandaag starten we met route 3

De bovenste lus van route 3: te beginnen bij het groene puntje.

Vlak bij de start vinden we onze eerste hindernis. Lida en Piet staan al klaar om ons erover heen te helpen.

Een paar open velden, de granen zijn goudkleurig in de zon. Die is meteen al best heet, we boffen dat we daarna in de schaduw gaan lopen.

En dat in het wonderschone, sprookjesachtige landschap naar Beaufort.

We steken regelmatig het riviertje over om dan weer aan de andere kant vande rotsen te lopen.

Elk moment opnieuw zien we rotsen die enorm boven ons uit toornen.

Beaufort staat bekend om het grote kasteel. Zeker geopend, en leuk om een keer terug te komen.

Na Beaufort komen we meer in de open velden. Tussen de granen door, zomaar een paadje over een boerenerf.

Dichtbij Medernach ga ik met de bus naar Larochette. De anderen hebben nog 5 km te doen, door de bossen over smalle paadjes. Steeds weer vele trappen omhoog en omlaag.

Pfff, deze valt niet mee.

Dan zien we Larochette van boven af liggen en moeten daarna nog weer dalen.

In het centrum verwelkom ik de wandelaars die zeer voldaan, moe en tevreden toe zijn aan het etappe drankje.

Mullerthal trail dag 3

Meerdaagse wandeling

18 juli van Mompach naar Echternach, 15 km, 28 graden

Je zou denken..warm om te wandelen. Dat valt wel mee als je vooral in de schaduw loopt. We gaan heel geleidelijk omhoog en tenslotte vlak bij Echternach zeer steil naar beneden.

We beginnen met een stukje door het bos, de Fooscht. De open vlakte die volgt is met uitzicht over het dorpje Herborn. Route 1 kent onderweg vrijwel geen horeca.

In natuurreservaat Hierberbesch vinden we onze pauze plek met bankjes en een picknicktafel. Op de kaart van het Mullerthal te vinden, en handig om te weten. Ze zijn zelfs overdekt.

Zo gaan de km’s voorzichtig onder je voeten door. De bomenlanen, een goed gesprek en de prachtige natuur. Een ervaring zo in het Luxemburgse landschap.

Na nog weer ongeveer 6 km vinden we “liegestuhle” waar je ook op mag als je niet liegt.😉

We zijn hoog boven Echternach. Mooi om te zien en we realiseren ons dat we nog heel veel moeten dalen.

Als we goed kijken kun je zien waar ons hostel ligt.

We beginnen aan de haarspeldbochten naar beneden.

Het lijkt nog niet zo lang geleden, er zijn bomen over het pad gevallen, de blaadjes zijn nog allemaal groen. We komen er wel door.

We gaan weer naar het meer voor ons etappes drankje. En voor wie willen even zwemmen.

Mullerthal trail dag 2

Meerdaagse wandeling

17 juli, 26 graden half bewolkt van Romport naar Mombach, 18 km

Vanmorgen gingen we met de bus terug naar Rosport. In 10 minuten zijn we er en starten om 9.15 uur al met de wandeling. Her is het 2e deel van route 1. Op deze kaart van rechtsboven naar linksonder

Mullerthal Trail Route 1: door betoverende bossen met imposante rotslandschappen langs bloeiende weideboomgaarden en geweldige uitzichten op het dal van de rivier de Sûre. Een heel afwisselende route door de bossen, open vlaktes met uitzicht en iedere keer flink dalen en stijgen. Het lijkt niet veel, het zijn steeds korte pittige klimmetjes en ook dalingen.

In Rosport klimmen we van de bushalte al meteen flink omhoog. Onze route heel duidelijk gemarkeerd met de donker rode M.

Nog even op de route kijken……

Het is prachtig weer en de open velden zijn vele kleuren groen en goudgeel door granen die bijna klaar zijn voor de oogst.

Het dorpje Girsterklaus zie je al van verre liggen door de toren van de kerk. En….daar is een hotel waar wandelaars welkom zijn voor koffie. Dat is wel fijn een pauze plek voor koffie. Helaas was de hazelnoot cake nog niet klaar.

Na de kerk klimmen we verder omhoog.

Als we over de grote stapstenen dalen weten we dat we mogelijk over water moeten en na dat water direct weer omhoog. Vandaag is er geen water. Het lukt ons wel. We helpen elkaar waar nodig.

Het laatste deel naar Mompach is na een hoge klim tot aan de windmolens. De kleuren van het landschap wisselen steeds. Goudgele velden. Bermen vol bloemen. We genieten er enorm van.

We komen bij de bushalte aan, en de bus is er meteen. Wat heerlijk! We gaan na de wandeling voor ons etappe drankje aan het meer. Enkelen gaan zelfs zwemmen.

Mullerthal trail dag 1

Meerdaagse wandeling

16 juli, 10 km van Rosport naar Echternach, droog 25 graden

Het is hier zo mooi, dat een 2e keer dit jaar de Mullerthal trail bewandelen opnieuw erg leuk is. Zo speciaal dat we meteen in een totaal andere wereld zijn. Uitdagend, zeker en we begonnen vanmiddag rond 14.15 uur. Aankomst 13 uur, 15 minuten lopen naar de bushalte en bus van 14 uur. Prima plan!

Van het zuiden van Nederland ben je in 3 uur in Echternach. Daarvandaan vertrekken de wandelingen. Je hebt 3 lussen van ongeveer 40 km.

Vandaag met route 1, de meest oostelijke route. De eerste 8 km met de bus in 10 minuten. De laatste, 10 km met al flinke hoogteverschillen, zoals je op de 2e kaart kunt zien.

We zijn op pad met: Ingrid, Debby, Silvia, Lida, Anny, Piet en Gerard (en natuurlijk ben ik er ook bij)

Na de bushalte klimmen we gelijk flink omhoog.

En weer omlaag.

Op dit gedeelte zijn al mooie rotspartijen te zien. Vila Amor, Alkummer en Veitcheslee. Zeer indrukwekkend!

En ook hier en daar kruip door sluip door. Het heeft afgelopen nacht geregend en hier en daar houden we rekening met gladde stenen en paden.

Na ongeveer 1 uur hebben we pauze op een boomstam. Bankjes of horeca zien we op dit stuk niet.

We dalen daarna af, door de parken en  zo naar het centrum van de stad Echternach.

Deze banken zijn wel heel uitnodigend om even de benen te strekken.

Proost! Deze mooie dag zit er op.

Mullerthal dag 8

Meerdaagse wandeling

16 juni,10 km, zonnig 25 graden van Mullerthal naar Altrier

En dat was de laatste dag alweer van onze prachtige Mullerthal trail. Tjonge, en wat voor etappe. Het zwaarste stuk, schatten we in door de grote hoeveelheid trappen. Gisteren waren we geëindigd in Altrier, vandaag zijn we daar ook weer geëindigd, omdat de bus van Mullerthal maar 1x in de 2 uur gaat. In Altrier kun je 3x per uur naar Echternach. Zo passen we steeds ons plan aan. Het is de rode lijn vanaf cijfer 11 via cijfer 12.

We begonnen de 2e dag van route 2 in Mullerthal en kwamen opnieuw langs de Schiessentumpel. Vandaag met 4, Ted, Marion, Els en ik. Vanmorgen gingen Elly en Jeannette naar huis.

Aan de overkant van de weg begint meteen de eerste stevige trappen klim.

Vol verbazing opkijken naar al die schitterende enorme rotspartijen.

We gaan door spleten, waar wij (deze slanke dennen…) net door kunnen. En ben je er dan door, dan kom je in een ruimte volledig omringd door rotsen.

Of rotsen die elkaar boven je hoofd raken. Kun je je voorstellen dat we van de ene in de andere verbazing vallen.

Of de kleuren die zomaar door het invallende zonlicht ontstaan.

Kan het dan nog mooier? Ja! We komen nog in 3 kloven, met gangenstelsel waar je zelfs een zaklamp moet gebruiken om te zien waar je loopt. Er zijn daar treden en de rotsen zijn laag. Voor mij een uitdaging, de vorige keer durfde ik niet. De Rittergang, Deiweperz en Kuelscheier.

We voelen ons trots dat we zo een etappe nog kunnen. Zou ik het volgend jaar nog kunnen/durven?

Na nog een bospad met veel omgewaaide bomen komen we bij de 1000 jaar oude eik uit en daarna bij de bus.

Wat een fantastische Mullerthal trail! Om 15.30 uur gaan we rijden. Na 2 uur rijden zijn we in Nederland en hebben rustpauze in restaurant de Dwaze Herder.

En als je dan o.a. dit ontroerende dank je wel berichtje krijgt, weet ik dat ook deze wandeling altijd in je hart zal blijven.

Lieve dames,
Iedereen super bedankt voor de geweldige wandel-dagen!
Wat heb ik genoten van de natuur, omgeving, gezelligheid… maar zeker van jullie en jullie prachtige openhartige gesprekken, de liefde die in ieder van jullie zit en de aandacht voor elkaar!🥰🥰
Het was in 1 woord FANTASTISCH!
Ik hoop jullie nog eens te ontmoeten, het ga jullie goed.
Liefs van Angela ❤️

Zo voelt het voor mij ook!

Mullerthal dag 7

Meerdaagse wandeling

15 juni, 16 km, droog 20 graden. Van Echternach naar Hersberg

De bedoeling was om vanaf Mullerthal naar Scheidgen te gaan. Dat liep anders. We waren op tijd bij de bushalte. Onze bus stond erbij op het elektronische bord, we kijken goed of lijn 262 er is. Nee….en de tekst van onze bus verdwijnt. Wat dan? Dan maar vertrekken vanaf Echternach en tegen de klok in. De onderste oranje lijn.

Vandaag is ook speciaal. Ria en Angela vertrokken vanmorgen naar huis ivm vaderdag. En Elly en Jeannette gaan samen voor de hele route van 23 km. Wij wensen ze veel succes! Speciaal voor deze gelegenheid hadden ze hetzelfde t shirt.

Al snel zijn we weer boven Echternach via hetzelfde steile pad als gisteren.

De rotsen zijn wederom een lust voor het oog. Afgelopen nacht is er veel regen gevallen met onweer. Het mos op keien is weer helemaal opgeleefd.

Het zijn opnieuw allemaal onverharde paden. Om elke hoek is het een verrassing. Intussen stijgt en daalt het. En ben je beneden, ligt er alweer een stijging voor je.

De wind heeft flinke schade aangericht. Vele bomen om, die ook nog over het pad hangen. We kunnen overal wel door.

Wat dichterbij Scheidgen zijn het weer de vele rotspartijen. De ene nog mooier dan de andere.

Immens groot, je ziet het pas als je er zelf voorstaat.

Wat dacht je van onze kleurrijke kleding vandaag? We zijn er samen blij mee.

We zoeken onze weg. Door de modder of langs een kantje? De wortels van bomen zijn nu onze hulpmiddelen om wat steviger te kunnen staan of juist om niet weg te glijden.

Of een boomstammetje als evenwichts balk. Dat kunnen wij!!!

In Scheidgen ga ik voor een km of 5 met de bus en intussen komen Marion, Els en Ted langs o.a. de Michelskirche. Als je daar zo onder een rots staat, voel je pad hoe hoog die rotsen zijn.

3,5 km voor ons eindpunt Hersberg sluit ik weer aan. Leuk om zo het laatste deel mee te lopen. Een klein stukje langs velden, waar de gewassen bijna klaar zijn voor de oogst.

Deze rots is uit het “nieuw stenen tijdperk” van 2000-4000 jaar voor Christus. Dat kun je je toch niet voorstellen?

We zien vlak voor Hersberg vele rotsformaties. Vanuit het bos komen we bij de bushalte naar Echternach uit.

Wat een bijzondere wandeldag!

Mullerthal dag 6

Meerdaagse wandeling

14 juni, 18 km heet 30 graden van Echternach naar Mullerthal over Berdorf

We hebben een jarige in ons midden, Marion is de gelukkige. Van harte gefeliciteerd!

Route 2 van de Mullerthal trail vind ik de mooiste!

We beginnen in Echternach en beginnen direct met een flinke stijging. Vele stappen om omhoog te gaan met als beloning, uitzicht over Echternach.

Boven aangekomen vinden we een uitrust plek. Dat hebben we niet nodig. Wel waren er anderen die wel een foto van ons wilden maken.

Op dit deel van de Mullerthal trail zijn 2 hoogte punten te vinden de Wollefschlucht en de Huellee. Beiden zeer bijzonder, maar ook het hele pad is zeer mooi.

T.i over de Wollefschlucht:

De steile rotswanden van de tot 40 meter diepe “Wolfskloof” bestaan uit Luxemburgse zandsteen (li2). Terwijl de zandsteen het “Erelchen”-plateau vormt, bestaat het onderste deel van de helling naar de rivier de Sûre uit kleiige mergel, kleisteen en is bedekt met verweerd gesteente.

De Wolfskloof is ontstaan door een grote aardverschuiving. Deze massabeweging ontstond doordat de rivier de Sûre delen van de lagere helling erodeerde en tegelijkertijd extra zandsteenpuin zwaar op de bovenste helling drukte.

Wij genieten van het zeer indrukwekkende dal omgeven door hoge rotsen, bedekt met mos.

 

De mooie volledig onverharde paden rijgen zich aaneen, de rotsen immens groot. Op deze zaterdag is het wat drukker.

De kloven zijn soms niet meer dan 1 meter breed.

De rotsen van Huellee zijn met de hand tot stand gekomen. In de middeleeuwen werden molenstenen uit de grotten gewonnen. Wat over is gebleven zijn grotten, die door de lichtval wel heel bijzonder zijn.

Na Berdorf ga ik met de bus om de wandelaars vanaf Mullerthal tegemoet te lopen.

De paden en spelonken blijven verrassen. Wat een mooie etappe.

We krijgen voor Mullerthal nog net een paar regendruppels. Het hete benauwde weer is waarschijnlijk morgen weer voorbij.

Fijn dat we voor het etappe drankje toch lekker buiten konden zitten.

Mullerthal dag 5

Meerdaagse wandeling

13 juni, 20 km van Mullerthal naar Larochette over Blumenthal. Het zuidelijke deel van route 3. Heel heet 32 graden

Onderstaand verslag is van Elly, waarvoor dank. Zelf ben ik tot Blumenthal gegaan 8 km.

Vanmorgen gingen we op pad, het was al 17 graden. De temperatuur liep aan het einde van de middag op naar 31 graden dus aan het einde van de dag hadden we ons etappe drankje dik verdiend. Was ook wel nodig om al het verdampte vocht aan te vullen.

Vanuit Mullerthal liepen we nu de andere kant op. Liepen we gisteren het noordelijke deel van route 3, vandaag lieten we ons verrassen wat er te beleven was op het zuidelijke deel.
De route leidde ons over het wandelpad langs de weg. Helaas was een klein deel van de route onbegaanbaar vanwege slecht weer waardoor bruggen beschadigd waren. Daarom liepen we langs de weg waar we uitkwamen bij de 3 watervallen, een toeristen trekker.

Vandaaruit liepen we verder over een op- en neer gaand pad en kwamen we bij de Mëllerdaller Trap gemaakt van hout uit de omgeving.

 

Na het oversteken van de weg liepen we op een breed bospad langs rotsformaties. Al best spectaculair maar de komende dagen gaan we daarvan nog veel meer zien.

Bovenaan ligt een bassin met watervoorraad voor de Kallektuffquel (waterval) eronder. Een van de hoogtepunten van de Mullerthal trail. Echt prachtig om te zien.

Daarvoor moesten we een lange trap afdalen naar de waterval. Dat was het waard. Ook het vlonderpad wat we wilden lopen was gesloten vanwege schade door het slechte weer. Daarom zat er niks anders op dan de trap weer omhoog te nemen.

We volgen de bospaden, heerlijk in de schaduw. Ik neem de kortste weg naar het restaurant. De anderen gaan eerst naar Blumenthal.


Mieke had restaurant Reilander Millen gevonden. Welliswaar 700 meter van de route maar zeker de moeite waard. We hebben allemaal genoten van de versgebakken rabarbertaart met een bolletje ijs.


Hoewel we voornamelijk in de bossen, dus schaduw lopen, moesten we in de middag ongeveer 5 km door het veld. Een soort messeta met granen, erwten en maïs. Onder een boom in de schaduw en een verfrissend windje koelen we een paar graden af en lesten we onze dorst.

Wat een verademing toen we weer in de schaduw onder de bomen konden lopen.
De grot met beelden en kaarsen doemde ineens op.

Daarna kwam Larochette in zicht. De laatste 400 meter ging langs en door rotsen over diepe, soms ongelijke traptreden naar beneden.

En daar vonden we Mieke op het terras, een grote tafel bezet houdend. Daar heerlijk bijgekomen en afgekoeld met een biertje. Al typend rijdt de bus ons weer naar Echternach om daar te genieten van de zwoele zomeravond.

Mullerthal dag 4

Meerdaagse wandeling

12 juni, zonnig 28 graden, 1e dag van route 3. Van Mullerthal naar Larochette 21 km

Onderstaand zie je de hele route 3

Wij doen de helft, eerst naar het noorden.

Mullerthal Trail Route 3

Magische beekdalen, spectaculaire rotslandschappen en romantische kastelen.

De ongeveer 112 km lange Mullerthal Trail bestaat uit drie lussen (Route 1, Route 2 en Route 3). Route 3 kenmerkt zich vooral door betoverende beekdalen en romantische kastelen. Het kan in twee dagelijkse etappes worden bewandeld.

Op de route liggen twee kastelen die beide hun eigen karakter hebben: de kasteelruïne in Larochette en de kasteelruïne in Beaufort en het daarbij behorende renaissancekasteel. Naast de kastelen voert de route langs beschutte beekdalen, door bossen, langs kliffen en naar spectaculaire vergezichten.

Onderstaand het verslag van Elly, hartelijke dank daarvoor

Met de bus reden we naar Mullerthal, deze dag met z’n zessen. De route gaat eerst naar Beaufort.
We spotten al snel water vanaf een bruggetje, een voorbode voor al het water de komende 7 kilometer. Na een korte break bij een picknick tafel begon het mooiste deel van de route.
Het water begon te stromen, we liepen over planken die dienden als bruggetje. De paden werden spannender: meer rotsblokken, glibberpaadjes, grote en kleine op- en afstappen, het oversteken van de beek over stenen, soms een hellingproef en ook genieten van wat er onder onze voeten zoal door gleed.
Zo bereikten we Beaufort waar Mieke en Marion ons tegemoet gelopen waren. Zij hadden al het voorwerk gedaan door een horeca gelegenheid te zoeken waar de koffie bruin was en de appeltaart zelf gebakken. Met een glas kersenshorle en natuurlijk de appeltaart voelde het als thuis in het buitenland.
Natuurlijk hebben we de ruïne van Echternach aanschouwd en over het pad langs deze toch wel imposante oudheid, liepen we Beaufort uit.
De kilometers daarna waren wat vlakker, ietwat saaier waardoor we tijd hadden voor fijne gesprekken met elkaar over wat zich zoal in onze levens afgespeeld heeft of speelt. Zo leren we elkaar steeds beter kennen.
Al pratend en een rustmoment nemend op zijn tijd, bereiken we Larochette. We dachten er bijna te zijn, werden we verrast door een hoge trap die we allemaal getrotseerd hebben en waar Mieke ons op stond te wachten. Nog 2 km te gaan. We zien de ruïne van Larochette. We dalen voornamelijk met als toetje een steile trap naar beneden. Maar daar was de kerk met deze keer wel een kroeg….
Een welverdiend lekker drankje voor iedereen na 22 km!

Het is klimmen en klauteren over boomwortels. Na wat kleine stijgingen komt het echte werk. In een paar km van 200 naar 400 meter. Deze trotse dames kunnen het allemaal!

Ook zijn er diverse plaatsen waar grote stapstenen liggen om een riviertje over te steken. Even goed voelen of de stenen niet wiebelen en huppekee, oversteken

Vlak voor Beaufort wacht ik op de wandelaars.

Dan komen we uit het bos bij het kasteel van Beaufort uit. Voor het eerst deze wandeling hebben we horeca onderweg. Iets van de route in Beaufort aan de Hoofdstraat. Ze waren net 10 minuten open. We boffen.

Inmiddels is het warm, en lopen veel in de open vlakte met uitzichten. Rustige stijgingen en dalingen. Die beginnen pas weer echt in de buurt van Larochette. De ene lange trap na andere. Dat valt niet mee!!!

Vlak voor Larochette komen we bij een uitzichtpunt over Larochette en het kasteel.

Dat was een stevige afdaling. Zie hoogte lijnen hiervoor 20 km

Het was een “andere” dag in het zo mooie Mullerthal.