29 januari, 7 km van Saucillo naar Galdar, bewolkt 18 graden

Met 700 meter dalen hadden we verwacht dat het zwaar zou zijn. Dat valt reuze mee. Een hele mooie etappe, deels over de weg, deels langs de rotsen. Zo zien we vanaf Saucillo Galdar steeds dichterbij komen.

 

Het mooiste vinden we de paadjes die van de verharde weg afgaan. Goed begaanbaar, wel opletten omdat het gisteren avond een beetje geregend heeft.

We worden vandaag verrast met een bloemen zee. Er staan vele bloemen in bloei, en ook de bijen zijn zeer  actief. Het lijkt echt al lente in deze natuur. We zien zelfs mimosa in bloei staan.

De natuur is totaal verschillend van het zuiden. Zeer groen met in de dalen ook landbouw.

Hier dicht bij Galdar zijn ook camino palen te vinden. Tata, we zijn er bijna….

Het mooiste deel is een pad vlak onder de rotsen….

Deze berg komt steeds dichterbij, Galdar ligt net ten oosten van deze berg.

Een groot informatie bord toont ons de hele route. Wauw dat hebben we toch maar gedaan. Ook al heb je de informatie over de zwaarte….pas als je alles hebt bewandeld weet en voel je het echt.

We gaan naar de kathedraal voor onze certificaten. Net als in Santiago krijgen we een oorkonde. En ook hebben we nu onze stempelkaart vol.  We zijn er trots mee!!!

Allemaal van harte gefeliciteerd met deze prestatie. We kijken terug op een heel speciale week. Prachtige, heel afwisselende natuur, schitterend weer. Een uitdagende camino, in zwaarte minstens vergelijkbaar met de Camino Primitivo. Het vraagt een gedegen voorbereiding en dat is jullie allemaal gelukt.

 

28 januari, 14 km van Cruz de Tejeda naar Saucillo, zonnig, 18 graden

Deze dag staat bekend om een dag met 1000 (!) meter dalen. Wat denk je wat…..we beginnen met 200 meter stijgen., en wat voor een stijging! Op het hoogteprofiel kun je het goed zien.

De Camino de Gran Canaria is er een om nooit te vergeten. Zoveel natuurschoon, het is bijna niet te geloven. Met vandaag erbij, een wolkendek onder ons. Volgens onze taxi chauffeur is heel het gebied rondom Las Palmas onder een dik wolkendek. De taxi kwam ons om 9 uur ophalen. Om 9.30 uur zijn we met de wandeling gestart. Diep beneden ons zien we hostel Finca La Isa liggen en in de verte wederom Tenerife.

Beschrijving volgens de app “camino entre vulcanes”

De voorlaatste etappe begint in Cruz de Tejeda, het hart van het eiland, en van daaruit betreden we de loefzijde van Gran Canaria. De majestueuze Caldera de Tejeda presenteert zich aan ons alsof het een natuurlijke kunstgalerie is. Vanaf nu openen zich de weelderigheid van het dennenbos van Gáldar en een horizon met een landschap dat een voorbeeld is van de belangrijke menselijke ontwikkeling op de noordflank. Terwijl we passeren, onthult de top van Gran Canaria de diversiteit van een landschap dat weelderig groen vermengt met de roodachtige en gitzwarte tinten van de vulkanische grond. Plekken zoals het natuurmonument Montañón Negro contrasteren met de weelderige vegetatie die wacht in de beschutting van de passaatwinden, evenals de landelijke nederzettingen die verschijnen in het noordelijke middenland, soms bedekt door een dikke deken van wolken. Dit hadden we dus vandaag!

 

Het is echt flink klimmen, hier zie je dat goed. Hier en daar zeker 20%. We lopen zelfs ook zig zag om het iets makkelijker te maken.

We komen bij een van de hoogtepunten: Degollada Las Palmas. Daar kijken we uit over een prachtig landschap. Meestal zijn dit de enige plekken waar toeristen zijn, die een rondje eiland doen. Wij zijn zo trots op onszelf dat we dit allemaal te voet kunnen doen. Zo is er altijd wel iemand die van ons een foto maakt.

We passeren daar een hoogtepunt: Los Moriscos op 1670 meter. Daarna gaan we starten  met de daling.

Eerst over vulkanische grond, losse zwarte korreltjes….dat is inderdaad heel goed opletten. Je hebt daar geen grip. Het uitzicht aan de rechterkant is intussen wel heel bijzonder de Montanon Negro. De zwarte berg van vulkanisch gesteente, met tot onze verrassing dennenbomen. Ook voor ons zien we dennenbomen.

We steken dat veld van vulkanisch gesteente over, om daarna in de wolken te verdwijnen (?)

De meest moeilijke daling is door dat dennenbos, ook met dennennaalden en eronder die losse steentjes. We letten op elkaar en waar nodig helpen. Ieder van ons komt op eigen tempo beneden.

De volgende daling is over heel ander terrein. Groene velden zo ver als je ogen kijken kunnen.

Dan wacht ons een grote verrassing! Juanma en zijn vrouw staan op ons te wachten bij een cafe met souvenirs. Dat is leuk! Ieder zoekt wat uit en zelf worden zij verrast met een speciale schelp. Zij zijn er bijzonder blij mee. Een bijzonder moment op deze speciale dag.

We dalen verder en worden bijna elk moment verrast door een ander wolkendek. Een wolkje voor een berg, een heel wolkenveld. Op een moment lijkt het alsof we helemaal in de mist komen. Erg mooi!

Uiteindelijk blijft bij ons de zon schijnen. Het laatste deel lopen we veel over asfalt naar beneden. Een kleine km voor Saucillo hebben we nog een sterk dalend ongelijk pad. We vragen ons af wat fijner is? Asfalt of een lastig pad.

Aangekomen in Saucillo hebben we nog tijd voor het etappe drankje. De bus komt 1/2 uur later en brengt ons in een half uur naar Galdar. Het was een hele mooie dag!

27 januari, zonnig 23 graden, van Garanon naar Cruz de Tejeda en naar Finca La Isa, 10 km

Opnieuw een prachtige etappe, redelijk rustig. De hoogte verschillen veel kleiner dan gisteren. Het voelt een beetje als rustdag….. De moeilijkheid staat voor “medium low” goed te doen. Na Cruz de Tejeda dalen we nog 250 meter meer.

Beschrijving volgens de app “camino entre vulcanes”

Het gedeelte tussen het recreatiegebied El  Garañón en Cruz de Tejeda leidt ons naar het hoogste punt van de Camino de Santiago tussen vulkanen, waar we de grandeur van de top van Gran Canaria niet kunnen ontlopen. Talrijke hoekjes en gaatjes en panoramische uitzichten wachten op ons, die onze stappen door natuurgebieden van het netwerk van beschermde natuurgebieden van de Canarische Eilanden, evenals belangrijke bezienswaardigheden in het centrum van het eiland, zoals de monolieten van Bentayga en Roque Nublo, zullen veraangenamen.

Die Roque Nublo is vanaf onze overnachting steeds precies te zien. Vanmorgen met een mooie zonsopkomst. Daar worden we toch heel stil van.

We beginnen met een glooiend pad door de dennenbossen.

Daarna volgt een pad langs de heuvel, met steeds uitzicht in de richting van Tenerife met de Roque Nublo erbij. Prachtig om te zien! Dat bultje op de achtergrond is Tenerife met de top in de sneeuw.

Nadrukkelijk is er een waarschuwing. Bij regen en/of wind geen toegang. Daar hebben we gelukkig niets mee te maken. Deze week steeds echt prachtig weer. Vorige week en komende week is/was er storm en regen. We boffen echt met het mooie weer.

We komen aan bij Cruz de Tejeda. Voor deze route een echte mijlpaal. De hoogste top hebben we bereikt.

Hier boven bij het Parador hebben we pauze. Een plek in de hoek, de zon brandt er lekker. Het uitzicht is geweldig!

Dan volgt de afdaling naar ons hostel toch 250 meter extra dalen, zodat het totaal toch al op 500 meter dalen komt. Een mooi pad dat tussen de haarspeldbochten direct naar beneden gaat.

Ook nu weer de Roque Nublo, maar dan ongeveer op gelijke hoogte. We voelen ons klein om in zo een overweldigend landschap te lopen.

Morgen gaan we starten met de daling naar Saucillo.

26 januari, 16 graden, 10 km van Tunte naar Garanon. En echt, je kunt het bijna niet geloven. De etappe is bijzonder mooi, nog mooier dan gisteren en……heel zwaar door bijna 1000 hoogtemeters.

Wauw en al deze wandelkanjers kunnen het.

In Tunte is een bakker met ontbijtruimte. Hoe luxe willen we het hebben. Een vers broodje, koffie en ook nog een lunchpakketje. Voor de deur is de Camino aangekondigd.

Daarna klimmen we de stad uit. Zeker 100 meter al omhoog. In de morgen is het nog maar 9 graden. Toch gaan onze vesten en lange broeken al snel uit. Het is weer fantastisch weer!

Voor de klim, is er geen twijfel over de richting mogelijk. De pijl wijst ons de goede kant uit.

De klim is voortdurend 10% of meer. Een mooi breed pad met grote stenen.  Het voelt alsof we steeds trap lopen. Onze voeten zoeken als vanzelf de juiste keien op. Onze hoogtevrees krijgt eigenlijk geen kans, natuurlijk gaan we niet op de randjes lopen. We letten op elkaar. Zeker Piet wil ik even noemen, die houdt altijd de laatste wandelaar in de gaten. Top!

Het is geen overbodige luxe om af en toe echt pauze te nemen. Van een andere wandelaar horen we dat er dichtbij een picknicktafel is. Daar hebben we onze eerste echte pauze. In 2 uur hadden we 4 km afgelegd………Al flink gestegen, zo ongeveer 300 meter. Het is vlak bij Mirador “la Cruz grande”. Jazeker! De uitzichten zijn adembenemend.

We realiseren ons dan nog niet dat de klim naar Ventana del Noble nog heftiger is. En ook……zeer indrukwekkend mooi.

Zo gaat het maar door……

Deze mooie spandoek heb ik ontvangen van Juan Ma. Mijn contact persoon hier op Gran Canaria, die me overal waar nodig helpt.

Ventana del Noble is het hoogtepunt van de dag. Het uitzicht is er prachtig en met mooi weer kun je er Tenerife zien. We klimmen naar een opening in de rotsen. En inderdaad we kunnen Tenerife zien. Boven op de berg is sneeuw te zien.

Dan dalen we af naar de parkeerplaats.

Daar we worden opgepikt door de taxi. Die brengt ons naar het hostel Finca La Isa. Schitterend gelegen, niet ver van Tejeda. Morgen komen we hier lopend aan.

We hebben hier uitzicht over het dal en wat denk je van deze zeer indrukwekkende zonsondergang.

25 januari 10,3 km van Arteara via Fataga naar Tunte. Een dag met veel klimmen, zoals je op deze overzichten kunt zien. Er staat “medium-low”. Wij vinden het echt pittig en zijn benieuwd hoe de zware etappe er dan uit gaat zien.

Na het heerlijke ontbijt in Arteara ,Bio Finca gaan we op pad. Direct na Arteara klimmen we omhoog. Een smal pad met veel klauter stenen. Onze spieren worden flink getraind. We starten eerst in de schaduw, dan is het nog best fris.

Het landschap is echt anders dan gisteren. We zien velden vol gele en paarse  bloemen. Met de blauwe lucht erbij is het bijna een sprookje. Een lust voor het oog.

Zo komt Fataga snel dichterbij. De variatie in landschap zorgt ervoor dat onze inspanningen worden beloond met steeds nieuwe vergezichten.

We vinden een terrasje met een heel mooi uitzicht over het dal.

Na Fataga klimmen we verder omhoog. We zien Fataga van steeds grotere afstand. Voor de auto’s ontelbare haarspeldbochten. Voor ons als wandelaars van deze camino recht omhoog.

We staan niet alleen stil om van het uitzicht te genieten, zeker ook om weer even op adem te komen.

Dichtbij Tunte zien we een grote picknick plaats, Merendero, aan de camino de Santiago. Het leeft hier wel. Ook zien we een grote camino schelp. Daar gaan we even naar toe.

Het pad daarna volgt de weg. Is wat lager  gelegen en omringd door bloemen.

We komen hoog boven Tunte aan en dalen af naar het centrum voor ons etappe drankje nog in de zon. Als we eraan komen is er wat bewolking gekomen. We boffen!

Onze accommodatie is in het centrum. Een prachtige plek met appartementen en een binnenpatio

24 januari 17, zonnig 23 graden van Maspalomas naar Arteara

Wat een heerlijke dag! We vertrekken uit de drukte en gaan de natuur in. Op onderstaand overzicht volgen we de roze lijn. Veelal onverharde paden.

Beschrijving van de site “Camino entre vulcanes”

De Camino de Santiago op Gran Canaria begint bij de vuurtoren van Maspalomas en het Speciale Natuurreservaat van de Duinen van Maspalomas. In deze eerste etappe vol contrasten maakt het duinlandschap met strand en goudkleurig zand plaats voor een ander karakteristiek landschap van de zuidkust van Gran Canaria: de uitgestrekte ravijnen van Maspalomas en Fataga. De Fataga ravijn is vandaag her meest kenmerkend met de speciale Canarische palmboom.

We volgen eerst de rivier bedding “Barranco de Maspalomas”. Die staat al lang droog, ook nu het de afgelopen weken heeft geregend. Omgeven met palmbomen. We lopen in een voor ons onbekend landschap.

Weldra zien we de eerste bewegwijzering, de S54 met de gele markering.

Dan de snelwegen onderdoor en we bevinden ons in het fantastische landschap van de Fataga ravijn.

Het stijgt voortdurend. Eerst iets meer dan vals plat, later stevig stijgen. We kunnen dit allemaal. Rustig aan en intussen zeker niet vergeten om je heen te kijken.

Op het hoogste punt staat voor ons een bankje. We worden beloond voor onze inspanningen.

Vlak voor Arteara begint de forse daling van 100 meter. Over een smal pad met veel losse stenen. Ook dit gaat ieder goed af.

We komen ook langs een uitzichtpunt waarvandaan grafheuvels te zien zouden zijn. We zien het alleen op het informatiebord.

Rond 15 uur komen we aan bij Biofinca bij Arteara. Tijd voor het etappe drankje.

We kijken terug op een zeer geslaagde dag!

Intussen is de zon bijna onder en worden de rotsen warm van kleur. Een schouwspel van licht met schaduw.

23 januari, 18 km Las Dunas

Gisteren was het bijna donker toen we naar de zee liepen voor een restaurant. De wolken waren laag en leken bijna licht te geven……Daar worden we stil van…..

Vandaag maken we een rondwandeling door Las Dunas, Playa Ingles en langs het strand terug. Een prachtige wandeling! We logeren in “Campo de golf” waar de groene punt te zien is.

Las Dunas: ter informatie Woestijn en oase in het zuiden van Gran Canaria
De duinen van Maspalomas vormen een uniek natuurgebied op de Canarische Eilanden, bekend om hun schoonheid en de verscheidenheid aan ecosystemen die ze omvatten. Het gebied, dat door de regering van de Canarische Eilanden als speciaal natuurreservaat wordt beschermd, beslaat 400 hectare.

Aan het begin staat een kaart van het gebied: we kiezen voor de groene route. Even later bleek dat daar ook een kamelenroute was en we kregen de vraag of we naar de blauwe route konden gaan. Dat doen we dan maar.

Het is al flink warm en door het losse zand ploeteren. Als we vertrekken is het best nog rustig, de badgasten gaan later op pad. Vandaag is Janita meegegaan. Gezellig!

Op het uitzichtpunt zie je de uitgestrekte heuvels daarachter is de zee te zien.

Vanaf de noordelijkste punt gaan we 6 km langs de zee. Wat een heerlijk moment. We horen de golven op het land aankomen. Het ruisen van de zee en dan met onze voeten in het water. En dan te bedenken dat we gisteren pas vanuit Nederland aangekomen zijn. We boffen dat we dit kunnen doen.

We verzamelen weer bij de vuurtoren. Even de voeten schoonmaken en dan is het tijd voor ons etappe drankje. Genoeg terrasjes aan zee.

Morgen gaan we aan de Camino beginnen.

De route start bij de vuurtoren van Maspalomas.

22 januari, op weg naar Gran Canaria

De Camino de Santiago de Gran Canaria is een uitdagende, 66-82 km lange pelgrimsroute die dwars door het vulkanische eiland Gran Canaria loopt, van de vuurtoren van Maspalomas in het zonnige zuiden naar de kerk van Santiago in het noordelijke Gáldar, met een mix van ruige landschappen, authentieke dorpjes en culturele stops, ideaal voor een actieve vakantie en een unieke Camino-ervaring. 

We vertrekken vandaag, morgen gaan we de duinen van Maspalomas bezoeken. De wandeling start 24 januari. Op 30 januari reizen we terug.

We gaan op pad met: Els, Joepke, Gerard, Mieke, Piet, Marion en Crista

Op de luchthaven krijgen we een prachtige schelp speciaal voor ons, gemaakt door Marjo en Joepke. Wauw we zijn er allemaal blij mee.

Op Gran Canaria wacht Juanma op ons. Juanma is de promotor van de camino hier. We hebben alweer een 2e verrassing. Een spandoek met mijn logo. Wauw ik word er verlegen van!

Het is hier een uur vroeger. De zon gaat zo onder. We zijn op weg naar onze accommodatie bij Maspalomas.

We zien er naar uit om op pad te gaan

10 januari, 8 km, zonnig 23 graden van Saucillo naar Galdar, de laatste dag van deze geweldige camino.

Vandaag gaan we met de bus van 11.30 uur  terug naar Saucillo. Met vele haarspeldbochten bereiken we Saucillo en we vragen ons af of we over de weg naar beneden gaan. Diep beneden ons ligt Galdar met de zee erachter.

Na een paar km gaan we van de weg af en gaan over een smal pad naar beneden. Onverwacht mooi, langs een rotswand over losliggende keien met veel ongelijkheid. We focussen ons op het lopen!

Later wordt het nog mooier. Het doet me denken aan de rotswanden van het Mullerthal. We lopen er als het ware onder.

Als we weer de weg opgaan is het nog 3 km dalen. Ook nu ligt Galdar nog diep onder ons.

Nog een stukje verder zien we duidelijk de torens van de Santiago kerk. De Santiago de los Cabaleros.

Bij deze kerk worden we met applaus ontvangen. Juan en Juanma staan op ons te wachten. Hoera we hebben deze camino allemaal kunnen afronden. We krijgen de vlag van de Canarische Eilanden. We zijn trots op elkaar dat we zo goed hebben gelopen. En alles volgehouden, ondanks wat knieklachten van enkelen.

Daarna gaan we naar het gemeente Museum om ons certificaat op te halen. Heel speciaal!!!!

We kijken terug op een heel bijzondere camino. Dagelijks veel afwisseling in natuurschoon, we hebben Gran Canaria op een bijzonder manier lever kennen. De stilte en de pracht van het binnenland, tegenover het toeristische Maspalomas en Galdar. Verrassend verschil in temperatuur op 1500 meter en op zeenivo. Dagen met meer dan 1000 klimmen en 1000 meter dalen. Daardoor een zware camino. Ik ben trots op alle wandelaars. We hebben een enorm fijne tijd gehad, waar we nog lang op terugkijken.

Natuurlijk sluiten we af met ons etappe drankje. We ontvangen ieder een camino logo van camino Gran Canaria voor op de rugzak.

9 januari, zeer zonnig 22 graden. Van Cruz de Tejeda naar Saucillo. We gaan op pad voor een daling van 1100 (!) meter.

Wat een fantastische dag!

Voor de laatste keer verlaten we onze accomodatie “Rural suite Santiago de Tunte, waar we 4 nachten zijn gebleven. Een prima plek met een bushalte voor lijn 18 naar het noorden en zuiden.

Dan komt nu het verslag van Ellie, dank je wel hiervoor.

Inmiddels beroemde ontbijt bij de bakker, konden we in het museum van Tunte twee! stempels halen, één van de kerk en één van de gemeente Tunte. De dame op de foto leek helemaal blij dat ze deze stempels 9 keer kon zetten 😅

Met de bus van 9 uur en het laatste stuk met de taxi, slingeren we door de bergen naar  Cruz de Tejeda.

We ontmoeten Juan die Mieke geholpen heeft met het organiseren van deze reis. Juan woont al 52 jaar op Gran Canaria en hij kent de Camino op zijn duimpje. Hij liep vandaag met ons mee. Trots liet hij ons enkele bezienswaardigheden zien ☺️
We starten onze wandeling van vandaag bij Cruz de Tejeda. Eerst vanaf 1521 meter hoogte stijgen naar 1717 meter hoogte in 2 km. Pittige klim, prachtig pad, fantastische uitzicht ondermeer op Tenerife. We konden de hoofdstad Santa Cruz zien liggen wat volgens Juan bijna nooit het geval is. 

Juan vertelt over de Canarische pijnbomen die zwarte stammen hebben maar de brand van een aantal jaren terug toch overleeft hebben. De schors is zo dik dat die de binnenkant van de stam beschermd.

Een andere bezienswaardigheid is Cruz de los Moriscos. Het is de top van de Morisvis berg. Pff even rusten!!Zo je kunt zien aan de richting wijzers zijn er hier vele wandelmogelijkheden.

Het dalen kon beginnen….over smalle zigzaggende paadjes. Op het ene pad lagen pijnboomnaalden en het andere pad was bedekt met lavasteentjes. Ook de beruchte ronde stenen waren van de partij. Ik kan je zeggen dat alle ondergronden tot slippartijen konden leiden dus focus was echt nodig.

Na de daling in de bossen, komen we op open terrein, met de mooiste uitzichten. Bergen van lava steentjes. Heel bijzonder.

Juan naam ons mee naar een krater. Het ziet eruit als een diep gat.

We vervolgen onze camino en langzaamaan verandert het landschap. We laten het bos achter ons en we komen in een groen glooiend landschap.

Dit landschap met stapelmuurtjes deed me aan de Hadrians Wall denken. We picknicken zittend op het gras 😊 in de zon en dan te bedenken dat er in Nederland sneeuw ligt 🥶

Plots zien we een echte camino paal staan. Nog 13 km maar Galdar.

Wij lopen vandaag tot Saucillo. Nog 5 km te gaan. Knieën beginnen het hier en daar te begeven door het steile afdalen, het lopen op asfalt en de alle kilometers die al in de benen zitten.

Op een kaart wijst Juan waar we zijn en wat we gedaan hebben🤔.

Als we langs het pad lopen met cactussen op de wand hebben we nog 1 kilometer te gaan.

 

We lopen Saucillo binnen en bij de bushalte is de bar….We kunnen onze dorst lessen en de benen laten rusten. We zijn bijna 1000 meter gedaald tot 753 meter.

Met de bus rijden we naar Galdar waar we in het centrum een heerlijk hotel hebben waar we twee nachten zullen slapen 🤗

 

8 januari, 10 km , 20 graden

Garanon – Cruz de Tejeda…..dat was het plan. Ik had een bus van Tejeda naar San Bartholomeu gezien en ik dacht dat dat hetzelfde was als Cruz de Tejeda..niet dus! En ook bleek dat de bus van Cruz de Tejeda maar een paar keer per dag kwam. Na overleg besluiten we om lopend terug te gaan naar Tejeda, 4 km extra met 500 meter dalen.

Eerst zoveel mogelijk over de hoogtelijnen, dat betekent niet veel stijgen en dalen en naar Tejeda de daling.

Na het ontbijt bij de bakker gaan we met de taxi naar Garanon. Daar is totaal geen openbaar vervoer. Ook een ervaring, rijden over de vele haarspeldbochten . We staan versteld hoe auto’s elkaar passeren. En vanmiddag zelfs een bus over diezelfde kronkelweg.

We starten bij het informatie bord van Garanon.

Niet ver daarna het eerste “wauh moment”. Het uitzichtpunt Becerra. Onbeschrijfelijk mooi. We blijven er staan kijken. Op de voorgrond Roque noble, dan  Becerra en in de verte Tenerife.

We blijven over een smal pad langs de bergrug lopen. We staat “geen toegang als het regent of hard waait” dat snappen we. Het pad is zanderig en loopt wat schuin af . En het ravijn ernaast is heel diep. We hebben windkracht 1 en zon, dus wij kunnen eroverheen.

Wat denk je van een pauze met zo een uitzicht? Met Roque Noble op de achtergrond.

Na 5,7 km komen we bij Cruz de Tejeda aan op 1510 meter. Trots op deze mijlpaal. De echte top van Cruz de Tejeda down we morgen voor we naar Saucillo afzakken.

Na het terrasje tegenover deze Cruz de Tejeda beginnen we aan de daling van 500 meter op 4 km. Wel even wennen na al die klim km! Het is doorgaans niet al te moeilijk, met ook hier mooie vergezichten. Het is echt genieten.

Dan doemt Tejeda op. Een gezellig toeristisch dorp.

We sluiten de dag af met een etappe drankje. Voor we naar de bus gaan. Een heerlijk verrassende dag.

7 januari, 10 km zeer zonnig, 22 graden,van Tunte naar Garanon

San Bartolome uitlopen was meteen al een uitdaging en oefening voor de stijgingen die ons te wachten stonden. De bewolking trok weg en we werden getrakteerd op een strak blauwe lucht. Al snel zien we het dorp onder ons liggen

Ook werden we verrast door het geluid van een specht die we zomaar op een tak zagen zitten. -verwondering-

We klimmen naar “Mirador de Cruz Grande”. Prachtige paden met voortdurend wisselende uitzichten.

Het is hard werken en we krijgen bijna elke bocht een beloning met het uitzicht en de strak blauwe lucht. We krijgen er geen genoeg van.

De Paso de la Plata is misschien nog wel mooier. Een smal pad hooggelegen met zelfs uitzicht naar Tenerife. We letten goed op, gaan langzaam en vergeten vooral niet om van de omgeving te genieten.

Natuurlijk rusten we uit op het hoogste punt.

Deze etappe is er een om nooit te vergeten. Voortdurend verwondering over wat we zien, ons eigen kunnen, de natuur en de stilte. We maken ook nog een ommetje naar “Ventana del Nublo”. Niet ver van de route en zeer de moeite waard om te gaan zien. Je kijkt er door de rotsen heen.

Pas bij de laatste km’s gaan we dalen en tot slot nog stijgen tot we op een hoogte van 1670 bij El Garanon aankomen.

Om bij de taxi terug naar San Bartholomeu te komen moeten we toch iets terug naar de weg. Wij hebben 10 km gelopen, de taxi doet er 25 km over, met heel veel haarspeldbochten.

Vandaag hebben we een maaltijd besteld en eten die in de patio van ons verblijf. Niet binnen omdat net de elektriciteit was uitgevallen.

Een geweldige dag!!!!

6 januari van Arteara naar Fataga en van Fataga naar Tunte, 11 km totaal, 700 meter stijgen, licht bewolkt, 22 graden

Arteara Fataga

Fataga Tunte

Het is vandaag Driekoningen en dat betekent zondag dienst van de bussen. Zo ging onze bus pas om 12.30 uur (bus 18) en na een halfuur met veel haarspeldbochten waren we om 13 uur in Arteare. Voor €1,50 een half uurtje in de bus. Er gaan dus wel bussen, enkelen per dag en het is een kwestie van plannen. Om 18.30 uur is het donker, we hadden ingeschat dat we dat zouden kunnen halen…..ps om 18 uur waren we terug.

Direct bij Arteara klimmen we langdurig omhoog. Een rotsig, kronkelend pad, dat naar een top gaat

Het is hard werken, we zijn trots op ons zelf dat het lukt. Als we boven zijn volgt een licht glooiend pad naar Fataga. Nu hebben we tijd om de omgeving goed op ons in te laten werken. Het is werkelijk fantastisch! Inmiddels is het wat bewolkt en zo maken de wolken patronen op de bergen.

Na een pauze gaan we in 2 groepen verder. Belangrijk om zo veel mogelijk je eigen tempo te lopen, we wachten daarna in Fataga.

In Fataga ga ik een winkel binnen en Antonio lokt me naar achteren. Hij blijkt prijzen te hebben gewonnen met het maken van bijzondere honing en jam. Ik mag vanalles gratis proeven. Zo proef ik voor het eerst cactus vruchten en krijg een zakje mee…..ja! Met de stekels die zo door het zakje komen.

Na Fataga gaan we door een verbrand palmboom bos. We ruiken er zelfs nog de brandlucht.

Als je naar het kaartje kijkt zie je dat de weg van de auto’s zeer veel haarspeldbochten heeft. Wij steken die bochten af en hebben daar forse stijgingen over zeer ongelijk terrein.

We komen in duidelijk ander terrein. We zien de eerste Canarische dennenbossen en kijken in een diep dal.

Op het laatst komen we boven Tunte uit en hebben we 100 meter te dalen.

Beneden vinden we een uitgestorven Bartholomeu. Geen bar open, alle restaurants dicht. We vragen nog advies aan onze host en die geeft een restaurant op ruim 1 uur lopen. Dat gaan we niet doen! Uiteindelijk wordt er gekookt en ik mag zomaar aanschuiven. Een heerlijke maaltijd met rijst, kikkererwten, tonijn, tomatensaus, maïs…we boffen. Dank aan de boodschappers, kokers en opruimers. Wat fijn om zo samen een maaltijd te maken!

 

5 januari, 16 km, 22 graden, zon, van Maspalomas naar Arteara

We worden verwend! Na veel zoeken hebben we Juan gevonden, hij brengt de bagage van iedereen naar Tunte, waar we overnachten. Hier op Gran Canaria is het niet eenvoudig iets te vinden om te slapen, bagagevervoer kennen ze niet. Wat is het dan fijn dat we worden geholpen. Vanmorgen heeft hij voor mij al de batch gebracht voor op de rugzak. De anderen krijgen dat ook.

Na de duinen van Maspalomas gaan we de stad uit langs een droge rivier met palmbomen. Algauw zien we de borden van de camino. Voorlopig heet het hier de S-54.

We komen in de uitgestrekte ravijnen van Maspalomas en Fataga uitgestrekte ravijnen van Maspalomas en Fataga. Een prachtig landschap met veel rotsen. We voelen ons klein in dit landschap.

Het landschap kent ook grote historische waarde, zoals het aquaduct dat nog steeds  in gebruik is. Op Gran Canaria zijn ze op zoek gegaan naar ondergrondse waterbronnen. Daar waar de bronnen zijn zie je andere vegetatie.

We klimmen gestaag verder, eerst vals plat omhoog.

Deze paden zijn goed begaanbaar en het klimmen gaat goed. Ieder op zijn eigen tempo. De afdaling naar Arteara is een smal kronkelend pad met haarspeldbochten en heel oneffen. Opnieuw is het wonderschoon.

Hier in the middle of nowhere is een uitkijktoren bij de hele oude grafheuvels.

In Ateara komt de taxi die ons naar Tunte brengt. Om 16 uur worden we gebeld, waar we blijven….de taxi staat op de verkeerde plaats. (Bij de kamelen boerderij in Maspalomas) Het duurt nog even langer voor we opgehaald worden. Maar eerst hadden we ons etappe drankje in een schitterend restaurant, voormalig kamelen boerderij. Tijd voor ons verdiende eerste etappe drankje.

4-11 januari 2025

Een camino op Gran Canaria? Jazeker! Van het zuiden Maspalomas over de bergen naar Gandar in het noorden. 65 km in totaal. We gaan deze camino over 6 wandeldagen verdelen.

Hier lees je de oorsprong van de Camino.

 

Een beetje geschiedenis:
Tegen het jaar 1589 van onze jaartelling (16e eeuw) 
Galicische zeelieden die de Atlantische Oceaan oversteken, raken betrokken bij een verschrikkelijke storm en worden geconfronteerd met een naderende dood. Ze roepen de apostel Santiago aan (een klein beeldje van ongeveer 70 centimeter dat ze met zich meedragen op het schip)
En ze beloven een Hermitage te bouwen op het eerste land dat ze zien...
De storm neemt af en de matrozen komen uitgeput aan op een strand op Gran Canaria......in het kleine kustplaatsje Arguineguin in het zuiden van het eiland......
Eenmaal hersteld, gingen ze op pad om hun belofte waar te maken.
Met gezond verstand doen ze het niet aan zee, aangezien het nog een tijd was van veel piraterij....en dat zou niet lang meer duren....
Kijkend naar wat we vandaag de dag kennen als Lomo Santiago, vlakbij Tunte, is de ideale plek...
Spoedig verspreidde het nieuws zich over het wonder dat door de apostel werd verricht....
En de inwoners van het eiland gingen van hun steden naar Lomo Santiago om te bidden en te vragen naar hun behoeften: ziektes, reizen, enz...
Dit verhaal bereikte het Vaticaan in 1965 en daar aarzelde Paulus VI niet om een ​​pauselijke bul uit te vaardigen waarin hij deze pelgrimstochten van de inboorlingen op Gran Canaria erkende, met dezelfde privileges, gratie en volledige aflaten als de Camino van Santiago naar Compostela.

4 januari, 25 graden, zonnig 8 km

We hadden een keurige vluchttijd rond de middag…..wat gebeurt er, die wordt verzet naar 6 uur in de ochtend. Dus om 4 uur waren we al bij de luchthaven en om 11 uur (met 1 uur tijdsverschil ) in Maspalomas. Nog een hele middag voor ons. We gaan dan ook naar de vuurtoren, het beginpunt van de camino.

Op deze zonovergoten dag gaan we daarna naar de duinen van Maspalomas.

De Duinen van Maspalomas zijn een natuurgebied dat bestaat uit zandduinen nabij de plaats Maspalomas in de gemeente San Bartolomé de Tirajana, in het uiterste zuiden van het eiland Gran Canaria. Het gebied van 404 hectare groot heeft sinds 1987 de status van natuurreservaat. De duinen zijn soms wel 10 meter hoog. We zagen er een hop.

We zijn op pad met: Mieke, Marianne, Elly, Ted, Hinke, Janita, Leo, Marjo en Monica. Helaas kan Marion er niet bij zijn ivm een blessure. We wensen haar beterschap.

We logeren in Hotel Green Golf niet ver van de route. Natuurlijk sluiten we de dag af met ons eerste etappe drankje.

Morgen gaan we beginnen aan onze camino. We gaan dan naar Arteare.