28 januari, 14 km van Cruz de Tejeda naar Saucillo, zonnig, 18 graden

Deze dag staat bekend om een dag met 1000 (!) meter dalen. Wat denk je wat…..we beginnen met 200 meter stijgen., en wat voor een stijging! Op het hoogteprofiel kun je het goed zien.

De Camino de Gran Canaria is er een om nooit te vergeten. Zoveel natuurschoon, het is bijna niet te geloven. Met vandaag erbij, een wolkendek onder ons. Volgens onze taxi chauffeur is heel het gebied rondom Las Palmas onder een dik wolkendek. De taxi kwam ons om 9 uur ophalen. Om 9.30 uur zijn we met de wandeling gestart. Diep beneden ons zien we hostel Finca La Isa liggen en in de verte wederom Tenerife.

Beschrijving volgens de app “camino entre vulcanes”

De voorlaatste etappe begint in Cruz de Tejeda, het hart van het eiland, en van daaruit betreden we de loefzijde van Gran Canaria. De majestueuze Caldera de Tejeda presenteert zich aan ons alsof het een natuurlijke kunstgalerie is. Vanaf nu openen zich de weelderigheid van het dennenbos van Gáldar en een horizon met een landschap dat een voorbeeld is van de belangrijke menselijke ontwikkeling op de noordflank. Terwijl we passeren, onthult de top van Gran Canaria de diversiteit van een landschap dat weelderig groen vermengt met de roodachtige en gitzwarte tinten van de vulkanische grond. Plekken zoals het natuurmonument Montañón Negro contrasteren met de weelderige vegetatie die wacht in de beschutting van de passaatwinden, evenals de landelijke nederzettingen die verschijnen in het noordelijke middenland, soms bedekt door een dikke deken van wolken. Dit hadden we dus vandaag!

Het is echt flink klimmen, hier zie je dat goed. Hier en daar zeker 20%. We lopen zelfs ook zig zag om het iets makkelijker te maken.

We komen bij een van de hoogtepunten: Degollada Las Palmas. Daar kijken we uit over een prachtig landschap. Meestal zijn dit de enige plekken waar toeristen zijn, die een rondje eiland doen. Wij zijn zo trots op onszelf dat we dit allemaal te voet kunnen doen. Zo is er altijd wel iemand die van ons een foto maakt.

We passeren daar een hoogtepunt: Los Moriscos op 1670 meter. Daarna gaan we starten  met de daling.

Eerst over vulkanische grond, losse zwarte korreltjes….dat is inderdaad heel goed opletten. Je hebt daar geen grip. Het uitzicht aan de rechterkant is intussen wel heel bijzonder de Montanon Negro. De zwarte berg van vulkanisch gesteente, met tot onze verrassing dennenbomen. Ook voor ons zien we dennenbomen.

We steken dat veld van vulkanisch gesteente over, om daarna in de wolken te verdwijnen (?)

De meest moeilijke daling is door dat dennenbos, ook met dennennaalden en eronder die losse steentjes. We letten op elkaar en waar nodig helpen. Ieder van ons komt op eigen tempo beneden.

De volgende daling is over heel ander terrein. Groene velden zo ver als je ogen kijken kunnen.

Dan wacht ons een grote verrassing! Juanma en zijn vrouw staan op ons te wachten bij een cafe met souvenirs. Dat is leuk! Ieder zoekt wat uit en zelf worden zij verrast met een speciale schelp. Zij zijn er bijzonder blij mee. Een bijzonder moment op deze speciale dag.

We dalen verder en worden bijna elk moment verrast door een ander wolkendek. Een wolkje voor een berg, een heel wolkenveld. Op een moment lijkt het alsof we helemaal in de mist komen. Erg mooi!

Uiteindelijk blijft bij ons de zon schijnen. Het laatste deel lopen we veel over asfalt naar beneden. Een kleine km voor Saucillo hebben we nog een sterk dalend ongelijk pad. We vragen ons af wat fijner is? Asfalt of een lastig pad.

Aangekomen in Saucillo hebben we nog tijd voor het etappe drankje. De bus komt 1/2 uur later en brengt ons in een half uur naar Galdar. Het was een hele mooie dag!