Alle berichten van Simon Wijma

Over Simon Wijma

Simon Wijma (55), woont in Haren (Gr.) In Spanje en Portugal kom ik al ruim dertig jaar, en ik voel me erg thuis in deze zuidelijke streken. Dat gevoel werd alleen maar sterker na mijn eerste Camino. In 2012 liep ik van St. Jean-Pied-de-Port naar Finisterre. De tijdloosheid en het ritme van het wandelen geeft me erg veel voldoening. Ik schrijf er ook graag over op mijn blogs. Inmiddels heb ik elke jaar een andere Camino gelopen en hiervan mijn werk gemaakt. Ik vind het erg fijn met Mieke samen te werken, dat klikt! In het begeleiden van wandelreizen komt zoveel samen wat mij inspireert. Mensen leren kennen, al het moois onderweg laten zien, buiten zijn, verhalen vertellen, genieten van zon, regen, vogels, stilte, bloemen (…en koffie). En gewoon… zorgen dat alles lekker loopt!

Einde camino Simon: weer op weg

Er waren eens vijf kippetjes en een haan. Of drie kippetjes en drie haantjes. Ze fladderden en kakelden en vlogen wat af in Spanje. Elke avond een ander kippenhok, en morgen slapen ze weer op hun eigen stok. En zo kwam alles weer op z’n pootjes terecht.

17 mei vertrek St. Jean..
26 juni aankomst Santiago…

Altijd zal aan de pelgrim worden gevraagd: wat heeft het met je gedaan, deze reis. Altijd zeg ik: dat weet ik nog niet. Je bent altijd onderweg, toch, in het leven?

Dankjewel Anita, voor je flair, je goede gezelschap, je lach, je blanco om 1/2 11 ’s morgens, je levenslust, en nog zoveel meer.
Dankjewel, Gert-Jan, voor je opgewektheid, je rust, je steun aan een ieder, en dat je me zo liet lachen over je genieten van het lopen in stilte 🙂
Dankjewel, Henk, voor je opgewektheid, je praatjes, je mooie verhalen, je eigenwijsheid waar ik van leer, je joie de vivre.
Dankjewel Anneke, voor je opgewektheid, je humor, voor je dansen op het plein in Lavacolla, voor je heerlijke lach, voor zoveel meer.
Dankjewel Ada, voor je opgewekte stem, voor je zingen en wat dat met ons deed; voor je kritische blik waar ik van leer; voor nog veel meer..

 

Een kaarsje brandt nog ergens op de weg… voor jullie allemaal…
44 dagen… rotsen in de branding & steentjes in je schoen…Camino siempre. Simon

Dag 40! Simon: de laatste albergue

In Lavacolla vielen we met onze neus in de boter. De 8-jarige jongen in zijn schitterende uniform deed zijn eerste communie en dat werd gevierd met een heuse processie.. langs ons terras en weer terug naar de kerk

Vandaag liepen we 16 km. Voor het eerst in weken horen we weer vliegtuigen… het vliegveld van Santiago is vlakbij.

Lavacolla is de plek waar pelgrims zich ritueel wasten in de beek, om met enig fatsoen in Santiago aan te komen. Wees gerust; wij douchten dagelijks.

Nog 1 albergue night!

Santiago is nu ook gewoon een stad vlakbij, op de verkeersborden..

Vannacht in Lavacolla onze laatste albergue night, op de 40e wandeldag. Morgen nog tien kilometer, zodat we mooi vroeg in Santiago aankomen.

Dag 38 Simon: Palas de Rei- Boente

Vandaag 19 km. van Palas de Rei naar Boente, een klein dorpje langs de autoweg naar Santiago. Het is koeler geworden, we vertrekken weer iets later, vandaag om half zeven, dus echt uitslapen!

De foto’s vertellen het verhaal… het was weer mooi en afwisselend!

Nog 2 1/2 dag; maandag komen we dan na een korte etappe vroeg in Santiago aan!

 

Onze fijne albergue van vandaag, in Boente

No comments

Eucalyptus wordt hier veel aangeplant

Wordt je rustige pauzeplek opeens overspoeld door honderd schoolkinderen die allemaal hun Engels op je uitproberen… Deze klassen uit Melide liepen 3 km Camino; in Spanje word je al jong vertrouwd gemaakt met de Camino.

Dag 37 Simon: joepie bewolkt..

Even een ode aan die superieure Spaanse koffie.. Simon is er dol op

Deze lieve schooier bewaakte dit prachtige donativo stalletje
Ja ook in het Nederlands..

 

Ha, soms ben je blij met ‘Nederlands’ weer… Motregen en bewolkt… Heerlijk wandelweer. Net als gisteren een lieflijk landschap met veel kleine dorpjes en vooral veel koeien. Heuvelachtig.  Mooie paden. We zijn nu in Palas del Rei en hebben een eigen kamer. Soms fijn even op jezelf al vermaken we ons samen ook uitstekend 🙂

De Camino is iets drukker door de nabijheid van Santiago. Er zijn wat meer groepen scholieren of jongeren. Maar…. plek zat voor iedereen.

Dag 34 Simon: koeler op weg naar Triacastela

Gisteren hebben Anita en Gert-Jan weer heerlijk voor ons gekookt!

Een prachtige zonsopgang tijdens de wandeling
Het koelde lekker af door een onweersbui vanmorgen.

Vandaag 18 km. Een flinke daling van 600 meter, door het prachtige groene Galicische heuvelland. In de kleine dorpen wordt veel vee gehouden.

We kennen inmiddels heel wat pelgrims van gezicht of van naam. Dat is gezellig bij de pauzes…hoe gaat het vandaag, waar loop je naartoe?

 

Dag 33 Simon: over de pas Galicie in

Langs de Camino een rustplek waar je aan bv. yoga kunt doen…

Vandaag 18 kilometer, en de grootste stijging na de Pyreneen, zo’n 650 meter omhoog naar de pad van O’Cebreiro. Vandaag passeerden we de grens van Galicie. De warmte houdt aan, al was er hier op 1250 meter hoogte een heerlijk fris windje.

Ada herschrijft Caminomode compleet
Grenssteen Galicie
In Galicie wordt telkens de afstand tot Santiago aangegeven
Of de wielerronde voorbijkomt… GJ en Henk aan’t pelgrimpje kijken
Mooie ontmoeting met een groepje Koreanen die we al weken tegenkomen. De alleraardigste pelgrims!!!!
Schitterende vergezichten

De Camino te paard…